Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၇၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငွေညှစ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~ယန်ချန် တစ်ယောက် ရင်ထဲမှနေ၍ တောက်ခေါက်ဆဲဆိုချင်နေသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော ဖိနှိပ်မှုကြောင့် စကားတစ်လုံးပင် ဟမရချေ။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏ အစစ်အမှန် ယွမ် များကို ဤမျှအထိ တိကျသေချာစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို တွေ့ရသောအခါ သူ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားရတော့၏။</p> <p>ထိုစွမ်းအားသည် ကျုံးနန်ဟိုင် တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော်လည်း၊ ယခုမူ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်သာ စုစည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူထိုင်နေသည့် ဆိုဖာလေးပင်လျှင် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေချေပြီ။</p> <p>ယန်ချန် အနေဖြင့် သူ၏ အစစ်အမှန် ယွမ် များကို ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိမှန်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းစွာ သိထား၏။ တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မိမိထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့်၊ သူ ဆက်လက်၍ မာန်တက်မနေရဲတော့ပါချေ။</p> <p>အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ နေတတ်သူပီပီ၊ ယန်ချန်က မတတ်သာသည့်အဆုံး ခေါင်းကို ခပ်ဖြည်းဖြည်း ရမ်းပြလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ သူ အရှုံးပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း အမှတ်အသားပင်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါများမှာ အစကတည်းက မရှိခဲ့သည့်အလား ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p>ယန်ချန် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဆိုဖာပေါ်သို့ ခွေခနဲ လဲကျသွားပြီး ရင်ဘတ်ကြီး နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြင့် အမောတကော အသက်ရှူနေရရှာလေတော့၏။</p> <p>သူ၏ လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့်ပင် ဤမျှလောက်အထိ ဒုက္ခရောက်သွားရသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သော ယန်ချန်သည် အခန်းအတွင်းသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> ဤရုံးခန်းထဲတွင် အဘိုးဖြစ်သူ၊ ဝန်ကြီးချုပ် နှင့် သူ သုံးယောက်တည်းသာ ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p> 'အဲဒီလူက ကျုံးနန်ဟိုင်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ပုန်းနေတာလား။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်နေမှတော့၊ သူသာ ပုန်းနေမယ်ဆိုရင် ငါ ဘယ်လိုမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး'</p> <p>“ကဲ... လက်ဖက်ရည်လေး သောက်လိုက်ပါဦး”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ ယန်ချန်အား ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယန်ချန် တစ်ယောက် လိမ္မာရေးခြား ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။ သူက ခွက်ကို လှမ်းယူကာ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံချင်း စုပ်သောက်လိုက်လေ၏။</p> <p>'သူ့အနားမှာ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ရှိနေတာကိုး။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဒီလောက်အထိ တည်ငြိမ်နေတာပေါ့။ အဲဒီလူကရော သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအကုန် ထုတ်သုံးခဲ့တာလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ထိုက်ချင် အဆင့်ထက်တော့ သေချာပေါက် သာလွန်တယ်။ ရှန်းချင် လား၊ ဒါမှမဟုတ် ယွီချင် လား'</p> <p>သူ ဆက်ပြီး မတွေးရဲတော့ပါချေ။ 'ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဘိုးကြီးက ဘယ်သူများပါလိမ့်' ဟု တွေးတောရင်း၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ခန့်မှန်းကြည့်နေမိ၏။</p> <p>“ငါ မင်းကို ပြောသားပဲ... မိုက်ရူးရဲ မဆန်ပါနဲ့ဆိုတာ”</p> <p>ယန်ကုန်းမင်က ယန်ချန် ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိုးရိမ်စိတ်များ ပြေလျော့သွားကာ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ယန်ချန်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်၏။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူက ခေါင်းမော့ကာ အလေးအနက် တုံ့ပြန်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကိစ္စကို ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ စောစောက ရိုင်းပြခဲ့မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်ကို ဘာများ အကြံပေးချင်လို့လဲ.. ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်”</p> <p>ယန်ကုန်းမင်သည် မြေးဖြစ်သူ၏ အမူအရာက ဤမျှမြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားရ၏။ သူက မြေးဖြစ်သူအား မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်လေ၏။</p> <p>ထိုစဉ် ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က နှိမ့်ချသော ပုံစံဖြင့် မှာကြားလိုက်၏။</p> <p>“အာ... အကြံပေးတယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ ငါက သာမန် ပြည်သူ့ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်အနေနဲ့၊ နိုင်ငံတော် တည်ငြိမ်ဖို့နဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း သာယာဖို့အတွက် ငါ့တာဝန်ကို ငါ ထမ်းဆောင်နေတာပါ...”</p> <p>ထို့နောက် သူသည် သူ၏ အလုပ်တွင် မည်မျှ ကြိုးစားရကြောင်း၊ သို့သော်လည်း ပြဿနာများမှာ နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ မည်မျှ စိတ်ဓာတ်ကျကြောင်းများကို တတွတ်တွတ် ပြောဆိုနေလေတော့သည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်သည် တီဗီသတင်းများထဲတွင် မြင်ရသည်ထက် ဤမျှလောက်အထိ စကားများတတ်လိမ့်မည်ဟု ယန်ချန် တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က အကြံကို တင်ပြလိုက်၏။</p> <p>“မုန့်မျိုးနွယ်စုက မင်းကို စစ်ကြေညာနေတာဟာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှု အပါအဝင် ဘယ်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိပါဘူး။ ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ... ငါက မင်းကိုယ်စား စေ့စပ်ညှိနှိုင်းပေးမယ်လေ။ မုန့်မျိုးနွယ်စုမှာ မုန့်ယွဲ့ ရှိနေသေးတာပဲ၊ သူက လောကီကမ္ဘာက အင်အားစုတွေကို ဆက်ပြီး အုပ်ချုပ်လိမ့်မယ်။ မုန့်မျိုးနွယ်စုဘက်ကလည်း မင်းကို အရင် ရန်စခဲ့တာ ဖြစ်သလို၊ မင်း.. သူတို့ ရတနာကို ခိုးတယ်ဆိုတဲ့ သက်သေလည်း မရှိတော့ သူတို့မှာ အပြစ်ရှိတာပေါ့။ သူတို့ရဲ့ အမှားကို ဝန်ခံပြီး သင်ခန်းစာ ယူသင့်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”</p> <p>ယန်ချန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ စဉ်းစားလိုက်လေ၏။</p> <p>'ဒါက ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ'</p> <p>ယန်ချန်.. မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆို အဲဒီအတွက် ကျွန်တော်က ဘာပြန်ပေးရမလဲဟင်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘာလိုချင်လို့လဲ”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က သူ့အား အပြစ်တင်လိုက်လေ၏။</p> <p>“ယန်ချန်... ငါ မင်းကို တစ်ခု ပြောရဦးမယ်။ ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းတွေဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့ အာဏာကို သုံးပြီး ကိုယ်ကျိုးရှာလို့ မရဘူးကွ ငါကတော့ မင်းဆီက ဘာမှ မတောင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံတော်အတွက်တော့ မင်း တစ်ခုခု လုပ်ပေးရမယ်လေ။ ချမ်းသာတဲ့သူက ဆင်းရဲတဲ့သူကို ကူညီရမယ်ဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်ပဲ မဟုတ်လား။ မင်းလို ချမ်းသာတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က ပြန်ရောက်လာကတည်းက ပြည်သူတွေအတွက် တစ်ခုခု ပံ့ပိုးပေးသင့်တာပေါ့”</p> <p>ယန်ချန် တစ်ယောက် ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရလေသည်။ သူက အပြုံးတုတစ်ခု ပြုံးလျက် တုံ့ပြန်လိုက်ရ၏။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ... အားလုံးက ကျွန်တော့်အပြစ်တွေပါပဲ။ ဒါဆို ပြည်သူတွေအတွက် ကျွန်တော် ဘာများ လုပ်ပေးရမလဲဟင်”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> ထို့နောက် သူ၏ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ စာလုံးများ ပြည့်နှက်နေသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့လေ၏။</p> <p>“မင်းတို့ နှစ်ယောက် အထဲမဝင်ခင်ကတည်းက ငါ ဒါကို ရေးနေတာပါ။ ဒါက လုပ်ဆောင်ရမယ့် အချက်အလက်တွေပေါ့။ မင်း သဘောတူတယ် ဆိုရင်တော့၊ ဒီမှာ လက်မှတ်ထိုး ဒါမှမဟုတ် လက်ဗွေနှိပ်လိုက်ပေါ့။ ဒီအချက်တွေကိုသာ မင်း လိုက်နာမယ်ဆိုရင်၊ နိုင်ငံတော်က မင်းကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးမှာ ဖြစ်သလို၊ မင်းရဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေအတွက်လည်း ချီးကျူးဂုဏ်ပြုပေးမှာပါ”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလာသည်။</p> <p>ယန်ချန်သည် စာရွက်ကို ယူကာ အကြမ်းဖျင်း ဖတ်ကြည့်လိုက်၏။ စာသားများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။</p> <p>နောင် (၃) နှစ်အတွင်း၊ သူ..ယန်ချန် အနေဖြင့် ရေနံ၊ သံသတ္တုရိုင်း၊ ပိုတက်ရှ်၊ ဘောက်ဆိုဒ် နှင့် အခြားသော အဖိုးတန် သယံဇာတများကို ဈေးနှုန်းသက်သာစွာဖြင့် တင်သွင်းပေးရမည်ဟု ရေးထား၏။ ထို့အပြင် အခြားနိုင်ငံများ၏ နည်းပညာ ကဏ္ဍမှ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုလည်း သူက ရှာဖွေပေးရဦးမည် ဖြစ်၏။</p> <p>“ယူရေနီယံ အဆင့်မြင့် သန့်စင်ပြီးသား (၃၀) ကီလိုဂရမ် ဟုတ်လား..”</p> <p>ယန်ချန် တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားရ၏။</p> <p>“ဒါတွေကို ကျွန်တော်က ဘယ်က သွားရှာရမှာလဲ။ နျူကလီးယားဗုံး လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်သူက ဒီအတိုင်း လျှောက်သယ်နေမှာလဲ ဦးလေးရဲ့”</p> <p>“ဪ... မရဘူးလား။ ဒါဆိုလည်း ဖြုတ်ပေးမယ်လေ”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က သဘောထားကြီးစွာဖြင့် ထိုစာကြောင်းကို ဖောင်တိန်အနီနှင့် ခြစ်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ယန်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေမိ၏။</p> <p>“ဦးလေး... ကျွန်တော်က ဦးလေးရဲ့ မျက်နှာကို မထောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စစ်လက်နက် ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေ... ဥပမာ - အီးဂျစ် တိုက်ခိုက်ရေး စနစ်၊ ဂျရယ် အာ ဖော့ဒ် အဆင့် လေယာဉ်တင် သင်္ဘော အကြောင်းတွေနဲ့၊ မမြင်နိုင်တဲ့ နည်းပညာတွေ အကြောင်းကိုတော့ ကျွန်တော် မျှဝေလို့ မရဘူးခင်ဗျ။ ဒါက စစ်ပွဲတွေရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သလို၊ နတ်ဘုရားများ စာချုပ် ကိုလည်း ချိုးဖောက်ရာ ရောက်နေလို့ပါ။ တခြား နတ်ဘုရားတွေက ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်ကလည်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ခေါင်းညိတ်ပြကာ၊ စစ်ပွဲနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကိုပါ ခြစ်ထုတ်ပေးလိုက်ပါသည်။</p> <p>ယန်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ နာကျင်စွာ ခံစားလိုက်ရလေ၏။</p> <p>သူက ဤအချက်များကို ပယ်ဖျက်ရန် ကြံစည်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်ကမူ သူကိုယ်တိုင် သဘောထားကြီးပြနေသည့်အလား ဟန်ဆောင်နေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>'ဒီကျန်တဲ့ အချက်တွေကိုသာ ငါ သဘောတူလိုက်ရင်၊ အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ ဘီလီယံ သုံးလေးထောင်လောက် ကုန်မှာပဲ တော်သေးတာက ပိုးကောင်ဆရာသခင် ဆီကနေ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရထားလို့ပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ပိုက်ဆံတွေ ကုန်မှာ သေချာတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ စစ်အင်အားတွေကို လျှော့ပစ်ရလိမ့်မယ်။ အဲဒါဆိုရင်တော့ တကယ် အရှက်ကွဲမှာပဲ'</p> <p>“ကဲ... သဘောတူတယ်”</p> <p>ယန်ချန်က ဖောင်တိန်ကို ကောက်ယူကာ လက်မှတ်ထိုးလိုက်၏။</p> <p>“ဒါဆို မုန့်မျိုးနွယ်စု ကိစ္စကတော့ လောလောဆယ် ပြေလည်သွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား”</p> <p>ဟန်ညာ သာ တောင်ပိုင်း တရုတ် ဂိုဏ်းကို အောင်အောင်မြင်မြင် ထိန်းချုပ်နိုင်မယ် ဆိုလျှင်၊ ဒီကုန်သွားသော ပိုက်ဆံတွေကို သူ ပြန်ရှာနိုင်မှာပဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က စာချုပ်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။</p> <p>“ယန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးသားဆိုတာ တကယ်ပဲ မမှားဘူး။ စစ်သူကြီး ယန်ယဲ့ သာ ရှိနေသေးရင် မင်းလို မြေးမျိုး ရှိနေတဲ့အတွက် သေချာပေါက် ဂုဏ်ယူနေမှာပါ။ မုန့်မျိုးနွယ်စု ကိစ္စအတွက်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့တော့။ သူတို့တွေ ပြဿနာ ရှာခဲ့တာ လုံလောက်ပါပြီ၊ အခုက လူငယ်တွေ တာဝန်ယူရမယ့် အချိန် ရောက်နေပြီလေ။ သူတို့ မင်းကို နောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်စေရဘူးလို့ ငါ ကတိပေးပါတယ်”</p> <p>ဝန်ကြီးချုပ် အတွက်မူ နိုင်ငံတော် တည်ငြိမ်ရေးက အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယမှာ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ယန်ချန်တို့၏ ပဋိပက္ခမှာ နိုင်ငံတော်၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပျက်ပြားစေသဖြင့် သူ ခွင့်မပြုနိုင်ပါချေ။ ထို့အပြင် ယန်ချန်က ဒေါ်လာ (၇) ဘီလီယံ တန်ဖိုးရှိသော သယံဇာတများကို ပံ့ပိုးပေးလိုက်ခြင်းက သူ၏ ရာထူးတက်လမ်းအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည် ဖြစ်ရာ၊ သူ ဤမျှ ပျော်ရွှင်နေရခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကုန်းမင်ကမူ ဘေးမှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလေ၏။ မြေးဖြစ်သူက ဒေါ်လာ (၃) ဘီလီယံကို ဘာမှ စဉ်းစားမနေဘဲ ထုတ်ပေးလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ အတော်လေး အထင်ကြီးသွားရသည်။</p> <p>ယန်ချန် တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် သူသည် သူတပါး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အသုံးချနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားလေ၏။</p> <p>အားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ ယန်ကုန်းမင်နှင့် ယန်ချန်တို့မှာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ယန်ချန် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။</p> <p>“ဦးလေး... အဲဒီ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီးက ဦးလေးရဲ့ သက်တော်စောင့်လားဟင်”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>“သိုင်းဆရာ ဟုတ်လား... သက်တော်စောင့်လား... ဘယ်သူလဲ။ ခုနက တစ်ယောက်ယောက် ဒီကို လာလို့လား”</p> <p>ယန်ချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သရုပ်ဆောင် ကောင်းသူဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင်မူ သူ ဘာမှမဟုတ်ပါချေ။</p> <p>“နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့”</p> <p>သူက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောဆိုကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>'တကယ်ကို ယုတ်မာလိုက်တာ။ ငါ့ဆီက ပိုက်ဆံတွေလည်း ညှစ်ယူသွားသေးတယ်၊ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုလည်း ပြောမပြဘူး'</p> <p>သို့ရာတွင် ယန်ချန်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ဒေါသမထွက်ပါချေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် ဝန်ကြီးချုပ်အား ကျေးဇူးတောင် တင်နေမိသေး၏။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာသို့ မလာခဲ့လျှင်၊ တရုတ်ပြည်အတွင်း၌ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေကြောင်း သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍သာ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီဟု ဆက်လက် ထင်မှတ်နေခဲ့မည် ဆိုပါက၊ တစ်နေ့နေ့တွင် လမ်းဘေး၌ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ယန်ချန်တို့ ထွက်သွားသည်နှင့် ခေါင်းဆောင်ကြီး နံပါတ်တစ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>သူသည် မျက်နှာကျက်ဆီသို့ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ခဏအကြာတွင် သူ၏ အထက်ရှိ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြောက်ရွံ့လေးစားနေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save