Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၁၅၅၆</h2> <h2 style="text-align:center">( ချီကျင့်ကြံခြင်း အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း )</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရန် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စဉ်းစားနေသည်မှာ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ပြဿနာပင်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ ချီကျင့်ကြံခြင်း အလယ်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ဆိုလိုသောကြောင့် အဆင့် ၄ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>အကယ်၍ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခသာ သူ့ ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ သို့ တက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာပါက သက်ရောက်မှု အလွန် ကြီးမားပေလိမ့်မည်။ ချင်းရွှေရေကန်က မည်သို့ပင်ဆိုစေ နေ့စဉ် ခရီးသွားများ အလွန် များပြားသော နာမည်ကျော် ရှုခင်းသာ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ချင်းရွှေရေကန် ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာသည်လည်း ချင်းရွှေမြို့၏ အစည်ကားဆုံး အပိုင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာ ချင်းရှီဗီလာဧရိယာပင်။</p> <p>ထိုသည်မှာ လင်းရန် စိုးရိမ်နေသော အရာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>အကယ်၍ အခြား မည်သူမဆို ထိုနေရာတွင် ဘေးဒုက္ခ ကျော်လွှားနေပါက ယင်းတို့အား စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာက လုံဖန်တောင်အတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ ရှိပြီး မြေအောက် မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ အကယ်၍ လုံဖန်တောင်၏ တောင်ထိပ်အထိ အကွာအဝေးကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်ပါက အနည်းဆုံး မီတာ တစ်ထောင် ရှိပေလိမ့်မည်။ လူတစ်ယောက် အဆင့်တက်ပြီးနောက် သူ အပြင်မထွက်သ၍ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခလည်း သေချာပေါက် ကျရောက်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် လင်းရန် သူ့ ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေကို သိပေသည်။ သူက အခြားသူများနှင့် မတူပေ။ သူ့ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခက အမြဲတမ်း ခန့်မှန်းမရနိုင်ချေ။</p> <p>မည်သည့် ကျင့်ကြံဆင့်တွင် ကျရောက်မည်ကို ခန့်မှန်းမရနိုင်သလို ယင်း၏ စွမ်းအားကိုလည်း ခန့်မှန်းမရနိုင်ပေ။</p> <p>ထိုသည်မှာ လင်းရန်အတွက် ခေါင်းအကိုက်ဆုံး အပိုင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် သူ လိပ်ကျွန်းပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်သို့ တက်စဉ်က မိုးကြိုးတိိမ်တိုက် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယင်းက ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး ကိုးရောင်ခြယ် မိုးကြိုးတိိမ်တိုက်များပင်။</p> <p>အခြား ဥပမာ တစ်ခုမှာ သူ အမှတ်တစ် ဗီလာတွင် ရှိနေစဉ် ချီကျင့်ကြံဆင့်သို့ တက်ရုံသာ ရှိသေးပြီး ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ မိုးကြိုးဖြင့် ဗုံးကြဲသလို တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသည်။ ယင်းကြောင့် တစ်ညလုံး ချင်းရွှေမြို့ကို အင်မော်တယ်အလင်း ထွန်းလင်းစေသည့် ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေသည်။</p> <p>လင်းရန် ထိုသို့ခန့်မှန်းမရနိုင်သည့် နားမလည်နိုင်သော အခြေအနေမျိုး တတိယအကြိမ် ဖြစ်ပွားခြင်းကို အမှန်တကယ် မလိုလားပေ။</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ လင်းရန် မနေနိုင်ဘဲ အထက်ရှိ ကျောက်ဂူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ နတ်ဘုရားမျက်လုံးများမှ လျှပ်စီးကဲ့သို့ နတ်ဘုရား အလင်းတို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုံဖန်တောင် တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်သွားကာ တောင်ထိပ်အပြင်ဘက် ကောင်းကင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>လင်းရန်၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါ မိုးကောင်းကင်နဲ့ လောင်းကြေးထပ်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ..."</p> <p>လင်းရန် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ လွင့်မျော တက်သွား၏။</p> <p>ဤနေရာတွင် လင်းရန် နောက်ဆုံးတော့ ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးရန် အချိန်ရသွားပေသည်။ သူ ခေါင်းကို ဘယ်ညာ လှည့်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးဂူ အတွင်းရှိ သေးငယ်သော ကျောက်တုံးဘုရားကျောင်းကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>သူ မယူဆောင်နိုင်ခဲ့သော ဗုဒ္ဓတောင်ဝှေးနှင့် သပိတ်တို့ ရှိနေဆဲပင်။ ကျောက်တုံးဖြင့် ထွင်းထုထားသော တရားထိုင်ခုံသည်ပင်လျှင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် ကျောက်တုံးတရားထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လက်အုပ်ချီနေသည့် ဘုန်းကြီးအလောင်းတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းရန် ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးထဲသို့ ပြေးဝင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုအရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်က သူ ယင်ဝိညာဥ် ၁၈ ကောင်ကို မျိုချပြီး ယင်းတို့ကို သန့်စင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသောကြောင့် ထိုအရာများကို အာရုံမစိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယင်းတို့က ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>"ရှင်းချန်... ဒီကို လာခဲ့..."</p> <p>လင်းရန် ဗလာ ဖြစ်နေသော ကျောက်တုံးတရားထိုင်ခုံကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် စကားပြောလိုက်သည်။ ကျောက်တုံးဂူ စင်္ကြံတွင် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ရှောက်နေသော ရီရှင်းချန်ကို ခေါ်လိုက်၏။</p> <p>ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးရှိ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်က လင်းရန် တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူပြီးနောက် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပေသည်။ ထိုနေရာရှိ အပူချိန်က အနည်းဆုံး ဒီဂရီ နှစ်ရာ ကျဆင်းသွားပြီဖြစ်ပြီး ရီရှင်းချန် ယခု ခံနိုင်ရည် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>ရီရှင်းချန် ပျံသန်းလာသည်။ သူမ လင်းရန်ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေကာ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်လာမှန်း သိလိုက်၏။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ <br /> "လင်းရန်... ရှင်..."</p> <p>"ကိုယ် ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ ကို အချိန်မရွေး တက်နိုင်တယ်..."</p> <p>လင်းရန် တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးတရားထိုင်ခုံကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ကြည့်... အဲဒီ ဗုဒ္ဓလမ်းစဥ် ကျင့်ကြံသူရဲ့ ဗာဂျာရာရုပ်ကြွင်းက အရင်က ဒီခုံပေါ်မှာ ထိုင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အခု ပျောက်သွားပြီ..."</p> <p>ရီရှင်းချန် အံ့ဩသွားသည်။ “တစ်ယောက်ယောက် ယူသွားတာလား..."</p> <p>"မဖြစ်နိုင်ဘူး..."</p> <p>လင်းရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘုရားကျောင်းရှိ ဗုဒ္ဓတောင်ဝှေးနှင့် သပိတ်ကို ညွှန်ပြလိုက်ကာ သူ့ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်နေပြီး ရီရှင်းချန်ကို ပြောလိုက်၏။ <br /> “ကိုယ် သေချာ မှတ်မိတယ်... ဗုဒ္ဓတောင်ဝှေးနဲ့ သပိတ်က သူတို့ရဲ့ မူလနေရာတွေမှာပဲ ရှိနေသေးတာ... ရွှေ့တောင် မရွှေ့ရသေးဘူး... ဒါကြောင့် အဲဒီ ဗာဂျာရာရုပ်ကြွင်းကို တစ်ယောက်ယောက် ယူသွားတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."</p> <p>ရီရှင်းချန် တုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို... ဒါက လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာလို့ ဆိုလိုတာလား..."</p> <p>"အဲဒီလို ဖြစ်လောက်မယ်..."</p> <p>လင်းရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဗုဒ္ဓလမ်းစဥ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ပါးက ဗာဂျာရာရုပ်ကြွင်း အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးရင် သူတို့ ကွယ်လွန်သွားရင်တောင် သူတို့ရဲ့ အလောင်းက နားမလည်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတုန်းပဲ... သူ့ဘာသာသူ လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့က မခက်ခဲဘူး..."</p> <p>ရီရှင်းချန် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ရှင် အခု ဘာလုပ်ဖို့ စီစဥ်ထားလဲ..."</p> <p>လင်းရန် ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အရင်ဆုံး... ကိုဘ် ဒီဗုဒ္ဓရတနာတွေကို ယူမယ်... ပြီးတော့ အဆင့်တက်မယ်..."</p> <p>သူ စကားပြောနေရင်း လင်းရန် အရိပ်ခွဲ ကျင့်စဥ်ကို သုံးလိုက်ပြီး ပုံရိပ် သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူ ဗုဒ္ဓတောင်ဝှေး၊ သပိတ်နှင့် ကျောက်တုံးတရားထိုင်ခုံတို့ကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရိပ်စိမ်းဓားပျံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားအာရုံကို အသုံးပြု၍ ယင်းကို ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးအား ကျောက်တုံးမြေပြင်မှ ဖြတ်တောက်ရန် တွန်းအားပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် ယင်းကိုလည်း စုဆောင်းလိုက်သည်။</p> <p>ငန်းရိုင်းတစ်ကောင် အမွှေးနှုတ်သကဲ့သို့ လင်းရန် ချက်ချင်းပင် ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးကို အပြောင်ရှင်းပစ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>"ရှင်းချန်... ကိုယ့်ကို ဒီမှာ စောင့်နေ... အဲဒီ ဗန်ပိုင်းယား နှစ်ယောက်ကို ပြောစရာ ရှိလို့... ပြီးရင် ချက်ချင်း ပြန်လာမယ်နော်..."</p> <p>လင်းရန် စကားပြောပြီးနောက် ချက်ခြင်း ဓားပျံနှင့် ပျံသန်းသွားပြီး မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း အရှိန်မြင့်စွာ ပြန်လှည့်သွားသည်။ မကြာမီ သူ မြေအောက်မြစ် ကက်စကိတ်ပုံစံ စီးဆင်းရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>"ဘော့စ်..."</p> <p>အက်ဝပ်ဒ်နှင့် ချက်စတာတို့ ထိုနေရာတွင် အားကြိုးမာန်တက် စောင့်ရှောက်နေကြသည်။ လင်းရန် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သူတို့ ရှေ့တိုးလာပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက် အခု ထွက်သွားပြီး တိုင်ရှောင်ဟူနဲ့ တခြားသူတွေကို ဒီမှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ပြောပြ... ပြီးတော့ ငါ ဒီကောင်းကင်အက်ကြောင်းအောက်မှာ အဆင့်တက်တော့မယ်လို့ သူတို့ကို ပြော... ငါ အများဆုံး တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်း သူတို့ကို တွေ့ဖို့ ထွက်လာမယ်... ဒါကြောင့် သူတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး..."</p> <p>မနေ့က လင်းရန်နှင့် ရီရှင်းချန်တို့ ကောင်းကင်အက်ကြောင်းကို ဆင်းသွားသည်မှာ မိုးပြာနဂါးရုပ်ကြွင်းကို ပြန်လည် ရယူရန်သာ ဖြစ်သည်။ ယခု တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး အထက်မှ လူများ အလွန် စိုးရိမ်နေရမည် ဖြစ်သောကြောင့် လင်းရန် ထိုသွေးမျိုးနွယ် အဖွဲ့ဝင် နှစ်ယောက်ကို သူတို့ အန္တရာယ်ကင်းကြောင်း သတင်းပို့ရန် ထွက်သွားခိုင်းလိုက်၏။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုလောက်ဆိုလျှင် ချင်နွမ် ၊ ချင်တုန်ရွယ်၊ ကျောင်းမိန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ ချင်းရွှေမြို့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းရန် ကောင်းကင်အက်ကြောင်းထဲတွင် တစ်ရက်နှင့် တစ်ည သတင်းမရဘဲ ရှိနေသောကြောင့် သူတို့ အလွန် စိုးရိမ်နေရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ ဘော့စ်..."<br /> ချက်စတာ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ </p> <p>"ပြီးတော့... မင်းတို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ ငါ အဆင့်တက်ပြီးရင် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ကျော်လွှားမယ်လို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်... နေရာကတော့ အတိအကျ မသေချာသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်းရွှေမြို့မှာ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်လာရင် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်..."</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက် အခု ထွက်သွားပြီး ငါ့ သတင်းစကားကို သူတို့ဆီ အမြန်ဆုံး ပို့ဆောင်ပေး..."</p> <p>လင်းရန် အစီအစဥ်များ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရေကာပုလဲကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးဂူအောက်မှ ရေတံခွန်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခဏတာ စဥ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက် အောက်သို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အောက်ဘက်ရှိ ရေကန်ကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ငုပ်လျှိုးသွားလိုက်၏။</p> <p>ရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လင်းရန် အောက်ခြေသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဆင်းသွားလိုက်သည်။ မြေအောက်မြစ်၏ လျင်မြန်သော ရေစီးကြောင်းများအတိုင်း လိုက်ပါသွားပြီး ရေစီးကြောင်း၏ ဦးတည်ရာကို တိတ်တဆိတ် လေ့လာရင်း မျောပါသွား၏။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လင်းရန် ခုနစ်ကီလိုမီတာ၊ ရှစ်ကီလိုမီတာ ခရီးနှင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ရေစီးကြောင်းတွင် အကွေ့အကောက် တချို့ ရှိသော်လည်း ယင်းက သိသာသော ပြောင်းလဲမှု မရှိဘဲ အရှေ့ဘက်သို့ တသမတ်တည်း ရွေ့လျားနေမှန်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ပုံပဲ... ဒီမြေအောက်မြစ်က တကယ်ကို အရှေ့ပင်လယ် အောက်ခြေကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတာပဲ..."</p> <p>လင်းရန် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ဆက်မသွားတော့ဘဲ လာခဲ့သည့် လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လိုက်တော့သည်။ </p> <p>"ရှင် ဘာလို့ ဒီလောက် ကြာတာလဲ..."</p> <p>လင်းရန်၏ အသွားအပြန် ခရီးသည် တစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်ပြီး ရီရှင်းချန် စောင့်ဆိုင်းနေရသောကြောင့် စိုးရိမ်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p>လင်းရန် သူမကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ပြီးနောက်...<br /> “ကိုယ် အဆင့်တက်တော့မယ်... အဲ့ကျရင် အဆင့်လေး ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခက အချိန်မရွေး ကျရောက်လာနိုင်တယ်... တကယ်လို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာရင် ကိုယ်တို့ ရင်ဆိုင်ရုံပဲ... ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တို့ ကောင်းကင်အက်ကြောင်းကနေ ထွက်ခွာလို့ မရဘူး... ဒီမြေအောက်မြစ်ကနေ ထွက်ရမယ်..."</p> <p>ရီရှင်းချန်၏ လှပသော မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "ရှင် ဆိုလိုတာက... ဒီမှာ အဆင့်တက်ပြီး အရှေ့ပင်လယ်မှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်မှာလား..."</p> <p>"တော်လိုက်တာ..."</p> <p>လင်းရန် ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ... ဒါဆို အဆင့်တက်လိုက်တော့... ကျွန်မ ရှင့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်..."</p> <p>ရီရှင်းချန်လည်း လင်းရန် အဆင့် တက်တော့မည်ကို သိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ ကူညီရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ချက်ချင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>လင်းရန် လေးနက်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်းချန်... အဲဒီ စင်္ကြံ အလယ်ကို သွား... ယင်နဲ့ ယန် စွမ်းအင်တွေ ဆုံစည်းတဲ့ နေရာ... ပြီးတော့ ကိုယ့်ကို အဲဒီမှာ စောင့်ရှောက်ပေး... အဆင့် တက်တဲ့အခါ ပြင်ပရန်သူတွေ ကျူးကျော်တာ မရှိသ၍ ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်လာပါစေ...  စိတ်ပူစရာ မလိုဘူးနော်..."</p> <p>"တကယ်လို့... ကိုယ်အဆင့်တက်ပြီးတာနဲ့ မိုးကြိုး တကယ် ပစ်ချလာရင်တောင် ကိုယ့်အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး... ကျောက်တုံးဂူရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို သွားပြီး ကိုယ့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး စက်ကွင်းထဲကနေ ထွက်သွားလိုက်..."</p> <p>ရီရှင်းချန် အလွန် ဂရုတစိုက် နားထောင်ပြီး သူ့ စကားများကို မှတ်သားကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးမှ ထွက်ခွာသွားပြီး လုံဖန်တောင်နှင့် နန်ချွေထိပ်တို့ဆုံရာ စင်္ကြံ အလယ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>လင်းရန်မှာမူ ချက်ချင်းပင် ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးဘေးရှိ နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး ယင်ယန်ကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရန် မသန့်စင်ရသေးသော ယင်ဝိညာဥ် ခြောက်ကောင် ရှိနေသေးသောကြောင့် သူ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင် လုံးဝ မရှားပါးပေ။ သူ ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးမှ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>အရာအားလုံး အသင့်ဖြစ်ပြီးနောက် လင်းရန် တိတ်တဆိတ် ယင်ယန်ကျင့်စဥ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ သူ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ချွေးပေါက် အားလုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးမှ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်ကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူလိုက်၏။ သူ့ ဒန်တျန်ရှိ ယင်ဝိညာဥ်များ သန့်စင်ခြင်းကိုလည်း အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ပြီး သူ့ ဒန်တျန်နှင့် သွေးကြောများရှိ ယင်နှင့် ယန် မျှခြေကို ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>လင်းရန်၏ မှော်ဆန်သော ဒန်တျန်က ဘောလုံးအရွယ်အစားခန့် ရှိပြီး လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာသည်။ ယင်ယန်သင်္ကေတ၏ ငါးမျက်လုံး နှစ်ခုမှ ယင်ယန်အစစ်အမှန်ချီလည်း မကြုံစဖူးသော အရှိန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ စုပ်ယူသော သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်နှင့် သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်တို့နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပေသည်။ ယင်းက ထူးခြားသော သွေးကြောရှစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်ဆီသို့ တိုးဝင်သွား၏။</p> <p>ထိုအခြေအနေများအောက်တွင် လင်းရန်၏ မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်မှ နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်က မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် စုစည်းလာ၏။</p> <p>တစ်မိနစ်လျှင် နတ်ဘုရားအဆီအနှစ် ကိုးစက် ဖြစ်လာပေသည်။</p> <p>အတင်းအကျပ် မပြုလုပ်သော အခြေအနေတွင် တစ်မိနစ်လျှင် နတ်ဘုရားအဆီအနှစ် ကိုးစက် စုစည်းနိုင်ခြင်းမှာ ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ သို့ တက်ရန် ပထမဆုံး စံနှုန်းပင်။</p> <p>ဘုန်း</p> <p>အချိန် နီးကပ်လာပြီဟု ခံစားမိသောအခါ လင်းရန် သူ့ နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်ကို အစွမ်းကုန် လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။ ထိုတစ်ကြိမ်တွင် သူ တစ်ကြိမ်တည်း သုံးရာ့ခြောက်ဆယ်စက် လောင်ကျွမ်းလိုက်၏။</p> <p>လောင်ကျွမ်းနေသော နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်၏ စွမ်းအားဖြင့် သူ့ မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်ရှိ နတ်ဘုရားအဆီအနှစ် စုစည်းနှုန်းက နှစ်ဆ တိုးလာပြန်သည်။ လင်းရန် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ အတားအဆီးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုးဝင်သွားလိုက်၏။</p> <p>ဘုန်း....</p> <p>ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ က လင်းရန်အတွက် ပါးလွှာသော ပြတင်းပေါက် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ ချက်ချင်းပင် အဆင့်တက်သွားတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းရန်၏ မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်၏ ထုထည်က ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ယင်း၏ မူလအရွယ်အစားထက် ကိုးဆ ဖြစ်လာ၏။ နတ်ဘုရားအဆီအနှစ် အရည်စက် ခြောက်သောင်းတို့မှာ ကျယ်ပြန့်လာသော မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်တွင် ပြည့်နေသော ရေကန်ငယ် တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ခပ်တိမ်တိမ် ရေအိုင်ငယ် တစ်ခု ဖြစ်လာပေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရန်၏ မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်၏ ခိုင်မာမှု၊ သူ့ နတ်ဘုရားအာရုံ အတိုင်းအတာ၊ သူ့ နတ်ဘုရားအာရုံ၏ စုစည်းမှုနှင့် သူ့ ယင်ယန်အစစ်အမှန်ချီ နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်အဖြစ် စုစည်းနှုန်းတို့ အားလုံး သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။</p> <p>ဘုန်း</p> <p>ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်ပင် လင်းရန် မကျေနပ်သေးပေ။ သူ နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်ကို အစွမ်းကုန် လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။ ထိုတစ်ကြိမ်တွင် အံ့ဩဖွယ် အစက်ပေါင်း တစ်ထောင့်ရှစ်ဆယ်စက် လောင်ကျွမ်းလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ သို့ တက်ပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ မျက်ခုံးကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်၏ ထုထည်နှင့် ခိုင်မာမှုတို့က ထိုအဆင့်ရှိ လောင်ကျွမ်းမှုနှင့် ထုတ်လွှတ်မှုကို အပြည့်အဝ ခံနိုင်ရည် ရှိပေသည်။</p> <p>လင်းရန်၏ ထိုတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားအဆီအနှစ် လောင်ကျွမ်းမှုက ယင်ဝိညာဉ်များ သန့်စင်ခြင်းကို အရှိန်မြှင့်ရန်နှင့် ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးမှ ယန်စွမ်းအင် စုပ်ယူခြင်းကို အရှိန်မြှင့်ရန်ပင်။</p> <p>သူ့အတွင်း၌ ယင်ဝိညာဥ်များ ရှိနေပြီး ယန်အစီအရင်၏ မျက်လုံးတွင် အဆင့်တက်ကာ ကြွယ်ဝသော ယင်စွမ်းအင် ရှိသော ယင်အစီအရင်၏ မျက်လုံးနှင့် တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ထိုမျှ ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကို လင်းရန် ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ နှင့် မကျေနပ်နိုင်ပါချေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းရန် ချီကျင့်ကြံခြင်း အလယ်အဆင့်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သောကြောင့်ပင်။ သူ့အတွက်မူ ထိုအဓိက ကျင့်ကြံဆင့်တွင် ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၄ ၊ ငါး နှင့် ခြောက်တို့မှာ လုံးဝနီးပါး ခွဲခြားမရနိုင်ပေ။</p> <p>ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ယန်နှင့် ယင် အစီအရင်မျက်လုံးများမှ ယင်နှင့် ယန် စွမ်းအင်များ လုံလောက်သ၍ အစီအရင်မျက်လုံး နှစ်ခုစလုံးမှ ယင်ယန် စွမ်းအင်များ အားလုံးကို စုပ်ယူပြီးသည်အထိ သူ တတ်နိုင်သမျှ တိုးဝင်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">အခန်း ၁၅၅၆ ပြီး</p> <p style="text-align:center">***</p>


Save