Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း -၁၅၅၈</h2> <h2 style="text-align: center;">( မင်းက တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"အချိန် အရမ်းတိုတောင်းသွားတာက နှမြောစရာပဲ... ဒီနေရာမှာ ယင်ယန် စွမ်းအင်နှစ်ခုကလည်း လုံလုံလောက်လောက် မရှိတော့ဘူး... အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ငါ ဆက်ပြီး အဆင့် မတက်တော့ရင်တောင် နတ်ဘုရားအဆီအနှစ် သောင်းနဲ့ချီပြီး ထပ်စုစည်းလို့ ရနိုင်သေးတယ်..."</p> <p>နတ်ဘုရားအာရုံ၏ အကွာအဝေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ ယင်းက အဆင့်တက်ခြင်းနှင့်အတူ သဘာဝအလျောက် တိုးလာပေသည်။ လင်းရန် သူ၏ ပုံမှန် နတ်ဘုရားအာရုံ အကွာအဝေးမှာ နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်ကို မလောင်ကျွမ်းစေဘဲ အနည်းဆုံး မီတာ ခြောက်ထောင် ရှိမည်ဟု အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းထား၏။</p> <p>လင်းရန် အဆင့်တက်ပြီးသွားသည့်နောက် ယင်ယန် ဝင်္ကပါမျက်လုံး၏ ယင်ယန် စွမ်းအင်နှစ်ခုမှာ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာက သူ့အတွက် အဓိပ္ပါယ် မရှိတော့သလို ဆက်နေရန်လည်း မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p>ဝှစ်</p> <p>လင်းရန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လေထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလိုက်၏။ လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ အသံထက်မြန်သော အမြန်နှုန်းကို ချိုးဖောက်သွားပေသည်။ ထိုသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် မီတာ နှစ်ထောင်အတွင်း လင်းရန် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကွေ့ဝိုက်ကာ ဦးတည်ချက်များကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ရီရှင်းချန်၏ အရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p>လူတိုင်းသိသည့်အတိုင်း ရွေ့လျားနေသော အရာဝတ္ထုများတွင် အရှိန်အဟုန် ရှိပေသည်။ အမြန်နှုန်း မြန်လေလေ အရှိန်အဟုန် ကြီးမားလေလေဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် အရှိန်ကို မတားဆီးနိုင်ဟူသော ဆိုရိုးစကား ရှိခြင်းဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း လင်းရန်၏ လက်ရှိ အဆင့်က အလွန်အမင်း အားကောင်းလွန်းနေပေသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို အချိန်မရွေး မှော်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်၏။ အသံထက်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် သူ ပျံသန်းချင်သည့်အချိန်တွင် ပျံသန်းနိုင်ပြီး ရပ်ချင်သည့်အချိန်တွင် ရပ်တန့်နိုင်ပေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်သည့်အခါ ဦးတည်ချက် ပြောင်းလဲနိုင်သကဲ့သို့ သူသည်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ကြိုက် ဦးတည်ချက် ပြောင်းလဲနိုင်ပေသည်။</p> <p>ထိုအချက်ကို လျှော့မတွက်သင့်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက ကျင့်ကြံသူများအကြား တိုက်ပွဲ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး အရေးအကြီးဆုံး အချက်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုသည်မှာ လင်းရန် ကျင့်ကြံဆင့်များကို တဆက်တည်း ချိုးဖောက်ပြီးနောက် သူ၏ အဆင့်သစ်နှင့် စွမ်းအားသစ်ကို စုံလင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ အလွန် သိမ်မွေ့လွန်းသဖြင့် သူ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ် လုံးဝ မလိုအပ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ထိုသည်မှာ လင်းရန် ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ပြီးနောက် ဆက်တိုက် ချိုးဖောက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ရဲတင်းခဲ့သည့် အခြေခံ အကြောင်းရင်းပင်။</p> <p>အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ထူးကဲသော ပါရမီရှိပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ကာ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ယင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက အရာအားလုံး အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့်တက်ပြီးတိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ယင်းကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ရန်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပြီး ယင်းကို ပြီးမြောက်ရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ယူရပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လင်းရန် အချိန် လုံးဝ မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ သူ လိုအပ်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး သူ၏ မှော်စွမ်းအင်ကို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်ကာ ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နိုင်စေပေသည်။</p> <p>"ဝါး... ရှင် ပျံသန်းနိုင်ပြီပဲ..."</p> <p>လင်းရန် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ရသေးသော်လည်း ရီရှင်းချန်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ သူမ မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။ "လင်းရန်... အခု ရှင့်ရဲ့ အရှိန်အဝါက အရမ်းကို အားကောင်းနေတာပဲ..."</p> <p>"မဆိုးပါဘူး... ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါး အလယ်အဆင့်ဆိုတော့ သေချာပေါက် ပျံသန်းနိုင်တာပေါ့..."</p> <p>လင်းရန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်၏။ "ရှင်းချန်... ကိုယ့်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ... မင်းကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."</p> <p>သူ နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းသည့် အချိန်၊ နေ့ရောညပါ ကျင့်ကြံသည့် အချိန်နှင့် ချိုးဖောက်ရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သော ဆယ့်လေးနာရီ အပါအဝင် လင်းရန် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ချိုးဖောက်ခြင်းအတွက်သာ ၃၈ နာရီ အချိန်ယူခဲ့ရပေသည်။ သူ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ချိုးဖောက်ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ရီရှင်းချန်မှာမူ လုံးဝ အမှောင်ထုထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ကာကွယ်ပေးနေခဲ့ရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ရာ လင်းရန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသည်။</p> <p>"ဘာလို့ ကျွန်မကို ဒါတွေ လာပြောနေတာလဲ... ရှင် ပြဿနာရှာနေတာလား..."</p> <p>ရီရှင်းချန် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်မှာ သိသာလှပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။</p> <p>ဂူထဲတွင် လုံးဝ မှောင်မိုက်နေသော်လည်း လင်းရန်အတွက်မူ နေ့ခင်းဘက်နှင့် မခြားနားပေ။ သူ ရီရှင်းချန်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အလှတရားကို သဘောကျစွာ ကြည့်ရင်း ရယ်မောကာ မေးလိုက်၏။ "ရှင်းချန်... ကိုယ်တို့ ကောင်းကင်အက်ကြောင်းထဲ ဆင်းလာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ..."</p> <p>ရီရှင်းချန် ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "နာရီလေးဆယ်ကျော်လောက် ရှိပြီ..."</p> <p>"အင်း..."</p> <p>လင်းရန် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ သြဂုတ်လ ၁၆ ရက်နေ့ နံနက် ၁၀ နာရီခန့်တွင် ကောင်းကင်အက်ကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း စဉ်းစားလိုက်၏။ သူ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်သာ ၃၈ နာရီ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော မြစိမ်းရောင်နဂါးကို သိမ်းဆည်းခြင်း၊ မြေအောက်မြစ်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စူးစမ်းလေ့လာခြင်းနှင့် ကောင်းကင်အက်ကြောင်းကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းတို့အတွက် စုစုပေါင်း နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ရာ နာရီ ၄၀ ကျော် အနည်းငယ် ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ဒါဆို အခု ရှစ်လပိုင်း လဆန်း ၁၈ ရက်နေ့ မနက် ၂ နာရီကျော်လောက် ရှိနေလောက်ပြီ..."</p> <p>လင်းရန် စိတ်ထဲတွင် အချိန်ကို တွက်ချက်ကာ လက်ရှိ အချိန်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်ပေသည်။</p> <p>"အတိအကျ အချိန်ကတော့ စက်တင်ဘာ ၂၃ ရက်နေ့ မနက် ၂ နာရီ ၂၅ မိနစ်ပဲ..."</p> <p>ရီရှင်းချန် ပြုံးကာ အင်္ဂလိပ်ပြက္ခဒိန်ကို ရည်ညွှန်း၍ လင်းရန်ကို အတိအကျ အချိန်ကို ပြောပြလိုက်၏။</p> <p>"အင်း... ဒါက ကိုယ်တို့ ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ... သွားကြရအောင်..."</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လင်းရန် အချိန်ကို ထပ်မဖြုန်းချင်တော့ပေ။ သူ ရေကာပုလဲကို ထုတ်ယူကာ ရီရှင်းချန်၏ လက်ကိုဆွဲ၍ ပျံတက်သွားလိုက်၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့ ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီး မြေအောက်မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားလိုက်ပေသည်။</p> <p>"ဘုရားရေ... အရမ်းမြန်တာပဲ..."</p> <p>ရီရှင်းချန် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းရန် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းနေပြီး အသံထက် နှစ်ဆနီးပါး မြန်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ဟဲဟဲ... ဒါက နှေးတယ်လို့တောင် ဆိုလို့ရသေးတယ်... ကိုယ်က ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးရဲ့ အလယ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာ... အကယ်၍ ကိုယ်သာ တမင်တကာ အရှိန်တင်လိုက်ရင် အမြန်နှုန်းက အသံထက် သုံးဆနီးပါး ရှိလိမ့်မယ်..."</p> <p>ပျံသန်းမှု နှစ်ကြိမ်အပြီးတွင် လင်းရန် လက်ရှိ ပျံသန်းမှု အမြန်နှုန်းကို တွက်ချက်ပြီးဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာကြီးတွင် သူ ထိုအဆင့်၌ ရှိနေစဉ်က ပုံမှန် ပျံသန်းမှု အမြန်နှုန်းထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆ ပိုမြန်နေခဲ့ပေသည်။</p> <p>"ဘုရားရေ..."</p> <p>တောက်ပနေသော အပြာရောင် ရေကာနယ်မြေအတွင်းတွင် ရီရှင်းချန် ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူမ မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ "အသံထက် သုံးဆဆိုတာ တစ်စက္ကန့်ကို တစ်ကီလိုမီတာပဲ... ကျွန်မရဲ့ လက်ရှိ အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်းက ရှင့်ရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မရှိဘူး..."</p> <p>မြေအောက်မြစ်၏ ကြမ်းတမ်းသော ရေစီးကြောင်းများထဲတွင် ရီရှင်းချန် လင်းရန်၏ သယ်ဆောင်ခြင်းကို လုံးဝ ခံနေရ၏။ သူမ မယုံနိုင်လောက်အောင် အမြန်နှုန်းကို ခံစားလိုက်ရပြီး လင်းရန်၏ မျက်နှာဘေးတိုက်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိပေသည်။ "ရှင်က တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ..."</p> <p>"ဟားဟား... ဒါက ဘာမှမဟုတ်သေးပါဘူး... ကိုယ် ကပ်ဘေးကိုတောင် မရင်ဆိုင်ရသေးဘူးလေ... ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ပြီး ကောင်းကင်ကပ်ဘေးရဲ့ မိုးကြိုးတွေနဲ့ နှစ်ခြင်းခံပြီး ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပြီးမှသာ တကယ့် ပါရမီရှင်လို့ သတ်မှတ်လို့ရမှာ..."</p> <p>စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လင်းရန် ထပ်မံ အရှိန်တင်လိုက်၏။ သူနှင့် ရီရှင်းချန်တို့သည် အသံထက် သုံးဆနီးပါးဖြစ်သော တစ်စက္ကန့်လျှင် တစ်ကီလိုမီတာ အမြန်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ချင်းရွှေမြို့ရှိ မြေအောက်မြစ်မှတစ်ဆင့် အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၅၈ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save