Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆေးလုံး ပုံပေါ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လုံးဝကို အာရုံစူးစိုက်ထားသည်။ ဤဇယ်ထျန်းဆေးလုံးကို လေ့လာသုံးသပ်ရန် ဆယ့်တစ်နာရီကြာ အချိန်ယူခဲ့ရသောကြောင့် သူက ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဘေးမှ ကြည့်နေသူများကတော့ သူနှင့်မတူဘဲ ရှေ့ဆက်ဘာလုပ်ရမည်ကို တွေးကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်များက တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စင်မြင့်ပေါ်မှ ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်သည် သူ၏ အနက်ရောင် ဆန်းကြယ်မီးကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအဆင့်အတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအနက်ရောင် ဆန်းကြယ်မီးမှ အလွန်ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာရာ စင်အောက်ရှိ လူတိုင်းက သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအပူရှိန်က ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာမြင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည်လျော့ကျသွားကာ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက မှော်ဆေးပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးလုံး ပုံပေါ်လာတော့မည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်ဆယ့်နှစ်နာရီအတွင်း ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုပြီး ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်းပင်။ တကယ်လို့သာ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် ဤလူငယ်သည် ဆေးတောင်ကြား၏ ယခင် တောင်ကြားသခင် နှစ်ဦးစလုံးကို ကျော်လွန်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတချို့ဆိုလျှင် မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်၏ ရှေ့ရှိ ဆေးမီးဖိုမှ ပျံ့လွင့်လာသော ဆေးလုံး၏ ရနံ့ကိုပင် ရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးသွားလောက်ပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား... အထင်ကြီးစရာပဲ... စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ ဂုဏ်ယူရတဲ့ တပည့်ပီသပါပေတယ်... သူက ငယ်ရွယ်ပေမယ့် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးမှာ အငြင်းပွားစရာမလိုတဲ့ နံပါတ်တစ် မှော်ဆေးပညာရှင်လို့တောင် သတ်မှတ်လို့ရတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်၏ အရည်အချင်းက သူကိုယ်တိုင်ထက်ပင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက လုချန်သည် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မီးပြင်းပြင်းဖြင့် ပြုတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အထဲသို့ နောက်ထပ် ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုလည်း ဆက်တိုက် ပစ်ထည့်နေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက်ကို ယှဉ်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ကွာခြားချက်က ချက်ချင်းဆိုသလို သိသာထင်ရှားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တက်စမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်က ဆေးမီးဖိုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထပ်ပုတ်လိုက်ရာ အဖုံးက ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆေးလုံး ပုံပေါ်လာပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးမီးဖိုပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မီးဖိုဝမှ အရောင်သုံးမျိုးရှိသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရောင်သုံးမျိုး အလင်းတန်း... တကယ်ကြီး ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးလုံးများကို ကြယ်ကိုးပွင့်အထိ အဆင့်ခွဲခြားထားသည်။ ကြယ်အဆင့်တစ်ခုစီသည် အရောင်တစ်ရောင်ကို ကိုယ်စားပြု၏။ ကြယ်တစ်ပွင့်လျှင် အရောင်တစ်မျိုး၊ ကြယ်နှစ်ပွင့်လျှင် အရောင်နှစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ကြယ်သုံးပွင့်ဆိုလျှင် သဘာဝကျကျပင် အရောင်သုံးမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ရှေ့ရှိ ဆေးမီးဖိုကို ကြည့်ကာ မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် စင်မြင့်ထက်မှနေ၍ အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆေးထုတ်လိုက်ပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စောစောက ပြိုင်ပွဲစည်းကမ်းများကို ကြေညာခဲ့သော ဒိုင်လူကြီးက ကျောက်စိမ်းလင်ပန်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။ သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော ချီစွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အရောင်သုံးမျိုး ခပ်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသော လုံးဝန်းသည့် ဆေးလုံးသုံးလုံးက ချီစွမ်းအင်များနှင့်အတူ ဆေးမီးဖိုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်စိမ်းလင်ပန်းပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ တကယ်ပဲ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရည်အသွေး သိပ်မမြင့်ပေမယ့် ဒါက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး ဆယ့်နှစ်နာရီအတွင်း ဖော်စပ်ထားတာလေ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပွက်လောရိုက်သွားကြသည်။ လူတချို့က မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်ကို အလွန် ရှုပ်ထွေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုမျိုး ရရှိထားခြင်းက သူ၏ အနာဂတ်အောင်မြင်မှုများသည် အတိုင်းအဆမရှိ မြင့်မားနေမည်ဟု တွေးတောလိုက်မိကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်က စင်အောက်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အခြားသူများအားလုံးကို မာနတကြီး လျစ်လျူရှုကာ တောင်ကြားသခင်ဟုန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခြား ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင်လည်း ရလဒ်ကို မြန်မြန် ကြေညာလိုက်ပါတော့... ကျုပ် အလုပ်များတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အမူအရာက မောက်မာနေပြီး သူ၏စကားများက ပို၍ပင် မောက်မာလွန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း သူက အခြားသူကို ပြိုင်ဘက်ဟုပင် သတ်မှတ်မထားပေ။ သူ ပြီးသွားသည်နှင့် ရလဒ်ကို ချက်ချင်း ကြေညာစေချင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုကဲ့သို့ မောက်မာသော စကားများက ရှိနေသူအားလုံးအတွက်တော့ အတော်လေး သဘာဝကျနေသည်ဟု ထင်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူငယ်က အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးတွင် မည်သူကမျှ သူရရှိထားသော အောင်မြင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ငါ ဟုန်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နေဦး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် အသံတစ်သံက တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ ကြေညာတော့မည့် စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းက အသံထွက်ပေါ်လာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ စင်မြင့်ပေါ်မှ လုချန်က ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပြုတ်နေရင်း အောက်ဘက်ရှိ လူများကို လှမ်းပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အချိန်လည်း မပြည့်သေးဘူး... ကျုပ်ရဲ့ ဆေးလုံးလည်း မပြီးသေးဘူး... ခင်ဗျားက ဘာလို့ ရလဒ်ကို ကြေညာချင်နေရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ပါရမီရှင်၊ မင်းက အမှိုက်မို့လို့လေ...”</p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်က မထီမဲ့မြင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မီးကိုတောင် သူများဆီက ငှားပြီး ဆေးဖော်ရတဲ့ မင်းလိုကောင်က ငါနဲ့အတူတူ ထိုင်ပြီး ဆေးဖော်ခွင့်ရတာကိုပဲ ဂုဏ်ယူသင့်နေပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီးငှား၍ ဆေးဖော်ခြင်းဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် ဆန်းကြယ်မီးကို ပေါင်းစပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ပြင်ပမီးတောက်များကို အသုံးပြုခြင်းကို ဆိုလိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟက်...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပါရမီရှင်... မင်းလို အမှိုက်ကောင်ကတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပါရမီရှင်လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏အသံက ကျယ်လောင်နေပြီး သူ၏စကားများကလည်း တဖက်လူအား အထင်သေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တဖက်လူကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့် လေသံမျိုးဖြစ်ပြီး မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ မောက်မာနေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား... ဂျူနီယာလေး... ဒီနေရာမှာ ဒီလောက် ရူးသွပ်တဲ့ စကားတွေပြောဖို့ ဘယ်ကနေ ယုံကြည်မှုတွေ ရလာတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်ရဲ့ဆေးလုံးတောင် မပြီးသေးတဲ့အချိန်မှာ ရလဒ်ကို ကြေညာရအောင် ခင်ဗျားက ဘာကောင်မို့လို့လဲ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တောင်ကြားသခင်ဟုန်အား ဆဲရေးကာ ပြန်ပက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘တောက်... ငါက မစ်ရှင်လာလုပ်တာကို ဒီလိုကောင်နဲ့ လာတိုးနေတယ်။ ဘာလဲ... ငါ့မစ်ရှင်ကို တိုက်ရိုက်ကြီး ကျရှုံးသွားစေချင်နေတာလား...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဂျူနီယာ... မင်း စကားပြောတာ ဆင်ခြင်ဖို့ လိုမယ်နော်...”</p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို ကြမ်းတမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ဂျူနီယာလို့ ခေါ်တယ်ပေါ့လေ... ခင်ဗျားက ခေါ်ဖို့ရော ထိုက်တန်လို့လား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှင့် စကားများနေစဉ်မှာပင် လုချန်က ဆေးမီးဖိုထဲရှိ အရာများကို ဆက်လက် ပြုတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံး ထုတ်ယူခြင်းအဆင့်က ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန်က စင်အောက်မှနေ၍ လုချန်အား အတန်ကြာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေသော်လည်း စင်ပေါ်ရှိလူက အလွန်တရာ အာသွက်လျှာသွက်ရှိလှပြီး သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော စကားလုံးများကိုပင် အသုံးပြုနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဖုန်ရှူလိုက်’ တဲ့လား... ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်သော်လည်း ကြားလိုက်ရုံနှင့် ထိုစကားက အဓိပ္ပာယ်ကောင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူကိုယ်တိုင် ရုတ်တရက် အာရုံစိုက်ခံရသူ ဖြစ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းလို ဂျူနီယာတစ်ယောက်နဲ့ ငါ စကားမများချင်တော့ဘူး... ကောင်းပြီလေ... မင်းက ပြိုင်ချင်သေးတယ်ဆိုမှတော့ နောက်ထပ် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်လောက် ငါ စောင့်ပေးမယ်... အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်သွားရင်တော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့အချိန် ပြည့်သွားပြီပဲ... မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက မင်းရဲ့ ပါးစပ်လောက် စွမ်းမစွမ်း ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန်က နောက်ကျလျှင် လုချန်အား အရှက်ခွဲရန် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကောင်လေးက ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် ယုံကြည်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူ ဆေးမီးဖိုကို စတင်သုံးစွဲခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ယခုအထိ နာရီဝက်ပင် မပြည့်သေးပေ။ အင်မော်တယ်တစ်ပါးဆိုလျှင်တောင် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို မဆိုထားနှင့်၊ သာမန် ဆေးလုံးတစ်လုံးကိုပင် ဖော်စပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီကောင်လေးကို အရှက်ခွဲရုံသာမက ဟို စွန်းဆိုတဲ့ကောင်ကိုလည်း သူ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စင်ပေါ်ရှိ လုချန်ကို ကြည့်ကာ တောင်ကြားသခင်စွန်း၏ ထောက်ခံသူများပင်လျှင် ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက် မထားတော့ပေ။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်တိုလေးသာ ကျန်ရှိတော့ရာ သူ ဘာများလုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ တကယ်လို့ သူက ဆန်းကြယ်မီးကို ပေါင်းစပ်ထားနိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်ကလည်း ထွက်မသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ဆိုသည်မှာ မကြာလွန်းသလို မြန်လွန်းသည်လည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန်နှင့် အခြားသူများအတွက်တော့ ထိုစောင့်ဆိုင်းရမှုက ပျင်းစရာကောင်းပြီး အချိန်ကုန်နှေးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရှောင်နင်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီး အတွက်တော့ အလွန်မြန်ဆန်နေသည်ဟု ခံစားရ၏။ လုချန် ဘာမှ သိပ်မလုပ်ရသေးခင်မှာပင် အမွှေးတိုင်က ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် လုချန်က နောက်ဆုံးအလုပ်နှင့် အရေးအကြီးဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ဆေးလုံးအကွက်အဆင်များ ရေးဆွဲခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်ငါးပွင့်နှင့်အထက် မည်သည့်ဆေးလုံးမဆို ဆေးလုံးအကွက်အဆင်များ ပါရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ကြယ်အစီအရင်များနှင့် အခြားသော အရာများအပါအဝင် ကျယ်ပြန့်သော အသိပညာများ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အားလုံးက လုချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းနေပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မီးတောက်များကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများက သဘာဝကျကျပင် လက်သင်္ကေတများကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ သူက ၎င်းတို့ကို တစ်ခါမှ မသင်ယူခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် အားလုံးက မသိစိတ်၏ တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စင်ပေါ်ရှိ မီးတောက်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လုချန်တစ်ယောက် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေပြီဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မီးငှားပြီး ဆေးဖော်တာကိုများ မီးအကြီးကြီးနဲ့ အပူပေးနေသေးတယ်... ရယ်စရာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကိုယ်သူများ ဆန်းကြယ်မီးကို ပေါင်းစပ်ထားတယ်လို့ ထင်နေတာလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ယောင်ဝါးဝါး လိုက်လုပ်နေတာလား... ဟာသပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လှောင်ပြောင်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ လုချန်သည် စောစောက မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို အတုခိုးနေသည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်ဆယ်စက္ကန့် ကြာသွားသည်။ ဆယ်စက္ကန့်အကြာတွင် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များ လျော့ကျသွားရာ စောစောက မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ် လုပ်ခဲ့သည်မှာ ဆေးလုံးကို စုစည်းပြီး ၎င်း၏ အရည်အသွေးကို ကြယ်နှစ်ပွင့် အဆင့်မြင့်မှ ကြယ်သုံးပွင့် အဆင့်နိမ့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်တော့ လုချန် လုပ်ခဲ့သည်မှာ ဆေးလုံးအကွက်အဆင်များ ရေးဆွဲကာ ဆေးလုံးကို ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်မှ ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save