Book List

<h2 style="text-align: center;">ရှန်းရှလောကမှာ တည်းခိုခန်းလေး ဖွင့်ထားတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန် - March</h2> <h2 style="text-align: center;">စာစဉ်(၃၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါက တစ်အိုးတည်း ပေါင်းပြုတ်ထားတဲ့ စွပ်ပြုတ်ပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက် ထွက်သွားသည်နှင့် သံသယဝင်နေသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက မှော်ဆေးတောင် တစ်ခါမှ မဖော်စပ်ဖူးဘဲနဲ့ ဆေးလုံးဖော်မြူလာကို လိုက်ရှာနေတယ်တဲ့လား... ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို သူ့ဆီ ပေးလိုက်တာက အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်ကြားသခင်စွန်းက သူ့ကို ခေါ်လာတာဆိုတော့လည်း သူ့ကို စမ်းကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ... သူ့ဆီမှာ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီတစ်ခုခု ရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားထားပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ရှောင်နင်၏နောက်မှ လိုက်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် တောင်ကြားထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး လေထဲသို့ တက်လှမ်းကာ နေ့ခင်းက လုချန်ရောက်ခဲ့ဖူးသော ဘိုးဘေးခန်းမဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေး... အထဲမှာ ဆေးလုံးဖော်မြူလာတွေကို သိမ်းဆည်းထားပါတယ်... ဝင်ကြည့်လို့ရပေမယ့် ဘာကိုမှတော့ ကိုင်တွယ်လို့ မရပါဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... နားလည်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခန်းမအတွင်း၌ သူထင်ထားသလို မှိုတက်နေသော အနံ့အသက်မျိုး မရှိဘဲ လတ်ဆတ်သန့်ရှင်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ နေရာက သိပ်မကျယ်ဝန်းလှပေ။ သားရဲသားရေချပ်များကို နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး အပိုင်းများခွဲခြားကာ စီစဉ်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဆင့်များကို ဖော်ပြထားသည့် ကြယ်တစ်ပွင့်၊ ကြယ်နှစ်ပွင့် အစရှိသော အညွှန်းစာသားများကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ကြယ်တစ်ပွင့်နှင့် ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးဖော်မြူလာများကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်များကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေး... အရင်ကြည့်နှင့်လိုက်ပါ... ရှောင်နင် သခင်လေးအတွက် လိုအပ်မယ့် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို သွားပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... ကျေးဇူးပဲ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်နင်က ခန်းမ၏ အနောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ ‘ကျွီ’ ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူမ၏ ခြေသံများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အထဲတွင် လျှို့ဝှက်တံခါးတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများက အလွန်ပေါများပြီး လုချန် မည်သည့်ပစ္စည်းကို လိုအပ်မည်မှန်း ရှောင်နင် မသိသဖြင့် ရှိသမျှအကုန်လုံးကို သယ်လာခဲ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေး... ဒါက သခင်လေးလိုချင်တဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ လုချန်သည် ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးဖော်မြူလာ အပိုင်းရှေ့တွင် ရပ်ကာ အလွန်အာရုံစိုက်ပြီး လေ့လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနံရံပေါ်တွင် သားရဲသားရေချပ် တစ်ခုတည်းသာ ချိတ်ဆွဲထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးဖော်မြူလာက ဆေးတောင်ကြား၏ ရတနာဖြစ်သည်။ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးတွင် ဤဖော်မြူလာတစ်ခုတည်းသာ ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းက ပြယုဂ်တစ်ခုအနေဖြင့်သာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဆေးတောင်ကြားကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို မည်သူကမျှ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သူပင်လျှင် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု၏ နံပါတ်တစ် နတ်ဘုရားဆေးလုံး ဖော်စပ်သူအဖြစ် ချီးကျူးခံခဲ့ရဖူးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဇယ်ထျန်းဆေးလုံး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီဆေးလုံးကို မြိုချလိုက်ပါ... သင့်ကံကြမ္မာကို သင်ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်လိမ့်မည်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးအတွက် မှတ်တမ်းတစ်ခုလုံးတွင် ထိုစာသားလေးသာ ပါရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုစာသားလေးကပင် ဤဆေးလုံး မည်မျှကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်သည်တဲ့လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငါ့ကံကြမ္မာက ကောင်းကင်ဘုံနဲ့မဆိုင်ဘူး... ငါ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖော်မြူလာ၏ အောက်ဘက်တွင် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုထားသည်။ အများစုမှာ ကြယ်ငါးပွင့်နှင့် ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ လေ့လာရင်း ကြယ်ငါးပွင့်နှင့် ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများအစား ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို မည်သို့ အစားထိုးရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးတောင်ကြားတွင် ဤကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးဖော်မြူလာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ရန် ဤဇယ်ထျန်းဆေးလုံးကို မဖြစ်မနေ ဖော်စပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့် ရှောင်နင် စိုးရိမ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေး... ကျွန်မတို့ ပြန်သွားသင့်ပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခဏလေး”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ လက်ညှိုးတင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးပါဦး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်နင်က သူ ဘာလုပ်ချင်မှန်း မသိသော်လည်း တောင်ကြားသခင်စွန်းကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်ထားသူဖြစ်၍ ဆက်စောင့်နေလိုက်သည်။ ထိုစောင့်ဆိုင်းမှုက ဆယ်နာရီ တိတိ ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟုတ်ပါသည်။ ဆယ်နာရီ တိတိပင်။ လုချန်က ဖော်မြူလာရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး ရှောင်နင်က သူ၏ဘေးတွင် စောင့်နေခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေ၍သာ။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် လဲကျသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပြင်ဘက်တွင်တော့ နေ့နှင့်ညပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအတောအတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက် လာရောက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ရှောင်နင်က သခင်လေးသည် ဆေးလုံးဖော်မြူလာကို လေ့လာနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပါဘူး... အချိန်လည်း မကျန်တော့ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">လာစစ်ဆေးသူက ခေါင်းခါပြီး ထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာ ကွင်းပြင်တွင် တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ ရယ်မောသံများက ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်က ဘယ်မှာလဲ... ပုန်းနေတာလား... ထွက်လာဖို့ အရမ်းကြောက်နေတာလား... ပြီးတော့ ဟို စွန်းဆိုတဲ့ကောင်ကလည်း အခုထိ ချောင်ကပ်နေတုန်းပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ လှောင်ပြောင်မှုများကြောင့် တောင်ကြားသခင်စွန်း၏ ထောက်ခံသူများအားလုံး ဒေါသထွက်ကာ မျက်နှာများ နီရဲလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကုန်လွန်သွားပြန်သည်။ ရှောင်နင်၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် လုချန်က စကားစပြောလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကဲ... သွားရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုဆယ့်တစ်နာရီအတွင်း သူက ဖော်မြူလာကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး ကြယ်ငါးပွင့်နှင့် ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မည်သို့အစားထိုးရမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုဆိုလျှင် ပြိုင်ပွဲစဖို့ တစ်နာရီပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောက်ပဲ အချိန်ကျန်တော့တယ်... ဟူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားအတွင်းရှိ ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာ ကွင်းပြင်၌။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဖိတ်ထားတဲ့ စိန်ခေါ်သူက ဘယ်မှာလဲ... အချိန်စေ့နေပြီကို အခုထိ ရောက်မလာသေးဘူး... သူ တကယ်ပဲ အမြီးကုပ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတာလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရည်အချင်းလည်း မရှိဘဲနဲ့ ဟန်ရေးပြနေသေးတယ်... စည်းကမ်းတွေကို ကြားလိုက်ရတာနဲ့ သူ ထွက်ပြေးသွားတာ... ဟို စွန်းဆိုတဲ့ သတ္တိကြောင်ကောင်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အမှန်တရားကို မရင်ဆိုင်ရဲတာလား... ဒါမှမဟုတ် အရှက်ကွဲမှာကို ကြောက်နေတာလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ အဖွဲ့ဘက်မှ လှောင်ပြောင်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့က ဘာတွေအော်နေတာလဲ... ငါ ဘယ်လို ဆေးဖော်ရမယ်ဆိုတာ မင်းတို့ဆီက ခွင့်ပြုချက်တောင်းဖို့ လိုလို့လား... ဆယ့်နှစ်နာရီဆက်တိုက် ထိုင်နေတာ... မင်းတို့ လိပ်ခေါင်းထွက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားအဝမှ လုချန်၏အသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သူက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး ထိုင်ခုံအခင်းရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ပေါ်လာမှုက တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ အဖွဲ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ သူတို့က လုချန် တကယ်ပဲ ထွက်ပြေးသွားပြီဟု ယုံကြည်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်နင်... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြာသွားရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာမှ လုံးဝထွက်မသွားခဲ့သော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးက ဇယ်ထျန်းဆေးလုံးဖော်မြူလာကို လေ့လာနေလို့ပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဇယ်ထျန်းဆေးလုံး... သူက အဲဒါကို ဘာလို့ သွားကြည့်ရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">အနီးနားရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဆေးလုံး တစ်လုံးမှပင် မဖော်စပ်ဖူးဘဲ ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဖော်မြူလာကို တန်းသွားကြည့်တယ်တဲ့လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မ... ကျွန်မလည်း မသိဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်နင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုင်ခုံအခင်းရှေ့တွင် ထိုင်နေသော လုချန်က သူ၏အာရုံကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် စောစောက မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်ကဲ့သို့ပင် ဆေးမီးဖိုကိုယ်ထည်ကို ပုတ်လိုက်ရာ အဖုံးက သူ့အလိုလို ပွင့်တက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးမီးဖိုအောက်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်... အစစ်အမှန် သမာဓိမီး... မျိုးကွဲမီးတောက်တောင် မဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါ့ကိုများ လာယှဉ်ပြိုင်ရဲသေးတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်က မထီမဲ့မြင်အပြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးတောင်ကြားက အစစ်အမှန် သမာဓိမီးကို ငှားရမ်းထားကြောင်း သူ ကြိုသိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုချန် ၎င်းကို အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အရေးမစိုက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်မှာ ဤအစစ်အမှန် သမာဓိမီးကို ဆေးတောင်ကြားထံ ရောင်းချခဲ့သူမှာ လုချန်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း သူ မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုခဏမှာပင် လုချန်က ဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို ဆေးမီးဖိုထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ထည့်လိုက်ရာ မီးတောက်များ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား... သေပါပြီ... မင်းတို့ တွေ့လိုက်လား... သူက အရာအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ထည့်လိုက်တာလေ... ပြီးတော့ မီးကိုလည်း အကြီးကြီး တင်လိုက်သေးတယ်... ဒီ လူပြက်ကောင်ကို ဘယ်ချောင်ကနေ ရှာလာခဲ့တာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် လှောင်ပြောင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့က ဘာသိလို့လဲ... သူ့မှာ အချိန်မရှိတော့လို့ ဒါက သူ့ရဲ့ ဖြေရှင်းနည်းလေ... ‘ခွေးတစ်ကောင် ချောင်ပိတ်မိသွားရင် နံရံကို ကျော်ခုန်တတ်တယ်’ လို့ ငါကတော့ ခေါ်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်... အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်... ဒီ တစ်အိုးတည်း ပေါင်းပြုတ်ထားတဲ့ စွပ်ပြုတ်ကြီးက ဘယ်လို အထူးအဆန်းတွေ ထွက်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ... ဟားဟား... ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ လှောင်ပြောင်သံများက တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ အဖွဲ့ဘက်မှသာ မကတော့ဘဲ တောင်ကြားသခင်စွန်း၏ ထောက်ခံသူများပင် မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ နည်းလမ်းက မှော်ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေသည်နှင့်သာ တူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့တော့ ပြီးပြီ... တကယ်ကို ပြီးသွားပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စင်မြင့်ပေါ်တွင်တော့ လုချန်၏ စိတ်က လုံးဝအာရုံစူးစိုက်ထားသည်။ အပြင်ဘက်မှ လှောင်ပြောင်မှုများက သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ လွှမ်းမိုးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမြောက်အမြားကို ပစ်ထည့်ကာ အစစ်အမှန် သမာဓိမီးကို အမြင့်ဆုံးသို့ တင်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ တူးခြစ်ခြစ် အနံ့သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ ရေစတင်ထည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ အနှစ်သာရကို စုစည်းထုတ်ယူပြီး ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်များနေရာတွင် အစားထိုးရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save