Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါနဲ့ ငါ့ညီလေး အရက်သောက်နေတာကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီစွမ်းအင်လှိုင်းက အလွန်ရုတ်တရက်ဆန်ပြီး မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ အဘိုးအိုနှစ်ယောက်ရဲ့ နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့ကို လျင်မြန်စွာ ကျော်တက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ ပုံရိပ်နှစ်ခုဆီကို တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပုံရိပ်နှစ်ခုက ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ နစ်မြုပ်နေကြပေမဲ့ ဒီစွမ်းအင်ကို နှစ်ယောက်လုံး အာရုံခံမိလိုက်ကြပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြိုခွင်းလိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အံ့သြတုန်လှုပ်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပေါ့ပါးလွင့်မျောနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ တိုက်ခိုက်မှုလို့ ထင်ရတဲ့အရာက ပုံရိပ်နှစ်ခုကို အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစေပြီး လေထဲမှာ အကြိမ်အနည်းငယ်တောင် လိမ့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံဆီ ပျံတက်တော့မယ့် မဟာယာန နဝမအဆင့် အဘိုးအိုနှစ်ယောက်ကတော့ သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင် မြင်လိုက်ရသလို ကြည့်နေမိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်ပေါ့လေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြစ်ပျက်သွားသမျှက သူတို့ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက မဟာယာနအဆင့်လေ... မဟာယာနအဆင့်ကြီးကို... အဲဒီလို လွယ်လွယ်လေး လွင့်စဉ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စွမ်းအင် ထွက်ပေါ်လာရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သူတို့နှစ်ယောက် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လမ်းမပေါ်မှာ အတူတူ အရက်သောက်နေကြတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီနောက် သူတို့ မျက်စိရှေ့မှာ ဝေဝါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ အရူးကြီးက သူတို့ဘေးနားကို ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက အသက်တစ်ရှိုက်စာတောင် မကြာလိုက်ဘဲ မဟာယာန နဝမအဆင့် ပညာရှင်ကြီးနှစ်ယောက်က အချိန်တွေတောင် ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို တစ်ခုခု လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ ရှိမှာမဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်မှာ သူတို့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ရန်သူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေခဲ့သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတောင်းစားအဘိုးအိုက သူတို့ကို တစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ခဲ့လို့ပင်။ နောက်တစ်ခဏမှာပဲ ပိုင်သခင်ကြီးနဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တို့ကြားမှာ သူ ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က ရုပ်သွင်ကို သေချာမမြင်ရတဲ့ အလွန်မည်းမှောင်နေတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်မှာ သူတောင်းစားအဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ မလှုပ်ရဲတော့ပေ။ ဒီလူဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို သူ ခံစားနေရလို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာ...”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက ချက်ချင်း လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးတို့၏ အောက်ဘက်ရှိ မဟာယာန နဝမအဆင့် အဘိုးအိုနှစ်ယောက်မှာ ပိုင်သခင်ကြီး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နှလုံးသားများ အေးစက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒါက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုရဲ့ အစောင့်အရှောက်လို့ လူသိများတဲ့ အသန်မာဆုံးလူဖြစ်တဲ့ သူတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးလေ... အခု သူက တခြားတစ်ယောက်ကို စီနီယာလို့ ရိုရိုသေသေ ခေါ်နေတယ်ပေါ့...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးတော့ ဒီလူက ခုနက သူတို့ ဆဲရေးတိုင်းထွာဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တဲ့ လူလေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ အေးစိမ့်သွားတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခုနကတင် သူတို့က ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကြီး ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာကို မသိကြဘူးဆိုပြီး သူများတွေကို လှောင်ပြောင်နေခဲ့ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရှင်တွေလို သဘောထားနေခဲ့ကြတာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ကော... ဒီလူက သူတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကိုယ်တိုင်တောင် စီနီယာလို့ ခေါ်ရမယ့်သူ ဖြစ်နေခဲ့ပြီလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို ကြည့်လိုက်တော့လည်း မလှုပ်ရဲတာက ဒီရုတ်တရက် ပေါ်လာသူကြောင့်ဆိုတာ ရှင်းနေသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ လေးနက်တည်ကြည်တဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ဒီလူ ရောက်လာတာကြောင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားဖို့ တုံ့ဆိုင်းသွားတာ သေချာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအိုက လက်ထဲတွင် ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ တိုက်ချင်ရင် တခြားတစ်နေရာ သွားတိုက်ကြ... ငါနဲ့ ငါ့ညီလေး အရက်သောက်နေတဲ့ အေးချမ်းတဲ့လေထုကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့အသံက မကျယ်လောင်ပေမဲ့ သေချာတဲ့ မှော်ဆန်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ပိုင်သခင်ကြီးရော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ပါ အလေးချိန်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတောင်းစားအဘိုးအိုရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စိတ်ဝိညာဉ်ချီတွေ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး လေထဲမှာ ဆက်နေဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီခံစားချက်က တစ်စက္ကန့်လောက်သာ ကြာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီ တစ်စက္ကန့်လေးအတွင်းမှာပဲ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ရဲ့ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးတွေနဲ့ ရွှဲနစ်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအရှိန်အဝါက တကယ်ကို အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက အဝါရောင်စမ်းချောင်း(မရဏလောက)ကို ခရီးတစ်ခေါက် ထွက်သွားရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူက လက်တစ်ချောင်းတောင် မလှုပ်ခဲ့ဘူးလေ... စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် သူ့ဝိညာဉ်ကို ကြိတ်ခြေပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသလိုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ...”</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က ဘာမောက်မာမှုမှ မပြရဲတော့ဘဲ အလျင်စလို လက်ယှက်ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအိုက ဘာမှမပြောတော့ဘဲ လုချန်နဲ့ ဆက်လက် ခွက်ချင်းတိုက်ဖို့ အောက်ဘက် မြေပြင်ဆီ ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံရှိ လူလေးယောက်လုံး မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲကြတော့ပေ။ မဟာယာန နဝမအဆင့် အဘိုးအိုနှစ်ယောက်က အောက်ဘက်မှာ အရက်သောက်နေတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို ထပ်မံ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်မှာတော့ ဘယ်သူက တကယ် ဘာမှမသိနားမလည်တဲ့သူတွေလဲ ဆိုတာကို သူတို့ လုံးလုံးလျားလျား သဘောပေါက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ အဲဒါက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအို ပေါ်လာမှုကြောင့် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေမယ့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာပဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ယံက အနက်နဲ့အဖြူ ပုံရိပ်နှစ်ခုက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး နှစ်ယောက်လုံး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လေထဲမှာ ရှိနေသေးတဲ့ မဟာယာနအဆင့် အဘိုးအိုနှစ်ယောက်လည်း အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုက သူတောင်းစားအဘိုးအိုရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းသည်။ သူက လုချန်နဲ့အတူ အရက်သောက်ချင်နေပြီး အပေါ်မှာ တိုက်ခိုက်လို့ ထလာမယ့် ဖုန်မှုန့်တွေက သူတို့ရဲ့ အေးချမ်းတဲ့ လေထုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီနေ့က လူနှစ်ယောက်ဟာ ညဥ့်နက်တဲ့အထိ သောက်ခဲ့ကြပြီး အသေအလဲ မူးသွားခဲ့ကြပြန်သည်။ လုချန် အမူးပြေလာချိန်မှာတော့ သူတောင်းစားအဘိုးအို ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'အစောကြီးဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျမှဖြစ်ဖြစ် မဟာတောရိုင်းနယ်မြေမှာ ငါတို့ ပြန်ဆုံရဦးမှာပါ...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက် သောက်ပြီး ခေါင်းရှင်းသွားတာနဲ့ လုချန် ဆိုင်ဖွင့်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းစွာပင် ဒီနေ့ ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တွေ တစ်ယောက်မှ ပေါ်မလာကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ကြေညာရန် သူတို့အားလုံးကို စုရုံးထားတယ်ဆိုတာ လုချန် သဘာဝကျကျပင် သိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်စရာမရှိတာနဲ့ ရှောင်ရွှီကို နှုတ်ဆက်ဖို့ သူ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ မိုဘိုင်းဖုန်း ရှိတာက တကယ်ကို အဆင်ပြေတယ်ဆိုတာ သူ ဝန်ခံရမည်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို ပြောမလို့ပဲ... အဲဒါက တကယ်ကို ရွှမ်နွီမျိုးနွယ်စုက ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်ပဲ... ကျွန်မ ခဏလောက် ထွက်သွားရလိမ့်မယ် ထင်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်ကိုလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟာတောရိုင်းနယ်မြေကို...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ရွှီ စကားပြောအပြီးမှာ ဖုန်းထဲက လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ဘာတွေ မြင်လိုက်ရလို့လဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရွှမ်နွီမျိုးနွယ်စုရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်က မဟာတောရိုင်းနယ်မြေက လာတာ... ပြီးတော့ လတ်တလောမှ ပြန့်နှံ့လာတဲ့ သတင်းစကားတစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါကို ကျွန်မ ပြန်သွားပြီး ရှာဖွေဖို့ လိုနေတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စောင့်လို့ မရဘူးလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရမယ်မထင်ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ရွှီက ဒီစကားကို ပြောလိုက်ချိန်မှာ သူမအသံက အများကြီး တိုးသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုလည်း သွားလေ... ငါတို့ မဟာတောရိုင်းနယ်မြေမှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့... မင်းရဲ့ မိုဘိုင်းဖုန်းကို သေချာ သိမ်းထားနော်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် လုချန်က ခံစားချက်တွေနဲ့အတူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အရာအားလုံးက မဟာတောရိုင်းနယ်မြေဆီကို စုဝေးနေကြပြီး အဲဒီကိုရောက်သွားရင် သူက ခရီးစဉ်သစ်တစ်ခုကို စတင်ရတော့မှာ ဖြစ်သည်။ တည်းခိုခန်းက သူ့အတွက် ဘယ်လိုမစ်ရှင်မျိုး စီစဉ်ပေးမလဲဆိုတာကို တွေးပြီး အခု သူ နည်းနည်းတောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆိုင်ဖွင့်ချိန် မရောက်သေးတာမို့ လုချန်က အချိန်အတော်ကြာ မသုံးဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ ပန်းပုဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လတ်တလော သူ အရမ်း အလုပ်များနေခဲ့လို့ ပန်းပုထုခြင်း စွမ်းရည် တိုးတက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့တာမို့ အခု လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပန်းပုထုနေရင်း တံခါးခေါက်သံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ ဝတ်ရုံရှည်ကြီး ခြုံထားတဲ့ ရှီကျင်းတိုနဲ့ ဝေ့ယီချီတို့ ပေါ်လာသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း သူတို့က ဒီလမ်းပေါ်က ဓားပြတွေ အားလုံးကို ပေါင်းစည်းထားခဲ့သည်။ လုချန်က သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို စိတ်မဝင်စားပေမဲ့ သွေးထွက်သံယိုမှုတွေ အများကြီး ပါဝင်ခဲ့မယ်ဆိုတာကိုတော့ သူ သိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း လူတွေကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားဖို့ ငါ စီစဉ်ပေးမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့မှာတော့ ကျင်ကျောင်းရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ဓားပြအုပ်စုတစ်စုက သူမနောက်ကနေ လိုက်ပါသွားကြပြီး မြို့ထဲကနေ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဘယ်ရဲမက်ကမှ သူတို့ကို မတားရဲကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိစ္စတွေက အရမ်းမြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာပြီး အချိန်တွေက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရဲ့ အခြေအနေတွေက လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေကြောင်း သတင်းများ ရောက်ရှိလာသည်။ အဓိက ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းအချို့က မဟာမိတ် စတင်ဖွဲ့စည်းလာကြပြီး အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်နဲ့ မြောက်အရပ်က ထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးခုကလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အင်အားစုများကို စတင် သိမ်းသွင်းလာကြသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ခြောက်ဆယ်က မဟာစစ်ပွဲကြီး ပြန်ဖြစ်တော့မယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရာအားလုံးက စာအုပ်ထဲက မှတ်တမ်းတွေအတိုင်း ဖြည်းညင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒုက္ခပါပဲ... သူဌေးလု... ဒုက္ခပါပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့ နေ့လယ်စာ ဆိုင်ဖွင့်ချိန် ပြီးဆုံးသွားလို့ လုချန် တံခါးဖွင့်လိုက်ချိန်မှာပဲ လူတစ်ယောက် အလောတကြီး ပြေးလာတာကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာဖြစ်လို့လဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှောက်ချင်း... သခင်မလေး ရှောက်ချင်းကို မြို့ပြင်ရောက်အောင် လှည့်စားခေါ်သွားကြပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်မလေး ရှောက်ချင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေပါ... သူဌေးလု မြန်မြန်သွားပါ... သူတို့က အမတ်ချုပ်ဆီက ပိုက်ဆံယူထားပုံရတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ရဲ့ မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေက ဘယ်တော့မှ သေမသွားဘူးပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီတုန်းက အမတ်ချုပ်စံအိမ်ကြီး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး အပျက်အစီးတွေအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပေမဲ့ အမတ်ချုပ်ကိုယ်တိုင်ကတော့ အစကနေအဆုံး ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက တော်ဝင်အမိန့်နဲ့ မြို့ပြင်ရောက်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က အမတ်ချုပ် နန်းတွင်းကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပေမဲ့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက တိတ်တဆိတ် အကြံအစည်တွေ ထုတ်နေခဲ့တာဖြစ်ပြီး အခုတော့ လှုပ်ရှားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save