ချုန်းပီတောင်ထိပ်ထက်ရှိ လူနေမှုဘဝကား တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှပေရာ မည်သည့်လှုပ်ခတ်မှုမျှ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
ရက်အနည်းငယ်မျှ ကြာလတ်သော် ဟွမ်ရှန်အမည်ရှိ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူတစ်ဦးသည် (၈၁) ကွက်မြောက် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းကို လာရောက်လွှဲပြောင်းယူလေသည်။
ယင်းက အဘိုးကြီးလု၏ အသုံးအဆောင်ဟောင်းမှန်သမျှကို တဲအိုပျက်အတွင်းမှ ဆွဲထုတ်ကာ မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ ထိုနေရာ၌ အဘိုးကြီးလုဟူ၍ တစ်ခါက မရှိခဲ့ဖူးလေသလားဟုပင် ထင်မှတ်ရပေသည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ရိုးသားဖြောင့်မတ်လှသော ထိုလယ်သမားသစ်သည် အဘိုးကြီးလု စိုက်ပျိုးခဲ့သည့် ပျိုးပင်ကလေးများကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်မြှုပ်၍ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်လေတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လအနည်းငယ်သည် လွင့်စင်၍ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။
ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း ပူပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ နင်တောက်ရန် စိုက်ပျိုးထားသော သုံးဧကခန့်ရှိ ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းပြင်သည်လည်း စိမ်းလန်းဝေစည်လာခဲ့ပေသည်။
ထူးခြားသည်မှာ အခြားသော လယ်ကွက်လေးကွက်နှင့်မတူဘဲ နင်တောက်ရန်၏ လယ်ကွက်အတွင်း၌မူ စိမ်းလဲ့စိုပြည်သော ဝါးပင်ကလေးများ ဝေဆာစွာ ပေါက်ရောက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုဝါးပင်တို့၏ ပင်စည်များမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး လွန်စွာကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းလျက် ရှိချေသည်။
ယင်းကား ဒုတိယအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ပင်တစ်မျိုးဖြစ်သော "စိမ်းလဲ့ဝါး ဝိညာဉ်ကောက်နှံ" ပင် ဖြစ်ပေရာ ရှင်းယန်၊ ကျူံးယန်နှင့် အဘွားယွင်စွေ့တို့မှာ အံ့ဩခြင်းကြီးစွာဖြင့် ဝိုင်းဝန်းချီးကျူးကြလေသည်။
နင်တောက်ရန်တွင် သစ်ပင်ပန်းမန်ဆိုင်ရာ ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီထူးရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ကြိုတင်မတွေးမိခဲ့ကြပေ။
နင်တောက်ရန်ကလည်း အားလုံး၏ ဂုဏ်ပြုစကားများကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီးနောက် နောင်နှစ်တွင် ဤဝိညာဉ်ကောက်နှံများ မှည့်ဝင်းလာပါက အိမ်ထောင်စုတိုင်းကို ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆန်၏ အရသာကို မြည်းစမ်းနိုင်စေရန် ဝေငှပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိပြုလိုက်ပေသည်။
ထိုသတင်းကြောင့် ရှင်းယန်နှင့် အခြားသူများမှာ လွန်စွာစိတ်လှုပ်ရှားသွားကြကုန်၏။ အကြောင်းမူကား ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆန်သည် အရသာကောင်းမွန်ရုံသာမက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး အဆင့်တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲနေသော အတားအဆီးများကိုပင် ချိုးဖျက်ပေးနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်း အနည်းငယ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သို့ရာတွင် တိမ်တိုက်မြူခိုးအစီအရင်အတွင်း၌ နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်အူကြောင်ကြီးတို့သည် ထိုဝိညာဉ်ဆန်ကို လပေါင်းများစွာကတည်းက စားသုံးနေခဲ့ကြသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။
ဝါးဆစ်များအတွင်းမှ ထွက်ရှိသော ထိုဝိညာဉ်ဆန်မှာ မွှေးပျံ့သောရနံ့နှင့် ပြည့်စုံလှပေရာ နင်တောက်ရန်မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သမင်ကြီးမှာမူ သွေးသားအင်အားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
စင်စစ်မှာမူ ထိုသမင်အူကြောင်ကြီးကဲ့သို့ နပ်တိုင်း၌ ဝိညာဉ်ဆန်ကို စားသုံးနေရသော သားရဲမျိုးမှာ လောက၌ ရှိတန်ခဲပေရာ နင်တောက်ရန်အနေဖြင့် မိမိ၏ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၌ အဖော်မမဲ့စေရန် သမင်ကြီးကိုပါ အတူခေါ်ဆောင်သွားလိုသော ဆန္ဒရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။
"သမင်ကြီး... မင်း ငါနဲ့အတူ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လိုက်မလား" ဟု မေးမြန်းသည့်အခါ သမင်အူကြောင်ကြီးမှာ ဝမ်းသာအားရပင် ခေါင်းငြိမ့်ပြရှာသည်။
ယခုအခါ မြေအောက်ဒုတိယထပ်ရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှာ သက်တမ်းငါးဆယ်ကျော်အထိ ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နေပြီဖြစ်ရာ နင်တောက်ရန်က ဆေးဖော်စပ်နည်းကို တတ်မြောက်သည်နှင့် သမင်ကြီးအား ဆေးလုံးများကျွေး၍ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးရန် စီစဉ်ထားပေသည်။
သို့သော် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာမှာ လွန်စွာခက်ခဲနက်နဲလှပြီး အခြေတည်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသာ စွမ်းဆောင်နိုင်သည့် အဆင့်ဖြစ်ပေရာ နင်တောက်ရန်မှာမူ ဂိုဏ်းအတွင်းမှ မြေအောက်မီးဖိုကို ငှားရမ်းရန်အတွက် ငွေကြေးအင်အား မလုံလောက်သေးသဖြင့် ထိုကိစ္စကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားရလေတော့သည်။
ထို့နောက်တွင် နင်တောက်ရန်သည် အခြားသော လမ်းစဉ်များကို ရှာဖွေပြန်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အဓိကအတတ်ပညာ သုံးရပ်အနက် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ ပထမဖြစ်သော်လည်း ခက်ခဲလွန်းလှသဖြင့် သူသည် "အစီအရင်လမ်းစဉ်" ဘက်သို့ အာရုံပြောင်းလိုက်ပေသည်။
သို့ရာတွင် ကျမ်းစာဆောင်သို့ အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ဖတ်ရှုသော်လည်း "အစီအရင်နိဒါန်း"၊ "ဝိညာဉ်မန္တန်အက္ခရာလေ့လာချက်" အစရှိသော ကျမ်းစာများမှာ နားလည်ရန် လွန်စွာခက်ခဲလှပေရာ နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကျမ်းစာအုပ်ကို ပစ်ချလိုက်မိလေတော့သည်။
လောက၌ ပြောစမှတ်ပြုကြသည့်အတိုင်း အစီအရင်နှင့် မန္တန်အတတ်များမှာ ဆရာသမား၏ တိုက်ရိုက်လက်ဆင့်ကမ်းမှု မပါဘဲ တတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။
သို့သော် နင်တောက်ရန်ကဲ့သို့သော အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးအဖို့မူ မည်သူကမှ အဖတ်လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဤအစီအရင်လမ်းစဉ်ကို လက်လျှော့၍ အခွင့်အရေးကြုံမှသာ ဆက်လက်လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ကာ လက်ရှိတွင်မူ ဝိညာဉ်ဆန်စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံမှုကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
---
မကြာမီ ချုန်းပီတောင်ထိပ်မှ သတင်းကောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ ရှင်းယန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၃) မှ အဆင့် (၄) သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ ဤသည်မှာ ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။ အားလုံးက သွားရောက်ဂုဏ်ပြုကြသော်လည်း နင်တောက်ရန်မှာမူ ကိုယ်တိုင်မသွားဘဲ သမင်ကြီးအား ဝိညာဉ်ဆန် (၁၀) ပိဿာခန့် လက်ဆောင်ထည့်ပေးလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်လေသည်။
သို့သော် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရှင်းယန်သည် အခွင့်အရေးသစ်များ ရှာဖွေရန်အတွက် ထပ်မံထွက်ခွာသွားပြန်သည်။ ကျူံးယန်ကမူ ရှင်းယန်အနေဖြင့် အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းကိုသာ အလွန်အမင်း အလိုရှိနေပြီး အခြေအနေကို မတည်ငြိမ်သေးဘဲ စွန့်စားလွန်းနေသည်ဟု စိုးရိမ်နေရှာသည်။
သို့သော် ရှင်းယန်မှာမူ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်း၌ မကြိုးစားလျှင် တစ်သက်လုံး လူသာမန်အဖြစ်သာ နေသွားရမည်ဟု ယုံကြည်နေပြီး မသေမျိုးလမ်းစဉ်၏ အရသာကို မြည်းစမ်းမိသွားပြီ ဖြစ်ရာ မည်သူမျှ တားမရတော့ဘဲ တစ်ညသောအချိန်၌ မိမိ၏ မှော်လက်နက်ကို ဆောင်ယူကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
နံနက်ခင်းတစ်ခု၌ နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီးတို့သည် လယ်ကွင်းအတွင်း ပေါင်းမြက်များ နုတ်နေစဉ် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဆင်မြန်းထားပြီး ခါးတွင် ဓားတစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသော လူတစ်ဦး မြင်းစီး၍ ရောက်ရှိလာပေသည်။
ထိုသူကား နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အရှိန်အဝါမှာ သာမန်လူတို့ထက် များစွာသာလွန်လှပေရာ နင်တောက်ရန်ကမူ ထိုသူအား ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။
ထိုသူမှာ သွေးနှင့်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းလမ်းစဉ် ကို လိုက်စားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ၎င်း၏အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှချေသည်။
ဤ "အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင် ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ" အတွင်း၌ လူသားတို့သည် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီရှိက ကျင့်ကြံသူဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ပါရမီမရှိပါကလည်း သွေးနှင့်ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ကို လိုက်စား၍ ကျင့်ကြံသူဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် ထိုလမ်းစဉ်မှာ မိမိ၏ သွေးသားစွမ်းအားကိုသာ အလွန်အမင်း အသုံးချရသဖြင့် သက်တမ်းမှာမူ သာမန်လူထက် မပိုလှချေ။
ယခုရောက်ရှိလာသော ကျင့်ကြံသူမှာ သွေးနှင့်ဝိညာဉ်အဆင့် (၇) ရှိသူဖြစ်ပြီး လွန်စွာကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ရှိသူ ဖြစ်တန်ရာသည်။
ထိုလူကား လီရှု အမည်ရှိသော အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်ခါက ဟန်မျိုးနွယ်၏ အစေခံတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါ အာဏာရလာသည့်အခါတွင်မူ ကျဆုံးသွားသော ဟန်မျိုးနွယ်၏ သမီးပျို ဟန်ပင်းအား မောင်းမအဖြစ် သိမ်းပိုက်ရန် မကြာခဏ လာရောက်နှောင့်ယှက်နေသူ ဖြစ်ပေသည်။
ကျူံးယန်၏ အဆိုအရ ထိုသူမှာ မိမိ၏ သခင်ဟောင်း၏ သမီးကို ပြန်လည်စော်ကားလိုသော ယုတ်ညံ့သည့် စိတ်ဓာတ်ရှိသူပင် ဖြစ်ချေသည်။
ရက်အနည်းငယ်အကြာ နေစောင်းချိန်တွင်
ဟန်ပင်းသည် နင်တောက်ရန်၏ ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းခြံဝင်းအတွင်း၌ လက်ဖက်ရည်သောက်နေစဉ်လီရှုသည် ဟန်ပင်း၏ နေအိမ်ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ဟန်ပင်းမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း နင်တောက်ရန်ကမူ သူမအား ကာကွယ်ရန်အတွက် ကြားဖြတ်ဟန့်တားလိုက်လေသည်။
“ဂျူနီယာညီမလေးက ကျွန်ုပ်ဆီမှာ ဧည့်သည်အဖြစ် ရောက်နေတာပါ။ သူငယ်ချင်း... ပြန်သွားပါတော့”
ထိုစဉ်ကပင် နင်တောက်ရန်မှာ မိမိအနေဖြင့် ကံကြမ္မာဝဋ်ကြွေး ထဲသို့ ကျရောက်ပတ်သက်မိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရပေသည်။
တစ်လခန့် ကြာလတ်သော် အဘိုးကြီးလင်းမှာ ချုန်းပီတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာသွားရာ ပြန်လည်ရောက်ရှိမလာတော့ချေ။
နွေချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ နင်တောက်ရန်သည် ဝိညာဉ်ကောက်နှံများကို ရောင်းချကာ ပြန်လာစဉ် တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိအား စောင့်ကြည့်နေသည်ကို ခံစားမိလေသည်။
သူသည် သမင်ကြီးကို မြေအောက်သို့ တိုးဝင်ပုန်းအောင်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်ကာ နောက်သို့လှည့်၍ ဆိုလိုက်လေသည်။
"မိတ်ဆွေ... ကျွန်ုပ်နောက်ကို ဒီလောက်အကြာကြီး လိုက်လာတာ၊ ထွက်လာပြီး တွေ့ဆုံကြည့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား"
ထိုအခါ သစ်ပင်နောက်မှ လီရှု ထွက်ပေါ်လာချေသည်။ ၎င်းက အဘိုးအိုလင်းကို သတ်လိုက်သူမှာ မိမိပင်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ပြီးနောက်
"အခုတော့ မင်းအလှည့် ရောက်ပြီ" ဟု ဆိုကာ လက်မဖြင့် ဓားအိမ်ကို အသာတွန်းထုတ်လိုက်ရာ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါတို့နှင့်အတူ ဓားနက်မှာ တစ်လက်မခန့် အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာချေတော့သည်။
***