Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၁၅၆၀ </h2> <h2 style="text-align: center;">( အရှေ့ပင်လယ် ကပ်ဘေး )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ လင်းရန် ပြောသည်မှာ လုံးဝ မမှားပေ။ သူနှင့် ရီရှင်းချန်တို့ လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော ပင်လယ်ပြင်အထက်ရှိ နေရာမှာ နာမည်ကျော် ပလူတိုတောင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လင်းရန်နှင့် တူညီသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားလာခဲ့သည့် ကောင်းကင်ယံမှ ကပ်ဘေးတိမ်မည်းများသည် ယခုအခါ ပလူတိုတောင် ကို လွှမ်းခြုံထားပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>လရောင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော တိမ်မည်းများ၏ မြင်ကွင်းမှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းဖြစ်သော်လည်း၊ ချင်းရွှေမြို့မှ ကားမောင်း၍ လိုက်လာသူများအတွက်မူ ထိုမြင်ကွင်းကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။ တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာတစ်ထောင်ဟူသော လင်းရန်၏ အမြန်နှုန်းမှာ လွန်စွာ မြန်ဆန်လွန်းလှ၏။ ကားမောင်းရာတွင် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ရုံသာမက ချင်းရွှေမြို့မှ ကျိုးရှန်းသို့ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း သွားလျှင်ပင် သူတို့ မီအောင် လိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချင်းရွှေမြို့မှ တိမ်မည်းများကို လိုက်ဖမ်းလိုသူများက ကားပေါ်တက်ကာ အင်ဂျင်ပင် မနှိုးရသေးမီ တိမ်မည်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိမ်မည်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အံ့မခန်း မြင်ကွင်းကို သူတို့ လက်လွတ်သွားခဲ့ရသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>မြေအောက်မြစ်ထဲမှ သွားလာနေသော လင်းရန်မှာမူ ထိုအရာအားလုံးကို မသိပါချေ။</p> <p>သူတို့၏ လက်ရှိ ခန့်မှန်းခြေ နေရာကို သူ ထောက်ပြလိုက်ခြင်းမှာ ရီရှင်းချန်၏ စိတ်ထဲမှ အကြောက်တရားများကို ဖယ်ရှားပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် သူပြောချင်သည့် စကားမှာ မြေအောက် မီတာငါးရာဆိုသည်က ဘာများပါနည်း။ မီတာငါးရာကို မဆိုထားနှင့်၊ သူ မြေအောက် မီတာငါးသောင်းအထိပင် နက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ဖူးပေသည်။</p> <p>သေချာပေါက် ထိုသည်မှာ သူ ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာကြီးတွင် ရှိနေစဉ်ကဖြစ်ပြီး လင်းရန် အခြေတည်ဝိညာဥ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်မှ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>အခြေတည်ဝိညာဥ်အဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် ပျံသန်းခြင်းနှင့် မြေလျှိုးခြင်းတို့မှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စများသာပင်။</p> <p>လင်းရန်တွင် ရေကာပုလဲ ရှိနေသည်ကို ထည့်မပြောလျှင်တောင်မှ ယင်းက သူတို့ကို မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်နိုင်စေမည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူတို့ တကယ်ပဲ ပြန်မလှည့်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူ့လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် စွမ်းအားဖြင့် အခြား မည်သည့်အရာမှ မလိုဘဲ သွေးမိစ္ဆာဓားကို အသုံးပြုကာ သူတို့အထက်တွင် ဧရာမ ကောင်းကင်အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုကို ထွင်းဖောက်ပြီး မြေအောက်မှ ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>လင်းရန် ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ "ရှင်းချန်... ကြည့်လိုက်... ဒီမြေအောက်မြစ်က ဒီနေရာကနေ လမ်းကြောင်း ထပ်ပြောင်းသွားပြီး အရှေ့ဘက်ကို တည့်တည့် ပြန်ဖြစ်သွားတယ်... ကျိုးရှန်း ကျွန်းစုရဲ့ အရှေ့ဘက်က အရှေ့ပင်လယ်ပဲ... ကမ်းရိုးတန်းကနေ ထွက်လာပြီးရင် မီတာရာနဲ့ချီ နက်တဲ့ ရေပြင်က ပုံမှန်ပဲ... ပြီးတော့ ဒီမြေအောက်မြစ်က အပေါ်ကို မတက်ရင်တောင်မှ အဲဒီ ပင်လယ်ကြမ်းပြင် အနက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့ပင်လယ်ထဲကို သေချာပေါက် စီးဝင်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရီရှင်းချန် လင်းရန်အား အလွန်အမင်း အထင်ကြီးလေးစားသွားပေသည်။ သူမ မိစ္ဆာဆန်သော မိန်းမလှလေးအဖြစ်မှ တုန်လှုပ်နေသော မိန်းကလေးငယ်လေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လင်းရန်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။ "ရှင် အဲဒါကိုတောင် တွက်ဆနိုင်တာလား..."</p> <p>လင်းရန် ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့... ရေစီးကြောင်းဆိုတာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ပဲ... ရေဆိုတာ မျက်စိလှည့်စားမှု သက်သက်ပဲ... ဒီကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်မှာ မြစ်တွေ၊ ရေကန်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် သမုဒ္ဒရာတွေပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက အတူတူပဲ... မြေပြင်ပေါ်က မြစ်ဖြစ်ဖြစ်၊ မြေအောက်မြစ်ဖြစ်ဖြစ် ရေတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်တယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ကျန်ခဲ့တာတွေက ထူးဆန်းပြီး ကွဲပြားတဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အမျိုးမျိုးပဲ ဖြစ်နေမှာ..."</p> <p>"ကိုယ်တို့ဆီမှာ ရေကာပုလဲ ရှိနေတော့ ရေထဲမှာ ရှိနေတာက လေထဲမှာ ရှိနေတာနဲ့ ဘာမှမကွာဘူး... ဒါဆို ကောင်းကင်က ဘယ်လောက်မြင့်လဲ၊ မြေကြီးက ဘယ်လောက်နက်လဲဆိုတာ ဂရုစိုက်နေစရာ လိုသေးလို့လား... ကိုယ်တို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် အားလုံးက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ..."</p> <p>လင်းရန်က တကယ့် ပညာရှင်ပီပီ အနှစ်သာရကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ကမ္ဘာမြေ၏ အံ့ဖွယ်အကောင်းဆုံး အချက်တစ်ချက်မှာ မျက်နှာပြင်ဧရိယာ၏ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို သမုဒ္ဒရာများက ဖုံးလွှမ်းထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုအဆုံးအစမဲ့ သမုဒ္ဒရာများကပင် ကမ္ဘာမြေကို စုံလင်သော ရေလည်ပတ်မှု စနစ်တစ်ခု ပေးစွမ်းထားပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်ရှိများကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးကာ ကမ္ဘာမြေကို နှစ်ပေါင်း ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ခြောက်သွေ့သော လွင်ပြင်ကြီးအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ အရောင်အသွေးစုံလင်ပြီး တက်ကြွမှုရှိစေရန် ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် လင်းရန်က ဖြစ်စဉ်မှတစ်ဆင့် အနှစ်သာရကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ခဲ့၏။ သူ ရီရှင်းချန်ကို ရေမရှိသော ကမ္ဘာမြေကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်ရာ ယင်းက သဘာဝအလျောက် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် မြေမျက်နှာပြင် အနေအထား အမျိုးမျိုးကိုသာ ကျန်ရစ်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူတို့ ယခုရှိနေသော နေရာတွင် မြေအောက်မြစ်သာ မရှိပါက၊ ယင်းမှာ ရှည်လျားသော မြေအောက်ဂူကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>"အင်း... ရှင်က တကယ့်ကို..."</p> <p>လင်းရန်၏ သတိပေးမှုကြောင့် ရီရှင်းချန် ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။ သူမ စကား ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် မည်သို့ ပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွား၏။</p> <p>လင်းရန် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ <br /> "ဟဲဟဲ... ငါက တော်တော် တော်တာပဲ..."</p> <p>"သွားကြစို့... နောက်ထပ် ကီလိုမီတာ နှစ်ရာ၊ သုံးရာလောက်ဆိုရင် အနေတော်လောက် ဖြစ်မယ်လို့ ကိုယ် ခန့်မှန်းမိတယ်... အဲဒီနေရာက ကမ်းရိုးတန်းနဲ့လည်း ဝေးတော့ အေးအေးဆေးဆေး ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်လို့ရပြီ..."</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ထပ်မံ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး အရှေ့ပင်လယ်၏ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်အောက်တွင် တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာတစ်ထောင်နှုန်းဖြင့် အရှေ့ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် သွားနေဆဲ ဖြစ်၏။ ထိုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ မြေအောက်မြစ်ထဲ၌ လေးမိနစ်ကျော်ကြာ ပျံသန်းလိုက်ကြပေသည်။</p> <p>တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာတစ်ထောင်နှုန်းဖြင့် လေးမိနစ်ဆိုလျှင် ကီလိုမီတာ နှစ်ရာ့လေးဆယ်ကျော် ရှိပေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လင်းရန်နှင့် ရီရှင်းချန်တို့သည် ကမ်းရိုးတန်းမှ ကီလိုမီတာ သုံးရာအကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>လင်းရန်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုက အနည်းငယ်မျှပင် မမှားယွင်းခဲ့ပေ။ ထိုနေရာရှိ ရေအနက်မှာ မီတာငါးရာခန့် ရှိနေခဲ့၏။</p> <p>ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လင်းရန် ရုတ်တရက် အရှိန်လျှော့ကာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ကောင်းကင်တာအို၏ ဖိအားကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရပြီဖြစ်ပြီး၊ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များက သူတို့၏ အထက်တည့်တည့်တွင် ရှိနေကာ မြေအောက်မြစ်၏ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်တော့မည်ကို သိလိုက်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>"မြေအောက်မြစ်ရဲ့ ထွက်ပေါက်က အရှေ့နားတင်ပဲ..."</p> <p>ရပ်တန့်ပြီးနောက် လင်းရန်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်သွား၏။ သူ အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်သို့ မရောက်မီ အရှေ့ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ကောင်းကင် ကပ်ဘေးမိုးကြိုး ပစ်ချလာမည်ကို သူ သိပေသည်။</p> <p>လင်းရန် ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦး ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ မြေအောက်မြစ်မှ အရှေ့ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည့် မြင်ကွင်းကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>"လင်းရန်... ရှင် ပင်လယ်ထဲကနေ ထွက်လိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင် ကပ်ဘေးက ချက်ချင်း ကျလာမှာလား..."</p> <p>ရီရှင်းချန် လင်းရန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ကြည်နေသော အမူအရာကို သဘာဝအလျောက် သတိပြုမိသွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>လင်းရန် ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။ "ကိုယ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးကို ချိုးဖောက်ခဲ့တဲ့ အချိန်အစစ်အမှန်က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နာရီကျော်ကတည်းကပဲ... မနေ့က မွန်းတည့်ချိန်လောက်က ဖြစ်မယ်... အဲဒီအချိန်ကတည်းက ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်တွေ ရောက်နေတာ..."</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကိုယ် လုံပန်တောင်ရဲ့ မြေအောက်တောင်ဗိုက်ထဲမှာ ရှိနေတော့ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးက ပစ်ချလို့ မရဘူး... ပစ်ခဲ့ရင်တောင်မှ အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေကို ထိခိုက်မှာမို့လို့ အခုလို နောက်ကျနေတာ..."</p> <p>"အခု ကိုယ်တို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်တွေက ကိုယ်တို့ရဲ့ အပေါ်တည့်တည့်မှာ ရှိနေပြီ... သူက ဆယ်နာရီကျော်ကြာ စောင့်နေခဲ့ရတော့ ဒေါသထွက်နေလောက်ပြီ... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကိုယ် ပင်လယ်ထဲကနေ ထွက်လာမယ့်အချိန်အထိ သူ စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... မြေအောက်မြစ် ထွက်ပေါက်ကနေ အပြင်ဘက် ပင်လယ်ရေထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင် ကပ်ဘေးက ချက်ချင်း ကျဆင်းလာလိမ့်မယ်..."</p> <p>လင်းရန်က ကပ်ဘေးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန်အမင်း ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံရှိသူပီပီ စကားများကို သွက်လက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အဆုံးတွင် သူ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p>"ရှင် ဘာပြောလိုက်တယ်... ကောင်းကင် ကပ်ဘေးက... ဒေါသထွက်တတ်တယ်ပေါ့..."</p> <p>ရီရှင်းချန် လင်းရန်၏ စကားကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေ၏။ သူမ ထပ်မံ၍ ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။</p> <p>"သေချာတာပေါ့..."</p> <p>လင်းရန်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းကင် ကပ်ဘေးဆိုတာ ဘာလဲ... ဘာလို့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်ကို ချိုးဖောက်ပြီးတာနဲ့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရတာလဲ..."</p> <p>ထို့နောက် သူက မေးခွန်းကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ကောင်းကင် ကပ်ဘေးဆိုတာ ကောင်းကင်တာအိုက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ချမှတ်ထားတဲ့ အလွှာလိုက် စမ်းသပ်မှုတွေပဲ... ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားပြီးရင် ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရမယ်... ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပြီး အသိအမှတ်ပြုခံရမှသာ ကျင့်ကြံသူက ဆက်လက် ကျင့်ကြံနိုင်မယ်... အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားတဲ့အထိ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးရဲ့ ပစ်ခတ်မှုကို ခံရပြီး သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်လည်း အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>"ဒီကောင်းကင် ကပ်ဘေးက စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သလို နှစ်ခြင်းခံခြင်း တစ်မျိုးလည်း ဖြစ်တယ်... အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒါကို မခံနိုင်ဘူးဆိုရင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင် ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားနိုင်သ၍ အကျိုးကျေးဇူးတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားတယ်... နဖူးက အသိစိတ်ပင်လယ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ချီပင်လယ် ဒန်တျန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးကြောတွေနဲ့ သွေးကြောဆုံမှတ်တွေ အားလုံးအပါအဝင် ကပ်ဘေးဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ အကောင်းဆုံး သန့်စင်မှုကို ခံယူနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားကို ကြီးမားစွာ တိုးတက်စေနိုင်တယ်..."</p> <p>"ဒါကြောင့် ကောင်းကင် ကပ်ဘေးက ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လုံလောက်ပြီလို့ ခံစားရတာနဲ့ ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ပြီး နှစ်ခြင်းခံမှ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေလိမ့်မယ်..."</p> <p>"ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရွှေအမြူတေ အဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခြေတည်ဝိညာဥ်အဆင့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ့် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် အဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကောင်းကင်တာအိုက ကျင့်ကြံသူတိုင်းကို စမ်းသပ်နိုင်တယ်ဆိုကတည်းက ဒီကောင်းကင် ကပ်ဘေး မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်တွေကို ထိန်းချုပ်စီမံဖို့ တာဝန်ရှိတဲ့ အနည်းဆုံး အင်မော်တယ် တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ပဲ... ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိအားလုံးမှာ အသိစိတ်ရှိနေသရွေ့ ဝမ်းသာခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနဲ့ ပျော်ရွှင်ခြင်းတွေလည်း ရှိနေတာပဲ... အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူတို့ကို အသိစိတ်ရှိတယ်လို့ မသတ်မှတ်နိုင်ဘူး... အင်မော်တယ်တွေလည်း အတူတူပဲ..."</p> <p>"မင်း စဉ်းစားကြည့်လေ... ကိုယ့်လို ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး တစ်ခုက သူ့ကို ဒီလောက်ကြာအောင် စောင့်ခိုင်းထားတာ... သူ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေပါ့မလား..."</p> <p>"..."</p> <p>ရီရှင်းချန် အံ့သြမှင်တက်သွား၏။ သူမ အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက်  သတိရသွားကာ ချက်ချင်း မေးလိုက်ပေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလည်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးကို တက်လိုက်တာပဲလေ... ဘာလို့ ကောင်းကင် ကပ်ဘေး မကျလာတာလဲ..."</p> <p>"ဟဲဟဲ... အဲဒါက မင်းအတွက် အထူးကိစ္စတစ်ခုမို့လို့လေ..."</p> <p>လင်းရန် ရယ်မောလိုက်ပြီး ရီရှင်းချန်၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားလိုက်၏။ "ကောင်းကင်ရဲ့ ကွန်ရက်က ကျယ်ပြန့်တယ်... သူ့ရဲ့ ဟာကွက်တွေက ကျယ်ပေမဲ့ ဘာကိုမှ မလွတ်ပါဘူး... တစ်နေ့ကျရင် မင်းဆီကိုလည်း ကောင်းကင် ကပ်ဘေး ကျရောက်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p>အမှန်တကယ်တော့ လူသားဧကရာဇ်စုတ်တံက ရီရှင်းချန်၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် နည်းလမ်းအပေါ် လင်းရန်တွင် သံသယအချို့ ရှိနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး ထာဝရ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ရီရှင်းချန်၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံဆင့်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဆက်လက် မဖုံးကွယ်နိုင်တော့သည့်အချိန်တွင် ကောင်းကင် ကပ်ဘေး ကျရောက်လာပါက ယင်း၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြီးမားမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ကနဦး ကောင်းကင် ကပ်ဘေး နှစ်ခြင်းခံမှုကို မဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ရီရှင်းချန်က ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင် ကပ်ဘေးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်၏။ သူမ ယင်းကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါမည်လော။</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသော်လည်း လူသားဧကရာဇ်စုတ်တံတွင် ထိုသို့ ပြုလုပ်ရသည့် ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်များ ရှိရမည်ကို လင်းရန် သိထား၏။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ယင်း သေချာပေါက် လှုပ်ရှားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ရှင်းချန်... ဒီရေကာပုလဲကို ယူထားလိုက်... ခဏနေ ကိုယ် အပြင်ထွက်သွားပြီးရင် အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်းနဲ့ ပင်လယ်ထဲကနေ ထွက်သွားပြီး ဒီကပ်ဘေးတိမ်တိုက်တွေကို အဝေးကို ဆွဲခေါ်သွားမယ်... အဲဒီအချိန်ကျမှ မင်း ပင်လယ်ထဲကနေ ထွက်လာပြီး အဝေးကနေပဲ ကြည့်နေ... ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်တွေအောက်က နေရာထဲကို မဝင်လာနဲ့နော်..."</p> <p>လင်းရန် စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရေကာပုလဲကို ရီရှင်းချန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် သူမ ဂရုစိုက်ရမည့် အချက်များအားလုံးကို နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် လင်းရန် မိမိကိုယ်ကို စစ်ဆေးပြီး အဆင်သင့်ဖြစ်သွားသောအခါ ရီရှင်းချန်ကို တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။ <br /> "ရှင်းချန်... ဒါက သာမန် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးလေးတစ်ခုပါပဲ... မင်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး..."</p> <p>"ကိုယ် သွားပြီ..."</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>လင်းရန်သည် သူ၏ အမြန်နှုန်းကို အကန့်အသတ်ထိ မြှင့်တင်ကာ ပျံသန်းသွားပြီး ရေကာပုလဲ၏ နယ်မြေ အကွာအဝေးမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ ထို့နောက် သူ အင်္သချေ ရေအင်မော်တယ် ကျင့်စဥ်၏ ရေတံခါးပွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ မြေအောက်မြစ်ထဲတွင် အမြင့် နှစ်မီတာ၊ အကျယ် တစ်မီတာရှိသော ဧရာမ လမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထွင်းဖောက်လိုက်ပေသည်။</p> <p>နှစ်စက္ကန့်အကြာတွင် လင်းရန် မြေအောက်မြစ်၏ ထွက်ပေါက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p>ဘုန်း....</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လင်းရန် အရှေ့ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင် ကပ်ဘေး ချက်ချင်း ကျဆင်းလာ၏။ ပန်းကန်လုံးအရွယ်အစားခန့် တုတ်ခိုင်သော အပြာရောင် မိုးကြိုးတစ်စင်း မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော တိမ်တိုက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ယင်းက မည်သည့် အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ ပင်လယ်ရေထဲသို့ ထိုးဆင်းလာပြီး လင်းရန်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်လိုက်ချေသည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လျှပ်စစ်မီးရောင်များ တောက်ပသွားပြီး လင်းရန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စစ်မြွေများ လေထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ကို လုံးဝ ဝန်းရံသွား၏။</p> <p>လင်းရန်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားရသည်။</p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း..."</p> <p>မူလက လင်းရန် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒေါင်လိုက် အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းကာ အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ရေထဲမှ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားခဲ့၏။ သို့သော် ယခုအခါ ယင်းမှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအပြာရောင် မိုးကြိုးက သူ့ကို ပစ်ခတ်လိုက်ချိန်တွင် လင်းရန် တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေများသည်လည်း ရေနံရံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် လေးလံလာပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ သူ့ကို ဖိနှိပ်လာကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက ရေကပ်ဘေးပဲ..."</p> <p>ကောင်းကင် ကပ်ဘေး မိုးကြိုးဆိုသည်မှာ မိုးကြိုးသက်သက် မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင် ကပ်ဘေး မိုးကြိုးတွင် ကောင်းကင်တာအို နိယာမ အမျိုးမျိုး ပါဝင်နေသောကြောင့် ယင်းက အရာအားလုံးကို ဖန်တီးပုံဖော်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>ယခု လင်းရန်က ပင်လယ်ကြမ်းပြင်အောက်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင် ကပ်ဘေးက သူ့ကို အပြာရောင် မိုးကြိုးဖြင့် ဦးစွာ ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်းမှာ ထပ်မံ မပစ်ခတ်မီ ပင်လယ်အောက်ခြေတွင် ဖိနှိပ်ထားရန် ရည်ရွယ်ထားမှန်း သိသာလှပေသည်။</p> <p>"ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး..."</p> <p>လင်းရန် ထိုမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ထိုကောင်းကင် ကပ်ဘေးက မည်သည့်အရာနည်းဆိုသည်အား တန်းသိလိုက်သည်။</p> <p>သူ ရင်ဆိုင်ရမည့် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၆၀ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save