Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိုးမန့်တွင် ပို့စ်တင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာရှိ လူများထဲတွင် ဇယ်ထျန်းဆေးလုံး၏ တန်ဖိုးကို မသိသူ မည်သူရှိမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးတွင် တစ်လုံးတည်းသာရှိသော ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤဆေးလုံးတစ်လုံးက ဆေးတောင်ကြားတစ်ခုလုံးထက်ပင် ပို၍ အဖိုးတန်လေသည်။ ယုတ္တိကျကျပြောရလျှင် ပြိုင်ပွဲအတွင်း၌ပင် ဖော်စပ်သူက ထိုဆေးလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိသည်။ မှုန်ကုပ်ကုပ်လူငယ်က မောက်မာစွာဖြင့် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးသုံးလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကတော့ ကွာခြားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး အလုံးတစ်ရာဆိုလျှင်တောင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်သေးဘူး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး အလုံးတစ်ထောင်တောင်မှ ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံး၏ တန်ဖိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုတော့ ဤဟုန်ဆိုသည့်လူက ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ သိမ်းပိုက်ချင်နေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် လူအများအပြားက တောင်ကြားသခင်ဟုန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လာတဲ့သူ မှန်သမျှ သတ်ပစ်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးက လူသားတို့၏ လောဘကို ကြီးထွားလာစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တောင်ကြားသခင်ဟုန်၏ မျက်လုံးများက သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သူ၏ ထောက်ခံသူများကလည်း သူ ဆေးလုံးရရှိရေးကို သေချာစေရန် သူ၏ဘေးတွင် စုရုံးလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် လေထုက တင်းမာနေသည်။ တောင်ကြားသခင်စွန်း၏ ထောက်ခံသူများက လုချန်၏ဘက်မှ ရပ်တည်ကာ တောင်ကြားသခင်ဟုန်တို့အဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်တို့ဘက်တွင် လူအင်အား ပိုများသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားက အနည်းငယ် အားနည်းနေသည်။ သူတို့ထဲတွင် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မပါဝင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လုချန်က အလျင်စလို ဖြစ်နေပုံမပေါ်ပေ။ သူက သူ၏ မိုဘိုင်းဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ တောင်ကြားသခင်ဟုန်နှင့် အခြားသူများကို ဓာတ်ပုံရိုက်လိုက်ပြီး မိုးမန့်တွင် ပို့စ်တင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလူ့ခေါင်းကို ဖြတ်နိုင်ရင် ဆုကြေးအကြီးကြီး ပေးမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမိုးမန့်ပို့စ် တက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အောက်ဘက်တွင် ကွန်းမန့်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက မိုဘိုင်းဖုန်း၏ ကြီးမားသော ဆွဲဆောင်မှုကို ပြသနေသည်။ လူအများအပြားက ဖုန်းကို အမြဲတမ်း ကိုင်တွယ်ကာ မိုးမန့်ကို ဆွဲကြည့်နေကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချန်၏ လက်ရှိ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းက မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ပြသနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုကွန်းမန့်များထဲတွင် ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းများ၏ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် မဟာအကြီးအကဲများထံမှ ကွန်းမန့် အများအပြား ပါဝင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာဦးလေးငယ်... ဒီကလေးပေါက်စကို ကျွန်တော် သိတယ်... သူက ဆေးတောင်ကြားရဲ့ ဒုတိယတောင်ကြားသခင်လေ... သူ့ကို သတ်ပစ်ရမလား... အခုချက်ချင်း အဲဒီကို လာခဲ့မယ်...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျိုက အောက်ဘက်တွင် ကွန်းမန့်ပေးထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ရှေ့တွင်တော့ တောင်ကြားသခင်ဟုန်သည် တကယ်ကို ကလေးပေါက်စလေးသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို သတ်ပစ်... ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပြန်စာရေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်အာက အခု ကျွန်တော်နဲ့အတူ ရှိနေတယ်... ကျွန်တော်တို့ အာကာသကို ဖြတ်ပြီး တစ်မိနစ်အတွင်း ရောက်လာနိုင်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify">‘တစ်မိနစ်’ ဟူသော သဘောတရားကို အဘိုးကြီးလျိုထံ လုချန်က သင်ကြားပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုဘိုင်းဖုန်း မိတ်ဆက်ပြီးနောက်တွင် လုချန်သည် အချိန်တိုင်းတာမှု ဝေါဟာရများကို စံသတ်မှတ်ရန် စတင်ခဲ့ပြီး ‘တစ်နာရီ’ နှင့် ‘လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်’ အစရှိသည့် ဝေါဟာရများကို မိနစ်များအဖြစ် တိကျစွာ ပြောင်းလဲသတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကွန်းမန့်များက များပြားလွန်းနေပြီး လူတချို့က မက်ဆေ့ချ်ပို့ကာ မေးခွန်းများ မေးလာကြသဖြင့် လုချန်က အားလုံးကို သိမ်းကျုံး၍ တစ်ခါတည်း အကြောင်းပြန်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလူက ငါ့ရဲ့ ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို လုယူချင်နေတာ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစာ ထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောက်...”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ခွန်းဂိုဏ်းအတွင်း၌ ချန်ခွန်းဂိုဏ်းချုပ်နှင့် မဟာအကြီးအကဲများသည် ဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ထက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံသန်းတက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သုံးယောက်က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုရဲ့ အကြောင်းပြန်စာကို ခင်ဗျားတို့ မြင်လိုက်ကြလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြင်လိုက်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီ ဟုန်ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်... သူဌေးလုဆီကတောင် လုယူရဲတယ်ပေါ့လေ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို သတ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် သူတို့၏ မိုဘိုင်းဖုန်းများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြည်လာသည်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ‘ခွေးသူခိုးဟုန်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူကြ’ ဟု အမည်ရသော WeChat ဂရုတစ်ခုထဲသို့ သူတို့ ထည့်သွင်းခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂရုထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နိုတီအသံများက မရပ်မနား ချက်ချင်း မြည်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအထဲမှ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုက သူတို့သုံးယောက်၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို အဆုံးအဖြတ် ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အားလုံးပဲ ကျုပ်ရဲ့ အဝီစိတောင်မှာ စုကြ... ရှောင်အာ ဒီမှာရှိတယ်... ကျုပ်တို့အားလုံး အတူတူ သွားကြတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို အဘိုးကြီးလျိုက ပို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းများအကြားတွင် ဆေးတောင်ကြားနှင့် နီးသောသူများက ထိုနေရာသို့ တိုက်ရိုက် သွားကြပြီး ဝေးသောသူများက အဝီစိတောင်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုရုံးသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤပေါင်းစည်းလိုက်သော အင်အားက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤအရာအားလုံးကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း တောင်ကြားသခင်ဟုန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကတော့ လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောနေကြဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံး... ၎င်းက ယခု သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဇယ်ထျန်းဆေးလုံးကို စားသုံးလိုက်ခြင်းဖြင့် သူက ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုတော်ကို ရွေးချယ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့်ရောက်သွားလျှင် ဆေးတောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် ဖြစ်ခြင်းက ဘာအရေးပါတော့မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုတော်ကို ရွေးချယ်ခြင်း’ ဆိုသည်မှာ မိမိ၏ မွေးရာပါ ပါရမီကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသာ ဇယ်ထျန်းဆေးလုံးကို သန့်စင်လိုက်နိုင်လျှင် အတိုင်းအဆမရှိ တိုးတက်သွားတော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်ဟုန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားသည်။ သွေးချောင်းစီးရမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ဤတိုက်ပွဲက တန်ဖိုးရှိလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးတောင်ကြား၏ အဝင်ဝတွင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမီးဖြစ်သူ စွန်းရှောင်ရှောင်နှင့်အတူ ရှိနေသော တောင်ကြားသခင်စွန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သူက မှော်ဆေးပညာရှင်များကို နေရာအနှံ့ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ အချိန်ကို ပြန်သတိရလိုက်သောအခါ ယနေ့တွင် ပြိုင်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် သူ ပြန်လာခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ပစ္စည်းများကို လာယူရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဖေ... စိတ်မပျက်ပါနဲ့... အဖေက တောင်ကြားအတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် တချို့လူတွေက စိတ်ရင်းမမှန်ကြဘူး... သူတို့အတွက်နဲ့ အဖေ စိတ်ပူနေစရာ မတန်ပါဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">စွန်းရှောင်ရှောင်က သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ... ဒီဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ချထားခဲ့ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ အစားအသောက်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး လိုက်ရှာတော့မယ်...”</p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်းက သူ့ကိုယ်သူ ဖြေသိမ့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖခင်ဖြစ်သူကို ဤအခြေအနေဖြင့် မြင်ရသောအခါ စွန်းရှောင်ရှောင်မှာ အလွန် ဝမ်းနည်းသွားရသည်။ သူမက လုချန်ကို ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ ဒေါသထွက်လာပြန်သည်။ ထိုစဉ်က သူသာ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ကို အတင်းအကြပ် မတောင်းဆိုခဲ့လျှင် သူမ၏ ဖခင်က အစစ်အမှန် သမာဓိမီးကို ပြန်ရနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ဟုန်ဆိုသည့်လူသည် တောင်ကြားသခင် ဖြစ်နေပြီဆိုသော်လည်း အခြေအနေများက ဤမျှအထိ အောက်ကျနောက်ကျ ဖြစ်နေမည်မဟုတ်ဘဲ လူတိုင်းကလည်း ပိုစောစော သတိဝင်လာနိုင်လောက်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါတွေအားလုံးက သူ့အပြစ်တွေချည်းပဲ...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်းကတော့ သမီးဖြစ်သူ ဤသို့ တွေးနေကြောင်း လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦး တောင်ကြားအဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ မူလက စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်များကို တာဝန်ယူရသည့် လူများကို မတွေ့ရတော့ဘဲ တောင်ကြားအတွင်း၌ အလွန် သိပ်သည်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ချီများ တိုက်မိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မကောင်းတော့ဘူး... တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်းက ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားပြီး တောင်ကြားအတွင်းပိုင်းသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းတစ်ဝက်တွင် ကင်းစောင့်တာဝန်ကျသူ တစ်ယောက်က သူ့ကို မြင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်ကြားသခင်စွန်း... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ... မြန်မြန် သွားကြည့်ပါဦး... အထဲမှာ သူတို့ ချကြတော့မယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူ၏ မျက်နှာက စိုးရိမ်နေပုံရသော်လည်း တောင်ကြားသခင်စွန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သက်သာရာရသွားပုံပေါ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချကြတော့မယ် ဟုတ်လား... ဘာဖြစ်လို့လဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျား ဖိတ်ခေါ်လာတဲ့ သခင်လေးလေ... သူက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကိုပဲ သုံးပြီး နာရီဝက်အတွင်း ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်လိုက်တယ်... ဟုန်ဆိုတဲ့လူက တောင်ကြားသခင် ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရပေမယ့် သခင်လေးရဲ့ ဆေးလုံးကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားများကြောင့် တောင်ကြားသခင်စွန်းမှာ ချက်ချင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဘယ်အချိန်က လူတစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးသနည်းဟု ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသလို၊ ထိတ်လန့်သွားရခြင်းကတော့ သေချာပေါက် လုချန်၏ လုပ်ရပ်များကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှော်ဆေးပညာကို မနှစ်သက်သော စွန်းရှောင်ရှောင်ပင်လျှင် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုံးဝ ဆွံ့အသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုကို ဘေးဖယ်ထားကာ သူက တောင်ကြား၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။ သူ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လူအုပ်ကြီးကြားတွင် မျက်လုံးများ နီရဲကာ ရပ်နေသော တောင်ကြားသခင်ဟုန်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့က အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်ပုံစံဖြင့် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်း ရောက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို မြင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်ကြားသခင်စွန်း... တောင်ကြားသခင်စွန်း ပြန်ရောက်လာပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရမ်းကောင်းတယ်... အခုတော့ အဲဒီ ဟုန်ဆိုတဲ့ကောင် ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာနိုင်သေးလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က တောင်ကြားသခင်စွန်းကို မြင်လိုက်ရသလို တောင်ကြားသခင်စွန်းကလည်း လုချန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု...”</p> <p style="text-align:justify">သူက အာမေဋိတ်သံဖြင့် အော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူလား...”</p> <p style="text-align:justify">စွန်းရှောင်ရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာကလည်း ထူးဆန်းနေသည်။ သူမက စောစောလေးတင် သူ့ကို ပြဿနာသွားရှာရန် တွေးနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ယခုတော့ သူက ဤနေရာသို့ ရောက်နေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘုရားရေ... စောစောက သူတို့ပြောနေတဲ့ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကိုသုံးပြီး နာရီဝက်အတွင်း ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့သူက သူတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စွန်းရှောင်ရှောင်က လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော မျက်နှာများကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘တကယ်ကြီး သူပဲလား...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အိုး... တောင်ကြားသခင်စွန်း... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တောင်ကြားသခင်စွန်းကို လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်းက အလျင်အမြန်ပင် လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအပြုအမူက ဘေးမှ ကြည့်နေသူများကို ထပ်မံ၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... သူတို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အမူအရာတွေကို ကြည့်ရတာ ဒီလိုတွေ့ဆုံမှုအတွက် အံ့အားသင့်နေကြပုံပဲ...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒီသခင်လေးကို တောင်ကြားသခင်စွန်း ဖိတ်ခေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီမှာ အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ ကြားလို့ ဆေးလုံးလာဖော်တာပါ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် လုချန်၏ ပုံရိပ်က တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆန်းသစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါဆိုရင် ဒီသခင်လေးကို တောင်ကြားသခင်စွန်း ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပေါ့... သူက မတရားမှုကို ဝင်ကူညီပေးရုံ သက်သက်ပဲ... တကယ့်ကို ခေတ်သစ် သူရဲကောင်း လူငယ်လေးပါလား...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။ သူ၏ သေးငယ်သော ပြဿနာလေးက သူဌေးလုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်စေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဒါက အလွန်ကြီးမားသော ဂုဏ်ကျေးဇူးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... ခင်ဗျား လုပ်ပေးခဲ့တာတွေအတွက် ဘယ်လို ကျေးဇူးဆပ်ရမလဲတောင် မသိတော့ပါဘူးဗျာ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပါပြီ... လောလောဆယ် အဲဒီအကြောင်း မပြောကြရအောင်...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်ခါပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီ ဟုန်ဆိုတဲ့လူကို မြန်မြန် ရပ်တန့်ခိုင်းလို့ ရမလား ကြည့်လိုက်ဦး... ဒါမှမဟုတ်ရင် နောက်ထပ် ဆယ်စက္ကန့်ကျော်လောက်ဆိုရင် သူတို့အားလုံး သေကုန်တော့မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save