Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခွာလိုက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဆုံးဖြတ်ခင် အခွံကို အရင်ခွာကြည့်ရမယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသော စကားကြောင့် ဒိုင်လူကြီးမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီး အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီ အမည်းရောင် အညစ်အကြေးအလွှာလေ... အဲဒါကို နည်းနည်းလောက် ခွာထုတ်လိုက်ပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အာ...”</p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီးက လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော အမည်းရောင်အရာဝတ္ထုကို မသိစိတ်အရ လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏လက်နှင့် ထိမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အမည်းရောင် အညစ်အကြေးအချို့က ကွာကျသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ထုထည်ကလည်း ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မရပ်နဲ့... ဆက်ခွာပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ စကားအတိုင်း ဒိုင်လူကြီးက နောက်ထပ်တစ်လွှာကို ခွာချလိုက်ရာ ထုထည်က ထပ်မံ၍ ထက်ဝက် လျော့ကျသွားပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထပ်ခွာပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထုထည်က ထပ်မံ သေးငယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခွာလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီး၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းလင်ပန်းပေါ်မှ အမည်းရောင်အရာဝတ္ထုမှာ လက်ဆစ်ခန့်အရွယ်အစားသာ ကျန်ရှိတော့သည့် အချိန်ရောက်မှသာ လုချန်က ‘ခွာလိုက်’ ဟူသော စကားကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... အခု ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်လို့ ရပါပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်...”</p> <p style="text-align:justify">ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဒိုင်လူကြီးမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခု ဆုံးဖြတ်ရမယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘာသဘောလဲ... ဒါက ကျရှုံးသွားတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလို့လဲ... ဟိုဘက်ဒီဘက် ခွာထုတ်နေလို့ရော ဘာကွာခြားသွားမှာမို့လို့လဲ... ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကိုများ ခွာထုတ်နိုင်မှာမို့လို့လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နေဦး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီအလင်းတန်းက ဘာလဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ရှေ့ရှိ သေးငယ်သော အမည်းရောင်အရာဝတ္ထုပေါ်တွင် အရောင်တစ်မျိုးတည်းရှိသော အလင်းတန်းတစ်ခု လည်ပတ်နေသည်ကို ဒိုင်လူကြီးက ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တကယ်ကြီး ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးများလား... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒိုင်လူကြီး၏ ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်တကြီး တုန်လှုပ်မှုလှိုင်းတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ဆေးလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကပင် ဤမျှ တင်းမာမှုကို မခံစားခဲ့ရပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုချန်က ဤဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန် နာရီဝက်သာ အချိန်ယူခဲ့သည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက နာရီဝက်အတွင်း ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့တာများလား... ဒါက နည်းနည်းတော့ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းနေပြီ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤရလဒ်ကို တွေးမိပြီးနောက် ဒိုင်လူကြီး၏ လက်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားကာ စောစောက အလင်းတန်းထွက်ပေါ်လာသည့် နေရာကို သတိထား၍ ထိတွေ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လက်ချောင်းနှင့် ထိမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နောက်ထပ် အမည်းရောင်အလွှာတစ်ခု ကွာကျသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအမည်းရောင်အလွှာ ကွာကျသွားသည်နှင့်အတူ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တကယ်ကြီးပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒိုင်လူကြီး၏ နှလုံးသားကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး... နာရီဝက်အတွင်း ဖော်စပ်ထားတဲ့ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးတဲ့လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ဒိုင်လူကြီးသာမက အခြားသူများအားလုံးလည်း အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး တောင်ကြားသခင်ဟုန်ပင်လျှင် လုချန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း နာရီဝက်သာ အချိန်ယူခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟက်... ရယ်စရာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ် တစ်ယောက်တည်းသာ မထီမဲ့မြင်ပြုနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူ မြန်မြန် ဖော်စပ်နိုင်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ... ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်း ဒီလောက်အများကြီးကို သုံးပြီး ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်တာက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှတယ်... ဒါလေးနဲ့ မင်းက ဒီပြိုင်ပွဲကို နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဒိုင်လူကြီးသည်လည်း ဤကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး၏ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာသည်။ လုချန်အား နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒိုင်လူကြီး၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက လုချန်ကို ကြည့်ကာ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထပ်ခွာရန် ပြောလာမည့် စကားကို ကြားချင်နေမိသည်။ ၎င်းက ဤဆေးလုံးတွင် အရောင်တစ်မျိုးထက်ပို၍ ပါဝင်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူက ကြောက်လည်း ကြောက်နေမိသည်။ တကယ်လို့များ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူ၏ရှေ့ရှိ ဤလူက ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုး ဖြစ်နေမည်နည်း။ သူက ဤကဲ့သို့ စွမ်းရည်မျိုးကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားမည်ဆိုပါက လူတစ်ယောက်တည်းက မှော်ဆေးပညာရှင် အများအပြားနှင့်ပင် တန်ဖိုးညီမျှနေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘မဟုတ်ပါဘူး... ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ တကယ်ကို လွန်ဆွဲနေမိသည်။ လုချန် ပြောလာမည့်စကားကို မျှော်လင့်နေရင်းနှင့်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက သမိုင်းနှင့် အံ့ဖွယ်ရာများ၏ မျက်မြင်သက်သေများ ဖြစ်ချင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခွာလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က စကားပြောလိုက်သည်။ ခပ်တိုးတိုး စကားတစ်ခွန်းသာ ဖြစ်သော်လည်း မှော်ပညာတစ်ခု ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ဒိုင်လူကြီးကို တုန်ရီသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဘာပြောလိုက်တာလဲ... ခွာလိုက်တဲ့လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား... ဒိုင်လူကြီး၏ လက်ချောင်းများက ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေလျက် ဆေးလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိတွေ့လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် နောက်ထပ် အမည်းရောင်အပိုင်းတစ်ခု ကွာကျသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟာ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး... ဒါက တကယ်ကြီး ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာပင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်လို့ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများမှ နာရီဝက်အတွင်း ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်းက အပေါ်ယံသာ ကောင်းပြီး လက်တွေ့မဆန်ဘူးဆိုလျှင်၊ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများမှ နာရီဝက်အတွင်း ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်းကတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလောက် ထိရောက်မှုကို သူ ဘယ်လိုများ ရယူခဲ့တာလဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလို ဆိုရင်တောင်မှ မင်းက ဒီဆေးလုံးနဲ့ နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... အချိန်ကန့်သတ်ချက်က ဆယ့်နှစ်နာရီလေ... မင်းက ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ပဲ သုံးခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ပြောပလောက်တဲ့ အားသာချက်မှ မရှိတာ...”</p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်က ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကာ လုချန်ကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူ ထပ်မခွာခိုင်းတော့လောက်ပါဘူး... ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်က အကန့်အသတ်ပဲ ဖြစ်မှာပါ... ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခွာလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအသံကြောင့် ဒိုင်လူကြီးမှာ အသက်ရှူကြပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထပ်ခွာရဦးမယ်... တကယ်ကြီး ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဆက်မတွေးရဲတော့ဘဲ လက်ကို လှမ်းလိုက်သည်။ နောက်ထပ် အမည်းရောင်အပိုင်းတစ်ခု ကွာကျသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ထပ် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုရားရေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အံ့ဖွယ်ရာတစ်ခုပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက အံ့ဖွယ်ရာတစ်ခုပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒိုင်လူကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများက ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းလည်း မှင်တက်သွားကြပြီး တောင်ကြားသခင်ဟုန်ပင်လျှင် အပါအဝင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နာရီဝက်အတွင်း ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးတဲ့လား... သူ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့များလဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက သူမ၏ပေါင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲဆိတ်လိုက်ရာ ရှင်းလင်းသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ အိမ်မက်မက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်နင်လည်း ဆွံ့အမှင်တက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်ပင်လျှင် စကားအပြောရခက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ထပ်မံ၍ စကားပြောလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလို ဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ... ငါက သုံးလုံးတောင် ဖော်စပ်ထားတာ... မင်းမှာက တစ်လုံးတည်း ရှိတာလေ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခွာလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဒိုင်လူကြီးသည် နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ရသေးခင် လုချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထပ်... ခွာရဦးမယ်တဲ့လား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီးက သူ အကြားအာရုံ မှားယွင်းသွားသလားဟု သံသယဝင်သွားသကဲ့သို့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကလည်း သူတို့ နားကြားမှားသွားသလားဟု သံသယဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထပ်ခွာရဦးမယ်ဆိုတော့ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်များ ဖြစ်နေမလား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးမှာ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို ဘယ်သူက ဖော်စပ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒီလူကလွဲရင်ပေါ့...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီးက တံတွေးကို ခပ်ပြင်းပြင်း မြိုချလိုက်သည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့်လား၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်မှုကြောင့်လား မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဆေးလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိတွေ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအမည်းရောင်အရာဝတ္ထုကြီးကို ထိတွေ့လိုက်တိုင်း လိမ္မော်သီးအခွံခွာနေရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို အနည်းငယ်စီ ဖော်ထုတ်ပြသလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ထပ် ထင်ရှားသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအမြောက်အမြား ရှိနေသော တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာရှိ တိတ်ဆိတ်မှုက မည်သူကမျှ စကားမပြောခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ မည်သူကမျှ အသက်မရှူရဲကြခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထပ်ခွာလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ဒိုင်လူကြီးမှာ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အသိစိတ်များက အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပြီဖြစ်သည်။ သူက ထပ်မံ၍ ထိတွေ့လိုက်ရာ နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ အမည်းရောင်အရာဝတ္ထု တစ်ခုလုံး၏ ခြောက်ပုံငါးပုံခန့်မှာ ခွာထုတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး အရောင်ငါးမျိုးရှိသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေကာ ၎င်းက ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအရောင်ငါးမျိုးရှိသော အလင်းတန်းများက မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်ကို လုံးဝ ဆွံ့အသွားစေပြီး သူ ဆက်၍ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအရာအားလုံးက လူတိုင်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၊ ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး၊ နာရီဝက် အချိန်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ခွာလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အံ့ဖွယ်ရာက ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားပြီဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်နေချိန်မှာပင် လုချန်၏ အသံက ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး စိုးရိမ်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် ကြွက်တက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဤခံစားချက်က အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။ ရှိနေသူများထဲတွင် သူက အပြင်းထန်ဆုံး ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်က ဤဆေးလုံးကို အနည်းငယ်စီ ခွာထုတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်များဖြင့် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နှလုံးသားက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုန်ပေါက်နေပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ လုံးဝ မဟုတ်ပါ။ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ရာ မည်သူမဆို ဤကဲ့သို့ ခံစားရမည်သာ ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ သင်က တစ်နေ့နေ့တွင် သင်ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားပါကလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အမည်းရောင်အပိုင်း ကွာကျသွားပြီး ဆဋ္ဌမမြောက် အရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဒိုင်လူကြီးမှာ ချက်ချင်း သတိလစ်မေ့မြောသွားလေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ၎င်းကို ၎င်း ပြန်လည်ကာကွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့သာ သူက ဤကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ဆက်လက် ခံစားနေရမည်ဆိုပါက အမှန်တကယ် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရောင်ခြောက်မျိုးရှိသော အလင်းတန်း... ဆိုလိုသည်မှာ ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဇယ်ထျန်း... ဆေးလုံး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save