ထိုလှံချက်မှာ လျင်မြန်လွန်းလှ၏။ ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရုံမက ဒေါသလည်း အလွန်ထွက်သွားပေရာ သူ၏ မျက်နှာရှိ အသက်သွေးကြောနေရာကို ကာကွယ်ရန် လက်ဝဲဘက်လက်မောင်းကိုသာ အတင်းအကျပ် မြှောက်၍ ခုခံလိုက်ရချေတော့သည်။
"ဒုန်း..."
အသံခပ်အုပ်အုပ်နှင့်အတူ သွေးစများမှာ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
ဓားပြဗိုလ်မှာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပေရာ သူ၏ လက်ဝဲဘက်လက်မောင်းမှာ အသားစိုင်အဖတ်ဖတ်နှင့် သွေးချင်းချင်းနီသွားခဲ့ရုံမက၊ လှံဦးမှာလည်း သူ၏မျက်နှာထက်၌ လက်မအနည်းငယ်ခန့် နက်သော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခုကို ထုဆစ်သွားခဲ့ချေပြီ။
"မင်း... မင်းက..."
သူသည် နာကျင်မှုကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရင်းညာဘက်လက်ဖြင့် သိုလှောင်အိတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပုတ်လိုက်ရာ လှံရှည်တစ်စင်းမှာ လေထုထဲ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ သူသည် ထိုလှံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ မှော်စွမ်းအားများကို သွန်းလောင်းလိုက်ရာ လှံတံမှာ မြည်ဟည်းတုန်ခါသွားတော့သည်။
သို့သော်လည်း နင်တောက်ရန်မှာ တစ်ဖက်လူအား တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဒုတိယလှံချက်မှာ ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာပြန်ချေပြီ။
"ချလွမ်..."
လှံနှစ်စင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကာ မီးပွင့်များပင် လွင့်စင်သွားရ၏။ ထိုဒဏ်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေရာ အခန်းအတွင်းရှိ ပစ္စည်းပရိဘောဂများမှာလည်း ဟိုတစ်စ သည်တစ်စ လွင့်စင်ကုန်ကြကုန်၏။
"ဝူး..."
လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော စူးရှသည့် လေတိုးသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့ရာ တတိယလှံချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ဓားပြဗိုလ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားကာ သေမင်း၏ အရိပ်အယောင်မှာ သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာခဲ့ချေပြီ။
သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ လှည့်ကာ ပြိုင်ဘက်၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ပြင်းထန်သော လှံချက်တစ်ခုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။
ဤဓားပြဗိုလ် ခေါင်းဆောင်မှာ လှံသိုင်းပညာ၌ အတော်ပင် ကျွမ်းကျင်လှပေရာ လှံချက်နှင့်အတူ သွေးရောင်လွှမ်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုမှာလည်း သွေးနီရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နင်တောက်ရန်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့ချေသည်။
နင်တောက်ရန်၏ မျက်ခွံများမှာ ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားကာ သူ၏ ' အပြာရောင်နဂါးဝိညာဥ်လှံ' ဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ လှံကို ခါထုတ်လိုက်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ဝဲဘက်လက်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ သူ့အား ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ထိုသွေးနီရောင် အလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက်ပင် လှမ်းဖမ်းလိုက်တော့သည်။
"မှားသွားပြီ..."
ရုတ်တရက် သူ၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားခဲ့ရ၏။ သူဖမ်းဆီးထားသော အရာမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပေရာ သူ၏ လက်ဖဝါးကိုပင် လှီးဖြတ်နေတော့သည်။
မူလသဘာဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကျင့်စဉ်ဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့်တိုင်အောင် နင်တောက်ရန်မှာ အရေပြားများ ပွတ်တိုက်ခံရကာ ဒဏ်ရာမှာ အရိုးအထိ ရောက်ရှိသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။
ယင်းကား အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
"သွားစမ်း"
နင်တောက်ရန်သည် ညာဘက်လက်မှ ခွန်အားကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အပြာရောင်နဂါးဝိညာဥ်လှံမှာ စူးရှသောအသံနှင့်အတူ ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင်၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ထွင်းဖောက်ကာ နောက်ကွယ်ရှိ နံရံတွင် တစ်ပါတည်း တွဲလျက်သား ကပ်သွားစေတော့သည်။
ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ ကျောဘက်ရှိ ဓားအိမ်မှာ မြည်ဟည်းသွားပြီးနောက် 'ချိုးရွှေဓား' မှာ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာချေပြီ။ သူသည် ထိုဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်၏ သစ်သားဒြပ်စွမ်းအားများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွန်းလောင်းလိုက်ပြီး ဓားကို ကန့်လန့်ဖြတ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
"ဗြစ်"
သွေးများ လွင့်စင်သွားကာ ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင်၏ ဦးခေါင်းမှာ လည်ပင်းမှ ပြတ်တောက်၍ လိမ့်ဆင်းသွားတော့သည်။
ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင် သေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နင်တောက်ရန်၏ ဘယ်ဘက်လက်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်လက်နက်မှာလည်း အလုပ်လုပ်ခြင်း ရပ်တန့်သွားကာ လက်ဖဝါးတစ်ဝက်ခန့်ရှိသော ကြွေထည်အက်ကြောင်းကလေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။
ယင်းက ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပေရာ ဝိညာဉ်လက်နက်စစ်စစ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
သူသည် ဓားပြဗိုလ်၏ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေစူးစမ်းကာ ရတနာအားလုံးကို ယူဆောင်ပြီးနောက် ညဉ့်မှောင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
---
"သမင်ကြီး... အိမ်ပြန်ကြစို့"
စခန်းပြင်ပသို့ ရောက်သောအခါ နင်တောက်ရန်က ခပ်တိုးတိုး အမိန့်ပေးလိုက်ရာ လူနှင့် သမင်တို့မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ညဉ့်မှောင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြချေပြီ။
အရုဏ်တက်ချိန်၌ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ အပြင်စည်းတပည့်ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ပြီးနောက် ချုန်းပီတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။
နင်တောက်ရန်သည် ရရှိလာသော လက်ရဖန်များကို စတင်စစ်ဆေးကြည့်ရာ လေပွေနက်စခန်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ကျော် ပါဝင်နေပေရာ သူ၏ လက်ဝယ်ရှိ ကျောက်တုံးစုစုပေါင်းမှာ ၄၀၀ ကျော်သွားခဲ့ချေပြီ။
သို့သော် အကြီးမားဆုံးသော ရလဒ်မှာ ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင်၏ ခါးရှိ သိုလှောင်အိတ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
အတွင်းရှိ မှတ်သားချက်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ထိုအိတ်မှာ ငါးမီတာပတ်လည်ခန့် ကျယ်ဝန်းပေရာ အလတ်စား သိုလှောင်အိတ်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ယင်းအပြင် အတွင်း၌ အနိမ့်တန်း ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုနှင့် 'ငွေနဂါးလှံသိုင်းကျင့်စဥ်' အမည်ရှိ မြေအဆင့် အလယ်တန်း သိုင်းကျမ်းတစ်စောင်ကိုလည်း တွေ့ရှိရပေသည်။
သို့သော် နင်တောက်ရန်ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော ကြွေထည်အက်ကြောင်းကလေးပင် ဖြစ်၏။
ယင်းကား ပထမတန်းစား အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာ အစအနကလေးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း တတိယတန်းစား သို့မဟုတ် စတုတ္ထတန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားမျိုး ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ထိုသို့သော ရတနာမျိုးမှာ အသံတိတ် လူသတ်ရန် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေရာ သန့်စင်ပြီးပါက သူ၏ အဖိုးတန်ဝှက်ဖဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
အခြားသော ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုဖြစ်သည့် ပိုးလက်ကိုင်ပုဝါနှင့် ဖီးနစ်ဆံထိုးတို့ကိုမူ သူစိတ်မဝင်စားလှပေ။ 'ယောက်ျားသားတစ်ဦးက ဒါမျိုးတွေကို သုံးနေရင် လူရယ်စရာ ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်' ဟု သူတွေးမိလေသည်။
ထိုစဉ် သူ၏ဘေးရှိ သမင်ကြီးမှာလည်း ထိုရတနာများကို မျက်လုံးအဝိုင်းသားနှင့် ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသွား၏။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုကြောင့် သန့်စင်သွားသော သမင်ကြီး၏ အမွေးများမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး လှပသော အပြောက်အမွှမ်းများဖြင့် ဝေဆာနေပေရာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
"ဟင်... သမင်ကြီး၊ မင်းက တကယ်တော့ အဖြူရောင်ကြီးလား"
"အူး~~~" သမင်ကြီးက မကျေမနပ် ပြန်ထူးလေသည်။ သူက မူလကတည်းက အဖြူရောင် ဖြစ်သော်လည်း ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ရေမချိုးခဲ့သဖြင့် ညစ်ပတ်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေရာ -
"ဟားဟား... ရပါတယ်၊ ဘယ်အရောင်ဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိပါဘူး" နင်တောက်ရန်က သမင်ကြီး၏ ဦးခေါင်းကို အားရပါးရ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေတော့သည်။
မြေအောက် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း၌ နင်တောက်ရန်သည် ထိုကြွေထည်အက်ကြောင်းကို စတင်သန့်စင်လေသည်။
ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားများဖြင့် ဓားပြဗိုလ်ခေါင်းဆောင်၏ ကျန်ရှိနေသော စိတ်အမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။
တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် သန့်စင်ခြင်း ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် သူသည် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ ထိုကြွေထည်စကလေးမှာ လေထုအတွင်း၌ ပုံတူကလေးတစ်ခုကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး လည်ပတ်နေကာ လေတိုးသံများပင် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။
ယင်းကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးမှာ အရိပ်အယောင်မပြဘဲ လူသတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေရာ အခွင့်သာလျှင်အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ဒုက္ခပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။
"ဟူး..."
သူသည် ကုလားထိုင်၌ မှီချလိုက်ရင်း ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်မိလေသည်။
လေပွေနက်စခန်းကို အငိုက်ဖမ်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ စွန့်စားရာ ရောက်သော်လည်း နောင်ရေးအတွက်မူ အမြဲတမ်း ပြေလည်သွားစေသည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်ပေရာ ယခုမူ သူသည် ချုန်းပီတောင်ထိပ်၌ တစ်နှစ်ခန့် ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့သည်။
အချိန်ကာလမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ နောက်ထပ် တစ်နှစ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။
နင်တောက်ရန်သည် မိမိစုဆောင်းထားသော ကျင့်ကြံမှုအချိန်များကို အသုံးပြု၍ 'ငွေနဂါးလှံသိုင်း' ကို စတင်ကျင့်ကြံလေသည်။
【(၁)နှစ်တွင် အရှင်သည် ထိုသိုင်းကျမ်းကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံရန် မလွယ်ကူကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။】
【(၆)နှစ်မြောက်တွင် အရှင်သည် အခြေခံအဆင့်ကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ပါသည်။】
【နှစ်ပေါင်း ၂၈ နှစ် ကြာသောအခါ အရှင်၏ လှံသိုင်းမှာ ဝင်းအတွင်း၌ သစ်ရွက်ခြောက်များကို လွင့်စင်စေနိုင်သည့်အထိ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပါပြီ။】
【နှစ်ပေါင်း ၁၀၃၃ တွင် အရှင်၏ လှံသိုင်းမှာ စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူပေါင်းများစွာကို နှိမ်နင်းနိုင်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ရရှိလာခဲ့ပါသည်။】
【နှစ်ပေါင်း ၄၅၆၀ သို့ ရောက်သောအခါ အရှင်သည် မြစ်ကမ်းနား၌ ဒီရေအတက်အကျကို ကြည့်ရင်း အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းသွားကာ၊ အရှင်၏ လှံသိုင်းမှာ သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ။】
[ငွေနဂါးလှံသိုင်း - မြေအဆင့် အလယ်တန်း (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)]
နင်တောက်ရန်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ထူးကဲသော ပညာရပ်တိုင်းမှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ကြာမြင့်နေရသနည်းဟု သူတွေးမိလေသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် ထိုလှံသိုင်းကို လက်တွေ့လေ့ကျင့်ကြည့်ရာ - လှံဦးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများမှာ မိုးရေစက်များကိုပင် ခန္ဓာကိုယ်သို့ မကပ်စေနိုင်တော့ချေ။
သမင်ကြီးမှာလည်း သူ၏ အစ်ကိုကြီးမှာ လက်နက်မျိုးစုံ ကျွမ်းကျင်လှသည်ကို ကြည့်ကာ အံ့ဩတအံ့တဩ ဖြစ်နေတော့သတည်း။
***