Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အလျင်လိုဖို့ မလိုပါဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် ဧည့်ဝတ်ပြုခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဝမ်မိသားစု၏ သမီးကြီးမှာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ကြိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"မစ္စတာမို”</p> <p>မစ္စဝမ်က သူမ၏လက်ကို ကမ်းပေးကာ နှုတ်ဆက်သည်။ မိုဟန်ကျီသည် ယဉ်ကျေးရုံမျှ ခဏတာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဆိုဖာတွင် နေရာယူလိုက်သည်။</p> <p>"လာရင်းကိစ္စကို ပြောပါ"</p> <p>သူ၏ စကားသံမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လှသည်။ </p> <p>လက်ထောက်လင်က လက်ဖက်ရည် လာရောက်ချပေးသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်မူ ဤကဲ့သို့သော ဧည့်သည်မျိုးကို မိုဟန်ကျီကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံလေ့မရှိသလို လက်ထောက်လင်</p> <p>ကိုယ်တိုင်လည်း ထွက်လာစရာ မလိုပေ။ </p> <p>သို့သော် ဝမ်မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့်သာ ဤသို့ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"အရှေ့အိုင် ဂေဟစနစ် စီမံကိန်းက တော်တော်လေး ကြီးမားပါတယ် အဲဒီလုပ်ငန်းမှာ ကျွန်မတို့ကိုလည်း ပါဝင်ခွင့်ပေးဖို့ မစ္စတာမို စိတ်ကူးရှိမလား သိချင်လို့ပါ"</p> <p>မိုဟန်ကျီက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး -</p> <p>"ရှင်းယောင်းအုပ်စုက ဒီစီမံကိန်းကို တစ်ဦးတည်း အကောင်အထည်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိမှာပါ"</p> <p>သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း စီးပွားရေးသမားအချင်းချင်း ဖြစ်သဖြင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။ </p> <p>မစ္စဝမ်ကမူ လက်မလျှော့ဘဲ -</p> <p>"ကျွန်မတို့ဘက်က အလွန် စိတ်ရင်းရှိပါတယ်ရှင်က အသားစားမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ကို ဟင်းရည်လေး သောက်ခွင့်ပေးပါလို့ပဲ တောင်းဆိုချင်တာပါ" </p> <p>ဟု ရည်မှန်းချက်ကြီးစွာ ဆိုသည်။</p> <p>ထိုစဉ် ဧည့်ခန်းတံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လက်ထောက်လင်သည် သီးသန့်ဓာတ်လှေကား ပွင့်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထွက်လာသူမှာ မင်ယွဲ့ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူမကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"မစ္စမင်... ဥက္ကဋ္ဌက အခု ဧည့်သည်နဲ့ တွေ့နေပါတယ် သူ့ရုံးခန်းမှာ ခဏနားနေပေးပါ၊ ကျွန်တော် သွားပြီး အသိပေးလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>"အလျင်လိုဖို့ မလိုပါဘူး၊ သူ အလုပ်တွေ ပြီးတဲ့အထိ ကျွန်မ စောင့်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>မင်ယွဲ့က အေးအေးလူလူပင် ဆိုသည်။ </p> <p>သူမသည် မိုဟန်ကျီကို အံ့အားသင့်စေလိုသဖြင့် ကြိုတင်အကြောင်းမကြားဘဲ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>လက်ထောက်လင်ကမူ 'ဟုတ်ကဲ့' ဟု ဆိုသော်လည်း ဧည့်ဝတ်ပြုခန်းအတွင်းသို့ ချက်ချင်းဝင်၍ သတင်းပို့တော့သည်။</p> <p>"ဥက္ကဋ္ဌမို... မစ္စမင် ရောက်နေပါတယ်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မိုဟန်ကျီ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ကြယ်တာရာများအလား တောက်ပသွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ပေ။ </p> <p>သူသည် မစ္စဝမ်ကို နှုတ်ဆက်၍ပင် မစောင့်တော့ဘဲ -</p> <p>"မစ္စဝမ်... ကျွန်တော် ပြောစရာရှိတာ အားလုံး ပြောပြီးပါပြီ အခု အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ ခွင့်ပြုပါဦး" </p> <p>ဟု ဆိုကာ အခန်းထဲမှ အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>မစ္စဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသနှင့် အရှက်ရမှုတို့ကြောင့် နီမြန်းသွားရသည်။ </p> <p>သူမသည် လက်ထောက်လင်အား </p> <p>“ဥက္ကဋ္ဌမိုက ဘယ်သူ့ကို သွားတွေ့တာလဲ၊ ကြည့်ရတာ အတော်လေး ပျော်နေပုံပဲ" </p> <p>ဟု မေးသော်လည်း လက်ထောက်လင်ကမူ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ပြုံးရုံသာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။</p> <p>မင်ယွဲ့ ရုံးခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ယွမ်ပေါ့က သူမအပေါ်သို့ ဝမ်းသာအားရ ခုန်တက်</p> <p>လိုက်သည်။ </p> <p>သူမက လျင်မြန်စွာ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး -</p> <p>"နင်ပဲကိုး"</p> <p>သူမက ယွမ်ပေါ့၏ ခေါင်းလေးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ အပြေးအလွှား လာနေသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး မိုဟန်ကျီ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာတော့သည်။</p> <p>"ယွဲ့ယွဲ့... လာမယ်ဆိုတာ ဘာလို့ ကြိုမပြောတာလဲ"</p> <p>သူက ယွမ်ပေါ့ကို အသာအယာ ဘေးသို့ ဖယ်လိုက်ပြီး မင်ယွဲ့၏ လက်ကို ဆွဲကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် အတူထိုင်လိုက်သည်။ </p> <p>ယွမ်ပေါ့ကမူ ဤအမျိုးသားသည် သူမနှင့် သူမသခင်ကြားရှိ ကြားလူဟု သတ်မှတ်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>"အလုပ်တွေ ပြီးပြီလား" </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က မေးသည်။</p> <p>"မပြီးသေးဘူး" </p> <p>ဟု သူက ခေါင်းခါပြသည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် အရင်သွားလုပ်လေ" </p> <p>ဟု ဆိုကာ သူမက လက်ကို ရုန်းသော်လည်း သူက လွှတ်မပေးပေ။</p> <p>"မလွှတ်ချင်ဘူး"</p> <p>ယခုအချိန်တွင် မိုဟန်ကျီမှာ အာဏာရှိသော ဥက္ကဋ္ဌကြီးနှင့် မတူတော့ဘဲ ကလေးတစ်</p> <p>ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> နောက်ဆုံးတွင် မင်ယွဲ့သည် သူ၏ စားပွဲဘေး၌ ထိုင်ကာ အဖော်လုပ်ပေးလိုက်ရတော့သည်။ မိုဟန်ကျီသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏လက်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်</p> <p>ဖြင့်သာ စာချုပ်များကို စစ်ဆေးနေသည်။</p> <p>"ပုံမှန်ဆို တစ်နာရီနဲ့ ပြီးမယ့်အလုပ်ကို အခုတော့ အချိန်တွေ အများကြီး ပိုကုန်နေပြီ" </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက မတူဘူးလေ"</p> <p>မိုဟန်ကျီသည် သူမ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နူးညံ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ သံယောဇဉ်မှာ စီးပွားရေးလောက၏ တင်းမာမှုများကြားတွင် အေးချမ်းသာယာသော အရိပ်အာဝါသတစ်ခု ဖြစ်နေလေတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save