Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လာပြီး တောင်းပန်ခိုင်းလိုက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝတ်ရုံကြီးကို ချွတ်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝေ့ယီချီ၏ အမာရွတ်တွေပြည့်နေသော မျက်နှာက ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရာဂစိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေသော ယောကျ်ားများ၏ မျက်လုံးများက သူမ၏ မျက်နှာကို မြင်သည်နှင့် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များကတော့ ဝေ့ယီချီအပေါ်တွင် စူးစိုက်နေဆဲပင်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ တပ်မက်မှုများကို မြိုသိပ်ထားခဲ့ရသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သောကြောင့်တည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝတ်ရုံကို ချွတ်ပြီးနောက် ဝေ့ယီချီက သူမ၏ အင်္ကျီရှေ့ကြယ်သီးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြုတ်လိုက်ရာ ပခုံးသားများ ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မီးလောင်ဒဏ်ရာ အမာရွတ်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မထိခိုက်ဘဲ ကျန်ရစ်သော နေရာအနည်းငယ်ကမူ သူမ၏ အသားအရေသည် တစ်ချိန်က မည်မျှ ချောမွေ့၊ ဖြူဝင်းပြီး နူးညံ့ခဲ့ကြောင်းကို ပြသနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် ရုပ်ရည်အသွင်အပြင် ဘယ်လိုပဲရှိနေပါစေ၊ ယောကျ်ားအများကြီး ရှေ့မှာ အဝတ်အစား ချွတ်ခိုင်းခံရတာက ဘယ်သူမှ လက်မခံနိုင်တဲ့ ကိစ္စပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဝေ့ဇီချင်းက သူမ၏ အားနည်းချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ထိုကဲ့သို့ လုပ်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝတ်ရုံကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ဝေ့ယီချီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အတွင်းခံများသာ ကျန်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အသားအရေသည် မီးလောင်ထားသော်လည်း ကျော့ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက ထင်ရှားနေဆဲဖြစ်ရာ ထိုညစ်ပတ်သော ယောကျ်ားများကို တံတွေးမြိုချသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် မနေနိုင်ဘဲ ရှေ့သို့တိုးလာကာ သူမကို ကိုင်တွယ်ရန် ရွယ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထွက်သွားစမ်း”</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ယီချီက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်မောင်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း”</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ဇီချင်းက ချက်ချင်း ဝင်ဟောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝေ့ယီချီ... ငါ နင့်ကို အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ဖို့ပဲ ပြောထားတာနော်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမ၏လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ကို ဝေ့ယီချီဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ထိုညစ်ပတ်သော ယောကျ်ားများကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ လုပ်ချင်တာကို လုပ်ကြ။ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သဘောထား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ယောကျ်ားများ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ဝေ့ယီချီထံသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် ဤကာလအတွင်း ဝေ့မိသားစုထံမှ အထောက်အပံ့များစွာ ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဝေ့ဇီချင်း၏ စကားကို မသိစိတ်မှပင် နာခံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့မိသားစု၏ ဝင်ပေါက်တွင် ရှီကျင်းတိုက လုချန်၏ဘေးမှ လိုက်ပါလာပြီး သူတို့၏အနောက်တွင် အဝီစိတောင်မှ တပည့်အချို့ ပါလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရှေ့က ဟာက ဝေ့မိသားစုလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူမ အဲဒီထဲကို ခိုးဝင်သွားတာ ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်မိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်ပြီး အဝီစိတောင်မှ တပည့်များကို အထဲသို့ ပြေးဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စေရန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု”</p> <p style="text-align:justify">ရှီကျင်းတိုက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုကို ကိစ္စတစ်ခု သဘောတူပေးဖို့ ကျွန်တော် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာကိစ္စလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခဏနေကြရင် ဝေ့ယီချီက တကယ်ပဲ သူလျှိုဖြစ်နေခဲ့ရင်တောင် သူမရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ သူဌေးလုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တောင်းဆိုပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ရှီကျင်းတိုက တောင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကိစ္စက လုချန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားက သူမအတွက် တောင်းပန်ပေးနေတာလား။ ဘာလို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ သူမနဲ့ ကျွန်တော် ဆရာတပည့် အခမ်းအနား ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုဆို သူမက ကျွန်တော့်တပည့် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် သူမနဲ့အတူ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်။ သူဌေးလု သူမရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ပဲ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှီကျင်းတိုက လုချန်၏ ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှီကျင်းတိုကို ကြည့်ရင်း ဝေ့ယီချီအတွက် သူ ဒီလောက်အထိ လုပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု လုချန် တကယ် မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော့်မှာ သားသမီး မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ဆရာနဲ့ တပည့် ဆိုပေမယ့် ဒီအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ သူမကို ကိုယ့်သမီးအရင်းလို သဘောထားလာမိတယ်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာတာက ကျွန်တော့်မှာလည်း တာဝန်မကင်းပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်တော် ကတိပေးတယ်။ သူမကို မသတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူဌေးလု”</p> <p style="text-align:justify">ရှီကျင်းတို၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြဝမ်းသာသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့မိသားစု ခြံဝင်းအတွင်း၌ အတွင်းခံများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝေ့ယီချီက တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်။ စောစောကပင် မည်းညစ်နေသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ပခုံးကို လာထိခဲ့ပြီး ဝေ့ဇီချင်း၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ကမူ ဒေါ်လေးသုံး၏ ခါးကို ဖိကပ်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား... ဝေ့ယီချီ၊ ဟိုအရင်က နင့်ရဲ့ ကျက်သရေရှိမှုတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ အရင်တုန်းကသာဆို နင် ဒီလိုမျိုး ချွတ်လိုက်တာနဲ့ ယောကျ်ားပေါင်းများစွာကို ရူးသွပ်သွားစေမှာ။ အခုကြည့်စမ်း... ဘယ်သူကမှ နင့်ကိုတောင် မထိရက်ကြတော့ဘူး။ ကြည့်ရတာ နင် ချွတ်တာ မလုံလောက်သေးလို့ ထင်တယ်။ ဆက်ချွတ်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက လက်ဖြင့် အနည်းငယ် ဖိအားပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒေါ်လေးသုံးထံမှ အသံတိတ် ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားမြှောင်၏ အဖျားက သူမ၏ ခါးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ယီချီ မျက်ရည်ကျလာကာ လက်ကို အနောက်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းလိုက်ပြီး ကြိုးကို ဖြုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤကြိုး ပြုတ်သွားသည်နှင့် သူမ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဂုဏ်သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဝေ့ဇီချင်း၏ ရက်ရက်စက်စက် နင်းချေခြင်းကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းက ဝေ့ဇီချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို တောက်ပသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ယီချီက သူမ၏ ကျောဘက်မှ ဖဲကြိုးကို ဖြုတ်လိုက်ချိန်မှာပင် တံခါးက အကြမ်းပတမ်း ပွင့်ထွက်သွားပြီး လူသတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်ချီ လှိုင်းအချို့ အခန်းထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာကာ ရိုင်းစိုင်းစွာ တိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုညစ်ပတ်သော ယောကျ်ားအချို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ယခုလေးတင် ပေါ်လာသော ရာဂစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ဝေ့ယီချီက ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူမ၏ အတွင်းခံများကို အလျင်အမြန် ပြန်ဆွဲတင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ဇီချင်းကလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တံခါးဝဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်... နင့်ဆရာက နင့်ကို လာရှာတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ယီချီ”</p> <p style="text-align:justify">ရှီကျင်းတိုက ဝေ့ယီချီ၏ အခြေအနေကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်ကာ သူ၏ အပြင်ဘက်ဝတ်ရုံကို လွှမ်းခြုံပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒေါ်လေးသုံး... ဒေါ်လေးသုံးကို ကယ်ပေးပါ။ ဆရာ... တောင်းပန်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှသာ ရှီကျင်းတိုက ဝေ့ဇီချင်း၏ ခြေရင်းတွင် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အခန်းထဲသို့ မဝင်ဘဲ တံခါးဝတွင်သာ ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းက ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူ့ကို နားလည်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ သူမ၏ စရိုက်ကို အကဲဖြတ်မှားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အခက်အခဲများ ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သက်ပြင်းတစ်ချက် တိုးတိုးချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီအမှိုက်ကောင်တွေ အကုန်လုံးကို သတ်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမအဆင့်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤဝေ့မိသားစုဝင်များ ခုခံနိုင်စွမ်းထက် အခြေခံအားဖြင့် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို ဘယ်သူ သတ်ရဲလဲ။ ငါတို့က အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့ လူတွေကွ”</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ဇီချင်းက ဒေါ်လေးသုံးကို မြေပြင်မှ ဆွဲထူကာ သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ရန် အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဓားမြှောင်ဖြင့် ဒေါ်လေးသုံး၏ လည်ပင်းကို ဖိကပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုရင်လည်း အမတ်ချုပ်ကြီးကိုပါ သတ်လိုက်ရုံပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝေ့ဇီချင်း၏ နှလုံးသားက ရက်စက်သွားပြီး ဒေါ်လေးသုံးကို အရင် လမ်းပြပို့ပေးရန် သူမ၏ လက်ဖြင့် အားစိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူမ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အားကောင်းလှသော စိတ်ဝိညာဉ်ချီ လှိုင်းတစ်ခုက သူမကို လှုပ်မရအောင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ဖြင့် ထိုးဖို့မပြောနှင့်၊ သူမ လှုပ်ရှား၍ပင် မရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ၏ နှာခေါင်းရှေ့မှ သွေးနံ့များကို ယပ်ခတ်ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဝေ့ဇီချင်းထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ကို ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းကို အောက်တန်းစားမတစ်ယောက်လို့ ငါ အမြဲ ခံစားခဲ့ရပေမယ့် မင်းက တခြားသူတွေကို အဝတ်အစားတွေ အတင်းချွတ်ခိုင်းရတာကို နှစ်သက်တဲ့အထိ ဒီလောက် ယုတ်ညံ့နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လုချန်က ဓားမြှောင်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ‘ရွှစ်’ ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဤမျှတိုတောင်းသော ဓားမြှောင်မျိုးကို တစ်ခါမှ မသုံးဖူးသော်လည်း သူ၏ အထူးကောင်းမွန်သော ဓားသိုင်းပညာနှင့် ပန်းပုထုခြင်း စွမ်းရည်များက ၎င်းကို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စေသည်။ ဤတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူက ဝေ့ဇီချင်း၏ အင်္ကျီကို တိုက်ရိုက် ခွဲချလိုက်ရာ အောက်ဘက်ရှိ အသားအရေ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မလှပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အလေးအနက်ထားဟန်ဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ သူမ၏ အတွင်းခံများပါ ကွဲဟသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ဝေ့ဇီချင်းသည် လေထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်သွားပြီး သေမသွားသေးသော ယောကျ်ားများ၏ အကြည့်များကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ဝေ့ဇီချင်း ရူးသွပ်သွားချင်သည်။ ဝေ့ယီချီကို အတင်းအကျပ် အဝတ်အစား ချွတ်ခိုင်းပြီး အရှက်ခွဲချင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အရှက်ကွဲရသူမှာ သူမကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘာလို့လဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ကို ထိရဲရတာလဲ။ ငါက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့ လူဆိုတာ သူ မသိဘူးလား။ အမတ်ချုပ်ကြီးက နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နောက်ကို လိုက်နေပြီဆိုတာ သူ မသိဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင် ငါ့ကို ထိရင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို ဆန့်ကျင်တာပဲ။ မဟာရှအင်ပါယာကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ရုံနဲ့ နင့်ကိုယ်နင် ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ရှေ့မှာ နင်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက် မပိုဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ဇီချင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နတ်ဆိုးအရှင်သခင်။ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အသံက သံသယဖြစ်နေဟန်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ယီချီက သူ့ကို ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုက အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးထဲကို စိမ့်ဝင်လာပြီဆိုတာ ကျွန်မ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ အရင်က သခင်မရှောက်ကို ခေါ်သွားတဲ့ အမျိုးသမီးက နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံထားရပြီး သူမကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် လုံးဝနီးပါး မရှိတော့ဘူး။ ဝေ့ဇီချင်းနဲ့ တခြားသူတွေကလည်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှန်းမသိ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရနေကြတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဪ... ဒီလိုကိုး”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင် ကြောက်သွားပြီလား။ ကြောက်ရင် ငါ့ကို မြန်မြန် လွှတ်ပေးစမ်း... ခွေးကောင်... မဟုတ်ရင် နင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နှင့် ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်နေပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ဇီချင်းက သူ့ကို ဖိအားပေးရန် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို အသုံးပြု၍ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ နည်းနည်းတော့ ကြောက်သွားတယ်”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုရင်လည်း စကားဖြန့်လိုက်... နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နဲ့ ဆက်သွယ်လို့ရတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို သူ့ကို မြို့တော်ကို လာပြီး တောင်းပန်ခိုင်းလိုက်လို့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save