Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နံနက်ခင်းအချိန်၊ အနန္တဂိုဏ်း၏ (၇၇) ကွက်မြောက် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းပြင်ဝယ်</p> <p>"သမင်ကြီး... လယ်စိုက်ရအောင်ဟေ့"</p> <p>နင်တောက်ရန်နဲ့သမင်သည် လက်ကအဝတ်စများကို လိပ်တင်ကာ စတင်အလုပ်ရှုပ်ကြတော့သည်။ သာမန်လယ်စိုက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာမူ တက်ကြွမှု အပြည့်ရှိနေကြချေပြီ။</p> <p>မကြာမီတွင် သုံးပဲခန့်ရှိသော မြေကွက်လပ်၌ ဝိညာဉ်ကောက်နှံများကို စိုက်ပျိုးပြီးစီးသွား၏။ မျိုးစေ့များ အညှောက်ထွက်လာပုံမှာ မျက်စိရှေ့တင် မြင်တွေ့နေရသည့်အလား လျင်မြန်လှပေသည်။ သုံးရက်မပြည့်မီမှာပင် အိမ်ဝင်းငယ်အတွင်းဝယ် စိမ်းစိုနေသော ဝိညာဉ်ကောက်နှံပင်များမှာ လေပြည်အောက်၌ ယိမ်းထိုးနေကြချေပြီ။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဝါးခမောက်ကို ဆောင်းကာ ဖင်တဗူးဗူးဖြင့် ဝိညာဉ်ကောက်နှံများ ကြီးထွားပုံကို လိုက်လံစစ်ဆေးနေသည်မှာ ဝါရင့်လယ်သမားကြီးတစ်ဦးအလားပင်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကောက်နှံများ မှည့်ဝင်းလာသောအခါ နင်တောက်ရန်၏ ရင်ခုန်သံမှာ အပြင်သို့ ထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>"သမင်ကြီး... ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်ပြီဟေ့"</p> <p>ရိတ်သိမ်းချိန်သို့ ရောက်သောအခါ သူရော သမင်ပါ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။</p> <p>ရိတ်သိမ်းရရှိသော ဝိညာဉ်ကောက်နှံများကို အစေ့အဆန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးသောအခါ နင်တောက်ရန်သည် အသေးစိတ်အချက်အချို့ကို သတိပြုမိလေသည်။</p> <p>သူ၏ စိုက်ပျိုးမှုအတတ်ပညာ မကျွမ်းကျင်သေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်၊ အစေ့အဆန်အများစုမှာ ပိန်လှီနေသော်လည်း အချို့သော အစေ့များမှာမူ ရွှေရောင်၊ ငွေရောင် အစင်းကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝနေပေသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ရွှေရောင်အစင်းပါသော အစေ့များမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လျှံထွက်လုမတတ် သိပ်သည်းလှ၏။</p> <p>ထိုအချိန်၌ စနစ်၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"တင်း‌ဒေါင်..."</p> <p>[ယခုတစ်ခေါက် ရိတ်သိမ်းမှုတွင် အဖိုးတန် ဝိညာဉ်ကောက်နှံ (၁၂၄) စေ့နှင့် ရှားပါးဝိညာဉ်ကောက်နှံ (၈) စေ့ ရရှိခဲ့ပါသည်။ စုစုပေါင်း ကျင့်ကြံမှုအချိန် (၂၀၄) နှစ် ရရှိပါသည်]</p> <p>...</p> <p>"ကျင့်ကြံမှုအချိန်..."</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ နားဝဝယ် အုန်းခနဲ မြည်သွားကာ မှင်တက်သွား၏။ ဤအယူအဆကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ "သစ်ပင်ပန်းမန်တို့၏ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်တော်" ငါးမှတ်ရှိခြင်းကြောင့် ရရှိလာသော အကျိုးကျေးဇူးသစ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူသည် ကျင့်ကြံမှုအချိန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ စနစ်က ညွှန်ကြားချက်တစ်ခု ပေးလာ၏။ ယင်းအချိန်များကို ကျင့်စဉ်များ ကျင့်ကြံရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး လက်တွေ့ကျင့်ကြံသကဲ့သို့ပင် အကျိုးကျေးဇူး ရရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုပေသည်။</p> <p>"ဟေ... ဒီလိုလည်း သုံးလို့ရတာလား"</p> <p>သူသည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကောက်ရိုးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ညာဘက်လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လျက် "ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်" ကို စမ်းသပ်ကျင့်ကြံကြည့်ကာ ကျင့်ကြံမှုအချိန်များကို ယင်းအတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌ အံ့မခန်းဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p>[ (၁)နှစ်- အရှင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရကို နားလည်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကံဆိုးသည်မှာ အရှင်၏ ပါရမီမှာ ထုံထိုင်းလွန်းလှသဖြင့် ကျင့်စဉ်အတွင်းရှိ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ကို မသိမြင်နိုင်ခဲ့ပါ။ တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် အရှင်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်လာခဲ့ပါသည်။"</p> <p>[(၂)နှစ် - အရှင်သည် ရေကန်ဘေး၌ ရပ်ကာ 'ငါ မသေမျိုးဖြစ်အောင် ကျင့်ကိုကျင့်ရမယ်၊ ဘယ်သူမှ တားလို့မရဘူး' ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ကန်အတွင်းရှိ ဖားများမှာ အရှင်၏ မစွမ်းသာမှုကို လှောင်ပြောင်သည့်အလား အော်မြည်နေကြပါသည်။]</p> <p>[(၅)နှစ် - အရှင်သည် ငါးနှစ်တိုင်တိုင် ငုပ်တုပ်ထိုင်ခဲ့ရာ လူမှာလည်း ပိန်ချောင်သွားခဲ့ပြီ။ ထိုအချိန်၌ အရှင်၏ နှလုံးသားဝယ် လျှပ်ခနဲ အသိတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ အရှင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားခဲ့ချေပြီ။ ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်ပါသည်။"</p> <p>[အရှင်၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များမှာ စတင်ပြောင်းလဲလာကာ ခွန်အားများ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သွေးစွမ်းအင်မှာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပါသည်။]</p> <p>[ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ် - အဝါရောင်အဆင့်နိမ့် (အခြေခံအဆင့်)]</p> <p>[ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံမှုအချိန် - ၁၉၉ နှစ်]</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အားကောင်းလှသော သွေးစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့သည် နင်တောက်ရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာရာ သူ၏ ကိုယ်လုံးမှာ နီရဲသွားခဲ့၏။ ထိုပေါက်ကွဲအားမှာလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးလာခဲ့လေသည်။</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့... အခြေခံအဆင့်ကို ရောက်ပြီ..."</p> <p>သူသည် ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျမိသကဲ့သို့ မိမိ၏ ညံ့ဖျင်းလှသော ပါရမီကိုလည်း ရှက်မိလေသည်။</p> <p>ဆက်လုပ်ဦးမှပဲ။</p> <p>[နှစ် (၂၀) - အရှင်သည် ကျင့်စဉ်၏ မြင့်မားသော အဆင့်များကို နားလည်ရန် ရုန်းကန်နေရသော်လည်း ပါရမီ၏ အကန့်အသတ်မှာ ကျိန်စာတစ်ခုအလား အရှင့်ကို တားဆီးနေခဲ့ပါသည်။]</p> <p>[အရှင်သည် ငိုလိုက်ရယ်လိုက်ဖြင့် သူတစ်ပါးမျက်စိ၌ အရူးတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေခဲ့ပါသည်။]</p> <p>[နှစ် (၃၆) - အရှင်သည် ကျင့်စဉ်၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို အကြိမ်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း စိတ်ပျက်နေမိသည်။ အချို့သော ပါရမီရှင်များမှာ အကြိမ်သန်းချီ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လမ်းစဉ်ကြီးကို ပေါက်မြောက်နိုင်သော်လည်း အရှင်မှာမူ ၎င်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ပါ။]</p> <p>[နှစ် (၅၀) - အရှင်သည် လက်လျှော့လိုက်ပြီး မယားငယ်ယူကာ သားသမီးမွေးရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ ပိဿာချိန် ၃၀၀ ခန့်ရှိသော မယားငယ်ကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် စိတ်ကူးသစ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပြန်သဖြင့် မသေမျိုးဖြစ်ရန် ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည်။]</p> <p>[အရှင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် သွေးများမှာ ပြင်းထန်စွာ လောင်မြိုက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ကြီးကျယ်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အရှင်၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါသည်။]</p> <p>[ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်- အဝါရောင်အဆင့်နိမ့် (အသင့်အတင့်အဆင့်)]</p> <p>[ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် (၂)]</p> <p>[ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံမှုအချိန် - ၁၅၄ နှစ်]</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်၏။ သူ၏ လက်မောင်းများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် သွေးစွမ်းအင် ပြောင်းလဲပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ သန်မာလာခဲ့ချေပြီ။ သွေးစွမ်းအင်များမှာ လက်မောင်းအတွင်း၌ စီးဆင်းနေသည်ကို သူ ခံစားနေရပေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း တစ်ဆင့်တိုးလာခဲ့ရာ အကျိုးကျေးဇူးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p>ထပ်လုပ်ဦးမည်၊ ကျင့်ကြံမှုအချိန်မှာ နှစ်တစ်ရာကျော် ကျန်နေသေးသည် မဟုတ်လော။ "ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်" ကို အဆင့်မြင့်အဆင့်အထိ ရောက်အောင် တွန်းတင်မည်။</p> <p>[နှစ် (၁၀၀) - အရှင်၏ ကျင့်စဉ်မှာ မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိချေ။ အရှင်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်သံသယဝင်လာကာ မသေမျိုးဖြစ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အမှားတစ်ခုဟုပင် ထင်မှတ်လာပါသည်။]</p> <p>[နှစ် (၁၃၆) - အရှင်၏ သွေးစွမ်းအင်များ ခန်းခြောက်လာကာ အလွန်ပင် အိုမင်းရင့်ရော်လာပါသည်။]</p> <p>[နှစ် (၁၇၀) - အရှင်သည် မမောမပန်း ဇွဲနပဲဖြင့် ဆက်လက်ကြိုးစားခဲ့ရာ သူတစ်ပါး၏ လှောင်ပြောင်မှုများမှာ အရှင်၏ စိတ်ကို မလှုပ်ခတ်နိုင်တော့ပါ]</p> <p>[နှစ် (၂၀၀) - အရှင်၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် လောင်မြိုက်လာခဲ့ပြန်ပြီ။ ကျင့်စဉ်သည် အရှင်၏ ရိုးတွင်းခြံဆီနှင့် သွေးကြောများကို သန့်စင်ပေးလာရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြီးကျယ်သော ပြောင်းလဲမှုများကို အရှင် ခံစားနေရသည်။ ယခုအခါ အရှင်၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပါပြီ။]</p> <p>[ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ် - အဝါရောင်အဆင့်နိမ့် (အဆင့်မြင့်အဆင့်)]</p> <p>[ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် (၄)]</p> <p>[ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံမှုအချိန် - ၄ နှစ်]</p> <p>...</p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် (၄) ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ "အဆင့်လတ်ကျင့်ကြံသူ" အဆင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်အင်အားနှင့် သွေးစွမ်းအင်တို့ကို ခံစားရင်း မျက်ဝန်း၌ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p>"သမင်ကြီး... မသေမျိုးဖြစ်အောင် ကျင့်ရတာက တကယ်တော့ သိပ်မခက်ပါဘူး"</p> <p>သူသည် လွန်စွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ မျက်နှာမှာလည်း နီမြန်းနေ၏။</p> <p>ဝိညာဉ်ကောက်နှံ စိုက်ပျိုးရမည်၊ ရေရှည်စိုက်ပျိုးနိုင်ဖို့ လိုအပ်သည် မဟုတ်လော။</p> <p>လူရော သမင်ပါ တက်ကြွစွာဖြင့် ဤစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ကြပြန်သည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် စီနီယာအချို့ကို မေးမြန်းဖူးရာ ဤကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ၌ ကျင့်စဉ်တစ်ခု၏ အောင်မြင်မှုကို အခြေခံ၊ အသင့်အတင့်၊ အဆင့်မြင့်နှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဟူ၍ လေးဆင့် ခွဲထားကြောင်း သိရှိရပေသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် "ပြီးပြည့်စုံခြင်း" မှာ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ပါရမီထူးချွန်သူအချို့မှာမူ လမ်းသစ်များကို ရှာဖွေနိုင်ကြသည်ဟု ဆို၏။ ထိုအဆင့်ထက် မြင့်သော အဆင့်နှစ်ဆင့် ရှိသေးသည်ဟု ဆိုသော်လည်း စီနီယာများမှာလည်း အခြေခံအဆင့်များသာ ဖြစ်သဖြင့် များစွာ မသိရှိကြချေ။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ အားတက်နေတော့သည်။</p> <p>ယခုအခါ "ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်" အဆင့်မြင့်အဆင့် ရောက်ရုံနှင့်ပင် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးနေခဲ့ပြီ။ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်မှာ ဆိုလျှင် မည်မျှရှိလိမ့်မည်နည်း။</p> <p>ထို့ပြင် ယင်းနောက်၌ နောက်ထပ် ကြီးကျယ်သော အဆင့်နှစ်ဆင့် ရှိသေးရာ ယင်းတို့ကို ပေါက်မြောက်သွားပါက အခြေတည်အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အခြေခံကျင့်စဉ်လေးတစ်ခုအတွက် ကျင့်ကြံမှုအချိန် နှစ်နှစ်ရာကို တစ်ထိုင်တည်း အသုံးပြုနိုင်မည့်သူမှာ မည်သူရှိပါအံ့နည်း။</p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ သက်တမ်း နှစ်တစ်ရာသာ ရှိပြီး၊ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် နှစ်နှစ်ရာသာ သက်တမ်းရှိကြသည် မဟုတ်လော။</p> <p>ကျင့်ကြံသူများမှာ စတင်ကျင့်ကြံသည့် နေ့မှစ၍ မိမိတို့၏ သက်တမ်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်နေကြရခြင်း ဖြစ်ပေရာ နင်တောက်ရန်ကဲ့သို့ အနိမ့်တန်းစား ကျင့်စဉ်တစ်ခုပေါ်၌ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ အချိန်ဖြုန်းနေသူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားသူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ဝိညာဉ်ကောက်နှံများကိုသာ စဉ်ဆက်မပြတ် စိုက်ပျိုးနေမည်ဆိုလျှင် ပို၍ ပို၍ သန်မာလာမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>...</p> <p>ထိုနေ့ဝယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့်အတွက် နောက်ဆုံး ပါရမီအမှတ်ကို လဲလှယ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ယင်းကို "သားရဲအပေါင်းကို စုစည်းခြင်း" အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ နားထဲ၌ အချက်ပေးသံ နှစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p>"တင်း‌ဒေါင်..."</p> <p>[သားရဲအပေါင်းကို စုစည်းခြင်း၏ အဆင့်(၁)မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အရှင်သည် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ဝိညာဉ်ချင်း စည်းနှောင်ခြင်း ပြုလုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေကာ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ကို ဖျောက်ဖျက်၍ အရှင်၏ သစ္စာရှိသော အစေခံအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်။ သမင်အူကြောင်ကြီးအပေါ် ဝိညာဉ်ချင်း စည်းနှောင်ခြင်း ပြုလုပ်လိုပါသလား]</p> <p>ဤသည်မှာ... သူ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>သမင်အူကြောင်ကြီး၏ ဝိညာဉ်ကို ဖျောက်ဖျက်ရမည် ဟုတ်လား။</p> <p>အကယ်၍ သူ ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပါက ဤသမင်သည် သူ၏ ထာဝရ ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်လာမည် မှန်သော်လည်း ယင်းသည် ယခင်က "သူ" ဟုတ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အမှန်စင်စစ် နင်တောက်ရန်သည် သမင်အူကြောင်ကြီး၏ မိမိအပေါ် မှီခိုမှုကို ခံစားနေရသည် မဟုတ်လော။</p> <p>နံနက်တိုင်း သူ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သမင်ကြီးမှာလည်း နိုးနှင့်နေတတ်၏။ ထိုအချိန်၌ သမင်အိုကြီးသည် ခေါင်းမော့ကာ သူ့နောက်သို့ အမြဲ လှည့်ကြည့်တတ်သည်။ နင်တောက်ရန် ကောက်ရိုးဖျာပေါ်၌ ရှိနေသည်ကို မြင်မှသာ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ပြန်လည်အိပ်စက်လေ့ ရှိပေသည်။</p> <p>ယခုအခါ သူရော သမင်ပါ တောင်စောင်းထက်၌ ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်ကာ နေဝင်ချိန်ကို ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>"သမင်ကြီး..."</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သမင်ကြီး၏ ပြောင်ချောနေသော နဖူးပြင်ကို ပွတ်သပ်ပေးကာ မေးလိုက်၏။ "မင်းလည်း မင်းရဲ့ အဖေနဲ့ အမေကို လွမ်းနေမှာပဲနော်"</p> <p>"အူးးးး~~~"</p> <p>သမင်ကြီးမှာ ဦးစွာ သံသယဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မိဘများ၏ ပုံရိပ်ကို သတိရဟန်ဖြင့် နင်တောက်ရန်၏ ပခုံးကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ယင်းမှာ "လွမ်းတာပေါ့ဗျာ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည့်အလားပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် "ဒါဆိုရင်လည်း ဆက်ပြီး လွမ်းနေလိုက်တော့" ဟု ဆိုကာ စနစ်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ ဝိညာဉ်ကောက်နှံများကိုလည်း တိမ်တိုက်မြူခိုး အစီအရင်အတွင်း၌ ဆက်လက်စိုက်ပျိုးနေခဲ့သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် နင်တောက်ရန်သည် ကောက်ရိုးဖျာပေါ်မှ လူးလဲထလိုက်ရာ နဖူးပြင်ဝယ် ချွေးစက်များစွာ ကျဆင်းနေ၏။ တစ်စုံတစ်ခုကို သူ သတိရသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းချက်အရ အပြင်စည်းတပည့်များမှာ သုံးလတစ်ကြိမ် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုသို့မှမဟုတ်ပါက လစဉ်ထုတ်ပေးသော ရိက္ခာများကို ဖြတ်တောက်ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အခြားအရာများကို ထားပါဦး၊ လစဉ်ရိက္ခာ ဖြတ်တောက်ခံရမည်ကိုတော့ သူ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ချေ။</p> <p>"သမင်ကြီး... ငါတို့ အပြင်ထွက်ရတော့မယ်"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် လက်ကို သန့်စင်အောင် ဆေးကြောကာ သပ်ရပ်သော အပြင်စည်းတပည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လျက် သမင်အူကြောင်ကြီးကို ခေါ်ကာ အကျိုးဆောင်ခန်းမ ဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>လူအများ၏ သတိထားမှုကို မခံရစေရန် သမင်ကြီးကို အပြင်၌ ထားခဲ့ပြီး နင်တောက်ရန်တစ်ဦးတည်း အတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့၏။</p> <p>အဆောင်အတွင်း၌ လူများဖြင့် စည်ကားလျက် ရှိနေပြီး သန်မာလှသော စီနီယာအစ်ကိုကြီးများ၊ အစ်မကြီးများမှာ အပြည့်ရှိနေပေသည်။ အချို့သော စီနီယာများမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေကြပြီး အချို့သော စီနီယာအစ်မများမှာမူ ပန်းချီကားထဲမှ ထွက်လာသော နတ်သမီးလေးများအလား လှပလွန်းလှပေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းသော တာဝန်တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ မည်သူမျှ သတိမထားမိကြချေ။</p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့်(၁)မှ အဆင့်(၄)သို့ ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်ကိုလည်း မည်သူမျှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တာဝန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှ၏။</p> <p>ချင်းနွားမြို့မှ လယ်သမားအိုကြီးတစ်ဦး၏ မြေးဖြစ်သူမှာ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခံထားရသည်ဟု ဆိုကာ ယင်းမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဆိုးတစ်ခု၏ လက်ချက် ဖြစ်တန်ရာသည်။</p> <p> ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ သွင်းယူထားနိုင်သူ မည်သည့်တပည့်မဆို ယင်းဝိညာဉ်ကို အလွယ်တကူ နှင်ထုတ်နိုင်သည် မဟုတ်လော။</p> <p>"သမင်ကြီး... တောင်ပေါ်က ဆင်းကြစို့"</p> <p>တာဝန်ကို လက်ခံပြီးနောက် နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီးတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>...</p> <p>ချင်းနွားမြို့မှာ သိပ်မဝေးလှသဖြင့် တာဝန်မှာလည်း အဆင်ပြေစွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။ လူငယ်လေးမှာ ဝိညာဉ်ဆိုး၏ အနှောင့်အယှက် ခံနေရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နင်တောက်ရန်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိရှိလိုက်သဖြင့် စင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ကို နှင်ထုတ်ပေးခဲ့လေသည်။</p> <p>အပြန်လမ်းတွင်မူ လူရော သမင်ပါ မြူနှင်းများ ဝေမှိုင်းကာ အဆိပ်ငွေ့များ ပြည့်နှက်နေသည့် အန္တရာယ်ရှိသော တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရ၏။</p> <p>"မကောင်းတော့ဘူး"</p> <p>နင်တောက်ရန်၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာကာ မကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် "သမင်ကြီး... မြေထဲဝင်တော့" ဟု အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် သမင်ကြီးမှာ မြေထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး "ရှုခနဲ" မြည်သံနှင့်အတူ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ မြန်လှသော မြားတစ်စင်းမှာ နင်တောက်ရန်၏ လည်ချောင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p>တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အသေသတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>"တောက်... ခွေးသားတွေ"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ ကျောပေါ်ရှိ အဝတ်ဖြင့် ပတ်ထားသော "အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံ" အကျိုးကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ရင်ဘတ်ရှိ ကြွက်သားများအတွင်းမှ နီရဲသော သွေးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ "ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်" ၏ အဆင့်မြင့်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်လေတော့သည်။</p> <p>ကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းကြောင့် သူ၏ အရေပြားမှာ မီးလောင်နေသည့်အလား နီရဲသွားခဲ့၏။</p> <p>နင်တောက်ရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသာအယာ ယိမ်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ ပစ်မှတ်ထားသော မြားဦးမှာ အရေပြားနှင့် ထိမိသည်နှင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>"ဖတ်ခနဲ" မြည်သံနှင့်အတူ... ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းကြောင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ အလွန်ပင် မာကျောနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မျက်နှာပေါ်မှ မြားဒဏ်ရာမှာ အရေပြား ပွန်းပဲ့ရုံမျှသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>"တောက်... အရေခွံက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထူနေရတာလဲ"</p> <p>သစ်ပင်ပေါ်ရှိ လူတစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။</p> <p>"ထွက်ခဲ့စမ်း"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မြားပစ်သည့် နေရာကို အတိအကျ သိရှိသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲစေလျက် သစ်ပင်ပေါ်သို့ လွှားခနဲ ခုန်တက်ကာ သစ်ရွက်များကြား၌ ပုန်းအောင်းနေသူကို ဝိညာဉ်လှံဖြင့် အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟင်..."</p> <p>မျက်ခုံးပြတ်နေသော ထိုလူမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကာ လေးကို မြှောက်၍ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p>"ဂလောက်ခနဲ" မြည်သံနှင့်အတူ...လေးမှာ တစ်စစီ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p>ထိုလူမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် (၅) ရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။</p> <p>ဝိညာဉ်လှံ၏ ဒုတိယမြောက် ရိုက်ချက်မှာ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျဆင်းသွားခဲ့၏။</p> <p>"ဘုန်းခနဲ" မြည်သံနှင့်အတူ...</p> <p>ဦးနှောက်များမှာ လွင့်စင်ထွက်သွားကာ သွေးချင်းချင်းနီသွားခဲ့ချေပြီ။ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။</p> <p>"မကောင်းတော့ဘူး၊ တတိယခေါင်းဆောင် သေပြီ၊ ပြေးကြဟေ့" ဘယ်ဘက်ရှိ သစ်ပင်ပေါ်မှ လူတစ်ဦးမှာ ဆင်းပြေးလေတော့သည်။</p> <p>"သမင်ကြီး"</p> <p>သမင်အူကြောင်ကြီးမှာ မြေထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်လာကာ ထိုလူကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ မြားတစ်စင်းအလား မြန်လှပေသည်။ ထို့နောက် လဲကျနေသော ထိုလူကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ နင်းခြေပစ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်ကမူ အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြေးဝင်ကာ ဝိညာဉ်လှံကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ သစ်ပင်ပေါ်၌ ပုန်းနေသော နောက်ထပ် လူတစ်ဦးမှာ ခါးမှ ပြတ်ထွက်သွားခဲ့ရပြန်၏။</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားပြသုံးဦးလုံး အသက်ပျောက်သွားခဲ့ကြချေပြီ။</p> <p>...</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အလောင်းများပေါ်မှ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို စတင်ရှာဖွေလိုက်၏။</p> <p>အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြောင့် မီးပွားများ ထွက်လာပြီး မီးလုံးကြီးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အလောင်းများပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါရမီကြောင့် မီးတောက်များမှာ ဟုန်းခနဲ တက်လာကာ အလောင်းသုံးလောင်းလုံးကို ခဏအတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>"ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ်..."</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များကို ကြည့်နေမိစဉ် သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ နောက်ကျမှ ပြင်းထန်လာခဲ့၏။ အပြင်ပန်း၌ တည်ငြိမ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ၌ သူ၏ ပထမဆုံးသော လူသတ်မှု ဖြစ်သဖြင့် အတွင်းစိတ်၌မူ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေမိပါတော့သတည်း။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save