Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">စိတ်အစဉ် ကြည်လင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သော နင်တောက်ရန်အဖို့ လမ်းနှစ်သွယ် ရွေးချယ်စရာ ရှိနေပေသည်။</p> <p>ပထမတစ်ခုမှာ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဒုတိယတစ်ခုမှာမူ မိမိ၏ အဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသကာ ဂိုဏ်း၏အကျိုးဆောင်ခန်းမမှ 'နေမင်းအရှိန်အဝါ ကျင့်စဉ်' ကို အခမဲ့ ထုတ်ယူကျင့်ကြံရန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ထို 'နေမင်းအရှိန်အဝါ ကျင့်စဉ်' သည် 'ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်' ကဲ့သို့ပင် မြေအဆင့် အထက်တန်းစား ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာ မီးဒြပ်ဝိညာဉ်မြစ် ရှိသူတိုင်း ကျင့်ကြံနိုင်ပေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ယင်းကား အနန္တဂိုဏ်း၏ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် တီထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဓားသိုင်းပညာရပ်များနှင့်လည်း ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေပေသည်။</p> <p>တတ်မြောက်သွားပါက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မီးဒြပ်စွမ်းအင်များကို လက်ညှိုးမှတစ်ဆင့် ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါများအဖြစ် ထုတ်လွှတ်တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် တောင်ပေါ်ရှိ စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်မများမှာ လက်ညှိုးများကို မြှောက်ကာ 'ဗျူး... ဗျူး...' ဟု အသံပြုလျက် ဓားချက်များ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်ကို မြင်ရတိုင်း နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီးတို့မှာ "တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ" ဟု တအံ့တဩ ရေရွတ်မိကြလေသည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်အနေဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် သစ်သားဒြပ်နှင့် မီးဒြပ် နှစ်မျိုးလုံးကို ပူးတွဲကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်ထားပေရာ၊ ဤနေမင်းကျင့်စဉ်မှာ သူ့အတွက် ဖြတ်လမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေတော့မည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် အေးအေးဆေးဆေး လယ်ယာစိုက်ပျိုးသည့် လမ်းကိုသာ ဆက်လက်ရွေးချယ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>လက်ရှိ၌ သူသည် မူလသဘာဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကျင့်စဉ်နှင့် အဆင့် (၇) ရှိ ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သက်တူရွယ်တူများကြား၌ အနှိုင်းမဲ့နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အလောတကြီး လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်သေးချေ။</p> <p>နေမင်းကျင့်စဉ်ကိုမူ နောင်နှစ်အနည်းငယ်ကြာ၍ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပိုမိုမြင့်မားလာမှသာ ထုတ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ အချိန်တန်၍ ထိုကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားပါက သူ၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရှိနေပေတော့မည်။</p> <p>---</p> <p>"ချုန်းပီတောင်ထိပ် "</p> <p>ချန်ဝေ့မော  လေးမှာ ယခုအခါ ရှစ်နှစ်သမီးအရွယ် မိန်းကလေးငယ်လေး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။ သူမသည် အဖွား ယွင်စွေ့ချုပ်ပေးထားသော ဝတ်စုံလေးကို ဆင်မြန်းကာ လယ်ကွင်းပြင်များကြား၌ ပြေးလွှားဆော့ကစားနေတတ်ပေသည်။</p> <p>"ဦးလေးနင်"</p> <p>"ဦးလေးသမင်"</p> <p>နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကို မြင်တိုင်း ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်ကာ အလေးပြုတတ်ပေရာ နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးကာ "တော်တယ်... တော်တယ်၊ ဆုပေးရမယ်" ဟု ဆိုကာ သစ်သီးများ ပေးခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ဖေးကန်၌ ငါးဖမ်းခေါ်သွားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပေးလေ့ရှိသည်။</p> <p>ချန်ဝေ့မောမှာ ငါးဖမ်းရသည်ကို အလွန်ဝါသနာပါပေသည်။ ညနေစောင်း၌ သူမ၏ အမေဖြစ်သူက ထိုငါးများကို အရသာရှိလှသော ဟင်းလျာများအဖြစ် ချက်ပြုတ်ပေးလေ့ရှိရာ၊ ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ရုပ်ရည်လှပသော်လည်း အတွင်း၌မူ အစားပုတ်လေးတစ်ဦးပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။</p> <p>"နင်တောက်ရန်... သူ့ကို သိပ်ပြီး အလိုမလိုက်ပါနဲ့ဦး" အဖွား ယွင်စွေ့က မြေးမလေး ငါးများ သယ်လာသည်ကို မြင်တိုင်း ပြုံးလျက် ဆိုတတ်သည်။</p> <p>"ဒီဝိညာဉ်ငါးတွေက သိပ်တန်ဖိုးရှိတာ၊ မင်း အပင်ပန်းခံ မွေးထားရတာဆိုတော့ ဈေးမှာ သွားရောင်းပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှာသင့်တယ်၊ ဒီကလေးမလေးအတွက်ကတော့ သာမန်ငါးကလေးတွေ ကျွေးရင် ရပါတယ်"</p> <p>"ရပါတယ် အမေကြီးရဲ့၊ ကျွန်တော့်ကန်က ငါးတွေ အများကြီး ထွက်ပါတယ်၊ ဝေ့‌မောလေးအတွက် တစ်ကောင်နှစ်ကောင်က ကိစ္စမရှိပါဘူး" ဟု နင်တောက်ရန်က ဆိုလေရာ အဖွားယွင် စွေ့မှာ ပြုံး၍ ခေါင်းငြိမ့်ပြသော်လည်း မိမိတို့အပေါ် နင်တောက်ရန် ထားရှိသော ကျေးဇူးတရားများကိုမူ ရင်ထဲ၌ အမှတ်ရနေပေသည်။</p> <p>ဝေ့‌မောလေးမှာလည်း ကံကောင်းလှပေရာ သူမ၌ ဝိညာဉ်မြစ် ရှိနေပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အဆင့် (၈) ဝန်းကျင်သာ ရှိသဖြင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာမူ မျှော်လင့်ချက် နည်းပါးလှချေသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ငါးနှင့် ဝိညာဉ်ဆန်များကို စားသုံးနေရသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>---</p> <p>" (၇၈)ကွက်မြောက် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း"</p> <p>မာချွမ်ယို မှာမူ သူစုဆောင်းမိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအတွက် ကျေနပ်အားရနေပေသည်။ သူ၏ ပါရမီမှာ အလွန်ညံ့ဖျင်းသဖြင့် အခြေတည်အဆင့်ကို စဉ်းစားရန်ပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p>"မိတ်ဆွေနင်... ဈေးရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ တဲလေးတွေရှိတယ်၊ အဲဒီမှာ လှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေ ရှိတယ်၊ သူတို့ ဘာလုပ်ကြလဲ မင်းသိလား"</p> <p>"သိတာပေါ့" နင်တောက်ရန်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ အေးစက်နေပေသည်။ "သူတို့က ဝိညာဉ်မြစ် အားနည်းပေမဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားချင်လွန်းလို့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရောင်းချပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှာနေကြတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ အမျိုးသမီးတွေပဲ မဟုတ်လား"</p> <p>မာချွမ်ယိုမှာ ကြောင်အသွားပြီးနောက် "မိတ်ဆွေနင်က လူပျိုအရွယ် သွေးကြွနေတဲ့အချိန်ပဲ၊ ငါနဲ့အတူတူ အဲဒီနတ်သမီးလေးတွေရဲ့ နူးညံ့မှုကို သွားခံစားကြည့်မလား" ဟု လျှာသပ်လျက် ဆိုလေသည်။</p> <p>"ငါ အမြဲသွားနေကျ နတ်သမီးလေးနာမည်က ရှီးဟန်  တဲ့၊ မင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီလို ချိုမြိန်လွန်းတဲ့ အရသာကို ငါကပဲ လမ်းညွှန်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>"ဦးကြီးမာ ..." နင်တောက်ရန်က တည်ကြည်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ " တစ်ယောက်တည်း သွားရမှာ ပျင်းလို့ ကျွန်တော့ကို လာခေါ်နေတာလား"</p> <p>မာချွမ်ယိုမှာ မျက်နှာနီမြန်းသွားကာ ဂါရဝပြုလျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အပြင်စည်းတပည့်ကို မိမိနှင့်အတူ လမ်းမှားသို့ ခေါ်ဆောင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ နားလည်သွားပုံရပေသည်။</p> <p>---</p> <p>" (၈၀) နှင့် (၈၁) ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းများ"</p> <p>ဟုန်မင် နှင့် ကျူံးယန် တို့မှာ နှစ်အတော်ကြာ ခွဲမရအောင် ရှိနေကြပေသည်။ ဟုန်မင်က ကျူံးယန်အလိုရှိသမျှ ဖြည့်ဆည်းပေးသလို၊ ကျူံးယန်ကလည်း ဟုန်မင်ကို ဂရုတစိုက် ပြုစုတတ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ၌ ကျူံးယန်၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် တောင့်တမှုနှင့် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်သန်းသွားတတ်ပေသည်။</p> <p> ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း (၈၁) မှ ဟွမ်ရှန် မှာမူ နေ့ဘက်၌ လယ်ထွန်ကာ ညဘက်၌ ကြိုးစားကျင့်ကြံသော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်ကြာသည့်တိုင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိချေ။</p> <p>---</p> <p>ထိုနေ့တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းတော့မည့်ဟန် ရှိပေသည်။</p> <p>ညနေစောင်းအချိန် မြေအောက်လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း၌ နင်တောက်ရန်သည် ကျင့်ကြံနေရင်း မိမိယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ထားသော တောစာကလေးများမှတစ်ဆင့် ဂိုဏ်း၏ အတွင်းအပြင် အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်နေပေသည်။</p> <p>ဂိုဏ်း၏ တံခါးဝပြင်ပတွင် သာမန်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ဝဲလည်နေကြပေရာ သူတို့၏ အမူအရာမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေပေသည်။ နင်တောက်ရန်က စာကလေးတစ်ကောင်ကို အနီးကပ် လွှတ်၍ နားထောင်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အကြီးအကဲ... သဲလွန်စက တကယ်ပဲ ဟုတ်လို့လား၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်က 'တတိယခေါင်းဆောင်' ကို သတ်သွားတဲ့သူက တကယ်ပဲ အနန္တဂိုဏ်းကလား"</p> <p>"ဒုတိယညီလေး... ခေါင်းဆောင်ကြီးက ငါတို့ကို စုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်တာလေ၊ သဲလွန်စတွေက ဒီဂိုဏ်းဆီကိုပဲ ညွှန်ပြနေတာ၊ ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ကြည့်နိုင်ရင် တတိယခေါင်းဆောင် သေတဲ့နေ့က ဘယ်သူတွေ အပြင်ထွက်သွားလဲဆိုတာ သိနိုင်မှာပဲ"</p> <p>"ခေါင်းဆောင်ကြီးက ပြောထားတယ်၊ သံသယရှိတဲ့သူကို တွေ့ရင် လက်မနှေးနဲ့တဲ့၊ ငါတို့က ဒီဂိုဏ်းကို ရန်မစနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီလူ ဂိုဏ်းပြင်ပကို ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ ဖမ်းဆီးပြီး အရေခွံနွှာပစ်ရမယ်"</p> <p>'လေပွေနက်စခန်း'  မှ ဓားပြများမှာ မိမိ၏ တံခါးဝအထိ ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်ပေရာ -နင်တောက်ရန်မှာ ချက်ချင်းပင် ဂိုဏ်းပြင်ပသို့ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။</p> <p>တောအုပ်အတွင်း၌ နင်တောက်ရန်သည် ထိုဓားပြနှစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးကာ 'ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကျင့်စဥ်' ကို အသုံးပြုလိုက်၏။</p> <p>သူတို့၏ စိတ်အစဉ်အတွင်း၌ လေပွေနက်စခန်းမှ ဓားပြဗိုလ်နှင့် ဒုတိယခေါင်းဆောင်ကြီးများ၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာချေသည်။</p> <p>တတိယခေါင်းဆောင်မှာ ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ အချစ်ဆုံး မယားငယ်၏ မောင်ဖြစ်ပေရာ ထိုမယားငယ်၏ ပူဆာမှုကြောင့် ခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုံစမ်းခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါ အနန္တဂိုဏ်းမှ လူတစ်ဦး ထိုနေ့က တောအုပ်အတွင်း ဖြတ်သန်းသွားကြောင်း သိရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>"ဒုက္ခပဲ... ငါ့ဆီကို သဲလွန်စတွေ ရောက်လာတော့မယ်"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ထိုဓားပြနှစ်ဦးကို သုတ်သင်လိုက်လေသည်။ ညဉ့်နက်ချိန်၌ သူသည် သမင်ကြီးကို ဤအကြောင်း ပြောပြရာ သမင်ကြီးမှာလည်း အလွန်ဒေါသထွက်နေပေသည်။</p> <p>"သမင်ကြီး... ငါတို့ကို သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတဲ့သူတွေကို မင်း သည်းခံနိုင်လား"</p> <p>"အူး~~~" သမင်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ နဖူးပေါ်၌ အကြောများပင် ထောင်တက်လာချေသည်။</p> <p>"ကဲ... ပစ္စည်းတွေပြင်၊ ငါတို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းကြမယ်"</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သူစုဆောင်းထားသော ကျင့်ကြံမှုအချိန်များမှ နှစ်ပေါင်း လေးထောင်ကျော်ကို အသုံးပြု၍ 'ကိုယ်ဖျောက်ကျင့်စဥ်' နှင့် 'ဝိညာဥ်အသံစုပ်ယူခြင်းကျင့်စဥ်' တို့ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်၏။ ထို့နောက် လှံရှည်ကို သမင်ကြီး၏ ကျောပေါ်၌ တင်ကာ ထီးတစ်လက်ကို ဆောင်းလျက် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>---</p> <p>အနန္တဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူသည် ဝတ်စုံလဲလိုက်၏။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံပေါ်၌ မိုးကာအင်္ကျီနှင့် ခမောက်ကို ဆောင်းလျက်၊ လက်၌ လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသော နင်တောက်ရန်မှာ သိုင်းလောကမှ သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့် တူလှပေသည်။</p> <p>မိုင်တစ်ရာကျော် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ဝေးလံသော တောင်ကုန်းပေါ်၌ မီးရောင်များကို မြင်တွေ့ရပေရာ ယင်းကား လေပွေနက်စခန်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>"သမင်ကြီး... ငါ တစ်ယောက်တည်း စခန်းထဲကို ခိုးဝင်မယ်၊ မင်းက မြေလျှိုးအတတ်နဲ့ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့၊ ငါ မှားယွင်းတာမျိုး မရှိရင် မင်း မတိုက်ခိုက်နဲ့ဦး၊ သိလား"</p> <p>"အူး~~~" သမင်ကြီးက နားလည်ကြောင်း ပြန်ထူးလေသည်။</p> <p>မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော ည၌ နင်တောက်ရန်သည် အဆင့်မြှင့်ထားသော အတတ်ပညာများကို အသုံးပြုကာ လေပွေနက်စခန်းအတွင်းသို့ အရိပ်အယောင်မပြဘဲ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ခဲ့ချေပြီ။</p> <p>လေပွေနက်စခန်း၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်မှာ စားသောက်မြူးထူးပြီးနောက် မိမိ၏ မယားငယ်များရှိရာ အခန်းသို့ ယိမ်းထိုးလျက် လာခဲ့ပေသည်။ အခန်းအတွင်း၌ မီးမလင်းသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ဒေါသထွက်လျက် တံခါးကို ကန်ဖွင့်ကာ ဝင်သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အခန်းအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ကျောရိုးတလျှောက် စိမ့်တက်သွားကာ အမူးများပင် ပြေသွားချေပြီ။</p> <p>အမှောင်ထုအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ထုတ်တန်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီးနောက် လက်နက်တစ်ခုမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းလျက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာချေတော့သည်။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မိမိ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေရာ ဒုတိယခေါင်းဆောင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကြေမွပျက်စီးကာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ထိုသူ၏ အလောင်းကို ရှာဖွေကာ ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ပြီးနောက် မိုးမှောင်အတွင်း၌ပင် ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင်ကြီးရှိရာသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။</p> <p>ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၉) ၌ ရှိနေသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေခိုက် တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့်အမျှ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်တစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>"မကောင်းတော့ဘူး"</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ မျက်ခွံများမှာ တုန်ခါသွားပြီး ထိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် သူ၏ မျက်နှာမှာပင် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားခဲ့ရချေတော့သတည်း။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save