Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">လေငြိမ်မျှော်စင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၁၂၈ ကြာလတ်သော် အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူးကဲသော သက်စောင့်အားမာန်တို့ ပြည့်လျှံနေပေရာ၊ ယင်းကား မတွေးဆနိုင်သော ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းအားတို့ကို သိုအောင်းထားသည့် ရှေးဟောင်း ထာဝရစိမ်းလန်းသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်‌နေပါတော့သည်။ ယခုအခါ အရှင်၏ စိတ်အစဉ်၌ လိုအပ်နေသည်မှာ အချိန်ကာလ၏ ထုဆစ်မှုသာလျှင် ဖြစ်ပါတော့သည်။】</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၂၅၆ တွင် အရှင်သည် နက်နဲသောအသိကို ရရှိခဲ့ပြီး ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်မှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပါပြီ။】</p> <p>[ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ် - မြေအဆင့် အထက်တန်း (အဆင့် ၃)]</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၈၄၂ သို့ ရောက်သောအခါ ကျင့်စဉ်မှာ တစ်တန့်တန့် ဖြစ်နေပါသည်။ အရှင်သည် မမြင်ရသော အဟန့်အတားတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရပါသည်။အရှင်၏ ပါရမီနှင့် အသိဉာဏ်မှာ နှေးကွေးလွန်းလှသဖြင့်၊ ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ ကိုယ်ဖျောက်ပုန်းကွယ်၍ ရှေ့သို့သာ တိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည်။】</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀ တွင် အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စိမ်းလဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမျှင်တန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်မှာလည်း တစ်ဖန် ထူးခြားစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြန်ချေပြီ။】</p> <p>[ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ် - မြေအဆင့် အထက်တန်း (အဆင့် ၄)]</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၂၂၂၉ တွင် ကျင့်စဉ်မှာ ထပ်မံ၍ တစ်တန့်တန့် ဖြစ်ပြန်ပေသည်။ အရှင်သည် စိတ်အပန်းဖြေရင်း ကျင့်ကြံရန် ကြိုးပမ်းသည့်အနေဖြင့် ကန်အတွင်း ငါးမျှားခြင်း၊ တောင်တက်ခြင်း၊ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားမှနေ၍ "ဝမ်လီကျွမ်း... မင်းကို ငါချစ်တယ်" ဟု အော်ဟစ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကာ တောင်တန်းတောတောင်များနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် နေထိုင်ခဲ့ပါသည်။】</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၃၃၀၀ ၏ နံနက်ခင်းတစ်ခုတွင် အရှင်သည် တောင်ပေါ်ရှိ တဲငယ်လေးအတွင်း၌ နိုးထလာကာ၊ ကြယ်ရောင်ကို ငေးကြည့်ရင်း တောအုပ်၏ ရှင်သန်ခြင်းအားမာန်ကို ခံစားမိသည့်ခဏ၌ ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းသွားခဲ့ပါပြီ။】</p> <p>[ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ် - မြေအဆင့် အထက်တန်း (အဆင့် ၅)]</p> <p>"ဟူး..."</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ကျင့်ကြံမှုကို အဆုံးသတ်ကာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်၏။ သူ၏အတွင်း၌ သက်စောင့်အားမာန်တို့ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သော မြစိမ်းရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့သည် သွေးကြောများအတွင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းကာ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားချေပြီ။</p> <p>သစ်သားဓာတ်ကျင့်စဉ်၏ နက်နဲပုံမှာ စာဖွဲ့၍ မမီနိုင်လောက်အောင်ပင် ရှိချေတော့သည်။</p> <p>မိမိ၏ သက်တမ်းမှာ တိုးတက်လာသည်ကို သူခံစားမိပေရာ၊ ကျင့်ကြံရန် အချိန်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ဤကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ တွန်းတင်ရန် သူ ထပ်မံဆုံးဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၄၅၀၀ တွင် ကျင့်စဉ်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ တစ်တန့်တန့် ဖြစ်နေပြန်ပေသည်။ မိမိ၏ ပါရမီနှင့် အသိဉာဏ်အပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်မိသော်လည်း၊ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ဤမျှနှင့် အဆုံးမသတ်လိုသဖြင့် ဘာကိုမျှ မတွေးတော့ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်လိုက်ပါတော့သည်။】</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၆၄၃၂ သို့ ရောက်သောအခါ ကျင့်စဉ်၏ အဟန့်အတားမှာ ရုတ်တရက် လျော့ပါးသွားပေရာ၊ အရှင်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ကာ အထူးကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ပြီးနောက် ခြောက်လအကြာတွင် တိုးတက်မှု ရရှိခဲ့ပါပြီ။】</p> <p>[ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ် - မြေအဆင့် အထက်တန်း (အဆင့် ၆)]</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၈၆၀၀ တွင် အရှင်သည် ခြံဝင်းအတွင်း ငါးမျှားနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့် တူလှပေသည်။ ရေထဲမှ ငါးတို့သည် အမြီးခါလျက် ပူပေါင်းများမှုတ်ထုတ်ကာ အရှင်၏ မိုက်မဲမှုကို လှောင်ပြောင်နေသည့်နှယ် ရှိသည်။ အရှင့်ကဲ့သို့သော သူမျိုးက ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကဲ့သို့ ခက်ခဲသောကျင့်စဉ်ကို ဘာကြောင့်များ ဖက်တွယ်နေရသနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပါသည်။】</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၁၀၃၀၀ သို့ ရောက်ရှိလတ်သော်၊ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာလောကအတွင်း၌ ဖြတ်သန်းသွားကြသူ မြောက်မြားစွာကို အရှင် မြင်တွေ့ခဲ့ရချေပြီ။ ယခုအခါ အရှင်၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် တည်ငြိမ်မှုသာ ကိန်းအောင်း နေပါသည်။ အရှင်သည် ငါးမျှားတံကို မလိုက်သည့်ခဏ၌ ငါးမိသည်၊ မမိသည်မှာ အရှင်အတွက် အရေးမကြီးတော့ပါ။】</p> <p>[ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ် - မြေအဆင့် အထက်တန်း (အဆင့် ၇)]</p> <p>[ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံမှုအချိန် - ၄၀၃၆ နှစ်]</p> <p>---</p> <p>"အံ့ဩစရာပဲ..."</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာချေပြီ။ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ အတိုင်းအဆမဲ့သော သက်စောင့်အားမာန်တို့ဖြင့် ပြည့်လျှံနေပေသည်။</p> <p>ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်၏ အဆင့် (၇) ဆင့်ကို ပြီးမြောက်ရန် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပေရာ - ယင်းကား သာမန်ကျင့်ကြံသူတို့အဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် အနန္တဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံသူများအနက် မည်သူမျှ အဆင့် (၄) သို့ပင် မရောက်ရှိနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ပေရာ - ရှေးယခင်ကတည်းက ဤကျင့်စဉ်ကို အဆင့် (၄) နှင့် အထက်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်သူများမှာ ခေတ်တစ်ခေတ်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ပါရမီရှင်များသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မိမိ၏ အသိစိတ်ကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်၏။</p> <p>အဆင့် (၇) သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ သွေးကြောများမှာ ပြန်လည်သန့်စင်သွားသကဲ့သို့ မြစိမ်းရောင်တောက်လျက် ကြည်လင်နေပေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သက်စောင့်အားမာန်တို့ဖြင့် ဝေဆာနေသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကဲ့သို့ပင် ရှိချေတော့သည်။</p> <p>သက်တမ်းလမ်းကြောင်းမှာလည်း ပိုမိုထင်ရှားလာပေရာ၊ နင်တောက်ရန်အနေဖြင့် မိမိ၌ သက်တမ်း ၁၄၆ နှစ် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို အတိုင်းသား မြင်တွေ့နေရပေသည်။</p> <p> ဤသည်မှာ ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြင့်မြင့် ကျင့်ကြံနိုင်လျှင် သက်တမ်းတိုးစေသည်ဟူသော အချက်ကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူသည် အမြန်ပင် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ယခုနှစ်တွင် သူသည် ၂၄ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်ချေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့်၌ ပုံမှန်သက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာခန့်သာ ရှိသော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ သက်တမ်းမှာ စုစုပေါင်း ၁၇၀ ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ ဤအဆင့် (၇) ရှိ ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်သည် မူလသက်တမ်း၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။</p> <p>"တကယ့်ကို အံ့မခန်းတဲ့ ပညာရပ်ပဲ"</p> <p>သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်၌ အပြုံးအရိပ်တစ်ခု ယှက်သန်းသွားချေသည်။ ကျင့်ကြံသူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုမှာ သက်တမ်းပင် ဖြစ်ပေရာ၊ ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ အချိန်နှင့် လု၍ ကျင့်ကြံနေကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အသက် ၆၀ မတိုင်မီ  အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်ရှိပါက သွေးနှင့်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်တက်ရန် ခဲယဉ်းလှပေရာ ယခုမူ နင်တောက်ရန်၌ သက်တမ်း ၁၄၀ ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်တို့အတွက် အေးအေးဆေးဆေးပင် အစီအစဉ်ဆွဲနိုင်ပေတော့မည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ဤကျင့်စဉ်ကို လက်ဝယ်ရရှိထားခြင်းမှာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လှမ်းကိုင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေတော့သတည်း။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်ကြည်လင်သွားသဖြင့် သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ ထကာ ဟင်းလျာအချို့ ချက်ပြုတ်၍ သမင်အူကြောင်ကြီးနှင့်အတူ အဆာပြေ စားသောက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>---</p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် နင်တောက်ရန်သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>သူသည် မြေအောက်သိုလှောင်ခန်းအတွင်းမှ လေးလံသော ဝိညာဉ်ဆန်အိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>၎င်းကား သာမန်ဆန်မဟုတ်ဘဲ ဒုတိယအဆင့်ရှိ စိမ်းလဲ့ဝါး ဝိညာဉ်ဆန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဟွမ်လုံဈေးသို့ သွားရောက်ကာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ညှိနှိုင်းရန် ကြံရွယ်ထားပေသည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် သာမန်ဝတ်စုံကို မဝတ်တော့ဘဲ အပြင်စည်းတပည့်တို့၏ အပြာနုရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းကာ၊ ညီမငယ်ပေးခဲ့သော ချိုးရွှေဓားကို ကျောမှာလွယ်၍ သမင်အူကြောင်ကြီးနှင့်အတူ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p>နံနက်ခင်းအချိန်ဖြစ်သဖြင့် ဈေးအတွင်း၌ လူစည်ကားလျက် ရှိပေသည်။ ဆိုင်ခန်းများသာမက ဂိုဏ်းမှ ဆင်းလာသော ကျောက်လှေကားထစ်များတလျှောက်တွင်လည်း လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတို့က ဆိုင်များဖွင့်၍ အသံကုန်ဟစ်ကာ ရောင်းချနေကြကုန်၏။</p> <p>နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီးတို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ လိုချင်စရာ ပစ္စည်းများမှာ များပြားလှသော်လည်း သူ၏ အိတ်ကပ်အတွင်း၌မူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက နည်းပါးလှပေသည်။</p> <p>"သမင်ကြီး... လာ၊ ဟိုဘက်ကို သွားကြစို့"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဟွမ်လုံဈေး၏ အချက်အချာကျသော နေရာ၌ရှိသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အအုံကြီးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်၏။</p> <p> ယင်းကား <strong>လေငြိမ်မျှော်စင်</strong>  ဟု ခေါ်တွင်သော ဟွမ်လုံဈေးရှိ အနန္တဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် မည်သည့် ပဋိပက္ခမျိုးပင် ရှိစေကာမူ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းကြရမည် ဖြစ်ပေရာ ဤနေရာကို အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ နှစ်ဦးက စောင့်ကြပ်နေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ယခုအခါ ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသူမှာ အပြင်စည်းအကြီးအကဲ 'ဟွမ်ချန်ယန်' ဖြစ်ကြောင်း နင်တောက်ရန် စုံစမ်းသိရှိထားပေသည်။</p> <p>စင်စစ်မှာမူ ဤသို့ ဈေးကို စောင့်ကြပ်ရန် စေလွှတ်ခံရခြင်းမှာ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ပေရာ၊ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ မျက်နှာသာ မရသော အကြီးအကဲများသာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာတတ်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>---</p> <p>"ဟင်..."</p> <p><strong>လေငြိမ်မျှော်စင်</strong>၏ တံခါးဝတွင် စောင့်နေသော တပည့်ဖြစ်သူက နင်တောက်ရန်၏ ဝတ်စုံကို ကြည့်ကာ "ညီငယ်... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။</p> <p>နင်တောက်ရန်က လေးစားစွာ ဂါရဝပြုလျက် "အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် အကြီးအကဲဟွမ်ကို တွေ့ခွင့်ရမလားလို့ပါ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဆရာ့ကို တွေ့ချင်တာလား" အစ်ကိုဖြစ်သူက ရယ်မောလျက် "ဆရာက ဈေးတစ်ခုလုံးကို စီမံခန့်ခွဲနေရတာဆိုတော့ အလုပ်ရှုပ်နေတာ၊ မင်းတွေ့ချင်တိုင်း တွေ့လို့မရဘူး ညီငယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး... အထင်မလွဲပါနဲ့" နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် သမင်ကြီး သယ်ဆောင်လာသော ဆန်အိတ်ကို ပုတ်ပြကာ - "ဒါက ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် စိုက်ထားတဲ့ စိမ်းလဲ့ဝါး ဝိညာဉ်ဆန်တွေပါ၊ အကြီးအကဲကို မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့နဲ့ ဂါရဝပြုဖို့ လာခဲ့တာပါ၊ တခြား ဘာရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိပါဘူး"</p> <p>"အော်..." အစ်ကိုဖြစ်သူက ဆန်အိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆန်တွေလား" ဟု ရေရွတ်မိလေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ"</p> <p>"ကောင်းပြီ... ငါ ဆရာ့ကို အခုပဲ သွားသတင်းပို့ပေးမယ်"</p> <p>မကြာမီမှာပင် နင်တောက်ရန်သည် သမင်ကြီးနှင့်အတူ <strong>လေငြိမ်မျှော်စင်</strong>အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။</p> <p>အကြီးအကဲ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ရှေ့တွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ဆန် ပိဿာခြောက်ဆယ်ခန့်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးမှေးလျက် ပြုံးနေချေသည်။</p> <p>"တပည့် နင်တောက်ရန်ပေါ့လေ... မင်းအကြောင်းကို ငါ ကြားဖူးပါတယ်၊ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ' ဝိညာဥ်မိုးသွန်းကျင့်စဥ်' ကို အဆင့် (၄) အထိ တတ်မြောက်ခဲ့တာဆိုတော့ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးရေးဘက်မှာ မင်းက တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ"</p> <p>"အကြီးအကဲ... ချီးမွမ်းလွန်းရာ ရောက်နေပါပြီ" နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် "တပည့်က ကျင့်ကြံမှုဘက်မှာ ညံ့ဖျင်းပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဆန် စိုက်ပျိုးတဲ့ဘက်မှာတော့ အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် ရှိတာမို့ ဒါကို အကြီးအကဲအတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ယူလာခဲ့တာပါ၊ အကြီးအကဲ ဈေးကို စောင့်ကြပ်ရတာ ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ ဂါရဝပြုတာပါ"</p> <p>ဟွမ်ချန်ယန်သည် မျက်မှောင်ကို အသာကြုတ်ကာ စဉ်းစားမိလေသည်။ သူသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤအဆင့် (၂)ဝိညာဉ်ဆန်များကိုမူ ငြင်းပယ်ရန် ခဲယဉ်းလှပေရာ အနန္တဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဤဆန်ကို စိုက်ပျိုးနိုင်သူ ဆယ်ဂဏန်းမျှသာ ရှိသဖြင့် အကြီးအကဲများပင်လျှင် ဝယ်ယူစားသောက်နေကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ စေတနာကို ငါ လက်ခံပါတယ်" ဟွမ်ချန်ယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆန်အိတ်မှာ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။ သူက ပြုံးလျက် "တပည့်... မင်း ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ" ဟု ပွင့်လင်းစွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဟဲဟဲ..." နင်တောက်ရန်က ခေါင်းကုတ်လျက် "အကြီးအကဲ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ဟွမ်လုံဈေးကတော့ ဘေးကင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဈေးပြင်ပမှာတော့ မအေးချမ်းဘူးလို့ ကြားရပါတယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့လကတင် လူသတ်လုယက်မှုတွေ ရှိခဲ့တယ်လို့ သိရလို့ပါ၊ ကျွန်တော်ကလည်း ဈေးကို ခဏခဏ လာတတ်သူဆိုတော့..."</p> <p>"ဟားဟား..." ဟွမ်ချန်ယန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်း လေငြိမ်မျှော်စင်ပြားတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဒါက လေငြိမ်မျှော်စင်ရဲ့ 'အေးချမ်းမှုတံဆိပ်ပြား' ပဲ၊ ဒါကို ဆောင်ထားစမ်း၊ ဒီကျောက်စိမ်းပြားရှိရင် ဟွမ်လုံဈေးထဲမှာ မင်းကို ဘယ်သူမှ ရန်မစရဲတော့ဘူး"</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"</p> <p>---</p> <p>စည်ကားလှသော ဈေးအတွင်း၌ နင်တောက်ရန်သည် သမင်အူကြောင်ကြီးနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းနေပေသည်။ သူသည် ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို အပြင်၌ ထုတ်မဆွဲဘဲ အိတ်ကပ်အတွင်း၌သာ ထည့်ထားလိုက်၏။</p> <p>စင်စစ်မှာမူ သူ လေငြိမ်မျှော်စင်သို့ ဝင်သွားသည်ကို ဈေးအတွင်းရှိ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ သူလျှိုများ မြင်တွေ့သွားကြလျှင်ပင် လုံလောက်လှပေပြီ။ ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ပြနေခြင်းမှာ မလိုအပ်ဘဲ အကြီးအကဲဟွမ်ကိုလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ထိုသို့သော အခြေအနေများကို နားလည်ပြီးသား ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>"သမင်ကြီး... လာ၊ ငါးသားပေါက်တွေ သွားဝယ်ကြစို့"</p> <p>သူသည် ငါးသားပေါက်အချို့ ဝယ်ယူကာ သူ၏ ခြံနောက်ဘက်တွင် ငါးကန်ပြုလုပ်၍ ဝိညာဉ်ငါးများကို ကိုယ်တိုင်မွေးမြူကာ စားသုံးရန်နှင့် အပိုဝင်ငွေရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေတော့သတည်း။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save