Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၁)</h2> <h2 style="text-align:center">လီစန်းတောက်</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဈေးတန်း၏ အဆုံး၌ နင်တောက်ရန်သည် ကျောပြင်တစ်ခွင် ချွေးစေးများ ပျံ့နှံ့သွားချေသည် ။</p> <p>မင်ရှန်းခန်းမနှင့် လေငြိမ်မျှော်စင်မှာ နီးကပ်လွန်းလှပေရာ ဟွမ်ချန်ယန်ကဲ့သို့သော  အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤနေရာမှ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သတိမပြုမိဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ ။</p> <p>ခုနကပင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အသိစိတ်က သူ့ထံသို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏ ။ အကယ်၍ သူသာ စကားတစ်ခွန်း မှားလိုက်ပါက ဟွမ်ချန်ယန်ကိုယ်တိုင် သူ့ကို ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားပေလိမ့်မည် ။</p> <p>'အန္တရာယ်ကြီးလှချေတကား' ဟု သူ တွေးမိ၏ ။</p> <p>ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း မှားရုံဖြင့် ဂိုဏ်းအတွင်း ဆက်လက်နေထိုင်ကာ ဝိညာဉ်ဆန် စိုက်ပျိုးခွင့် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေရာ   "သမင်ကြီး... အိမ်ပြန်ကြစို့" ဟု သူက ဆိုလိုက်တော့သည် ။</p> <p>သူသည် စိမ်းလဲ့ဝါးရွက်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်ကာ မန္တန်ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ယင်းက ချက်ချင်းပင် ငါးမီတာခန့် ရှည်လျားသော လှေငယ်တစ်စင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားချေသည် ။ နင်တောက်ရန်သည် သမင်ကြီးကို မကာ လှေပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီးနောက် ဂိုဏ်းရှိရာသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလေတော့သည် ။</p> <p> လေပြေအေးတို့က မျက်နှာကို လာရောက်ထိတွေ့နေပြီး ပျံသန်းရသည့် အရသာမှာ အလွန်ပင် ထူးကဲလှပေရာ  နင်တောက်ရန်မှာလည်း အားရပါးရ ရယ်မောမိတော့သည် ။ 'မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရခြင်းမှာ ဤမျှ ကောင်းမြတ်ပေရာ သာမန်လူသားတို့မှာမူ ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ' ။</p> <p>ချုန်းပီတောင်ထိပ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ နင်တောက်ရန်သည် မိမိ၏ အပြင်ပန်းကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏ ။ ထိုည၌ပင် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၄) သို့ "တက်လှမ်း" သွားကာ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ ။</p> <p>ရှစ်ကူး၊ ဝမ့်မိသားစု၏ ဘိုးဘွားပိုင်မြေ</p> <p>အဆင့် (၈) ကျင့်ကြံသူ ဝမ့်ရွှမ်ထုံသည် ပျံသန်းယာဥ်တစ်စင်းဖြင့် ဝင်းအတွင်းသို့ ဆင်းသက်ကာ အိမ်ဟောင်းကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏ ။</p> <p> အိမ်အတွင်း၌ ဝတ်စုံစိမ်းဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှိနေပေရာ ယင်းက ဝမ့်မိသားစု၏  အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးပင် ဖြစ်ပေသည် ။ ထို့ပြင် မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝမ့်လျှိူနှင့် အကြီးအကဲ ဝမ့်ရှုတို့လည်း ရှိနေကြ၏ ။</p> <p>"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော်မျိုး မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး၊ နင်တောက်ရန်က ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ဖို့ လုံးဝ ငြင်းဆန်နေပါတယ်" ဟု ဝမ့်ရွှမ်ထုံက အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ တင်ပြလေသည် ။</p> <p>ဝမ့်လျှိူက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "အဆင့် (၃) အညတရကောင်က ကံကောင်းလို့ အဆင့်(၂) ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူ ဖြစ်လာတာကို ငါတို့ ဝမ့်မိသားစုကိုတောင် အထင်မသေးရုံတမယ်ပဲ" ဟု ဆိုချေသည် ။</p> <p>ထိုစဉ်  အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးက ယုတ်မာသော မျက်လုံးများဖြင့် " အနန္တဂိုဏ်းက အပေါစားတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အပြင်စည်းတပည့်လေး တစ်ယောက် ပျောက်သွားတာကိုတော့ သူတို့ အရေးတယူ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အခွင့်အရေးရရင် အဲဒီကောင်ရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ဖြတ်ပြီး ငါတို့ မိသားစုမှာပဲ ထာဝရ ဝိညာဉ်ဆန် စိုက်ခိုင်းရမယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည် ။</p> <p> ဝမ့်မိသားစု အလိုရှိသည်မှာ နင်တောက်ရန်၏ ပါရမီပင် ဖြစ်ပေသည် ။ အကယ်၍ သူသာ အဆင့်(၃) ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူ ဖြစ်လာပါက ဝမ့်မိသားစု၏ အာဏာမှာ ဟွမ်လုံဈေးတစ်ခွင်၌ ပိုမိုကြီးမားလာပေလိမ့်မည် ။</p> <p>ချုန်းပီတောင်ထိပ်ရှိ ဘဝမှာ အေးချမ်းမြဲ အေးချမ်းလျက် ရှိပေသည် ။ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဟုန်မင်သည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများနှင့်အတူ ရတနာရှာရင်း သေဆုံးသွားသည်ဟူသော သတင်းဆိုး ရောက်ရှိလာ၏ ။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ကျန်ရစ်သူ ကျူံးယန်အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ တုံး ပေးအပ်၍ နှစ်သိမ့်ခဲ့ပေရာ  နောက်ပိုင်းတွင် ကျူံးယန်သည်လည်း တောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေပြီ ။</p> <p>လအနည်းငယ်အကြာတွင် လီစန်းတောက်အမည်ရှိ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦး နင်တောက်ရန်ထံသို့ ရောက်ရှိလာ၏ ။ သူသည် ဝိညာဉ်ဆန် ဝယ်ယူရန်ဟု အကြောင်းပြကာ ခဏခဏ လာရောက်တတ်ပြီး နင်တောက်ရန်အား တောင်ပေါ်မှ ဆင်းရန် အမျိုးမျိုး စည်းရုံးလေသည် ။</p> <p>တစ်ခါသော်လီစန်းတောက်က "မိတ်ဆွေနင်... ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းကို သွားရောက် စူးစမ်းကြမလား" ဟု ဖိတ်ခေါ်၏ ။ နင်တောက်ရန်ကမူ လယ်ယာလုပ်ငန်းကို အကြောင်းပြကာ ငြင်းပယ်လိုက်ပေသည် ။</p> <p>နောက်တစ်ကြိမ်တွင် လီစန်းတောက်က ထပ်မံရောက်ရှိလာပြီး "မြတ်သော အသံတော်ဆောင်က မိန်းကလေးတွေ ဟွမ်လုံဈေးကို ရောက်နေတယ်၊ အဲဒီထဲမှာ အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးလည်း ပါတယ်၊ သူမက ပါရမီရှိတဲ့ ကျင့်ကြံဖော်ကို ရှာနေတာ" ဟု ဆိုကာ မိန်းကလေးများ၏ အလှအပကို ရွှန်းရွှန်းဝေအောင် ပြောဆိုတော့သည် ။</p> <p>နင်တောက်ရန်ကမူ ခပ်အေးအေးပင် "စီနီယာ... ကျွန်တော်က ခန္ဓာကိုယ်သေးတဲ့ မိန်းကလေးတွေကိုပဲ သဘောကျတာ၊ သူတို့က ပိုပြီး ချစ်ဖို့ကောင်းလို့ပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ရာ  လီစန်းတောက်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်လှည့်သွားရတော့သည် ။</p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ထိုသူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လျက် 'ဝမ့်မိသားစုက လွှတ်လိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လေပွေနက်စခန်းက လက်စားချေချင်တာလား' ဟု တွေးတောနေမိ၏ ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ချုန်းပီတောင်ထိပ်မှ ဆင်းရန် အစီအစဉ် မရှိပေ ။ သူ၌ ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ် ရှိနေပေရာ အချိန်ဟူသည်မှာ သူ၏ လက်ထဲ၌သာ ရှိနေပေတော့သည် ။</p> <p>ရှစ်ကူးဝမ့်မိသားစု၌မူ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ရိုက်ချလိုက်ကာ "ဒီတိရစ္ဆာန်လေးက ဒီလောက်တောင် သည်းခံနိုင်ရသလား" ဟု ကြိမ်းဝါးနေတော့သတည်း ။</p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save