Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဏ်းချုပ်မင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုခဏတွင် အိုင်ဖေးသည် ရုတ်ခြည်းပြေးထွက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှ မားမားမတ်မတ် ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်လေသည်။</p> <p>"၊ ဒါတွေက အစကတည်းက စီနီယာအစ်ကိုချင်ရဲ့ အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး" ဟု အိုင်ဖေးက အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အိုင်ဖေး... ဖယ်စမ်း၊ ငါ့ကို သူသတ်မပစ်နိုင်သရွေ့ နောင်တစ်နေ့မှာ ငါ့လက်နဲ့ပဲ သူသေရမယ်" ဟု ပါးစပ်မှ သွေးများ တစီစီကျဆင်းနေသည့်ကြားမှ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခက်ထန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရှေ့က ဖယ်စမ်း"</p> <p>ချောင်ယွမ်သည် ဒေါသအဟုန် ဟုန်းဟုန်းတောက်နေပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းက အိုင်ဖေးကို လွင့်စင်သွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်းက ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေကို ရန်ပြုတယ်၊ ဆရာကို သစ္စာဖောက်ပြီး အထက်လူကြီးကိုလည်း မလေးမခန့် လုပ်တယ်၊ ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါကိုယ်တိုင် ဒီနေရာမှာတင် အဆုံးစီရင်မယ်"</p> <p> </p> <p>ချောင်ယွမ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာရာ သူ၏လက်ဖဝါးတွင် စုစည်းထားသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြေမှုန့်ဖြစ်သွားစေတော့မည့်အလား ခြိမ်းခြောက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်သခင်... အရှင်သေဘေးနဲ့ ကြုံနေရပြီမို့ လွတ်မြောက်နိုင်မယ့် နောက်ဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခု စနစ် မှာ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးကတော့..."</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်၏ အသံသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက်ပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေပြင်မှ အနိုင်နိုင် ထရပ်ရင်း ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ "ငါ့ကို အဲဒီစွမ်းအင် ပေးလိုက်စမ်း" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ထဲတွင် ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး အက်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများ ပြည့်လျှံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်စဉ်မှာပင် ပိုမိုကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ သက်ဆင်းလာရာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော ချောင်ယွမ်ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားကာ နောက်သို့ သုံးလှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မျှော်လင့်ချက် ရှိသွားပြီ"</p> <p>ရှောင်လင်၏ အသံကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်တွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် စွမ်းအားများမှာ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားပြီး သူသည်လည်း အားအင်ကုန်ခမ်းကာ နွမ်းလျသွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ လူရိပ်တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချောင်ယွမ်တို့၏ ကြားတွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ ထူးကဲလှသော အရှိန်အဝါနှင့် နက်ရှိုင်းလှသော ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ လူတိုင်းကို အလိုအလျောက် ရိုသေခန့်ညားမှု ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်မင်း..."</p> <p>ထိုသူကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချောင်ယွမ်မှာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြစ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များကြားတွင်လည်း အာမေဍိတ်သံများ ဆူညံသွား၏။ ၎င်းတို့မှာ ဂိုဏ်းဝင်သစ်များ ဖြစ်သဖြင့် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝါရင့်တပည့်များက ချောင်ယွမ်နှင့်အတူ ဒူးထောက်ကာ "ဂိုဏ်းချုပ်မင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဟစ်အော်လိုက်ကြရာ အခြားသူများလည်း မနေသာဘဲ လိုက်လံဒူးထောက်ကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင် ပေါ့လေ" ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ မိမိကဲ့သို့ တပည့်ငယ်တစ်ဦး၏ ကိစ္စက ဂိုဏ်းချုပ်အထိ အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ချောင်ယွမ်... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ" ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ယွမ်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေပြီး မိမိသိသမျှကို အလျင်အမြန် လျှောက်တင်လိုက်ရသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤပြဿနာမှာ သူ၏ အမျိုးတော်စပ်သူ ချောင်ချန်းအန်းကို ဘက်လိုက်ကာကွယ်ပေးရာမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ချောင်ယွမ်၏ စိတ်ကူးကို ထွင်းဖောက်မြင်သည့်အလား သူ၏ မျက်နှာမှာ ခက်ထန်တည်ကြည်လာပြီး "ဒီကိစ္စ ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်တော့၊ ဘယ်သူမှ ဆက်ပြီး အငြိုးမထားရဘူး။ ဟဲချိုင်ကျွင်းက တပည့်သစ်တွေဆီက ဆေးလုံးတွေကို ဖြတ်တောက်ထားတယ်ဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေလား" ဟု ပြင်းထန်စွာ မိန့်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ယွမ်သည် တုန်ရီနေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြပ်ပြပ်ဝပ် ဦးချကာ "ဂိုဏ်းချုပ်မင်း... ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်မျိုး သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပါ့မယ်" ဟု တောင်းပန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟွန့်... ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တိုင်းကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံရမှာဖြစ်ပေမဲ့ မင်းကတော့ မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းကို ဘက်လိုက် ကာကွယ်နေတယ်။ မင်းလို အကြီးအကဲ  မျိုးကတော့ တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။ အခုချက်ချင်း 'နောင်တရတောင်ကမ်းပါး' ကို သွားပြီး ကျင့်ကြံနေချေ"</p> <p>ချောင်ယွမ်၏ နှလုံးသားမှာ ဗုန်းဗုန်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> ဂိုဏ်းချုပ်၏ ထိုစကားမှာ သူ၏ အကြီးအကဲ ရာထူးကို အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အမိန့်အတိုင်းပါ" ချောင်ယွမ်သည် မချိတင်ကဲ ပြန်လည်လျှောက်တင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟဲချိုင်ကျွင်းကတော့ စိတ်မနှံ့တော့တာမို့ သူ့အတွက် ပြစ်ဒဏ်သင့်ပြီးသားလို့ပဲ မှတ်ယူရမယ်၊ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတာမို့ ဒါကိုပဲ ပြစ်ဒဏ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဘာမှ ဆက်မလုပ်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>"ဒါ့အပြင် ဒီနေ့ကစပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ငါတို့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့် တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်တယ်၊ သူဟာ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်တစ်ဦးရဲ့ အခွင့်အရေးအားလုံးကို ခံစားခွင့်ရှိစေရမယ်"</p> <p> </p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ဤသတင်းကြောင့် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး များစွာ ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ခန့်အပ်သည့် တပည့်မျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>[ချောင်ချန်းဟုထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၁၀၀"]</p> <p>[. ရှန့်ရှောင်ယွမ်ထံမှ အံ့အားသင့်မှု +၆၆"]</p> <p>[ချင်ဝူယန်းထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၁၀၀"]</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရရှိလာသော အမှတ်များထဲတွင် ချင်ဝူယန်း ဆီမှ အာဃာတတန်ဖိုးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ အမှန်တရားအချို့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာတော့မည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>ချင်ဝူယန်းသည်လည်း ချင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပါရမီ  ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။ ယခင်က မိသားစုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုသာ အလေးပေးခဲ့သဖြင့် ချင်ဝူယန်းမှာ လျစ်လျူရှုခံခဲ့ရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင်မူ အမြဲတမ်း ရိုရိုသေသေနှင့် ချစ်စရာ ညီမလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း သူ့အား မိသားစုမှရသော ဆေးလုံးများပင် ပေးကမ်းခဲ့ဖူးသည်မဟုတ်လော။ သို့သော် ယခုမူ စနစ်က ဖော်ပြနေသော အာဃာတတန်ဖိုးများကြောင့် သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ခွင့်လွှတ်ပါ ဂိုဏ်းချုပ်မင်း..." ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ အနိုင်နိုင်ထရပ်ရင်း "ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုး ငြင်းပယ်ပါရစေ"</p> <p> </p> <p>"ငြင်းပယ်တယ် ဟုတ်လား" ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များမှာလည်း နားကြားမှားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝေယျာဝစ္စတပည့်  ဘဝနှင့် တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့် ဘဝမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဂိုဏ်းချုပ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုးက ဂိုဏ်းက သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ မြေနက်မြေ လေးကိုပဲ ရိုးရိုးသားသား ပြုစုပျိုးထောင်ချင်တဲ့ ဝေယျာဝစ္စတပည့် တစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ နေချင်ပါတယ်၊ တခြားဘာကိုမှ မမျှော်လင့်သလို မထိတွေ့ချင်တော့ပါဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အားနည်းစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်းက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ။ ကောင်းပြီလေ... မင်းဆန္ဒအတိုင်းပဲ ဖြစ်စေရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်အချိန်မှာပဲ အလိုရှိရှိ ငါကတော့ မင်းကို တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်အဖြစ် ချက်ချင်း သတ်မှတ်ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်မင်း" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တရားကို ခွဲခြားနိုင်ပြီး အကြီးအကဲများကို ဘက်မလိုက်ဘဲ မိမိအား ကာကွယ်ပေးခဲ့သော ဂိုဏ်းချုပ်ကို သူ အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်မိပါသည်။</p> <p> </p> <p>"ထတော့... မင်း ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်တယ်၊ ကောင်းကောင်း အနားယူ" ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် အခြားတပည့်များကို ကြည့်ကာ "ကျန်တဲ့သူတွေလည်း ငါဘာမှမပြောဘူးဆိုတာ ငါဘာမှမသိတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီနေ့လို ကိစ္စမျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်မဖြစ်စေနဲ့" ဟု မိန့်ကြားလိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save