Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးကို ကြိတ်ခြေပစ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်ချန်ဖုန်းက လုချန်နဲ့ တုကူးဖူကွေ့ကို ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးအကြောင်း သင်ခန်းစာပေးရန် ပြင်နေပြီး ဒီလောကမှာ ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးကို ကွဲအက်သွားစေနိုင်တဲ့အရာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိဘူးဆိုတာကို ပြောပြဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ သူက စကားတစ်ဝက်ပဲ ပြောရသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ကျောက်ထိုင်ခုံကို အပေါ်တင်လိုက်တာနဲ့ ဂျွတ်ခနဲ မြည်သံနဲ့အတူ ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံး မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အက်ကွဲကြောင်းတွေ ချက်ချင်း ပေါ်လာတာကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်ထိုင်ခုံရဲ့ ခြေထောက်လေးချောင်းက ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးပေါ်မှာ တည်ရှိနေပြီး ကျောက်တုံးရဲ့ မျက်နှာပြင်က မျက်စိရှေ့တင် မြန်ဆန်တဲ့နှုန်းနဲ့ အက်ကွဲလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်မှာတော့ ဖုန့်ချန်ဖုန်းနဲ့ ဖုန့်ကျန်းတို့ သားအဖနှစ်ယောက်လုံး ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသလို မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ... ဒါက...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ဖုန့်ကျန်းက တုန်ယင်နေပြီး စကားတောင် မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်က အရာဝတ္ထုတချို့အကြောင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်လေလေ အဲဒီအရာတွေက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာကို ပိုပြီး သဘောပေါက်လေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးကို ကြိတ်ခြေပစ်တယ်တဲ့လား... ဒီကျောက်ထိုင်ခုံက တကယ်တမ်း ဘာကြီးလဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လုချန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ကံကောင်းလို့ သူ ကြိုမေးထားမိတာ... မဟုတ်ရင် အခု ရှင်းပြဖို့ တကယ်ကို ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးပေါ်က ကွဲအက်သံတွေက ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ ဘာအလင်းတန်းမှ ထွက်ပေါ်မလာပေမဲ့ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ မြင်ကွင်းက အရောင်ငါးမျိုး အလင်းတန်းထက် အများကြီး ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က တခွိခွိ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူဌေးလု ထုတ်လာတဲ့ ဘယ်အရာမဆို သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ သိနေခဲ့သည်လေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကုက တစ်စစီ ကွဲအက်သွားတဲ့ ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးကို ကြည့်ရင်း သူ့ရင်ထဲမှာလည်း အလားတူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူဌေးလုကို သိကျွမ်းလာတဲ့ အချိန်ကြာလာလေလေ သူ့ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပိုပြီး နားလည်လာလေလေပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတုန်းက နတ်လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ မြူခိုးတွေလောက်သာ ရှိခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးကိုပါ ကြိတ်ခြေပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တည်းခိုခန်းကို သူ အမြဲတမ်း အထင်ကြီးလေးစားခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ အထင်သေးမိသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရှုနေသူများထံမှ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်သံ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်က ဒီကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးဟာ ရှေးခေတ်ကာလကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ ပျက်စီးမသွားနိုင်ဘဲ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ခေတ်ကာလတွေကို ဖြတ်သန်းတည်ရှိနေခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ အဲဒါက အလွန်တရာ မာကျောပြီး မဟာယာနအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုနဲ့တောင် လှုပ်ခါသွားအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ ၎င်းက ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံး တစ်ခုဖြစ်သလို ထိပ်တန်းအဆင့် ကာကွယ်ရေးရတနာ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါကြောင့်လည်း စောစောက ဖုန့်သားအဖနှစ်ယောက်က ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးကိုသာ ကြိတ်ခြေနိုင်ရင် အရှုံးပေးရုံတင်မကဘူး၊ ဒူးထောက်ပြီး ကန်တော့ပါ့မယ်လို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောရဲခဲ့ကြတာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသာဆိုရင် ရူးသွားလိမ့်မယ်လို့ ခုနကမှ ပြောခဲ့တဲ့သူဟာ အခုတော့ မျက်လုံးပြူးပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသည်။ တကယ်ကြီး သူက တည်းခိုခန်းမှာ ထမင်းစားနေချိန်တိုင်း ထိပ်တန်းရတနာကြီးတစ်ခုပေါ် ထိုင်နေခဲ့တာများလား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးပေါ်က အက်ကွဲကြောင်းတွေက ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ကျောက်ပြားရဲ့ အစွန်းဘက်အထိ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ဒီအချိန်မှာတော့ ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံး တစ်ခုလုံး လုံးဝကို တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်သားအဖနှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... တည်းခိုခန်းမှာ ဧည့်သည်တွေ ထိုင်ဖို့သုံးတဲ့ ကျောက်ထိုင်ခုံက ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးကို ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်တယ်ပေါ့လေ... ဒါက စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်... ထင်ယောင်ထင်မှား သက်သက်ပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရလဒ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီမို့ လုချန်က အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဆိုင်ဖွင့်ချိန် နီးလာပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူက ကျောက်ထိုင်ခုံကို ပြန်မလိုက်ပြီး တည်းခိုခန်းထဲကို လှည့်ဝင်သွားကာ ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ သဘောထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလို တည်ငြိမ်တဲ့ အမူအရာက သူဌေးလုဟာ သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လူတွေကို ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား... ဖုန့်ဆိုတဲ့ကောင်... တံတွေးတွေပဲ မျိုချမနေနဲ့လေ... မင်းရဲ့ မောက်မာမှုတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ... စကားတည်တယ်ဆိုရင် ဒူးထောက်ပြီး ဒီသခင်လေးကို ကန်တော့လိုက်စမ်း... ဟားဟားဟား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တည်းခိုခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားပြီး အပြင်ဘက်ကို ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ ရလဒ်က ထွက်နေပြီဖြစ်လို့ ဆက်ကြည့်နေဖို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူးလေ။ လူအုပ်ကြီးဆီကနေ အော်ဟစ်သံတွေကိုသာ သူ ကြားလိုက်ရပြီး အဲဒီနောက် လူတွေ လူစုကွဲသွားကြကာ ဖုန့်သားအဖကလည်း သူတို့ရဲ့ ရထားလုံးကိုတောင် မယူတော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီနောက် လူအုပ်ထဲကနေ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် အမြောက်အမြား ဆက်တိုက် လွင့်စင်ထွက်လာတာကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ လူဝကြီးက စည်းစိမ်တွေ ဖြန့်ဝေပေးနေတာဆိုတာ တွေးကြည့်စရာတောင် မလိုပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် လုချန်က သူ့ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ အရာအားလုံးကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ နက်နဲလက်နက် အမျိုးမျိုးက သူ့ရှေ့မှာ ဖြန့်ခင်းထားလျက်ရှိသည်။ ခုနကတင် သူ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးသွားပြီ။ ဒါတွေကို တည်းခိုခန်းရဲ့ ပြန်လည်အသုံးပြုစနစ်ထဲ ထည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် ပိုက်ဆံအများကြီး ရမှာ ဖြစ်သည်။ ဒါက တကယ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ဝင်လာတဲ့ လာဘ်ကြီးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... ဒီတစ်ခေါက်တော့ ခင်ဗျားကျေးဇူး အများကြီး တင်သွားပါပြီ... အပိုတွေ မပြောတော့ဘူး... တကယ်လို့ ခင်ဗျား မဟာတောရိုင်းနယ်မြေကို လာလို့ တုကူးမိသားစုရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ရင် စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်ပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကျေးဇူးတင်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာတော့ ဘိုးဘေးရဲ့ အမွေအနှစ်က တိတ်ဆိတ်စွာ ကိန်းဝပ်လျက်ရှိပြီး ဒါက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုမှာ သူ လုပ်ဆောင်ရမယ့် မစ်ရှင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပစ္စည်းလည်း ရှာတွေ့သွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် ပြန်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ... တကယ်လို့ ခင်ဗျား မဟာတောရိုင်းနယ်မြေကို ရောက်လာရင် တုကူးမိသားစုမှာ ကျွန်တော့်ကို လာရှာလို့ ရပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြဿနာမရှိပါဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီနေ့မှာပဲ တုကူးဖူကွေ့လည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူဝကြီး ရုတ်တရက် ထွက်သွားတော့ ကျွန်မ နည်းနည်းတောင် အနေရခက်သွားသလိုပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက တည်းခိုခန်းထဲမှာ မေးထောက်ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သိပ်မကြာခင် ငါတို့ ပြန်ဆုံကြမှာပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က စားပွဲပေါ်က ပန်းကန်တွေနဲ့ တူတွေကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုရဲ့ အပြောင်းအလဲကြီးက ပိုမိုနီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်အတွင်း သူက ဖေ့ယီရှန်ဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ ကောင်မလေးက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာ ဆစ်ဂနယ်တာဝါတိုင်တွေ တပ်ဆင်တာ နီးပါးပြီးစီးနေပြီဖြစ်ပြီး လုချန်ဆီကနေ နောက်ထပ် အနည်းငယ် ယူလိုက်တာနဲ့ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေနိုင်ကာ ဒေသတစ်ခုလုံး အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ ဆက်သွယ်မှုတွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်တော့မှာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကောက်ခံရရှိတဲ့ ပိုက်ဆံတွေက သူမ အရင်က တွက်ချက်ထားတာထက်တောင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိုဘိုင်းဖုန်းတွေကြောင့် အရာသိခန်းမက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ဆက်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီးဆိုတဲ့ အမည်နာမနဲ့ အစားထိုးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကတော့ သဘာဝကျကျပဲ မိုးသံနားဆင်မျှော်စင်ဆီကို ကျရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လာခဲ့ပေမဲ့လည်း မိုးသံနားဆင်မျှော်စင်ကတော့ မပျော်ရွှင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လက်ရှိအခြေအနေအရ မကြာခင်မှာ ထောက်လှမ်းရေးသတင်းတွေက အသုံးမဝင်တော့ဘူးဆိုတာကို သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားလို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">WeChat နဲ့ ကင်မရာ... ဒီလုပ်ဆောင်ချက် နှစ်ခုကလည်း ပြည်သူတွေကြားထဲ စတင် ပြန့်နှံ့လာခဲ့သည်။ အနီးအနားက လူအရေအတွက်တွေ ပိုများလာပြီး လုချန် အံ့သြသွားတာက 'ပိစ်(Peace)' လို့ ခေါ်တဲ့ လက်နှစ်ချောင်းထောင် ဆဲလ်ဖီဆွဲတဲ့ ပုံစံတောင် ပေါ်လာခဲ့တာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်နေရာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြည်သူတွေရဲ့ အလှအပခံစားမှုကတော့ အတူတူပဲ ထင်ပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီနေ့မှာပဲ သူတောင်းစားအဘိုးအို ရုတ်တရက် ရောက်လာခဲ့ပြီး လုချန်ရဲ့ ရေခဲနှလုံးသား ကျောက်စိမ်း ဝိုင်အရက်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အရက်ကောင်းတစ်အိုးကို ရှာတွေ့ထားတယ်လို့ ဆိုကာ လုချန်နဲ့အတူ အားရပါးရ သောက်ဖို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူလည်း ပျင်းလွန်းလို့ သေတော့မလို ဖြစ်နေတာမို့ လုချန်က သဘာဝကျကျပဲ သူ့ကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တည်းခိုခန်းအပေါက်ဝမှာ စားပွဲတစ်လုံး သီးသန့်ချလိုက်ပြီး ဟော့ပေါ့ တစ်အိုးချကာ သူတောင်းစားအဘိုးအိုနဲ့အတူ သောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ညီလေး... ငါ ကုန်းမြေတိုက်တစ်ခုလုံး အနှံ့ သွားခဲ့ဖူးပေမဲ့ ဒီလို အကောင်းဆုံး ဟင်းလျာမျိုးကို မြည်းစမ်းရတာ ဒါပထမဆုံးပဲ... ဝိုင်အရက်ကောင်းကောင်းနဲ့ တွဲသောက်ရတာ တကယ်ကို စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျား သဘောကျတယ်ဆိုရင် ဒီမှာ အမြဲတမ်း နေသွားလို့ ရပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား... အမြဲတမ်း နေသွားရတာ ကောင်းပေမဲ့ ငါနဲ့တော့ မကိုက်ညီဘူးလေ... ငါ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကလဲ့စားချေမှုက မပြီးဆုံးသေးသလို ငါ့ရင်ထဲမှာလည်း ဖြတ်ကျော်လို့မရတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်... ဒီနေ့ မင်းနဲ့အတူ သောက်ပြီးရင်တော့ ငါ အဘိုးကြီးလည်း ထွက်သွားရတော့မှာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျား ရည်ရွယ်ထားတာက...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူတောင်းစားအဘိုးအို ဘာကို စီစဉ်နေလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီအဘိုးကြီးက သူမကို သွားရှာပြီး ရှင်းလင်းတဲ့ အဖြေတစ်ခု တောင်းရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'သူမ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ပြောလိုက်ချိန်မှာပဲ သူတောင်းစားအဘိုးအိုဆီကနေ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးချီတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်ကို ထိုးကျသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျားရင်ထဲက အမုန်းတရားကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား တကယ်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားရင်တောင် အခုက အချိန်အခါ မဟုတ်သေးဘူး... ခင်ဗျား မဟာတောရိုင်းနယ်မြေကို ရောက်တဲ့အခါ တောင်ပိုင်း တောရိုင်းတောင်တန်းကို အရင်သွားသင့်တယ်... တောရိုင်းတောင်တန်းထဲကနေ ပြန်ထွက်လာပြီးမှ သူမကို သွားရှာလည်း နောက်မကျပါဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောရိုင်းတောင်တန်း... ညီလေး... မင်း ဘာတွေများ သိထားသေးလို့လဲ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူတောင်းစားအဘိုးအို ကောင်းကောင်းကြီး သိထားသည်။ အရင်တုန်းက သူက လူတစ်ဝက် နတ်ဆိုးတစ်ဝက်ဖြစ်နေပြီး နတ်ဝိညာဉ်အာရုံတွေ ဝေဝါးနေချိန်မှာ လုချန်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို မခံယူခဲ့ရင်၊ ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက် မသောက်ခဲ့ရင်နဲ့ နတ်ဆိုးပုန်းအောင်းဂူကို မရှာဖွေခဲ့ဘူးဆိုရင် အခုချိန်ထိ သူက ရှုပ်ထွေးဝေဝါးနေဆဲ ဖြစ်နေမှာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရတော့မယ်... သူတော်စင်တွေတောင်မှ ဖိနှိပ်ခံရလိမ့်မယ်... တောရိုင်းတောင်တန်းထဲမှာ ခင်ဗျားကို သူတော်စင်အဆင့် ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးလေးတစ်ခု ရှိနေတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ထားတဲ့ သူတောင်းစားအဘိုးအိုရဲ့ လက်က အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ အေးခဲတောင့်တင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတော်စင်အဆင့်ကို... ရောက်မယ်တဲ့လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ညီလေး... မင်းကို ငါ ဂုဏ်ပြုသောက်ပါရစေ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save