Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">စာကြည့်တိုက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် လေဟုန်စီး၍ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ ချောင်ယွမ်သည်လည်း တွားဖက်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်၏။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အဆိပ်ပြင်းသော မြွေဟောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်ကာ လူအများရှေ့မှ ကမန်းကတန်း ထွက်ခွာသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p> ချောင်ယွမ်သည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း နောင်တရတောင်ကမ်းပါးသို့ သွားရောက်ကာ အပြစ်ဒဏ်ခံယူရတော့မည်ကို လူတိုင်း ရိပ်စားမိကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အခြေတွင်ရှိသော ထိုနောင်တရတောင်ကမ်းပါးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်ရှားပါးပြီး သစ်ပင်မြက်ပင်ပင် မပေါက်ရောက်သည့် လူသူမနီးသော အရပ်ဒေသဖြစ်ရာ ထိုနေရာသို့ အပြစ်ဒဏ်ပေးခံရခြင်းမှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ခတ်မှုပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်မလာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မည်သူကမျှ သူ့အား ဝေယျာဝစ္စတပည့်ဟု မဆက်ဆံရဲကြတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် တပည့်သစ်များမှာ သူ့အား အားကျကြည်ညိုသည့် မျက်လုံးများဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... ဒါလေး အမြန်စားလိုက်ပါဦး"။</p> <p>အိုင်ဖေးသည် အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲဖြစ်လျက် ပြေးလာပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဆေးလုံးမှ သင်းပျံ့သော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရရုံမျှဖြင့်ပင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသော ဆေးဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် အိုင်ဖေး၏ စေတနာကို မပယ်ရှားဘဲ ဆေးလုံးကို ယူ၍ တိုက်ရိုက်မြိုချလိုက်ပြီးနောက် -</p> <p>"ဂျူနီယာညီလေး... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ကြောင့် မင်းပါ ဒုက္ခရောက်ရပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေပြောနေတာလဲ စီနီယာအစ်ကိုရာ၊ အစ်ကို ဘာမှမဖြစ်လို့ တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ အဲဒီအဘိုးကြီးကို ကျွန်တော် တစ်ခုခု လုပ်မိတော့မှာ" ဟု အိုင်ဖေးက အံကြိတ်၍ ပြန်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြုံးလိုက်၏။ သူသည် အိုင်ဖေး၏ ပခုံးကို ပုတ်ရင်း ဤသို့သော မိတ်ဆွေမျိုးကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဖေးပေးသော ဆေးကို သောက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၌ အင်အားများ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသလို ခံစားရကာ သွေးထွက်လွန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ခေါင်းမူးခေါင်းကိုက်ခြင်း ဝေဒနာများပင် သက်သာသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒဏ်ရာမှ သွေးများ တိတ်သွားပြီးနောက် အိုင်ဖေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဖေးမကာ ဂိုဏ်း၏ ဆေးဆရာရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံတော်မှာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ဆေးဆရာများသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခြေအနေကို သိရှိထားကြပြီး အလွန်အမင်းပင် စိုးရိမ်တကြီး ပြုစုပေးကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာကို အပ်ချည်ဖြင့် သေသေချာချာ ချုပ်ပေးပြီးနောက် အနားယူရန်အတွက် ဆေးဝါးများစွာကို ညွှန်ကြားပေးလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ စီနီယာအစ်ကို... ဂိုဏ်းချုပ်က တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်အဖြစ် ကမ်းလှမ်းတာကို ဘာလို့ ငြင်းလိုက်တာလဲ" ဟု အိုင်ဖေးက ဆေးခန်းမှအထွက်တွင် သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "ငါက ဂိုဏ်းရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုအောက်မှာ သိပ်မနေချင်လို့ပါ။ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်ဖြစ်ရင် အခွင့်အရေး ပိုရမှာ မှန်ပေမဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကလည်း ပိုကြီးလာမှာလေ။ ငါကတော့ ငါ့ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးခြံလေးမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေချင်တာပါ" ဟု ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့... တကယ့်ကိုပဲ"။</p> <p>အိုင်ဖေးမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ လက်မထောင်ပြလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> "အသက် ၁၈ နှစ်နဲ့ မဟာဆရာအဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က လယ်ပဲစိုက်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတာကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ လိုက်မမီနိုင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ကဲပါ... သွားစို့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောရင်း "ငါ မင်းကို စာကြည့်တိုက် ခေါ်သွားပေးမယ်၊ ဒီတစ်ခါ ဘယ်သူက ငါတို့ကို တားရဲသေးလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယခင်ကကဲ့သို့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသံများကို မကြားရတော့ဘဲ တပည့်သစ်အားလုံးက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အားကျကြည်ညိုသော မျက်လုံးများဖြင့်သာ ကြည့်နေကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... အစ်ကိုတော့ တပည့်သစ်တွေရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နေပြီ" ဟု အိုင်ဖေးက ပြုံး၍ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... လူက ကျော်ကြားမှာ ကြောက်ရတယ်၊ ဝက်က ဆူဖြိုးမှာ ကြောက်ရတယ်တဲ့။ ငါကတော့ လူအများ စိတ်ဝင်စားတဲ့ ဗဟိုချက်မကြီး မဖြစ်ချင်ပါဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် စကားတပြောပြောဖြင့် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စာကြည့်တိုက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>စာကြည့်တိုက်ကို စောင့်ကြပ်နေသော အပြင်စည်းတပည့် နှစ်ဦးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်သည်နှင့် ခေါင်းပင်မဖော်ရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်အဆင့်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့်သာမက အကြီးအကဲ ချောင်ယွမ်၏ ဖိအားအောက်တွင်လည်း မယိမ်းမယိုင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့သည့် သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဇွဲလုံ့လကို မမီနိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် စာကြည့်တိုက်ထဲ ဝင်ချင်ပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"စာကြည့်တိုက်ထဲ ဝင်ဖို့အတွက် ဂိုဏ်းတွင်းအမှတ်  ၅ မှတ် ပေးရပါမယ်" ဟု ထိုတပည့်နှစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"အတူတူပဲ ဝင်မယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏ တံဆိပ်ပြားကို ကမ်းပေးရင်း အိုင်ဖေးကို ညွှန်ပြလိုက်၏။ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးက တံဆိပ်ပြားကို ယူ၍ ကျောက်တုံးဝိုင်းပေါ်တွင် နှစ်ကြိမ်ခြစ်ကာ အမှတ် ၁၀ မှတ်ကို နုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အိုင်ဖေးတို့ စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားကြရ၏။</p> <p>သူတို့ရှေ့တွင် ပေ ၁၀ ခန့် မြင့်မားသော စာအုပ်စင်တန်းပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိနေပြီး စာအုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် စာအုပ်စင်များကိုလည်း စနစ်တကျ ခွဲခြားထားရာ ပထမ သုံးတန်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်များ ၊ နောက် သုံးတန်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်များ နှင့် နောက်ဆုံး သုံးတန်းမှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့်စာအုပ်ကိုမဆို ရှာဖွေလိုပါက သက်ဆိုင်ရာ အမျိုးအစားအလိုက် အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်ပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်စင်များဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်ပြီး အိုင်ဖေးမှာမူ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များရှိရာသို့ သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် တပည့်များ ကျင့်ကြံမည့် ပညာရပ်များကို ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် တပည့်အချင်းချင်း ကျင့်စဉ်များ တူညီမှု မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဂိုဏ်းမှ တပည့်တိုင်းအား "ဆေးနတ်ဘုရား လက်စွဲကျမ်း" ဟုခေါ်သော အခြေခံ လူသားအဆင့် ကျင့်စဉ်  တစ်ခုကိုတော့ ထုတ်ပေးထားလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်များကို ရရှိလိုပါက ဂိုဏ်း၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ပြီး ရရှိလာသော အမှတ်များဖြင့် စာကြည့်တိုက်တွင် လဲလှယ်ယူရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်စာအုပ် တစ်အုပ်ချင်းစီကို အကာအကွယ် အလင်းတန်း များဖြင့် အုပ်မိုးထားပြီး အမှတ်များပေး၍ ဖွင့်မှသာ ဖတ်ရှုခွင့်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လဲလှယ်ပြီးပါက အပြင်သို့ ယူဆောင်သွားနိုင်သော်လည်း တစ်လအတွင်း ပြန်လည်အပ်နှံရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရာ လူသားအဆင့် နိမ့်ပါးသော ပညာရပ်များအတွက် အမှတ် ၁၀၀ ကျော်၊ အလယ်အလတ်အဆင့်အတွက် ၅၀၀ ဝန်းကျင်နှင့် အဆင့်မြင့် လူသားအဆင့် ပညာရပ်များအတွက် ၈၀၀ ဝန်းကျင် လိုအပ်သည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်များမှာ လိုအပ်သော အမှတ်ပမာဏမှာ နှစ်ဆ၊ သို့မဟုတ် ဆယ်ဆမက ပိုမိုများပြားတတ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤစာကြည့်တိုက်တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်အဖြစ် မြေကမ္ဘာအဆင့်နိမ့်ပါးသော ပညာရပ်များသာ ရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် မြေကမ္ဘာအဆင့်နှင့် ထိုထက်မြင့်သော ကျင့်စဉ်များမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှကြောင်း သိသာနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်လင်... နည်းနည်း ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းတွေ ရှိမလားဆိုတာ ကြည့်ပေးပါဦး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ကျင့်စဉ်များကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။ သို့သော် သူမ ပေးသောအဖြေမှာ "အမှိုက်၊ ဒါလည်း အမှိုက်၊ အကုန်လုံး အမှိုက်တွေချည်းပဲ" ဟူ၍သာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်လျှောက်လုံး လိုက်ကြည့်သော်လည်း ရှောင်လင် စိတ်တိုင်းကျသည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုမျှ မတွေ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်လင်... ဒါဆို ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးက အမှိုက်မဟုတ်တာလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အားကိုးရာမဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး "အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားအဆင့် ရှိရမှာပေါ့" ဟု ဖြေလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မူးလဲချင်သလိုပင် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အမှတ်များမှာ အသာထားဦး၊ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင်ပင် မြေကမ္ဘာအဆင့်အလယ်အလတ်နှင့် အထက် ကျင့်စဉ်ဟူ၍ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သူရှိထားသော အမှတ်များမှာ ဂိုဏ်းမှ တူညီဝတ်စုံနှင့်အတူ ထုတ်ပေးထားသော အခြေခံ "ဆေးဖော်စပ်နည်းကျမ်း" နှင့် သိပ်မခြားနားသော အခြေခံ ပညာရပ်လေးကိုသာ လဲလှယ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်လင်အား စိတ်တိုင်းကျသော ကျင့်စဉ်ရှိမရှိ ထပ်မံကြည့်ရှုခိုင်းလိုက်၏။ တန်ဖိုးရှိသော ကျင့်စဉ်တွေ့ပါက အမှတ်များကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားရှာဖွေဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်များရှိရာ စာအုပ်စင်ကြီး သုံးခုစလုံးကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်ရှုပြီးသော်လည်း ရှောင်လင် နှစ်သက်သည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက်များတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေထဲမှာ တစ်ခုမှ လေ့ကျင့်ဖို့ မကောင်းဘူးလား" ဟု သူက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် - "အကုန်လုံး အမှိုက်တွေချည်းပါပဲ သခင်။ ဒီကျင့်စဉ်တွေကို မကျင့်ဖို့ ကျွန်မ အကြံပေးချင်ပါတယ်။ ဒါတွေက သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှပါဘူး။ ဒီနည်းလမ်းတွေက သခင့်ကို ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူအဆင့် လောက်အထိပဲ ရောက်အောင် ပို့ပေးနိုင်မှာပါ" ဟု ဆိုလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save