Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချုန်းပီတောင်ထိပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော အ‌ဆွေတော်လုက ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာထားဖြင့် "ဒါက ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စတော့မဟုတ်ပါဘူး၊ ချုန်းပီတောင်ခြေမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းငါးကွက်က လယ်သမားတွေဟာ ပုံမှန်စုဝေးလေ့ရှိတဲ့ အစဉ်အလာလေးတစ်ခု ရှိကြတယ်။ လမ်းဆုံက ကျောက်ဖျာကြီးနားမှာ စုကြတာပါ။ မိတ်ဆွေနင်အနေနဲ့ အားလပ်တယ်ဆိုရင် လာရောက်ဆင်နွှဲဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလာချေသည်။</p> <p>"အို... ဟုတ်ပါပြီ"</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာလည်း ဤတောင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူများနှင့် ရင်းနှီးခွင့်မရမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသူဖြစ်ရာ၊ ဗဟုသုတအကြားအမြင် ကြွယ်ဝခြင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင် အသက်ဆက်နိုင်ရန် အရေးပါသော အကြောင်းရင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီဗျာ"</p> <p>၎င်းက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြုံးရွှင်လျက် "ကျွန်တော်နဲ့ သမင်ကြီးလည်း အစားအသောက်စားလို့ ပြီးတာနဲ့ အတော်ပဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ အားလုံးနဲ့ စကားစမြည်ပြောဖို့ အခုပဲ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်" ဟု ဆို၏။</p> <p>"သိပ်ကောင်းတာပေါ့၊ သိပ်ကောင်းတာပေါ့"</p> <p>အဖိုးကြီးလုက ပြုံးရယ်လျက် "ဒါဆိုရင်တော့ သွားကြစို့၊ ဒီအဖိုးကြီးပဲ လမ်းပြပါရစေ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>...</p> <p>ထိုကျောက်ဖျာကြီးမှာ ဝေးလှသည်မဟုတ်ဘဲ တစ်ဝက်မျှသော ခရီးသာရှိချေသည်။ နင်တောက်ရန်၏ ၇၇ ကွက်မြောက် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း တည်ရှိရာတောင်ကို ချုန်းပီတောင်ထိပ်ဟု ခေါ်တွင်ပြီး၊ ယင်းမှာ အနန္တဂိုဏ်း၏ အပြင်တောင်တန်း ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းဌာနက စီမံခန့်ခွဲသော သာမန်တောင်ကုန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန် ဤလယ်ကွင်းကို စတင်တာဝန်ယူစဉ်က "ချုန်းပီ"ဟူသော အမည်ကိုကြားရသည်မှာ အတိတ်နိမိတ်မကောင်းသယောင် ခံစားရသဖြင့် စကားပင် ဆွံ့အခဲ့ရဖူးသည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူများမှာ တစ်ညတွင်းချင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝလာဖို့ရန် လမ်းစမရှိနိုင်ဟုပင် တွေးထင်ခဲ့မိသေး၏။ နောက်ပိုင်းတွင် စုံစမ်းကြည့်ရာမှ အမှန်တရားကို သိရှိခဲ့ရလေသည်။</p> <p>အနန္တဂိုဏ်းကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော ဆရာကြီးမှာ အနန္တလမ်းစဉ်အရှင်  ဟု အမည်တွင်၏။ ၎င်းသည် ဂိုဏ်းတည်ထောင်ပြီးနောက် တောင်ထိပ်များကို နယ်မြေခွဲဝေစဉ် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လှသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ရှုလျက်..... "သီးခြားတည်ရှိသော တောင်ထိပ်တစ်ခုသည် ပေတစ်သောင်းမြင့်သော နံရံကြီးကဲ့သို့ မတ်စောက်လှချေတကား" ဟု ရေရွတ်ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> ထိုစဉ်က ဘေးတွင်ရှိနေသော တပည့်ဖြစ်သူက စုတ်ချက်တင်လျက် "ချုန်းပီတောင်ထိပ်" ဟု အမည်ကမ္ပည်း ရေးထိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသတည်း။</p> <p>ချုန်းပီတောင်အောက်တွင် အနန္တဂိုဏ်း၏ ပင်မတောင်ထိပ်မှ ဆင်းသက်လာသော ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခု ရှိလေသည်။</p> <p>ယင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းမှုမှာ ပထမအဆင့် အလတ်တန်းစားမျှသာ ရှိသဖြင့် ပင်မတောင်ထိပ်၏ တတိယအဆင့် အလတ်တန်းစား စွမ်းအင်များနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>သို့သော်ငြားလည်း ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူများအတွက် သီးနှံစိုက်ပျိုးရန်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူ အများအပြားသည် နှစ်စဉ် ဂိုဏ်းသို့ ဝိညာဉ်ကောက်နှံအမြောက်အမြား အခွန်ပေးဆောင်ရသော်လည်း ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်မြေ ငှားရမ်းရန် ဝန်မလေးကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>အနန္တဂိုဏ်း နယ်မြေအတွင်း ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူ ဖြစ်ရခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူး နှစ်ရပ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝခြင်းနှင့် ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိသဖြင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများနှင့် လူဆိုးများ၏ ရန်မှ ကင်းဝေးခြင်းတို့ပင် ဖြစ်ပေရာ၊ ဂိုဏ်း၏ မြေငှားရမ်းခြင်းလုပ်ငန်းမှာ အလွန်ပင် စည်ကားလှချေသည်။</p> <p>ချုန်းပီတောင်အောက်တွင် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း စုစုပေါင်း ငါးကွက်ရှိရာ နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီး စိုက်ပျိုးသော ၇၇ ကွက်မြောက်မှာ အကြီးဆုံးဖြစ်၏။</p> <p>ဤသည်မှာလည်း သူသည် အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။ ကျန်ရှိသော ၇၈ မှ ၈၁ ကွက်မြောက် လယ်ကွင်းများတွင်လည်း အသီးသီး ပိုင်ရှင်များ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>ညောင်ပင်ကြီးအောက်ရှိ ကျောက်ဖျာကြီးမှာ အနားယူအပန်းဖြေရန်နှင့် လူစုဝေးရန် သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်အူကြောင်တို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အခြားသူအချို့ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများမှာ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းလှသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေနင် ရောက်လာပြီဗျို့"</p> <p>အဘိုးအိုလုက ပြုံးလျက် "အားလုံးပဲ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အရင်ဆုံး မိတ်ဆက်ပေးကြရင် မကောင်းဘူးလား" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"ကောင်းတာပေါ့"</p> <p>ကလေးမလေးတစ်ဦးကို ကျောပိုးထားသော အဘွားအိုတစ်ဦးက ပြုံးလျက် "ဒီအဘွားကတော့ ၇၉ ကွက်မြောက် လယ်ကွင်းကို တာဝန်ယူထားသူပါ။ အသက်အရွယ် နည်းနည်းရနေပြီမို့ အားလုံးက အဘွားယွင်စွေ့လို့ပဲ ခေါ်ကြတယ်။ မိတ်ဆွေနင်... မင်္ဂလာပါကွယ်" ဟု ဆိုလာ၏။</p> <p>နင်တောက်ရန်ကလည်း ရိုသေစွာဖြင့် "အဘွားယွင်စွေ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ" ဟု ဆိုကာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် ကျင့်ကြံဖော် ဇနီးမောင်နှံဟု ယူဆရသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးလည်း ရှိနေကြသေးသည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်နာမည်က ရှင်းယန်ပါ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်(၃)ရှိပါတယ်။ ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ဇနီး ကျူံးယန်ပါ၊ သူကတော့ အဆင့်(၂)ပါ။ မိတ်ဆွေနင်နဲ့ ဆုံရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p>"အားလုံးနဲ့ ဆုံရတာ ဝမ်းသာပါတယ်ခင်ဗျာ"</p> <p>အဘိုးအိုလုက "ကျွန်တော့်ကိုတော့ အဘိုးအိုလုလို့ပဲ ခေါ်ကြတယ်။ မိတ်ဆွေရှင်းယန်လိုပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်(၃)ပါပဲ။ အားလုံးပဲ ထိုင်ကြပါဦး၊ ဒီနေ့ စုကြတာက စကားစမြည်ပြောရင်း မိတ်ဖွဲ့ကြဖို့သက်သက်ပါပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီးတို့မှာ ကျောက်ဖျာ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် မသိမသာ ဝင်ထိုင်နေကြ၏။</p> <p>"အို..."</p> <p>ရှင်းယန်က အကဲခတ်သလို ကြည့်လျက် "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ၇၇ ကွက်မြောက် လယ်ကွင်းကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်(၁)ရှိတဲ့ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ယောက် ရောက်လာတယ်လို့ ကြားလိုက်တယ်။ နှစ်လကျော်အတွင်းမှာတင် မိတ်ဆွေနင်က အဆင့်(၂)ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာလား" ဟု ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကံကောင်းလို့ပါဗျာ၊ ကံကောင်းလို့ပါ..."</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားဟန်ဖြင့် "နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မှုတွေ စုစည်းသွားလို့ အခုလို အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့တာပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေနင်က နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ"</p> <p>အကြီးအကဲလုက မုတ်ဆိတ်ကိုသပ်လျက် "ကြားရသလောက်တော့ မိတ်ဆွေက အသက် ၂၀ သာရှိသေးပေမဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ မိတ်ဆွေရဲ့ ပါရမီနဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို ကျွန်တော်တို့နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်ပါဘူး။ ဒီတစ်သက်မှာတော့ မိတ်ဆွေရဲ့ ခြေရာကိုတောင် လှမ်းမြင်နိုင်ပါ့မလား မသိတော့ပါဘူး" ဟု ချီးကျူးလေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ကံကောင်းခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း ယဉ်ကျေးစွာ ထပ်မံဆိုနေရ၏။ ယင်းစိုက်ပျိုးသူများမှာ အပြင်ပန်းတွင် ရင်းနှီးဖော်ရွေဟန်ပြနေကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မနာလိုဝန်တိုစိတ် အနည်းငယ် ရှိနေကြသည်ကို သူ အာရုံခံမိသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနန္တဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရန်မှာ လူတိုင်းအတွက် မလွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဤချုန်းပီတောင်ထိပ်တွင် တစ်ချိန်က ပင်မဆောင်တွင် အနှိမ်ခံခဲ့ရသော နင်တောက်ရန်၏ "အပြင်စည်းတပည့်" အဆင့်အတန်းမှာ ဤနေရာ၌ အမြင့်ဆုံးဖြစ်နေခြင်းမှာ လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အပြင်စည်းတပည့်သည် အလုပ်သမားတပည့်ထက် မြင့်မြတ်ပြီး၊ အလုပ်သမားတပည့်သည် ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူထက် သာလွန်သည်မှာ မရေးမသားထားသော်လည်း အားလုံးလက်ခံထားသည့် စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ခွင့်ရှိပါက မည်သူက မြေကြီးတူးရသော လယ်သမားဘဝကို လိုလားပါမည်နည်း။</p> <p>ရှင်းယန်နှင့် အဘိုးအိုလုတို့ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူများအတွက်မူ အဆင့်ငယ်လေးတစ်ခု တက်လှမ်းရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှ၏။ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် မှော်ပစ္စည်းများကို ခက်ခဲစွာ စုဆောင်းနေကြရသူများ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသည့် အတတ်ပညာမှာ အလွန်အရေးကြီးလှ၏။ မြေငှားရမ်းခမှာလည်း မနည်းလှဘဲ နှစ်စဉ် ဝိညာဉ်ကောက်နှံအမြောက်အမြား ပေးဆောင်ရသည်။</p> <p> အထွက်နှုန်းကောင်းလျှင် တော်သေးသော်လည်း၊ ရာသီဥတုမကောင်း၍ အထွက်နည်းလျှင်မူ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပင်ပန်းခဲ့သမျှ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရချေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ လူမှုဆက်ဆံရေး နားလည်သူပီပီ မိမိကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချလျက် "ဂျူနီယာ" တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် နေထိုင်လေသည်။ သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ထုံးစံမှာ အစွမ်းရှိသူကို ဦးစားပေးရမြဲဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်တူသူအချင်းချင်းဖြစ်ပါက "မိတ်ဆွေ"  ဟုသာ ခေါ်ဝေါ်ကြရပေသည်။</p> <p>သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားပြောဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏ အခက်အခဲများကို ရင်ဖွင့်ကြလေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ လူသစ်ဖြစ်သဖြင့် စကားနည်းနည်းပြောပြီး များများနားထောင်သည့်မူကို ကျင့်သုံး၏။</p> <p>မသိသည်များကို နှိမ့်ချစွာ မေးမြန်းသည့်အခါ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူများမှာလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြေကြားပေးကြလေသည်။</p> <p>ထိုလူစုထဲတွင် နင်တောက်ရန် အကဲမခတ်နိုင်ဆုံးသူမှာ အဘွားယွင်စွေ့ ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါမှာ အဆင့်(၃)တွင်သာ ရှိသော်လည်း...။ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် တတ်မြောက်ထားသော နင်တောက်ရန်ကမူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိနေသည်။</p> <p>အဘွားယွင်စွေ့သည်လည်း သူမ၏ အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယင်းမှာ သူမ၏ကိစ္စသာဖြစ်သဖြင့် သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုပေ။ အမှုတွဲများသူသည် အသေစောတတ်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိနားလည်ထားသည်။</p> <p>အတော်ကြာ စကားပြောပြီးနောက် နင်တောက်ရန်က သိလိုစိတ်ကို မအောင့်နိုင်ဘဲ ၇၈ ကွက်မြောက် လယ်ကွင်းပိုင်ရှင် အဘယ်ကြောင့် မလာသနည်းဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ရှင်းယန်က ပြုံးလျက် "မိတ်ဆွေနင် မသိသေးဘူးပဲ၊ အဲဒီပိုင်ရှင်က မိတ်ဆွေနဲ့ မရှေးမနှောင်းမှာ ရောက်လာတဲ့ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ယောက်ပဲ။ သခင်နဲ့ အစေခံ နှစ်ယောက်နေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်မလေးက အရှက်အကြောက်ကြီးတော့ လူကြားထဲ သိပ်မထွက်ဘူး။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ နောက်ပိုင်းတော့ တွေ့ရမှာပါ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် မိုးချုပ်လာသဖြင့် အသီးသီး လူစုခွဲခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>...</p> <p>ရက်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နင်တောက်ရန်မှာ လယ်ယာလုပ်ငန်းအပြင် သမင်အူကြောင်ကို ခေါ်ဆောင်လျက် အကျိုးဆောင်ခန်းမသို့လည်း မကြာခဏ သွားရောက်တတ်သည်။</p> <p>အကျိုးဆောင်ခန်းမအတွင်းရှိ လဲလှယ်နိုင်သော ရတနာပစ္စည်းများကို မြင်ရသည့်အခါ လူရော သမင်ပါ အံ့အားသင့်ရလေသည်။</p> <p>တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသော ပျံသန်းဓားများ၊ ပုံးတစ်လုံးစာခန့်ရှိသော ဝံပုလွေစွယ်တူကြီးများနှင့် မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော အလံတော်များကို မြင်ရသည်မှာ အံ့မခန်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> မည်သည့်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို မသိရသော်လည်း ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။</p> <p>"အမလေးဗျာ... အံ့ဩစရာကြီးပဲ"</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ မြို့တက်လာသော တောသားလေးကဲ့သို့ပင် တအံ့တဩ ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>"အူးးးး..."</p> <p>သမင်အူကြောင်မှာလည်း တောသားသမင်ပီပီ နင်တောက်ရန်၏ လက်မောင်းကို ခေါင်းဖြင့် တိုးဝှေ့လျက် မှော်လက်နက်များကို ကြည့်ကာ</p> <p>"အစ်ကိုကြီး၊ ဟိုဓားကို ကြည့်ဦး၊ မိုက်လှချေလား။ ဟိုး ဘယ်ဘက်က တူကြီးက ပိုတောင်မိုက်သေးတယ်။ အဲဒီတူနဲ့သာ အရိုက်ခံရရင် ခင်ဗျားရဲ့ သံခေါင်းကြီးလည်း ဖရဲသီးလို ကွဲသွားမှာပဲ" ဟု ပြောနေသယောင် ရှိတော့သည်။</p> <p>"ညီလေးနင် မဟုတ်လား"</p> <p>ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ဦးက ခေါ်လိုက်သဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်လီချန် ဖြစ်နေသည်။ ကျောက်လီချန်မှာ ယခင်က ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော အပြာရင့်ရောင်ဝတ်စုံအစား အဖြူရောင်တပည့်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားချေပြီ။ ဤသည်မှာ... အပြင်စည်းတပည့်ဘဝမှ အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"စီနီယာကျောက်... ခင်ဗျားက..." နင်တောက်ရန် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>"ဟဲဟဲ..."</p> <p>ကျောက်လီချန်က အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလျက် "ဦးလေးတွေနဲ့အတူ မြောက်ပိုင်းရော တောင်ပိုင်းပါ လှည့်လည်သွားလာခဲ့တာ နှစ်တွေကြာပြီဆိုတော့ အတွေ့အကြုံလည်း ရလာတာနဲ့ ဂိုဏ်းက အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် တိုးမြှင့်ပေးလိုက်တာပါ။ အခုတော့ ဒီအကျိုးဆောင်ခန်းမမှာ တာဝန်တွေ ခွဲဝေပေးဖို့နဲ့ ညီငယ် ညီမငယ်တွေကို အခက်အခဲတွေ ရှင်းပြပေးဖို့ တာဝန်ကျနေတာ" ဟု ဆိုကာ "ညီလေးနင်ကရော ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု မေးလာသည်။</p> <p>"လျှောက်ကြည့်နေတာပါဗျာ"</p> <p>နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် "စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းမှာကျမ်းစာဆောင် ရှိလားလို့ သိချင်လို့ပါ"</p> <p>"ရှိတာပေါ့ဗျ"</p> <p>ကျောက်လီချန်က ရယ်မောလျက် "ညီလေးရာ၊ ဂိုဏ်းထဲ ရောက်နေတာ သုံးလရှိပြီကို ကျမ်းစာဆောင် ဘယ်မှာမှန်း မသိသေးဘူးလား။ အကျိုးဆောင်ခန်းမကနေ တောင်ပေါ်ကို ဆက်တက်သွားရင် ခရီးတစ်ဝက်လောက်မှာ တွေ့လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုကာ "ဘာလဲ၊ ညီလေးက ကျမ်းစာဆောင်မှာ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေ သွားဖတ်မလို့လား" ဟု စပ်စုလာသည်။</p> <p>"အဟွတ်... အဟွတ်..."</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ကျမ်းစာဆောင်မှ ကျင့်စဉ်ကျမ်းစာများကို "အခလွတ်" ရယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ကိုတော့ ထုတ်မပြောဝံ့ချေ။</p> <p>ယင်းမှာ သူ၏ အားသာချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ကျမ်းစာတစ်အုပ်ကို ကိုင်တွယ်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ကူးယူနိုင်စွမ်းရှိရာ၊ ငှားရမ်းရန်ပင် မလိုချေ။</p> <p>နင်တောက်ရန်၏ ရှေ့လုပ်ငန်းစဉ်မှာ "အတတ်ပညာ များလေ ကောင်းလေ" ဟူသော မူဝါဒဖြစ်ရာ၊ မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကိုမဆို မရွေးချယ်ဘဲ များများရလေ ကြိုက်လေပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>"စီနီယာ... ကျွန်တော် အစီအရင်ကျင့်စဖဥ်ကို လေ့လာချင်လို့ပါ"</p> <p>၎င်းက အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကို ပြောပြလိုက်၏။ "အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော့်ပါရမီက သာမန်ပဲမို့ အစီအရင်လမ်းစဉ်ကို စိတ်ဝင်စားမိတယ်။ ကျမ်းစာဆောင်မှာ အဲဒီအကြောင်း ကျမ်းစာတွေ ရှိမလား"</p> <p>"ရှိတော့ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အပေါ်ထပ်တွေမှာပဲ ရှိတာ"</p> <p>ကျောက်လီချန်က "အပြင်စည်းတပည့်အနေနဲ့တော့ ကျမ်းစာဆောင် ပထမထပ်မှာရှိတဲ့ ကျမ်းစာတွေကိုပဲ ဖတ်ခွင့်ရှိမယ်။ တစ်ခါသွားရင်လည်း တစ်နာရီပဲ ကြာခွင့်ရှိတယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။</p> <p>"ဪ... ဒီလိုကိုး"</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ကျောက်လီချန်ကို နှုတ်ဆက်ကာ ကျမ်းစာဆောင်သို့ ချက်ချင်းပင် ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>တောင်ခါးပန်းတွင် တိမ်တိုက်များကြား၌ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ကျမ်းစာဆောင်ကြီး တည်ရှိနေသည်။ ယင်းမှာ သုံးထပ်ဆောင်ဖြစ်ပြီး အထပ်တိုင်းမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှ၏။ တိမ်မြူများ ဝန်းရံနေသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတို့အတွက် သင့်လျော်သော ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာသတည်း။</p> <p>နင်တောက်ရန်က သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြားတံဆိပ်ကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p>"အို..."</p> <p>အပြင်စည်းအကြီးအကဲတစ်ဦးက လှမ်းကြည့်လျက် "နင်တောက်ရန်... အပြင်စည်းတပည့်၊ မျက်နှာသစ်လေးပဲ။ ကျမ်းစာဆောင်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို သိတယ်မဟုတ်လား။ ပထမထပ်မှာပဲ ဖတ်ခွင့်ရှိတယ်၊ အချိန်က တစ်နာရီပဲ။ ဆယ်ရက်မှ တစ်ကြိမ်ပဲ ဝင်ခွင့်ရှိမယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးလေး၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"</p> <p>"သွားတော့။ ဝိညာဉ်သားရဲကိုတော့ အထဲပေးမဝင်ဘူး၊ အပြင်မှာ ချည်ထားခဲ့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p>သမင်အူကြောင်က အထဲဝင်ပြီး အတွေ့အကြုံ ယူချင်သဖြင့် နင်တောက်ရန်၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ တိုးဝှေ့နေမိသည်။</p> <p>"ကဲပါ... တော်ပါတော့"</p> <p>နင်တောက်ရန်က သမင်၏ဦးခေါင်းကို ပုတ်လျက် "မင်းက စာတောင် ဖတ်တတ်တာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာဝင်လုပ်မှာလဲ" ဟု ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>ထိုစဉ် လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော အခြေတည်အဆင့်ရှိ ဦးလေးဖြစ်သူမှာပင် အိန္ဒြေမဆယ်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားရချေသည်။</p> <p>...</p> <p>ကျမ်းစာဆောင် ပထမထပ်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ကျမ်းစာအမျိုးမျိုးကို အမြန်ကြည့်ရှုသော်လည်း မိမိလိုအပ်သည်ကို ရှာမတွေ့သေးပေ။ ပထမထပ်ရှိ စာအုပ်များမှာ များပြားလှသော်လည်း အနှစ်သာရမှာမူ သာမန်မျှသာ ဖြစ်၏။</p> <p> "အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင် ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ မှတ်တမ်း"</p> <p> "အနန္တဂိုဏ်း သမိုင်းကြောင်း"</p> <p>"ကျင့်ကြံသူအစပျိုးခြင်း"</p> <p>"ဝိညာဉ်သားရဲများ မီးဖွားပြီးနောက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပုံ"</p> <p>"ယောင်္ကျားမိန်းမ စုံတွဲကျင့်စဉ်" အစရှိသည်တို့မှာ လမ်းဘေးဆိုင်များတွင်ပင် ဝယ်ယူနိုင်သော တန်ဖိုးနည်းကျမ်းစာများသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း တစ်နာရီနီးပါး ရှာဖွေပြီးနောက်တွင်မူ နင်တောက်ရန်၏ အားထုတ်မှုမှာ အောင်မြင်ခဲ့လေသည်။ သူ၏စနစ်ထဲသို့ ကူးယူနိုင်မည့် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခြင်းပင်။</p> <p>【ကိုယ်ပျောက်ကျင့်စဉ် - အဝါရောင်အဆင့်နိမ့် (ကျင့်ကြံမှု မရှိသေး)】</p> <p>【ဝိညာဉ်အသံစုပ်ယူခြင်းကျင့်စဉ် - အဝါရောင်အဆင့်နိမ့် (ကျင့်ကြံမှု မရှိသေး)】</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save