Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်</h2> <p style="text-align: center;">*</p> <p> </p> <p>၎င်း 'ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်' ဟူသည်မှာ မှော်သားရဲ အမျိုးအစား တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆန့်တန်းလိုက်ပါက ဝေဟင်ထက်၌ ခဏတာ ပျံဝဲနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းနှင့် တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေခြင်းတို့ကြောင့် ထိုအမည်ကို ရရှိခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p> ယခု မျက်မှောက်၌ ရှိနေသော ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်မှာ တတိယအဆင့် မြင့်မားသော သားရဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဤကျားသစ်မှာ အလျား သုံးမီတာခန့် ရှိပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းထက်ပင် အရပ်မြင့်နေသေး၏။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ထည်ဝါပုံမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် များစွာ ဖိအားပေးနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်အတွင်းဝယ် ဖိအားအချို့ကို ခံစားရသဖြင့် မိမိ၏ ဓားရှည်ကို အောက်သို့ ချလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>တတိယအဆင့်ရှိသော ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိလှပေ။ အကြောင်းမူကား ထိုအချိန်၌ သူသည် ဒုတိယအဆင့် မဟာဆရာ အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲရှိ နှင်းမြွေပါလေးမှာမူ ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်ကို ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အငြိမ်မနေဘဲ လူးလွန့်နေရှာသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက နွယ်ပင်တစ်ပင်ကို ယူကာ နှင်းမြွေပါကို ကျပ်တည်းစွာ တုပ်နှောင်ပြီး ဘေးသို့ ပစ်ထားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ လုယန့်ဓားကို ဘေး၌ အသင့်ကိုင်ထားရာ ဓားသွားဖျားမှာ မြေပြင်နှင့် ထိလုနီးပါး ရှိနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တောက်... ငါယူလာတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်တွေကိုတောင် မသင်ရသေးဘူး၊ ဒါကတော့ နောက်ပြောင်နေတာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏လက်ဝယ်၌ တိုက်စစ်ဆင်နိုင်သော ပညာရပ် တစ်ခုမျှ မရှိသေးပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၌ 'အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်' ရှိနေသေးသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားရှည်ထက်တွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်သည် ကိုယ်ကို နိမ့်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သားကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကျားသစ်က တိုက်ခိုက်လာရာ ၎င်း၏ လက်သည်းများမှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ မြေပြင်ကို ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားကြီးမားလှသော ထိုသားရဲသည် အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး ခြေဖဝါးအောက်တွင် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော မြူခိုးများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် ရုတ်ချည်း ခုန်တက်လိုက်ကာ လေထက်တွင် အဆင့်ဆင့် နင်းလျှောက်ပြီး ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်ကို ကျော်ဖြတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်မှာ ကိုယ်ထည် ကြီးမားသော်လည်း အလွန်ပင် ဖျတ်လတ်လှပေသည်။ မြေပြင်သို့ ကျသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ သန်မာသော နောက်ခြေများဖြင့် ကန်ကျောက်၍ ပြန်လည် ခုန်အုပ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ပြီး ကိုယ်ကို လှည့်ရန်ပင် အချိန်မရသေးမီ ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်၏ ခုန်အုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့၏။ ၎င်း၏ ရှေ့ခြေသည်း နှစ်ဖက်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ထားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်သည် ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကို ဖြဲ၍ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ကိုက်ခဲရန် ပြုတော့သည်။ ၎င်း၏ ထက်မြက်သော သွားများမှ နံစော်နေသော တံတွေးများမှာလည်း တောက်တောက်စက်မျှ ကျနေ၏။</p> <p> </p> <p> အရေးကြုံလာသော ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဓားရှည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ ကျားသစ်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျားသစ်ကြီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပူနွေးသော သွေးစက်များမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စီးကျလာ၏။ ထိုအရှိန်ရပ်သွားသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခြေနှစ်ဖက်စုံ၍ အထက်သို့ ကန်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်မှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်ထလာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြန်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတ်တပ်ရပ်၍ ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ သူ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်စလုံးမှာ ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်၏ လက်သည်းများကြောင့် သွေးချင်းချင်းနီအောင် ပြတ်ရှသွားရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက ထိုးချက်မှာ ကျားသစ်ကို အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေလောက်အောင် မပြင်းထန်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လျစ်လျူမရှုဝံ့ဘဲ ကျားသစ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>လူနှင့် သားရဲတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြပြီး မည်သူကမျှ အရင်စ၍ မတိုက်ခိုက်ဝံ့ကြပေ။ ကံကောင်းသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဓားသွားထက်တွင် အဆိပ်များ ပါဝင်သော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သဖြင့် ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်မှာ အဆိပ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း မှော်သားရဲများမှာ သဘာဝအတိုင်း အဆိပ်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း၌ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ ရှောင်လင်... ငါ့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ထဲက 'ဓားဆွဲခုတ်ချက်' ပညာရပ်ကို မြန်မြန် စစ်ဆေးပေးစမ်းပါ၊ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ် မရှိဘဲနဲ့တော့ တကယ်ကို ခက်နေပြီ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ အလောတကြီး ခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟင်း... ဒုက္ခပေးတတ်တဲ့ သခင်ပါလား" ဟု ရှောင်လင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>"မြန်မြန် ဖတ်ပြစမ်းပါ၊ မဟုတ်ရင် နင့်မှာ သခင် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်မှာ အလွန်ပင် မလိုလားဟန် ရှိသော်လည်း သူမ၏ လက်ထဲတွင် 'ဓားဆွဲခုတ်ချက်' ပညာရပ်စာအုပ်၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဓားဆွဲခုတ်ချက် ဆိုတာကတော့ နာမည်အတိုင်းပါပဲ..."</p> <p> </p> <p>"သွေးကြောတွေထဲမှာ ဘယ်လို စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ရမလဲ ဆိုတာကိုပဲ ဖတ်စမ်းပါ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး အော်ပြောပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်က သက်ပြင်းချကာ စာအုပ်ကို လှန်လှောလိုက်ပြီး "ဓားဆွဲခုတ်ချက် ပညာရပ်က သွေးကြောသုံးခုကို အသုံးပြုရပါတယ်၊ အင်အားကို ခြေထောက်ရှိ ယန်သွေးကြောငယ်မှ စတင်ပြီး ချုံးသွေးကြောသို့ စီးဆင်းစေကာ နောက်ဆုံးမှာ လက်ရှိ ယန်သွေးကြောငယ်ဆီမှာ အင်အားကို စုစည်းရမှာ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ဖတ်ပြလေသည်</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှောင်လင်က ညွှန်ကြားချက်များကို ဖတ်ပြနေစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း စိတ်အာရုံထဲမှ လိုက်လံကြည့်ရှုနေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် 'ဓားဆွဲခုတ်ချက်' ပညာရပ်ကို တတ်မြောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ လူသားအဆင့် ပညာရပ်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် လေ့လာရာတွင် များစွာ အားထုတ်စရာ မလိုခဲ့ပေ။ အခြေခံ သဘောတရားကို နားလည်သွားသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကာ ကိုယ်ကိုလှည့်၍ ဓားရှည်ကို နောက်မှ ဆွဲလျက် ထွက်ခွာရန် ပြုတော့၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်ကို မြင်သောအခါ ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်သည် ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထက်မြက်သော ရှေ့ခြေသည်းများဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဓားဆွဲခုတ်ချက်"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ကာ ကိုယ်ကိုလှည့်၍ ဓားရှည်ကို အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> စုဆောင်းထားသမျှ အင်အားအားလုံးကို ဤတစ်ချက်တည်းတွင် ပုံအောလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုခဏ၌ပင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားချက်နှင့်အတူ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ သစ်ပင်ငယ်များနှင့် မြက်ပင်များမှာလည်း တစ်ဖက်သို့ ယိုင်လဲသွားရသည်။ ဝေဟင်ထက်၌ ရှိနေသော ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်မှာမူ အခြေကုပ်စရာ မရှိသဖြင့် မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်တော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏</p> <p>ဓားချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားရချေပြီ။</p> <p> </p> <p> လုယန့်ဓား၏ ထက်မြက်မှုမှာ ဤနေရာတွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေတော့သည်။ ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်၏ အရိုးများမှာ အလွန် မာကျောလှသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ ခုခံမှုမရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ပြတ်တောက်သွားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဗုန်း ဗုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကျားသစ်၏ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းမှာ မြေပေါ်သို့ ကျသွားပြီး သွေးများမှာ မြေပြင်ကို နီရဲအောင် စီးဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာလည်း အမောတကော ဖြစ်နေရ၏။ နောက်ဆုံး ဓားချက်မှာ သူ၏ အင်အားအားလုံးကို ကုန်ခမ်းစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"နီးနီးလေးပါပဲလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ဆိုမိ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သူသည် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် 'ဓားဆွဲခုတ်ချက်' ကို မတတ်မြောက်ခဲ့ပါက၊ ရတနာလက်နက်ကို မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပါက သို့မဟုတ် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အနည်းငယ်မျှ မတိုးတက်ခဲ့ပါက ယနေ့ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန်ပင် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကုသရေး ဆေးလုံးအချို့ကို ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။ ဤဆေးလုံးများမှာ ဟဲချိုင်ကျွင်းထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ များစွာ အသုံးဝင်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> ဆေးစွမ်းများက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသပေးနေသော်လည်း 'နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်' နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ ဤဆေးလုံးများမှာ အဆပေါင်းများစွာ နိမ့်ကျလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် သက်သာလာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ညဉ့်နက်ပျံကျားသစ်၏ ဗိုက်ကို ခွဲ၍ လက်မအရွယ်ခန့်ရှိသော မှော်အမြူတေကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အခုတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ပြန်ရောင်းလို့ ရဦးမယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ တုပ်နှောင်ခံထားရသော နှင်းမြွေပါကို ကောက်ယူကာ လာလမ်းအတိုင်း ပြန်ခဲ့တော့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုအချိန်၌ မည်းမှောင်သော အရိပ်တစ်ခုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာနေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် 'မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်' ကို အသုံးပြုကာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း၌ပင် သူသည် တောအုပ်အစပ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p>ထိုနေရာ၌ စိုက်ထားသော နှင်းကြက်မှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ စိတ်အနည်းငယ် အေးသွားရ၏။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝဲယာနှစ်ဖက်စလုံးကို ကြည့်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p>"ငါ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ဆိုလိုက်ရင်း နှင်းကြက်ကို သစ်ပင်ပေါ်မှ ဆွဲချကာ ပုခုံးပေါ် ထမ်းလိုက်တော့သည်။</p>


Save