Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကျင့်စဉ်၊ မူလသဘာဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းအဆင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်းဖူးဖန့်ဟူသည်မှာ ဟွမ်လုံဈေးအတွင်း၌ အကြီးဆုံးသော ဆိုင်ကြီးဖြစ်ပေရာ ဧကပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းလှချေသည်။</p> <p>ထိုဆိုင်၏ လုပ်ငန်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး အရှေ့ဘက်လွင်ပြင်တစ်ခွင်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်ဟု ဆိုကြပေသည်။</p> <p>"သခင်လေး..."</p> <p>ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ရှေ့မှ ပေါ်လာကာ ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လေသည်။</p> <p>"ချင်းဖူးဖန့်ကို သွားမလို့လားခင်ဗျာ၊ အဲဒီက ဆိုင်ခန်းတွေက ရှုပ်ထွေးလွန်းလို့ ကျွန်တော် လမ်းပြပေးရမလား"</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ချင်းဖူးဖန့်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေရာ လမ်းပြမည့်သူ ရှိသည်မှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်တန်ရာသည်။</p> <p>"ကောင်းသားပဲ၊ မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"</p> <p>သူက ခေါင်းငြိမ့်ပြုံးပြရင်း "ငါ ဝိညာဉ်ငါးသားပေါက်အချို့ ဝယ်ချင်လို့ပါ၊ ဈေးနှုန်းသင့်တင့်တဲ့နေရာကို မင်းသိမလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်တော့်နာမည် ကျိူးချီ ပါခင်ဗျာ၊ ဝိညာဉ်ငါးအကြောင်းကိုတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ကောင်း  မိသားစုရဲ့ ငါးဆိုင်က ငါးတွေက ဆူဖြိုးပြီး အသားကောင်းသလို ငါးသားပေါက်လည်း ရောင်းပါတယ်၊ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ သခင်လေး"</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် ချင်းဖူဖန့်ရှိ ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>"ဟော..."</p> <p>ဆိုင်ရှင်မှာ ပါးနပ်လှသော မျက်နှာထားရှိသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူသည် နင်တောက်ရန် ဝတ်ဆင်ထားသော အပြင်စည်းတပည့်ဝတ်စုံကို မြင်သည်နှင့် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ ထရပ်လျက်</p> <p>"မိတ်ဆွေ... ဝိညာဉ်ငါး ဝယ်မလို့လားခင်ဗျာ" ဟု ပြုံး၍ မေးမြန်းချေသည်။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် လမ်းပြပေးသော လူသားလူငယ် ကျိူးချီထံသို့ ငွေတစ်ကျပ် သို့မဟုတ် နှစ်ကျပ်ခန့် ပစ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> ဈေးအတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူများကို လမ်းပြပေးခြင်းဖြင့် အသက်မွေးရသော လူသားတစ်ဦးအဖို့ ငွေတစ်ကျပ်ကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ပေးကမ်းသူမှာ တကယ့် ဖောက်သည်ကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ကျိူးချီမှာ အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဂါရဝပြုကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p>"ငါးဝယ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဖန်ကန်အတွင်းရှိ ဆူဖြိုးသော ဝိညာဉ်ငါးများကို အားရအောင် ကြည့်ရှုပြီးမှ "ဆိုင်ရှင်... ငါ ကိုယ်တိုင်မွေးဖို့ ငါးသားပေါက်တွေ ဝယ်ချင်တာပါ" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"အော်... ငါးသားပေါက်လား၊ ကောင်းတာပေါ့"</p> <p>အခြားကန်တစ်ခုအတွင်း၌ ဆိုင်ရှင်က သူသားဖောက်ထားသော ဝိညာဉ်ငါးမျိုးစုံကို ပြသလေသည်။ ငါးသားပေါက်များမှာ ဈေးမကြီးလှပေ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနိမ့်တန်း (၁၀) တုံးဆိုလျှင်ပင် ငါးကောင်ရေ သောင်းချီ၍ ရနိုင်ချေသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေ..." ဆိုင်ရှင်ကောင်းက ရယ်မောလျက် "ဒီငါးသားပေါက်တွေက သိပ်နုနယ်တယ်၊ ဂရုမစိုက်ရင် သေသွားတတ်တယ်၊ မိတ်ဆွေမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ် ပါသလား၊ ခရီးဝေး သယ်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီအိတ် လိုလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် အိမ်ရောက်တဲ့အခါ တစ်ဝက်လောက် သေကုန်ပါလိမ့်မယ်" ဟု အကြံပြုလေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်က အသာပြုံးလျက် "ဒါဆို ဆိုင်ရှင်လည်း အဲဒီအိတ်ကို ရောင်းတယ်ပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"အတိအကျပါပဲ"</p> <p>ဆိုင်ရှင်သည် ခါးရှိ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ အသစ်စက်စက် ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်များ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။ "ချင်းဖူအလုပ်ရုံက ဆရာကြီးတွေ ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားတာမို့ စိတ်ချရပါတယ်၊ တစ်အိတ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀) တုံးပါပဲ"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အားကောင်းသော အသိစိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေရာ ဆိုင်ရှင်၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ ဝေဝါးသောအမူအရာကို ရိပ်မိလိုက်၏။ ဤအိတ်၏ ဈေးနှုန်းမှန်မှာ ရှစ်တုံးခန့်သာ ရှိတန်ရာသည်။ သို့သော် သူ အငြင်းအခုန် မလုပ်တော့ပါ။</p> <p>"ကောင်းပြီ... အိတ်နှစ်အိတ်နဲ့ ငါးသားပေါက် တစ်သောင်း ယူမယ်၊ ဒီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၃၀)၊ အကြွေပြန်မလိုတော့ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ"</p> <p>မကြာမီမှာပင် နင်တောက်ရန်သည် ငါးသားပေါက်တစ်သောင်းလုံးကို ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်ချေပြီ။</p> <p>"မိတ်ဆွေ... ဒီဝိညာဉ်ငါးတွေက အရှင်မွေးဖို့ သိပ်ခက်တယ်၊ ရေအရည်အသွေး၊ အစာနဲ့ နေရောင်ခြည်ကို သိပ်ဦးစားပေးရတာ၊ ငါ့မှာ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ 'ဝိညာဉ်ငါးမွေးမြူနည်း လက်စွဲကျမ်း' ရှိတယ်၊ မိတ်ဆွေ လိုချင်ရင်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀) နဲ့ပဲ ပေးပါ့မယ်" ဟု နှမြောတသဟန်ဖြင့် ပြောဆိုပြန်၏။</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်ထဲမှပင် လှောင်ပြောင်မိလေသည်။ 'ဒီကုန်သည်စုတ်က စာအုပ်အစုတ်တစ်အုပ်ကို ကျောက်တုံး ၅၀ နဲ့ ရောင်းချင်နေတာလား၊ ငါ့မှာ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိနေတာပဲ၊ ငါးတွေ ဘာစားချင်လဲ၊ ဘယ်လိုနေချင်လဲဆိုတာ သူတို့ကိုပဲ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်လို့ ရတာပဲ မဟုတ်လား'</p> <p>သူသည် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုပြီးနောက် အနန္တဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ဈေးပြင်ပသို့ ရောက်သောအခါ 'အေးချမ်းမှုတံဆိပ်ပြား' ကို ထုတ်၍ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်ရာ လမ်းခရီး၌ အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>---</p> <p>"လေငြိမ်စင်မြင့် "</p> <p>အုတ်မြင့်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် ဟွမ်ချန်ယန်သည် ဆူဖြိုးသော စိမ်းလဲ့ဝါး ဝိညာဉ်ဆန်များကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း ပြတင်းပေါက်ပြင်ပသို့ ငေးကြည့်နေပေသည်။</p> <p>"ဆရာ..." တပည့်ဖြစ်သူက တံခါးဖွင့်ဝင်လာ၏။</p> <p>"သူ ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p>"ဟဲဟဲ... အဲဒီညီငယ်က တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် ဆရာ၊ ချင်းဖူဈေးကို သွားပြီး ဝိညာဉ်ငါးတွေ ဝယ်တယ်၊ တောင်ပေါ်မှာ ငါးမွေးဖို့ ထင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကျောက်စိမ်းပြားကို လမ်းမှာ ထုတ်မပြဘူး၊ ဈေးထဲက ထွက်ပြီး ဂိုဏ်းကို ပြန်ခါနီးမှပဲ ခါးမှာ ချိတ်ဆွဲသွားတာပါ"</p> <p>"အင်း..." ဟွမ်ချန်ယန်က ပြုံးလိုက်၏။ "သူက လူမှုရေး နားလည်တဲ့သူပဲ၊ ယဉ်ကျေးပျူငှာပြီး ဘယ်လိုပြုမူရမလဲဆိုတာ သိတဲ့သူမျိုးက တကယ်ပဲ ရှားပါးတယ်၊ မင်းတို့လည်း သူ့ဆီကနေ အတုယူကြဦး"</p> <p>"တပည့် နားလည်ပါပြီ ဆရာ"</p> <p>"ဒါနဲ့ နောင်မှာ နင်တောက်ရန် ဈေးထဲလာရင် ဂရုစိုက်ကြည့်ပေးထားဦး၊ ဘယ်သူမှ သူ့ကို အနိုင်မကျင့်စေနဲ့၊ ငါတို့ အနန္တဂိုဏ်းကလူတွေ ဟွမ်လုံဈေးထဲမှာ မျက်နှာငယ်လို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p>---</p> <p> "(၇၇) ကွက်မြောက်ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း"</p> <p>လူနှင့် သမင်တို့မှာ တက်ကြွစွာ အလုပ်ပြန်စကြပြန်ချေပြီ။</p> <p>နင်တောက်ရန်၏ အပြင်စည်းရှိ မြေနေရာလျှောက်ထားမှုမှာ အဆင်ပြေချောမွေ့လှပေသည်။ တာဝန်ခံ အကြီးအကဲမှာ နင်တောက်ရန် ပေးအပ်သော ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆန် ပိဿာသုံးဆယ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် "တပည့်... မင်းက တကယ်ပဲ ယဉ်ကျေးလွန်းပါတယ်" ဟု ဆိုကာ မြေနေရာကို ချက်ချင်း ခွင့်ပြုပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ယခုအခါ ခြံနောက်ဘက်ရှိ နှစ်ဧကနီးပါး ကျယ်ဝန်းသော မြေကွက်ကို ငါးကန်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ဂိုဏ်း၏ မြေစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းလိုက်ချေပြီ။</p> <p> သုံးရက်အတွင်းမှာပင် သူနှင့် သမင်ကြီးတို့သည် ခွန်အားသုံး၍ ငါးကန်ကို တူးဖော်ပြီးနောက် ချုန်းပီတောင်ထိပ်ရှိ စမ်းချောင်းမှ ရေများကို သွယ်ယူဖြည့်တင်းကာ ငါးသားပေါက်များကို ထည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>သူသည် ငါးသားပေါက်အချို့ကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ နေထိုင်မှုပုံစံကို နေ့စဉ် မေးမြန်းစုံစမ်းလေသည်။ ငါးကန်ဘေးတွင် အရိပ်ရစေရန် သစ်ပင်များ စိုက်ပျိုးပြီး ဝိညာဉ်ဆန်မှုန့်များ၊ ဆန်ကွဲများကို အစာအဖြစ် ကျွေးမွေးခဲ့၏။</p> <p>ငါးများ လက်တစ်ချောင်းခန့် အရွယ်ရှိလာသောအခါ စိမ်းလဲ့ဝါးဝိညာဉ်ဆန်၏ ဝါးရွက်နှင့် ဝါးရိုးများကို ငါးကန်အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်ပေးလိုက်ရာ ငါးများမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဆက်လက် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ချေပြီ။ ယင်းကား သိပ္ပံနည်းကျပြီး ယုတ္တိတန်သော မွေးမြူရေးစနစ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ငါးများ တစ်နေ့တခြား ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့မှာ ချုန်းပီတောင်ထိပ်၏ အမာခံ အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အလုပ်တစ်ခုခု သွားရောက်လုပ်ဆောင်တိုင်း ဆူဖြိုးသော ဝိညာဉ်ငါးတစ်ကောင် နှစ်ကောင်ကို ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲသွားလေ့ရှိရာ  အကြီးအကဲများနှင့် စီမံခန့်ခွဲသူတိုင်းက သူ့အား "လူမှုရေး သိနားလည်သော ကလေးငယ်" ဟု ချီးမွမ်းကြလေတော့သည်။</p> <p>စီနီယာလင်းရှန့်နှင့် ညီမငယ်ဟန်ပင်းတို့လည်း မကြာခဏ လာရောက်တတ်ကြပေသည်။ သူတို့ လာသည့်အခါတိုင်း နင်တောက်ရန်က ဝိညာဉ်ငါးနှင့် ဝိညာဉ်ဆန်များဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးသဖြင့် သူတို့မှာပင် အားနာနေကြရချေပြီ။</p> <p>---</p> <p>ချုန်းပီတောင်ထိပ်ရှိ လယ်ယာစိုက်ပျိုးသည့် နေ့ရက်များမှာ ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ အချိန်ကာလမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ သုံးနှစ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p>ယခုအခါ နင်တောက်ရန်မှာ အသက် (၂၇) နှစ် ရှိပြီဖြစ်ကာ အနန္တဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ (၇) နှစ် ပြည့်ခဲ့လေပြီ။</p> <p>နံနက်ခင်းတစ်ခု၌ နင်တောက်ရန်သည် မြေအောက် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း၌ နိုးထလာကာ အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားလိုက်မိ၏။</p> <p>သူ၏ လက်ဝယ်၌ ကျင့်ကြံမှုအချိန် နာရီ‌ပေါင်းလေးသောင်းနီးပါး စုဆောင်းမိနေပြီ ဖြစ်ပေရာ  ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တွန်းတင်ရန် အချိန်ကျရောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ 'ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်' နှင့် 'ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကျင့်စဥ်' တို့မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကျင့်စဉ်သာလျှင် သူ့အား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၇) သို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။ မိမိ၏ အစွမ်းသတ္တိ မတိုးတက်ပါက လက်ဝယ်ရှိ အရင်းအမြစ်များမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေမည် မဟုတ်လား။</p> <p>သူသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံမှုအချိန်များကို ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကျင့်စဉ်အတွင်းသို့ သွန်းလောင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၉၄၀၀ တိုင်တိုင် အရှင်သည် ကြိုးစားကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့သော်လည်း ကျင့်စဉ်မှာ အပြောင်းအလဲ မရှိခဲ့ချေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ကိုးထောင်ကျော်မှာ အချည်းနှီး ဖြစ်နေပုံရပါတယ်။】</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၁၇၀၀၀ တွင် အရှင်သည် အရှုံးမပေးဘဲ ဝိညာဉ်သဲမျိုးစုံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင်သန့်စင်ခဲ့ပါသည်။ သံသဲများ ပြည့်နေသော သံပုံးအတွင်း၌ ရေချိုးခြင်း၊ ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်သော ရေတံခွန်အောက်၌ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနှိပ်စက်ခံခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပါ။】</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၂၄၅၆၀ တွင် အရှင်၏ သက်စောင့်အားမာန်တို့မှာ တစ်ဖန် ခန်းခြောက်လာပြန်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အိုမင်းမစွမ်းသော အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။ အရှင်၏ ဇနီးမယားများမှာလည်း အရှင့်ကို စွန့်ခွာသွားကြပြန်ပေရာ၊ အရှင်သည် ဘဝ၏ နိဂုံးကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားရကာ အားကိုးရာမဲ့စွာ မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားလိုက်ပါသည်။】</p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၃၂၄၀၀ သို့ ရောက်သောအခါ မြေမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် အရှင်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပါသည်။ မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီး၏ သစ်ရွက်များကြားမှ တိုးထွက်လာသော နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းလေးကို အရှင် ငေးကြည့်မိ၏။ သစ်ရွက်များ မည်မျှပင် ထူထပ်စေကာမူ နေရောင်ခြည်မှာ အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုမှ တိုးထွက်လာနိုင်သေးလျှင်၊ အရှင်သည် အဘယ်ကြောင့် မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ။】</p> <p>【ရုတ်တရက်ဆိုသလို အရှင်သည် နက်နဲသော အသိဉာဏ်ကို ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်ပြီး သက်စောင့်အားမာန်တို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ငယ်ရွယ်နုပျိုသော အခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါပြီ】</p> <p>[သွေးနှင့်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း (၇၂) မျိုး]</p> <p>[ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကျင့်စဉ် - မြေအဆင့် အနိမ့်တန်း (မူလသဘာဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းအဆင့်)]</p> <p>[ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် - အဆင့် ၇]</p> <p>[ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံမှုအချိန် - ၅၄၃၃ နှစ်]</p> <p>---</p> <p>"စူး..."</p> <p>နင်တောက်ရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိမ်းလဲ့သော မီးခိုးအမျှင်တန်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာချေပြီ။ ကျင့်စဉ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့နေရပေသည်။</p> <p>အရေပြားအောက်ရှိ သွေးများမှာ ပူပြင်းသော ချော်ရည်များကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး၊ ကြွက်သားများမှာလည်း ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့ချေပြီ။ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် စွမ်းအားများကို ခံစားနေရပေသည်။</p> <p>ထူးခြားသည်မှာ ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>"ငါ... ဖားကန့်"</p> <p>ကြေးမုံပြင်အတွင်းမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ကြည့်ရှုမိသော နင်တောက်ရန်မှာ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကျင့်စဉ်မှာ အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။ ဤကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံသန့်စင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>အဆုံးစွန်သော သန့်စင်မှုမှာ အဆုံးစွန်သော စွမ်းအားကို ဆောင်ကျဉ်းပေးခဲ့ပေရာ နင်တောက်ရန်က လက်မောင်းကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်တိုင်အောင် သူ၏ လက်သီးချက်စွမ်းအားမှာ အနည်းဆုံး 'အရည်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်'  အစောပိုင်းရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေပေပြီ။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ လက်ချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အုတ်မြင့်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို လက်သီးသုံးချက်အတွင်း အသေသတ်ရန် မခဲယဉ်းတော့ချေ။ (အကယ်၍ တစ်ဖက်လူတွင် အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေးမှော်လက်နက် မရှိပါက ဖြစ်ပေသည်။)</p> <p>ထို့ပြင် ဤတစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံမှုမှ ရရှိလိုက်သော အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>အဆင့် (၇) ဟူသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က စီနီယာလင်းရှန့်၏ အဆင့်နှင့်ပင် တူညီနေချေပြီ။</p> <p>အနန္တဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်း၌ ဤအဆင့်ရှိသော တပည့်များကို တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများသဖွယ် ဆက်ဆံလေ့ရှိပေရာ၊ အဆင့် (၇) သို့ ရောက်သည်နှင့် အတွင်းစည်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်ခွင့် ရှိပေသည်။</p> <p>သို့သော် နင်တောက်ရန်မှာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုကို မလိုလားဘဲ ချုန်းပီတောင်ထိပ်၌သာ အေးအေးဆေးဆေး ဝိညာဉ်ဆန် စိုက်ပျိုးလိုပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် 'ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်'  ကို အသုံးပြုလိုက်ချေပြီ။</p> <p>သူသည် အဆင့် (၃) ၌သာ ရှိနေဟန် ဆက်လက် ပြသထားမည် ဖြစ်ပေသည်။ ပါရမီညံ့ဖျင်းသော အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးမှာ (၇) နှစ်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် အဆင့် (၃) ၌သာ ရှိနေခြင်းမှာ အလွန်ယုတ္တိတန်လှပေရာ မည်သူမျှ သံသယဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မိမိ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းရင်း ချုန်းပီတောင်ထိပ်၏ အေးချမ်းသော နေ့ရက်များကို ဆက်လက် ဖြတ်သန်းသွားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့သတည်း။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save