Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်၊ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>(၇၇) ကွက်မြောက် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းဝင်းအတွင်းဝယ် တစ်ဖန်ပြန်၍ စည်ကားတက်ကြွလာချေပြီ။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မြေအောက် ပထမထပ်၌ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးရန် နေရာသစ်တစ်ခု ဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီး ဈေးမှ ဝယ်ယူလာခဲ့သော ‘ယန်ဝိညာဉ်မြက်’ နှင့် ‘သွေးသန့်စင်ဂျင်ဆင်း’ ကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့ အားလုံးကို ကြဲပက်စိုက်ပျိုးလိုက်လေသည်။</p> <p>အဆိုပါ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ သိရှိပြီးသမျှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအနက် အညတရ အပင်ငယ်များသာ ဖြစ်ကြပြီး လမ်းဘေးဝဲယာတွင် ပေါက်ရောက်နေလျှင်ပင် မည်သူမျှပင် ငဲ့စောင်းကြည့်ကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>‘သစ်ပင်ပန်းမန်တို့၏ သန့်စင်သောဝိညာဉ်’ အစွမ်းကြောင့် ထိုအဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တို့သည် သက်တမ်းရင့် ဆေးပင်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးမှာလည်း တစ်ဟုန်ထိုး ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် သက်တမ်း အနည်းငယ်မျှသာရှိသော ယန်ဝိညာဉ်မြက်မှာ ထူးခြားမှုမရှိသော်လည်း အကယ်၍ သက်တမ်း နှစ်ငါးရာကျော်သွားပါက ယင်း၏ တန်ဖိုးမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>နှစ်ငါးရာသက်တမ်းရှိ ယန်ဝိညာဉ်မြက်ကို အသုံးပြု၍ ‘ဂူယန်ဆေးလုံး’ ကို ဖော်စပ်နိုင်ပေရာ ယင်းမှာ ကျင့်ကြံသူတို့အား ထာဝစဉ် နုပျိုစေနိုင်သောကြောင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတို့အကြား အလွန်ပင် ရေပန်းစားလှသော ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ၎င်းယန်ဝိညာဉ်မြက်သည် အဆင့်(၂)ရှိ ‘ကောင်းကင်ကွန်ရက်ဆေးလုံး’ ဖော်စပ်ရာတွင်လည်း အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေသည်။ အဆိုပါဆေးလုံးမှာ  အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတို့၏ ကျင့်စဉ်ကို တိုးတက်စေနိုင်သဖြင့် ၎င်း၏ ရှားပါးမှုကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပေသည်။</p> <p>အခြားသော ဆေးပင်များမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ ငါးဆယ်သက်တမ်းရှိ ‘ဝိညာဉ်စမ်းရေမြက်’ ကို ‘ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး’ ဖော်စပ်ရာတွင် သုံးနိုင်သကဲ့သို့၊ တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ‘သွေးသန့်စင်ဂျင်ဆင်း’ မှာလည်း ‘သွေးအားဖြည့်ဆေးလုံး’ ဖော်စပ်ရန်အတွက် အဖိုးတန်လှပေသည်။</p> <p>၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတို့အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြပေရာ၊ နင်တောက်ရန်၏ အဆ ၅၀ အရှိန်မြှင့် ကြီးထွားစေသည့် အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရိတ်သိမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>“ဟူး...”</p> <p>မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ နင်တောက်ရန်သည် ဝိညာဉ်ပေါက်တူးကို ကိုင်ဆောင်လျက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။</p> <p>မိမိလက်ထဲတွင် ကြီးမားသော အခွင့်အလမ်းတစ်ရပ် ရှိနေသည်ကို သူ သိနားလည်ထားပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနိုင်ပါက ဤဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးခြင်းဖြင့်ပင် ကြွယ်ဝလာနိုင်ပေရာ၊ ပို၍ပင် သတိကြီးစွာ ထားရှိရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ တွေးတောနေမိ၏။</p> <p>အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတို့၏ စိတ်အာရုံ  ဖြင့် စစ်ဆေးခြင်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန်အတွက် သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်ကို မြေအောက်၌ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ‘ခေါင်းလောင်းပုံစံ’ အလင်းရောင်ရယူသည့် စနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်မှ ကြည့်လျှင် ပုရွက်ဆိတ်တွင်းကဲ့သို့သော မြေပုံကလေးများသာ မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ရာ မြေအောက်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များစွာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှာ အမြစ်တွယ်ကာ အညှောက်ထွက်လာကြပြီး ချုန်းပီတောင်ထိပ်၏ ပထမအဆင့် အထူးဝိညာဉ်ကြော အရှိန်အဝါကြောင့် စိမ်းစိုဝေဆာစွာ ကြီးထွားလာကြလေရာ နင်တောက်ရန်မှာ ကြည့်ရင်းနှင့်ပင် များစွာ ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေမိတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>သို့သော်လည်း သူနှင့် သမင်အူကြောင်ကြီး၏ လုံခြုံမှုအတွက် အကာအကွယ်များမှာ လုံလောက်မှု မရှိသေးဟု သူ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် နင်တောက်ရန်သည် သူ၏ ‘သားရဲတို့အား စုစည်းနိုင်သောပါရမီ’ ကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ‘မျက်လုံးများစွာပါသော ပင့်ကူ’ အကောင် ၂၀ ကို ခေါ်ယူစုဆောင်းလိုက်၏။</p> <p> သူတို့အား (၇၇) ကွက်မြောက် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း ပတ်လည်၌ တိတ်တဆိတ် ကွန်ရက်ဖြန့်ကာ အင်းဆက်များကို ဖမ်းဆီးရန်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှုရှိပါက သခင်ဖြစ်သူအား ချက်ချင်း အချက်ပေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် သူသည် ‘နှံပြည်စုတ်ငှက်’ အကောင် ၂၀ ကိုလည်း ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ၎င်းငှက်ငယ်များအား ချုန်းပီတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးနှင့် အနန္တဂိုဏ်း၏ ထက်ဝက်ခန့်အထိ ကင်းလှည့်ရန် တာဝန်ပေးထားလိုက်သည်။</p> <p>မြေအောက်ဘက်တွင်မူ ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင် အချို့ကို ခေါ်ယူကာ မြေအောက်လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် စေခိုင်းထားပြန်သည်။</p> <p>ဤသို့ အဘက်ဘက်မှ အကာအကွယ်များ ပြုလုပ်ပြီးမှသာ နင်တောက်ရန်သည် မြေအောက် အတောင် ၂၀ အနက်ရှိ သူ၏ အခန်းငယ်အတွင်းဝယ် အနည်းငယ်မျှ စိတ်အေးသွားရတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>နံနက်ခင်းတစ်ခု၌။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဝိညာဉ်ပေါက်တူးကို ထမ်းကာ သမင်အူကြောင်ကြီးနှင့်အတူ ပုံမှန်အတိုင်းပင် လယ်ကွင်းထဲ၌ ပေါင်းသင်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လမ်းဘေးတွင် အကြီးအကဲလုမှာ သူ၏ ဆေးတံကြီးကို ဖွာလျက် ရှိနေ၏။ သူ၏ လယ်ကွင်းထဲ၌ ပေါင်းပင်များ ထူထပ်နေသော်လည်း သူကမူ အရေးစိုက်ပုံ မရပေ။ ထိုစဉ် ရှင်းယန်သည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။</p> <p>“မိတ်ဆွေရှင်း... တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လားဗျ” ဟု နင်တောက်ရန်က မေးလိုက်၏။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ (၇၇) ကွက်မြောက် လယ်ကွင်းကို အရင်က တာဝန်ယူခဲ့တဲ့ အဖိုးစွန်းအကြောင်းပဲ။ သူ့မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုစွန်း...”</p> <p>နင်တောက်ရန်၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားရ၏။ “သူက အနားယူပြီး သူ့ဇာတိမှာ သူဌေးကြီး သွားလုပ်မယ်ဆိုပြီး ပြန်သွားတာ မဟုတ်လား”</p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ အိမ်ကို မရောက်ခဲ့ဘူး” ဟု ရှင်းယန်က ဆိုသည်။ “ဟွမ်လုံတောင်တန်း အနောက်တောင်ဘက်က တောင်ကြားတစ်ခုမှာ အဖိုးစွန်းရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို တွေ့ခဲ့တယ်လို့ သတင်းရတယ်။ သူ သေဆုံးနေတာ ကြာပြီတဲ့...  အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သတ်လိုက်တာလို့ ပြောကြတာပဲ”</p> <p>“အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဟုတ်လား...”</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဖော်ရွေလှသော အဖိုးစွန်း၏ မျက်နှာကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာမိရာ ရင်ထဲ၌ မကောင်းလှပေ။ “ဘယ်သူက သတ်တာလဲဗျ”</p> <p>“နွားနတ်ဆိုးရှင်”</p> <p>ရှင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “ဒီလူက ရှန်းယန်နယ်မြေမှာ ခြေရာဖျောက် သွားလာနေတဲ့သူပဲ။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်။ သူက အတည်တကျ နေထိုင်တာမျိုး မရှိတော့ ဂိုဏ်းကြီးတွေတောင် သူ့ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ကြဘူး”</p> <p>အဘိုးအိုလုက သက်ပြင်းချကာ “အဖိုးစွန်းနဲ့ ငါ သိလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ။ စိတ်ထားကောင်းတဲ့သူ တစ်ယောက် ဒီလို အဆုံးသတ်မျိုးနဲ့ ကြုံရတာ တကယ်ပဲ နှမြောစရာ ကောင်းလှပါတယ်... ဒီယုတ်မာတဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ ကျိုင်းကောင်တွေပါပဲဗျာ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ‘နွားနတ်ဆိုးရှင်’ ဆိုသည့် အမည်ကို သူ၏ မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေးထဲ၌ တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်တော့သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏ အစွမ်းမှာ ထိုသူအား အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပါက သူသည် ကျေးဇူးတရားကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>...</p> <p>နွေကုန်၍ ဆောင်းရောက်လာရာ တစ်နှစ်တာ ကာလမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>ယခုနှစ်တွင် နင်တောက်ရန်သည် အသက် ၂၂ နှစ် ပြည့်မြောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ဝယ်တွင် ကျင့်ကြံမှုအချိန် ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်အထိ စုဆောင်းမိထားချေပြီ။</p> <p>နံနက်စောစောအချိန်ဝယ် သူသည် မြေအောက် အတောင် ၂၀ အနက်ရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း၌ နိုးထလာ၏။ သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။</p> <p> စုဆောင်းထားသော ကျင့်ကြံမှုအချိန်များမှာ လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်ရာ ယနေ့တွင် ‘ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်’ ကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>‘ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်’ ထက် ကျော်လွန်သော အဆင့်တစ်ခု ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်မှာ ယနေ့ ရလဒ်အပေါ်တွင် မူတည်ပေလိမ့်မည်။ သူသည်ကျင့်ကြံလျက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်ကာ ကျင့်ကြံမှုအချိန်များကို စတင် အသုံးချလိုက်တော့သည်။</p> <p>【 (၁) နှစ် - အရှင်သည် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်ကို ကြည့်ကာ မိန်းမောနေမိ၏။ ယင်းမှာ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေပြီး မည်သို့ပင် ထပ်မံဖြည့်စွက်ပါစေ အပိုအလုပ်များသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု အရှင် ခံစားနေရပါသည်။ 】</p> <p>【 (၁၃၀) နှစ် - ကျင့်စဉ်၏ အတားအဆီးမှာ လျော့ပါးသွားမည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိချေ။ အရှင်၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်‌နေပါသည်။ 】</p> <p>【 (၂၆၀၀) နှစ် - အရှင် နေထိုင်ရာ တိုင်းပြည်တွင် မင်းဆက်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်မှာမူ မူလအတိုင်းပင် ရှိနေသေးပါသည်။ 】</p> <p>【 (၆၄၅၃) နှစ်မြောက် - အရှင်သည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ အိုမင်းရင့်ရော်စွာ ထိုင်နေရင်း သစ်ရွက်များ ကြွေလွင့်သည်ကို ကြည့်နေမိသည်။ ထိုစဉ် အရှင်၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါသည်။ 】</p> <p>【 (၁၀၃၀၀) နှစ်မြောက် - အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်နေသော အရှင်သည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်၏။ ထိုခဏ၌ အရှင်သည် ဖမ်းဆုပ်ရခက်သော အသိဉာဏ်အလင်းတန်းကို နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။ အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် နုပျိုပျိုရွယ်သော အသွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပါတော့သည်။ 】</p> <p>【 သွေးနှင့်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ၃၆ မျိုး 】</p> <p>【 ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ် - အဝါရောင်အဆင့် အနိမ့်တန်း (လောကကျော်လွန်ခြင်းအဆင့်) 】</p> <p>【 ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် (အဆင့် ၆) 】</p> <p>【 ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံမှုအချိန် - ၂၂၁၄ နှစ် 】</p> <p>...</p> <p>“ဟူး...”</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ကျင့်ကြံမှုအတွင်းမှ နိုးထလာရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ အရိုးများမှာ တဂျောက်ဂျောက် မြည်ဟည်းလာပြီး အရေပြားအောက်ရှိ သွေးများမှာလည်း ဆူပွက်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးလျှံကဲ့သို့ နီရဲတောက်ပလာ၏။</p> <p>ထိုခဏ၌ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့အား ဝန်းရံလိုက်ရာ အလွန်ခိုင်ခံ့လှသော ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ဒိုင်းလွှာများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်၏ အားအနည်းဆုံး နေရာများကိုပင် ထိုဒိုင်းလွှာများက ဖုံးအုပ်ထားပေးရာ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေချေပြီ။</p> <p>ဤသည်မှာ ‘ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်’ ထက် ကျော်လွန်သော ‘လောကကျော်လွန်ခြင်းအဆင့်’  ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်မိ၏။ ယခုအခါ ဤကျင့်စဉ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အဝါရောင်အဆင့် အနိမ့်တန်း ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် မတူတော့ဘဲ ထူးကဲအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p>ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားသည့်အခါ မူလအဆင့်အတန်းများကို ကျော်လွန်သွားခြင်းမှာ ဖြစ်တန်ရာပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>သို့ရာတွင် အသုံးပြုလိုက်ရသော ကျင့်ကြံမှုအချိန်မှာ အနည်းငယ် များပြားလှပေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်ကျင့်စဉ်ကို ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော် အသုံးပြုခဲ့ရခြင်းမှာ သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု ပါရမီ မည်မျှ နိမ့်ပါးသည်ကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိရာ သူသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့မိနေတော့သည်။</p> <p>ဤကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်မှုကြောင့်ပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့်မှာလည်း အဆင့် ၅ မှ အဆင့် ၆ ထိပ်ဆုံးသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>တစ်နည်းဆိုရသော် အဆင့် ၆ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ သူသည် ‘ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်’ ကို အသုံးပြု၍ ပြင်ပသို့ ပြသထားသော သူ၏ အဆင့်ကို အဆင့် ၃ တွင်သာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။</p> <p> အဆင့် (၉) ပါရမီရှိသော အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးမှာ တစ်နှစ်အတွင်း အဆင့်မတက်ခြင်းမှာ ယုတ္တိရှိလှပေသည်။</p> <p>...</p> <p>“ညီငယ်နင်”</p> <p>ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ ကြားရခဲသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ အတွင်းစည်းမှ စီနီယာအစ်ကို လင်းရှန့် ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>“သမင်ကြီး... ဧည့်သည်ကို သွားကြိုလိုက်စမ်း” ဟု နင်တောက်ရန်က စိတ်ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် အချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ချက်ချင်းပင် မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သွက်လက်စွာဖြင့် မြေအောက်ခန်းရှိ လှေကားမှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့တော့သည်။ လင်းရှန့်မှာ သေရည်ပုလင်းနှင့် ကြက်ကင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဟေး”</p> <p>လင်းရှန့်သည် ခြံဝင်းကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ နင်တောက်ရန်အား ဆိုလိုက်၏။ “ငါ ထင်သားပဲ... ညီငယ်နင် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ အဆင့်မတက်နိုင်သေးဘူးဆိုတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းအပြစ် မဟုတ်ပါဘူးလေ၊ မင်းက အဆင့် (၉) ဝိညာဉ်အမြစ်ပဲ ရှိတာဆိုတော့ ငါ့လို ပါရမီရှင်နဲ့ ဘယ်တူပါ့မလဲ”</p> <p>နင်တောက်ရန်က ရယ်မောလျက် “စီနီယာလင်းကလည်း ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလိုတွေ လာမစနောက်ပါနဲ့ဦးဗျာ၊ ကျွန်တော့်မှာလည်း မာနလေးတော့ ရှိပါသေးတယ်” ဟု ပြန်လည် စနောက်လိုက်သည်။</p> <p>“ကဲ... ထားလိုက်ပါတော့”</p> <p>လင်းရှန့်သည် ထိုင်ခုံပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ဆေးပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်၏။ “ဒါက ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး  ပဲ။ စစ်စစ်ကြီး မဟုတ်သေးဘူး ဆိုပေမဲ့ မင်းရဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းမှုမှာ တကယ်ကို အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်”</p> <p>နင်တောက်ရန်၏ စိတ်ထဲ၌ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားရ၏။ ဤဆေးလုံးမှာ အစောပိုင်းနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတို့အတွက် အလွန်အဖိုးတန်ပြီး ဈေးလည်း မနည်းလှပေ။</p> <p>“စီနီယာ... ဒါက ဘယ်လိုလဲဗျ”</p> <p>“ဟားဟား... မင်းမျက်လုံးကို ငါ ဘယ်လိုမှ ဖုံးကွယ်လို့ မရပါလား” လင်းရှန့်က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လျက် ဆိုသည်။ “မကြာခင်က ငါ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက တပည့် ၃ ယောက်ကို သတ်ခဲ့လို့ အတွင်းစည်းကနေ ချီးမြှင့်ခံရတာ။ ဒါက အဲဒီဆုလာဘ်တွေထဲက တစ်ခုပဲနောက်ပြီး ငါ့ရဲ့ ‘ စစ်မှန်သောယန်မီးဖိုကျင့်စဉ်’ ကလည်း အသင့်အတင့်အဆင့်ကို ရောက်တော့မယ်ကွ”</p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ စီနီယာ့အတွက် တကယ်ကို ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ”</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ အားမနာတော့ဘဲ ဆေးလုံးကို လက်ခံလိုက်၏။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ၊ ကျွန်တော် ဒါကို တကယ်ပဲ လက်ခံလိုက်ပါပြီ”</p> <p>“ရပါတယ်... ယူထားလိုက်စမ်းပါ”</p> <p>လင်းရှန့်သည် နင်တောက်ရန်၏ အမူအရာကို အတုယူလျက် သမင်အူကြောင်ကြီးအား လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“ညီလေးသမင်... ငါတို့အတွက် ဟင်းနှစ်ပွဲလောက် သွားကြော်ပေးစမ်းပါဦး”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save