Book List

<h2 style="text-align: center;">ကမ္ဘာသစ်နတ်ဘုရား</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၅၁</h2> <h2 style="text-align: center;">( အစီအရင်ကို ဖောက်ဖျက်ပြီး နဂါးစစ်စစ် အလောင်းကို ပြန်လည် ရယူခြင်း )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီအစီအရင်က တကယ် အားကောင်းတာပဲ... ကျွန်မတောင် မိုးပြာနဂါးရုပ်ကြွင်းကို မမြင်ရဘူး... ကျွန်မတို့ ဘယ်လို ဖောက်ဖျက်ကြမလဲ..."</p> <p>ရီရှင်းချန် အလွန် အံ့ဩသွားသည်။ မိုးပြာနဂါးရုပ်ကြွင်းက သူမ ရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း သူမ မမြင်နိုင်ပေ။ သူမ၏ နတ်ဘုရားအာရုံသည်လည်း ပိတ်ဆို့ခံထားရ၏။ သူမ ချက်ချင်းပင် လင်းရန် ချင်းရွှေမြို့သို့ ထိုမျှ အလျင်အမြန် ပြန်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားသည်။</p> <p>"အင်အားသုံးပြီး ဖောက်ထွင်းမယ်..."</p> <p>မည်သို့ဆိုစေ လင်းရန် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွနေသည်။ အတားအဆီး အစီအရင်ကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ့ ခွန်အားဖြင့် ဖောက်ဖျက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား နည်းလမ်း မရှိပေ။ အတားအဆီး အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ကို ရှာဖွေပြီး ဖျက်ဆီးလိုက်လျှင် အစီအရင် ပျက်စီးသွားရမည်ပင်။</p> <p>ဝှစ်</p> <p>သွေးနတ်ဘုရားဓားကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လျက် လင်းရန် သူ့ရှေ့မှ ကီလိုဂရမ် ထောင်ပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော ကျောက်တုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှဲခုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သွေးနတ်ဘုရားဓားက မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ကီလိုဂရမ် ထောင်ပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော ထိုကျောက်တုံးများကို ဖြတ်တောက်ခြင်းမှာ တိုဟူးကို ဖြတ်တောက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူလှ၏။</p> <p>သို့သော် ကျောက်တုံးကို ဖြတ်တောက်ခြင်းက လမ်းကြောင်း တစ်ခုသာ ထွင်းနိုင်ပေသည်။ ကျောက်တုံးကြီးများက ပွားများလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပို၍ပင် ထူထပ် များပြားလာကြ၏။</p> <p>ထိုအရာကြောင့် ရီရှင်းချန် ပို၍ အသက်ရှူကျပ်လာသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တုံးများ ကြီးထွားလာသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားချက် တစ်ခု ဖြစ်လာတော့၏။</p> <p>"မျက်လုံးမှိတ်ထား... ဒါမှမဟုတ် မင်းရှေ့ကိုပဲကြည့်... အဝေးကို မကြည့်နဲ့..."</p> <p>လင်းရန်မှာမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ အတားအဆီးအစီအရင်ကို ကောင်းစွာနားလည်ပြီး ရီရှင်းချန်ကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်....</p> <p>လင်းရန် ဓားကို အဆက်မပြတ် လွှဲခုတ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီး ကိုးလုံးကို ဆက်တိုက် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်တုံးအစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွား၏။</p> <p>ထိုသည်မှာလည်း ကြီးမားသော ကျောက်တုံး တစ်တုံးပင်။ မူလက ကီလိုဂရမ် သောင်းချီ အလေးချိန်ရှိသော်လည်း ယင်းကို ပင်လယ်ပျော်ငှက် ပုံသဏ္ဍာန် ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီး ထက်မြက်သော အစွန်း ကိုးခု ရှိကာ ထူးဆန်းသလို အရုပ်ဆိုးနေပေသည်။</p> <p>ထိုတစ်ကြိမ်တွင် လင်းရန် သူ့ ဓားကို မလွှဲခုတ်တော့ပေ။ ထိုအစား သူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံး၏ ထူးဆန်းသော အစွန်း ကိုးခုထဲမှ တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းရန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်တုံးကြီးက တဖြည်းဖြည်းချင်း လိမ့်လာပြီး ယင်း၏ မူလနေရာမှ ရွေ့လျားသွား၏။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လင်းရန်နှင့် ရီရှင်းချန်တို့ ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံထားသော ထိုအလွှာလိုက် ဖြစ်နေသည့် ကျောက်တုံးကြီးများမှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p>ရီရှင်းချန်၏ အမြင်အာရုံ ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ မရှင်းမလင်းသော မွန်းကြပ်သည့် ခံစားချက်လည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p>"..."</p> <p>ရီရှင်းချန် ကြောင်အနေမိသည်။ သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆို စုစုပေါင်း ကျောက်တုံး တစ်ဆယ့်ရှစ်လုံးပဲ ရှိခဲ့တာလား..."</p> <p>လင်းရန် ကျောက်တုံးကြီး ကိုးလုံးကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ တစ်လုံးကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ယင်းပတ်လည်တွင် ကျန်ရှိနေသော ကျောက်တုံး ရှစ်လုံးသာ ရှိတော့၏။</p> <p>လင်းရန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... တစ်ဆယ့်ရှစ်လုံးပဲ... လုံတျန်းရှင်း တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ မဟာအစီအရင်က တကယ်တော့ အစီအရင်ငယ် တစ်ခုလို့ပဲ ခေါ်နိုင်တယ်... ဒါက တကယ်တော့ နန်းတော်ကိုးခု ရှစ်ထောင့်ကွက်အစီအရင်ကနေ ဆင်းသက်လာတာ... စုစုပေါင်း ကျောက်တုံး တစ်ဆယ့်ခုနစ်လုံးပဲ လိုအပ်တယ်... ဒီထူးဆန်းတဲ့ အစီအရင်ဗဟိုချက်ကို ထည့်ပေါင်းလိုက်ရင် အတိအကျ တစ်ဆယ့်ရှစ်လုံး ဖြစ်သွားတယ်..."</p> <p>ရီရှင်းချန် လင်းရန်၏ အရာအားလုံး နီးပါး သိနိုင်စွမ်းကို အမှန်တကယ် လေးစားသွားသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက လင်းရန်အပေါ် စူးစိုက်နေပြီး သူမ စိတ်ဝင်စားမှု မကုန်သေးဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို... အတားအဆီး မဟာအစီအရင်ကရော... ကျောက်တုံး ဘယ်နှလုံး လိုအပ်မှာလဲ..."</p> <p>"အလယ်အဆင့် အတားအဆီး အစီအရင်က အတားအဆီး လေးဆယ့်ကိုးခု လိုအပ်တယ်......"</p> <p>လင်းရန် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ကိုယ်တို့ တကယ့် ကြီးမားတဲ့ အစီအရင် တစ်ခုကို တည်ဆောက်မယ် ဆိုရင် စုစုပေါင်း ကျောက်တုံး တစ်ရာ့ရှစ်လုံး လိုအပ်တယ်... ကျောက်တုံးတွေက အရမ်း ကြီးစရာ မလိုဘူး... ကျောက်စရစ်ခဲ အရွယ်အစားလောက်နဲ့တောင် သာမန်လူတစ်ယောက် တစ်ချက် ကြည့်ရုံနဲ့ အသက်ရှူကျပ်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>"အစီအရင်တွေကို နားမလည်တဲ့ ဘယ်သူမဆို အစီအရင်ထဲ ဝင်ပြီး သူ့ရဲ့ ဗဟိုချက်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ရင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် သေဆုံးတာ ဒါမှမဟုတ် နှလုံးကြေကွဲမှုကြောင့် ရူးသွပ်သွားတာပဲ... အခြား နည်းလမ်း မရှိဘူး..."</p> <p>"သေဆုံးသွားတဲ့ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားတွေက ဒီလို ဖြစ်သွားတာ..."</p> <p>လင်းရန် အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိ ကျောက်တုံးကြီးကို ညွှန်ပြပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးကို သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။</p> <p>"တကယ်လား..."</p> <p>ရီရှင်းချန် တုန်လှုပ်ပြီး စကားမဲ့သွားသည်။</p> <p>လင်းရန် ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဟဲဟဲ... မင်း မယုံရင် ကိုယ် နောက်ပိုင်း မင်းအတွက် အလယ်အဆင့် အတားအဆီးအစီအရင် တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးမယ်... အတွင်းထဲ ဝင်... လမ်းလျှောက်... ပြီးတော့ ထွက်လာ... အတွင်းထဲ ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ မင်း နားလည်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>ရီရှင်းချန် သူ့ ခါးပေါ် လက်ထောက်လိုက်ပြီး ရန်တွေ့လိုက်၏။ “ရှင် ကျွန်မအတွက်တောင် သီးသန့် အဲလို လုပ်ချင်သေးတယ်ပေါ့လေ..."</p> <p>လင်းရန် ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ရေကာပုလဲကို ရီရှင်းချန်၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ရှေ့မှ အရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးစေ့ဖြင့် ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်၏။ "အဲဒါ မိုးပြာနဂါးရုပ်ကြွင်းပဲ... ဒါက တကယ့် နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကိုယ် ဘယ်တော့မှ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒီတစ်ခေါက် တကယ် ပွပေါက်တိုးသွားပြီ..."</p> <p>နတ်ထိန်းချုပ်အစီအရင်က နတ်ဘုရားအာရုံကို ပိတ်ဆို့ရန် ဖြစ်ပြီး အမြင်အာရုံကို မဟုတ်ပေ။ လင်းရန် အတားအဆီးအစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီးနောက် သူ မိုးပြာနဂါးရုပ်ကြွင်းကို ချက်ချင်း တွေ့သွားပေသည်။</p> <p>လင်းရန် စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်၏။ “ကံကောင်းတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုး..."</p> <p>‘ငါ နဂါးတစ်ကောင်နဲ့ တူတဲ့ ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ဘာရယ်မဟုတ် ဝယ်လိုက်တာ တကယ့် နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်နေတယ်... ဒါပဲပေါ့ ကံကောင်းတယ်ဆိုတာ...’</p> <p>"ဒါဆို... ရှင် ဒီနတ်ထိန်းချုပ်အစီအရင်ကို ဘယ်လို ဖောက်ဖျက်ဖို့ စီစဥ်ထားလဲ..."</p> <p>ရီရှင်းချန်၏ လှပသော မျက်လုံးများက လင်းရန်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်းရန် ခုနက အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းခဲ့ပုံက မယုံနိုင်လောက်အောင် လွယ်ကူပြီး သူမ အားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မပြောဘဲ နေလိုက်၏။</p> <p>လင်းရန် သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း မြင်ပြီးပြီပဲ... ဘာလို့ ဖောက်ဖျက်ရမှာလဲ..."</p> <p>ထို့နောက် ရီရှင်းချန် လင်းရန် မိုးပြာနဂါးရုပ်ကြွင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ လင်းရန် ကျောက်တုံးကြီးကို လက်ဖြင့် ထိလိုက်ရာ မိုးပြာနဂါးရုပ်ကြွင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းရန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းခံလိုက်ရ၏။</p> <p>နဂါးစစ်စစ်၏ အလောင်းကို စုဆောင်းပြီးနောက် လင်းရန် ရပ်နေလိုက်ပြီး ရီရှင်းချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါက အလွယ်ဆုံး အစီအရင် တစ်ခုပဲ... ကိုယ် အဲဒီနေ့က ရီ မိသားစု လေလံပွဲမှာ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အစီအရင်ထက် အများကြီး နိမ့်ကျတယ်... ဒီလို အစီအရင်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံကိုပဲ ပိတ်ဆို့နိုင်တာ... ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘယ်လုပ်ဆောင်ချက်ကိုမှ အနှောင့်အယှက် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... အစီအရင်ကို ဖောက်ဖျက်စရာ လုံးဝ မလိုဘူး..."</p> <p>သူ စကားပြောနေရင်း လင်းရန် နတ်ထိန်းချုပ်အစီအရင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင်... လုံတျန်းရှင်းက အပြင်ဘက်မှာ ကြီးမားတဲ့ အတားအဆီးအစီအရင် တစ်ခုကို ဘာလို့ တည်ဆောက်ဖို့ လိုမှာလဲ..."</p> <p>"လင်းရန်... ရှင် အစီအရင်တွေအကြောင်း ဒီလောက် အများကြီး ဘယ်လို သိတာလဲ..."</p> <p>ရီရှင်းချန် အစီအရင်များ လေ့လာခြင်းအပေါ် သိပ်များများစားစား စိတ်ဝင်စားပုံ မရပေ။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုက လင်းရန်၏ ကိုယ်ပိုင် အံ့ဩဖွယ်ရာများအပေါ် ရောက်လာပေသည်။</p> <p>ဝိညာဥ်စုစည်းအစီအရင်... စက်ယန္တရားထောင်ချီ  အစီအရင် ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုးပါး အစီအရင်... ကောင်းကင် ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင်... ယင်ယန်နဂါးချိပ်ပိတ်အစီအရင်... ယင်စည်းတံဆိပ် နဂါးထောင်ချောက်အစီအရင်... နတ်ထိန်းချုပ်အစီအရင်... ရှစ်ထောင့်ကွက်အစီအရင်... နဂါးကျား ဖိနိုပ် အစီအရင်... သင်္ကေတ လေးပါး သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်... အတားအဆီးအစီအရင်... ။</p> <p>သူ မည်သည့် အစီအရင်မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်ဖြစ်စေ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အစီအရင်များ ဖန်တီးနိုင်ပြီး အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် အစီအရင်များကို ဖောက်ဖျက်နိုင်သည်။ သူ နားမလည်သော အရာ မရှိပေ။ ယင်းက အမှန်တကယ်ကို အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>အခြားသူများက အစီအရင်များကို အထူးပြု လေ့လာကြပြီး သူတို့ တစ်သက်လုံး လေ့လာခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ ထိုမျှ များပြားသော အစီအရင်များကို နားလည်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ရီရှင်းချန် တစ်ဖက်လူ မည်သည့် အစီအရင်ကိုမှ လေ့လာသည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်လူ မွေးကတည်းက သိကျွမ်း နားလည်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>သူမ ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။ ယင်းက အစီအရင်များသာ မဟုတ်ဘဲ ဆေးပညာစွမ်းရည်များ၊ ဆေးလုံးများ၊ အဆောင်စာရွက်များ၊ လက်နက်ပြုလုပ်ခြင်း... သူ့ ကိုယ်ပိုင် ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အား... ထိုသည်မှာ အလွန် မိစ္ဆာဆန်လွန်းလှ၏။</p> <p>"ဒါကို ပါရမီရှင်လို့ ခေါ်တယ်... နားလည်လား..."</p> <p>ထိုတစ်ကြိမ်တွင် လင်းရန်၏ အလှည့် ဖြစ်သည်။ သူ ခါးပေါ် လက်ထောက်လိုက်ပြီး ရေကာပုလဲ၏ အပြာရောင် နေရာတွင် ရပ်ကာ မေးချီလိုက်၏။ သူ့ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ရီရှင်းချန် ဒူးရင်းသီးဖြင့် ပစ်ပေါက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။</p> <p>"ကိုယ်က အစီအရင်တွေရဲ့ သခင်ပဲ..."</p> <p>လင်းရန် ဘာမှ မဖုံးကွယ်ပေ။ သူ လျင်မြန်စွာ လေးနက်သွားပြီး ရီရှင်းချန်ကို အမှန်တရားကို ပြောပြကာ ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ "ကိုယ်က ပါရမီရှင် ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက်လည်း ဟုတ်တယ်... အဆောင်စာရွက်တွေ ဖန်တီးတာမှာလည်း အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ... ပြီးတော့ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း သခင် တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်လေ..."</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူ မထိန်းမကွပ်နိုင်သော မာနဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အခု မင်းရဲ့ ယောက်ျားက ဘယ်လောက် အံ့ဩစရာ ကောင်းလဲ ဆိုတာ မင်း သိပြီ မဟုတ်လား... မင်း လေးစားမှုတွေနဲ့ မပြည့်နေဘူးလား... မင်း စိတ်မလှုပ်ရှားဘူးလား..."</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းရန် ရေဖြင့် လုံးဝ ဝန်းရံခံလိုက်ရပြီး သူ့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။</p> <p>လင်းရန် စကားမဲ့သွား၏။</p> <p>...</p> <p>‘မင်း ငါ့ကို ရူးအောင် လုပ်နေတာပဲ...’</p> <p>ရီရှင်းချန် ဒေါသထွက်ပြီး ရေကာပုလဲ၏ ရေကာနယ်မြေကို ရုတ်တရက် ချုံ့ကာ လင်းရန်ကို ရေနက်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p>လင်းရန် စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်၏။ “အမလေး... မဟုတ်တော့ဘူး... ငါ ကြွားလုံးထုတ်တာ လွန်သွားပြီ..." </p> <p>သူ လျင်မြန်စွာ ရေကာနေရာထဲသို့ ခြေချလိုက်ပြီးနောက် သူ့ မျက်နှာပေါ်မှ ရေကို သုတ်လိုက်ပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းမ... ဟုတ်တာပေါ့... ကိုယ် ဒီစွမ်းရည်တွေ အားလုံးကို ကြိုးစားပမ်းစား လေ့လာခဲ့တာ... အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေး ရရင် ကိုယ်မင်းကို အဲဒီအကြောင်းတွေ သေချာပေါက် ပြောပြမယ်..."</p> <p>လင်းရန် ဖုံးကွယ်ရန် မလိုအပ်သော အရာအချို့ ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ မည်သို့မှ ဖုံးကွယ်၍ မရသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် လင်းရန် ရီရှင်းချန် သူ့ကို မယုံကြည်တော့ကြောင်း သိသော်လည်း သူ ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ လိမ်ညာရုံမှတပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။</p> <p>ရီရှင်းချန် တစ်ယောက် လင်းရန်ကို အချိန်အတော်ကြာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ <br /> "အဲဒီနေ့ကို စောင့်နေမယ်..."</p> <p>လင်းရန် သူ့ အဝတ်အစားများကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ခြောက်သွေ့သွားအောင် လုပ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ <br /> "သွားကြစို့... ဒီကောင်းကင်အက်ကြောင်းကို နောက်ထပ် စူးစမ်းကြစို့..."</p> <p>ယခု လင်းရန် ရီရှင်းချန်ကို ကောင်းကင်အက်ကြောင်းထဲသို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည့် မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါစေလိုပေသည်။ ယင်အစီအရင် ဗဟိုချက်ရှိ ကြေးခေါင်းတလားကြီးနှင့် ယန်အစီအရင် ဗဟိုချက်ရှိ ဉာဏ်အလင်းရ ဘုန်းတော်ကြီး အလောင်းကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>လင်းရန် ထိုကောင်းကင်အက်ကြောင်းထဲသို့ နဂါးစစ်စစ်၏ အလောင်းကို စုဆောင်းရန်သာ ဆင်းသက်ပြီး ထွက်ခွာသွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်က သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ နေရာမှာ အလွန် သေးငယ်သဖြင့် သူ မှော်ရတနာငယ် လေးခုသာ စုဆောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဉာဏ်အလင်းရ ဘုန်းတော်ကြီး၏ ဗောဓိစေ့၊ အစိမ်းရောင် မီးအိမ်၊ ဗုဒ္ဓ ပုတီး နှင့် မှော်ဘူးသီးခြောက် ဖြစ်သည်။ သူ အခြား ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရန် အချိန် မရခဲ့ပေ။</p> <p>သိထားရမည်မှာ ဉာဏ်အလင်းရ ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါး၏ ရုပ်ကြွင်းက တကယ့် အထွတ်အထိပ် ရတနာ ဖြစ်ပေသည်။ လင်းရန်တွင် ထိုတစ်ကြိမ် သိုလှောင်လက်စွပ် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ ယင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လက်လွတ်ခံလိုခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်က မြေကမ္ဘာအင်ပါယာစာအုပ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်အက်ကြောင်း၏ ယင်ယန်နဂါးချိပ်ပိတ်အစီအရင် ပျက်စီးပြီး လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ယခု ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သလား ဆိုသည်မှာ မသေချာသေးပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းရန် သူ ရီရှင်းချန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စူးစမ်းလေ့လာရန် ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>"ကောင်းကင်အက်ကြောင်းကို စူးစမ်းလေ့လာမှာ ဟုတ်လား..."</p> <p>လင်းရန် ကောင်းကင်အက်ကြောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် စူးစမ်းလေ့လာတော့မည်ကို ကြားသောအခါ ရီရှင်းချန်၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။ သူမ အခြား အတွေးများ အားလုံးကို လုံးဝ မေ့သွားပြီး လင်းရန်ကို ဆွဲခေါ်သွား၏။</p> <p>"အား... ကြောင်တွေနဲ့ မိန်းမတွေ... သူတို့က တကယ်ပဲ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အစပ်စုဆုံး သတ္တဝါတွေပဲ..."</p> <p>လင်းရန် စိတ်ထဲ၌ ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း အသံထွက် ပြောရန် မဝံ့ရဲပေ။ ထိုအစား သူ ရီရှင်းချန်ကို တွင်းအောက်ခြေရှိ အရှေ့-အနောက် ဦးတည်ရာအတိုင်း ဦးဆောင်သွားလိုက်၏။</p> <p>လင်းရန် ပထမဆုံး ရှာဖွေလိုသော အရာမှာ ယင်အစီအရင်၏ မျက်လုံးရှိ ကြေးခေါင်းတလား ဖြစ်ပေသည်။ ယင်းက နန်ချွေတောင်ကတုံးထိပ်ပေါ်တွင် ရှိချေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာက သူ သွေးနတ်ဘုရားဓားနှင့် နဂါးသွေးကြောဓားကို ရရှိခဲ့သည့် နေရာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ယခု သူ သိသည်မှာ အကယ်၍ ခေါင်းတလား အတွင်း အကြွင်းအကျန်များ ရှိခဲ့ပါက ထိုအကြွင်းအကျန်များမှာ သူ့အမေ ယင်ချင်းရွှမ်၏ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်နေရန် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိ၏။</p> <p>ထိုသည်မှာ လင်းရန်အတွက် အလွန် အရေးကြီးပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၅၁ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save