Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းရှန့်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်။</p> <p>ချုန်းပီတောင်ထိပ်ရှိ ညောင်ပင်အိုကြီး၏ အရိပ်အောက်ဝယ် နင်တောက်ရန်၊ ရှင်းယန်နှင့် ဇနီးသည်၊ အဘိုးကြီးလုနှင့် အဖွားအိုယွင်‌စွေ့တို့ စုဝေးနေကြလေသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် လူအများနှင့် ရောနှောခြင်းမရှိသော စီနီယာညီမလေး ဟန်ပင်းပင်လျှင် အနီးနားတွင် ထိုင်ကာ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို နားစွင့်နေချေသည်။</p> <p>"အဘိုးကြီးလုရဲ့ အပြင်ထွက်ခရီးကနေ အဆင့်နိမ့်မှော်လက်နက်တစ်ခု ရရှိခဲ့တာဟာ တကယ်ပဲ ဝမ်းမြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ လက်တစ်ကမ်းအလိုပဲ ရှိပါတော့တယ်" ဟု ရှင်းယန်က ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူးဗျာ... မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>အဘိုးကြီးလုက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းကာ "ဒါက အဆင့်နိမ့်မှော်လက်နက်တစ်ခုမျှသာပါ၊ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အထောက်အကူပြုတယ်ဆိုပေမဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ကတော့ အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါသေးတယ်" ဟု ပြန်လည်နှိမ့်ချလိုက်သည်။</p> <p>"အဘိုးကြီးလုကလည်း မနှိမ့်ချပါနဲ့ဦး၊ ကျွန်မတို့ ချုန်းပီတောင်ထိပ်မှာ ပထမဆုံး အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်မယ့်သူဟာ အဘိုးကြီးလုကလွဲလို့ တခြားသူ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"</p> <p>ရှင်းယန်၏ အနားဝယ် ကျော့ရှင်းလှပသော သူ၏ဇနီးသည်က တခစ်ခစ်ရယ်လျက် ဆိုပြန်သည်။ ကျူံးယန်သည် အသက်လေးဆယ်ကျော်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း နုပျိုမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းရှိရာ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပြည့်ဖြိုးတင့်တယ်လျက် ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိနေဆဲပင်။</p> <p> ၎င်းအပြင် သူမသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မိန်းမသားတို့၏ အရှက်အကြောက်ထက် စနောက်ရယ်မောခြင်းကို ပို၍နှစ်သက်သူဖြစ်ရာ အားလုံးနှင့် သဟဇာတဖြစ်လှပေသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေနင်..."</p> <p>အဘိုးကြီးလုသည် နင်တောက်ရန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလျက် "ကျွန်တော်တို့ ချုန်းပီတောင်ထိပ်မှာ တိုးတက်မှု အမြန်ဆုံးကတော့ မိတ်ဆွေနင်ပါပဲ၊ တစ်နှစ်တည်းနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၁) ကနေ အဆင့် (၃) ထိ ရောက်သွားတာဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာတဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက်တောင် ရှက်စရာကောင်းနေပါပြီ"</p> <p>"မဟုတ်တာ... ကံကောင်းလို့ပါဗျာ"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အဖွားအို ယွင်စွေ့၏ မြေးမလေး ချန်ဝေ့‌မောကို မြှောက်ချီကာ ကစားပေးနေ၏။ စကားစပြုနေပြီဖြစ်သော ထိုကလေးမလေးမှာ နင်တောက်ရန်ကို ခင်မင်ပုံရပြီး တအူးအူး တအဲအဲဖြင့် အသံပြုနေရှာသည်။</p> <p>"ဟန်ပင်းရော..."</p> <p>အဖွားအို ယွင်စွေ့က အေးအေးဆေးဆေးနေတတ်သော အပြင်စည်းတပည့်မလေးကို ကြည့်ကာ "မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်မ... ကျွန်မက ဝိညာဉ်မိုးသွန်းကျင့်စဥ်ကို ကျင့်နေပါတယ်..."</p> <p>"ဝိညာဉ်မိုးသွန်းကျင့်စဉ် ဟုတ်လား"</p> <p>အကြီးအကဲလုက မထိတထိ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဝိညာဉ်မိုးသွန်းကျင့်စဥ်ဆိုတာ အဆင့်(၁)ထိ ကျင့်ရင် လုံလောက်ပါပြီ၊ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မိတ်ဆွေဟန်ဟာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်စေမယ့် ကျင့်စဉ်တွေကိုပဲ အဓိကထားပြီး ကျင့်သင့်တယ်" ဟု အကြံပေးလေသည်။</p> <p>ဟန်ပင်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ အစေခံအိုကြီးမှာလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြသော်လည်း အားကိုးရာမဲ့သော အမူအရာ ရှိနေပေသည်။ အနန္တဂိုဏ်း၏ အခြေခံကျင့်စဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ် ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>အပြင်စည်းတပည့်အများစုမှာ ဤကျင့်စဉ်ကိုသာ အားပြုရပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်မြင့်ပိုင်းသို့ ရောက်မှသာ ဂိုဏ်းတော်မှ တကယ့်အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်များကို ရရှိနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုနင်..."</p> <p>ဟန်ပင်းက နင်တောက်ရန်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်ရီစွာ ကြည့်လျက် "အစ်ကိုကော ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်ကိုပဲ ကျင့်နေတုန်းလား" ဟု မေး၏။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>နင်တောက်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်က ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံပဲလေ၊ ငါတို့လို ဆရာမရှိတဲ့ တပည့်တွေအတွက်တော့ ဒါကိုပဲ ကျင့်ရမှာပေါ့"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီကျင့်စဉ်က ကျင့်ရတာ အလွန်ခက်တာပဲ၊ အစ်ကိုက တကယ်ပဲ အသင့်အတင့်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား"</p> <p>"အင်း"</p> <p>နင်တောက်ရန်က ဝန်ခံလိုက်၏။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၃) အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်အသင့်အတင့်အဆင့်မှာ ကိုက်ညီမှုရှိရာ အလွန်အမင်း ဖုံးကွယ်နေပါကလည်း သူတစ်ပါး သံသယဝင်စရာ ဖြစ်တန်ရာသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေနင်က တကယ်ပဲ အသင့်အတင့်အဆင့်ကို ရောက်နေတာလား" ဟု ရှင်းယန်က တအံ့တဩ မေးလိုက်၏။</p> <p>"အာ... ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ် အသင့်အတင့်အဆင့်က ထူးဆန်းလို့လား"</p> <p>"ထူးဆန်းတာပေါ့ဗျ"</p> <p>ရှင်းယန်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် "မိတ်ဆွေနင် မသိတာက ဒီကျင့်စဉ်ဟာ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးကြီး ဖန်တီးခဲ့တာဖြစ်ပြီး သင်ယူရလွယ်ပေမဲ့ ကျွမ်းကျင်ဖို့ကျတော့ အလွန်ခက်ခဲတယ်၊ ကျင့်ကြံသူ အများစုဟာ အခြေခံလောက်ပဲ တတ်ကြတာ၊ အသင့်အတင့်အဆင့်ဆိုတာ အိပ်မက်တောင် မမက်ရဲတဲ့ အရာပဲ။ လက်ရှိ ဂိုဏ်းတော်တစ်ခုလုံးမှာတောင် အဆင့်မြင့်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကုန်းယန် တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်" ဟု ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>"ဪ... အဲဒီလိုကိုး..."</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အလွန်အံ့ဩသွားဟန် ဆောင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ဝယ်တွင်မူ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ရှိနေသည်မှာ မည်သူမျှ မသိနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>သူတို့ စကားလက်ဆုံကျနေစဉ် ဝေးကွာသော ပင်မတောင်ထိပ်ဘက်မှ လူရိပ်တစ်ခု ပျံသန်းဆင်းသက်လာ၏။ ၎င်းမှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ထိုသူကို မြင်သည်နှင့် မှတ်မိသွား၏။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က စမ်းချောင်းထဲမှ သူကယ်တင်ခဲ့သော လူငယ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>"ဒါ... ကံကြမ္မာအကျိုးပေးက ငါ့ဆီ လာရှာနေတာလား"</p> <p>သူသည် စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်မိ၏။ "ငါကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ဝိညာဉ်စပါး စိုက်ချင်တာပါ၊ ငါ့ဘေးနားမှာ ရှင်းယန်တို့၊ အကြီးအကဲလုတို့လို အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ရှိရင် တော်ပါပြီ"</p> <p>"ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဘယ်သူက ညီငယ်နင်တောက်ရန်ပါလဲ"</p> <p>ထိုလူငယ်သည် စိမ်းလဲ့သော သစ်ရွက်ပုံစံ မှော်လက်နက်ပေါ်မှ ကျော့ရှင်းစွာ ဆင်းသက်လာ၏။ ထိုမှော်လက်နက်မှာ ပျံသန်းရန်အတွက် အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်ပြီး ချုန်းပီတောင်ထိပ်မှ လူများမှာ မြင်သာမြင်ဖူးပြီး မပိုင်ဆိုင်ဖူးကြပေ။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သမင်အူကြောင်ကြီးနှင့်အတူ ရှေ့သို့ထွက်ကာ "ကျွန်တော်က နင်တောက်ရန်ပါ၊ စီနီယာက ဘယ်သူပါလဲ" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့နာမည် လင်းရှန့် ပါ"</p> <p>ထိုလူငယ်က ပြုံးလျက် "အဲဒီညက ညီငယ် ငါ့ကို ကယ်ခဲ့တာကို သိရလို့ ဒဏ်ရာသက်သာတာနဲ့ ချက်ချင်း လာရှာတာပါ၊ စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ဘူး၊ ဒီအသက်ကယ်ကျေးဇူးကို လင်းရှန့် တစ်သက်လုံး မှတ်ထားမယ်"</p> <p>သူက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လျက် "ကျေးဇူးမဆပ်တာ လင်းရှန့်ရဲ့ စတိုင်မဟုတ်ဘူး၊ ညီငယ်ရဲ့ အိမ်မှာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်လောက် တိုက်ဦးမလား" ဟု ဆိုလိုက်ရာ နင်တောက်ရန်နှင့် သီးသန့်စကားပြောလိုကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ရပါတယ်ဗျာ"</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသော်လည်း ဟန်ပင်းတို့၊ ရှင်းယန်တို့အား နှုတ်ဆက်ကာ လင်းရှန့်ကို သူ၏ခြံဝင်းငယ်လေးအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p>လင်းရှန့်၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်မှာ ပွင့်လင်းကာ ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါရှိပေသည်။ သူသည် ရှင်းယန်နှင့် အဘိုးကြီးလုတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဖိအားမှာ သိသိသာသာ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ထိုဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူများမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်ရီသွားကြရသည်။</p> <p>အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူတို့မှာ သူစိမ်းပြင်ပလူများကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p>...</p> <p>ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းရှိ အိမ်ကလေးအတွင်းဝယ်။</p> <p>နင်တောက်ရန်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချပေးလျက် "စီနီယာ... လက်ဖက်ရည် သုံးဆောင်ပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"ညီငယ်နင်..."</p> <p>လင်းရှန့်က ပြုံးလျက် သူ၏ ခါးရှိ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ ထုပ်ပိုးထားသော အထုပ်တစ်ထုပ် ပေါ်လာ၏။ "ငါက စကားကို ကွေ့ပတ်ပြောတတ်သူ မဟုတ်ဘူး၊ အသက်ကယ်ကျေးဇူးအတွက် ဒါလေးကိုတော့ လက်ခံပေးပါ" ဟု ဆိုကာ စားပွဲပေါ်သို့ တွန်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ လင်းရှန့်၏ ပွင့်လင်းမှုကြောင့် အံ့ဩသွားရ၏။ ထိုအထုပ်အတွင်းဝယ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၊ ဆေးလုံးပုလင်းငယ်များနှင့် လူ့လောကမှ ရွှေငွေရတနာအချို့ ပါဝင်နေပေသည်။</p> <p>"ညီငယ်... ဒါတွေဟာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တိုးတက်စေဖို့ အထောက်အကူပြုမယ့် ဆေးလုံးတွေပါ၊ သောက်ကြည့်ပြီးပြီမို့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိတာ သေချာပါတယ်"</p> <p>"စီနီယာ... ဒါတွေက မလိုအပ်ပါဘူးဗျာ"</p> <p>နင်တောက်ရန်က ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်၏။ "ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းသားချင်းမို့ ကူညီခဲ့တာပါ၊ ဒါဟာ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပဲလေ"</p> <p>သူ၏ စကားမှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်လှပေသည်။ ကမ်းလှမ်းမှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် လင်းရှန့်၏ ခင်မင်မှုကို ရရှိစေနိုင်ပြီး အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦး၏ ကျေးဇူးကို နောင်တွင် အသုံးချနိုင်ရန် လမ်းစဖွင့်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် လင်းရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ စေတနာမို့ လက်ခံလိုက်ပါ၊ ငါတို့ဟာ ဂိုဏ်းသားချင်းထက် ပိုတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသဖြင့် နင်တောက်ရန်မှာ လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"</p> <p>"ရပါတယ်ဗျာ"</p> <p>လင်းရှန့်သည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်း လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်၏။ "ညီငယ်က ဒီမှာပဲ ဝိညာဉ်စပါး စိုက်နေတော့မှာလား၊ မင်းရဲ့ အဆင့် (၉) ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ အဆင့် (၃) ထိ ရောက်လာတာဟာ တိုးတက်မှု အလွန်မြန်တယ်လို့ ပြောရမယ်၊ အတွင်းစည်းကို ဝင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိတယ်"</p> <p>"အတွင်းစည်း ဟုတ်လားဗျ..."</p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ငါက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကုန်းယန်ရဲ့ အနီးကပ်တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အတွင်းစည်း မီးလျှံမွေးတောင်ပံဆောင်  မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာ၊ အဲဒီမှာ တာဝန်တွေက အန္တရာယ်ရှိပေမဲ့ ရရှိတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက အလွန်များတယ်၊ မင်းသာ အဆင့် (၄) ကို ရောက်ရင် ငါ ဆရာနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်၊ အဲဒီအခါ ငါ့လိုပဲ စစ်မှန်သောယန်မီးဖိုကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ခွင့်ရလိမ့်မယ်"</p> <p>" စစ်မှန်သောယန်မီးဖိုကျင့်စဉ်..." နင်တောက်ရန်မှာ အတွင်းစည်းကိစ္စများကို ဘာမှမသိသေးပေ။</p> <p>လင်းရှန့်က ပြုံးလျက် "ညီငယ်ကို အတွင်းစည်းရဲ့ စွမ်းအားကို ပြရဦးမယ်" ဟု ဆိုကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဆင်းသွား၏။ သူသည် အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ မီးဖိုတစ်ခုအတွင်း ရောက်သွားသကဲ့သို့ ပူပြင်းလာတော့သည်။</p> <p>"အမလေး... အံ့ဩစရာကြီးပဲ..."</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ချီးကျူးလိုက်မိ၏။ သမင်အူကြောင်ကြီးမှာလည်း မျက်လုံးလေးများ ပြူးလျက် စီနီယာလင်း၏ စွမ်းအားကို ကြည့်နေရှာသည်။</p> <p>"ဒီကျင့်စဉ်ဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ တပည့်တွေပဲ ကျင့်ခွင့်ရတာပါ၊ ညီငယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်ရင် ကြိုးစားကြည့်ပေါ့၊ ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်"</p> <p>နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် "စီနီယာ လင်းရှန့်... ဒီနေ့ ညစာ ဒီမှာပဲ စားသွားပါဦး၊ ကျွန်တော်နဲ့ သမင်ကြီးရဲ့ ချက်ပြုတ်တဲ့ လက်ရာဟာ ကျင့်ကြံမှုအရဆိုရင် အဆင့်မြင့်ပိုင်းလောက် ရှိတယ်ဗျ" ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်ရာ လင်းရှန့်က ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိုက်တော့သည်။</p> <p>ထိုညတွင် အိမ်ကလေးအတွင်းဝယ် ရယ်မောသံများဖြင့် စည်ကားနေတော့သည်။ သမင်အူကြောင်ကြီးက မီးမွှေးပေးပြီး နင်တောက်ရန်က ဟင်းချက်ရာ၊ မွှေးကြိုင်လှသော ဟင်းနံ့များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့နေ၏။ လင်းရှန့်သည် ဟင်းလျာများကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်ကာ ချီးကျူးခန်းဖွင့်လေတော့သည်။</p> <p>"ညီငယ်ရဲ့ လက်ရာဟာ တကယ်ပဲ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်ပါပဲ၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးတွေတောင် ဒီလောက်ကောင်းအောင် ချက်နိုင်ပါ့မလားပဲ"</p> <p>...</p> <p>လင်းရှန့် ပြန်သွားပြီးနောက် နင်တောက်ရန်မှာ အတွေးနက်နေမိ၏။ သူ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သူတစ်ပါး အာရုံစိုက်လောက်အောင် မြန်ဆန်နေချေပြီ။ နောင်တွင် မလိုအပ်သော ပြဿနာများ မရှိစေရန်အတွက် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းမီ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆိုင်းငံ့ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>မသေမျိုးလမ်းစဉ်ဝယ် သတိကြီးစွာ လျှောက်လှမ်းခြင်းသည်သာ အသက်ရှည်ရာ အသက်ရှည်ကြောင်း မဟုတ်လော။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save