Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ခြင်း (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ဖော့ ရှုံးနိမ့်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်း၍ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း ချန်းချန်ရှန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မိုးရွာနေသော လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်လျက် သူတို့သည် နံရံနှစ်ချပ်သဖွယ် တစ်ယောက်က ရှေ့၊ တစ်ယောက်က နောက် ဖြစ်နေကြသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ဤခွဲခြားမှုက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ မူလက သူ ထိုကဲ့သို့ တွေးခဲ့ခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိသောကြောင့်၊ လောကီကိစ္စများကို လက်လျော့ပြီး ကံကြမ္မာ၏ စီမံမှုကို နာခံလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပါရမီက ပို၍ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းနေနိုင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ ကျင့်ကြံခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ သူ၏ ကိုယ်ထဲမှ ပြတ်တောက်နေသော သွေးကြောများကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် အချိန်ကာလအရ ပြောရလျှင် အရပ်ရှစ်မျက်နှာ မုန်တိုင်းရှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုနှင့် တိုက်ခိုက်ချင်ခြင်းမှာ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိသော၊ ရယ်စရာကောင်းသော အတွေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလက သူ ဓားထုတ်သုံးလျှင်ပင် စိတ်သက်သာရာ ရရုံလောက်သာ ဖြစ်မည်ဟု တွေးခဲ့သော်လည်း ယခု သူ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အနိုင်ယူလိုက်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်တိုင်းအတွက် သူ၏ ယုံကြည်မှုက အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ တိုးပွားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တံခါးဖွင့်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သလို ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိသင့်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည်လည်း မိုးရေထဲတွင် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းမကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်ခြမ်းမှ တိုက်ပွဲသာ ဤမျှ အဆင့်မမြင့်လျှင်၊ ဤမျှ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် မတောက်ပလျှင် သူ ယခုလေးတင် ပြီးမြောက်ခဲ့သော စိတ်ကူး၍ မရနိုင်လောက်သည့် အောင်မြင်မှုကို လူအများအပြား သတိထားမိကြပေလိမ့်မည်။ စာအုပ်ဂူဗိမာန်တွင် သူ ရရှိခဲ့သော စွမ်းအားတိုးတက်မှု၊ ကျိုးဥယျာဉ်တွင် သူ ရိတ်သိမ်းခဲ့သော အကျိုးအမြတ်၊ စုလီထံမှ သူ သင်ယူခဲ့သော ဓားသိုင်းသင်ခန်းစာများနှင့် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေထဲမှ ဝမ်ဖော့၏ ပုံရိပ်… အားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဓား၌ ပေါ်လွင်ထင်ဟပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန်တိုင်းထဲတွင် ခါးသီးစွာ သည်းခံနေရသော ဝမ်ဖော့ကို ကြည့်ရင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ မရပ်မနား စီးကျနေသော်လည်း သည်းထန်သော မိုးရေများက လျင်မြန်စွာ ဆေးကြောပေးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ချန်းချန်ရှန်၏ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော ယုံကြည်မှုနှင့် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော မူလစွမ်းအင်တို့ကြောင့် အလွန် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခု သူ့နှလုံးသားထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ သူ၏ ဓားက ကျူးလော့ကို ထိုးဖောက်နိုင်မလား ဆိုသည်ကို သူ ကြည့်ချင်သည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်က ဒဏ္ဍာရီလာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ မုန်တိုင်းရှစ်ခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ မည်သို့ တိုက်ခိုက်မည်၊ သို့မဟုတ် သူ၏ ဓားက မည်သည့်နေရာသို့ ထိုးစိုက်မည် ဆိုခြင်းကိုပင် သူ မသိပေ။ သို့သော်လည်း သူ ဓားထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ သူ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ဓားကို မည်သို့ ရွှေ့လျားရမည်ကို သဘာဝကျစွာပင် သူ နားလည်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန်သည် မိုးရေထဲတွင် လဲကျနေသော ကျင့်ကြံသူများကို ကျော်ဖြတ်ပြီး စုလီ၏ ရှေ့မှ ထွက်ခွာကာ ဝမ်ဖော့ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူ၏ စိတ်ကို စတင် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ပို၍ပို၍ တောက်ပလာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ပြိုင်ဘက်က ကျူးလော့ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်အဆင့်က သူ၏ မီးတောက်ဓားကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်၏။ လရောင်ရှေ့တွင် ပိုးစုန်းကြူးအလင်းရောင်က မည်သို့ တောက်ပနိုင်ပါမည်နည်း။ မိုးရွာနေသော လမ်းမကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် လရောင်နှင့်တူသော ဓားဆန္ဒသည် ဖမ်းဆုပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလှသည်။ တွက်ချက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ဉာဏ်ပညာဓားသည်လည်း သဘာဝကျစွာပင် အသုံးမဝင်ပေ။ သို့ဆိုလျှင် သူ မည်သည့် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုသင့်သနည်း။ မည်သည့်ဓားက သူ၏ အသန်မာဆုံးဓား ဖြစ်သနည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသန်မာဆုံးဓားက ဘာလဲဆိုတာ ချန်းချန်ရှန် သိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ကျိုးဂူဗိမာန်တွင် ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အရိပ်မည်းကြီးကို တိုက်ခိုက်ရာ၌ အသုံးပြုခဲ့သော ဓားဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုဓားကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း သူ့တွင် ရှိမရှိ သူ မသိသော်လည်း သူ ကြိုးစားကြည့်ချင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက နဂါးအော်သံ ဓားမြှောင်ပေါ်တွင် နားခိုလိုက်၏။ လက်ရှိတွင် နဂါးအော်သံ ဓားမြှောင်သည် ဓားအိမ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ သက်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားမြှောင် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်များကို နှိုးဆွလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဓားဆန္ဒကို ငှားရမ်းရန်အတွက် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားတစ်သောင်းကို သူ နှိုးဆွလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးနက်လည်း နိုးထလာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရာ သူ၏ မူလစွမ်းအင်က ကြမ်းတမ်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပူပြင်းလာပြီး သူ့အဝတ်အစားများကို လာထိသော မိုးရေစက်များသည် ချက်ချင်း ရေငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွား၏။ သူ၏ ပြတ်တောက်နေသော သွေးကြောများထံမှ မခံမရပ်နိုင်လောက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြားမှ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရူးသွပ်နေသော မူလစွမ်းအင်သည် နောက်ဆုံး၌ အတားအဆီး အချို့ကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ သူ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားများ အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားဆန္ဒများနှင့် နဂါးနက်၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း သူတို့၏ ပြင်ဆင်မှုများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြီးဆုံးထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းမကြီး ရုတ်တရက် ပို၍ အုံ့မှိုင်းသွားသည်ကို ချန်းချန်ရှန် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးရှေ့မှ ရေငွေ့များကြောင့်လား…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေငွေ့များကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လူတစ်ယောက်က မိုးရွာနေသော လမ်းမပေါ်ရှိ အလင်းရောင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် ရုတ်တရက် အလွန် အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အေးစက်သော မိုးရေများကြောင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းပြချက်အရ သူ ထုံထိုင်းနေသင့်သော်လည်း အေးစက်သော လေတစ်ချက် သူ့လည်ပင်းကို ပွတ်တိုက်သွားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အေးစက်မှုက နှလုံးသား အောက်ခြေမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှသာ သူ မေ့နေသော အရာတစ်ခုကို သတိရလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် သူ လူတစ်ယောက်ကို မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ လုံးဝ မမေ့သင့်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စုလီကို ကျောပိုး၍ နှင်းလွင်ပြင် လီပေါင်းသောင်းချီ ဖြတ်သန်းပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ လူသားလောကသို့ ပြန်ခေါ်လာစဉ်က လုပ်ကြံသူ တစ်ယောက်သည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံး သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလုပ်ကြံသူသည် အလွန် ကျော်ကြားသော်လည်း စုလီက သူ့ကို အနည်းငယ် အထင်သေးခဲ့သည်။ သဘာဝကျစွာပင် စုလီတစ်ယောက်တည်းသာ ထိုလုပ်ကြံသူကို အထင်သေးခွင့် ရှိသည်။ ထိုလုပ်ကြံသူသည် နက္ခတ်ဗိမာန်မှ ထုတ်ပြန်သော လုပ်ကြံသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အဆင့်သုံး နေရာ၌ ရှိကြောင်း သိထားရမည်။ ထိုလူကို အထင်သေးရဲသူ ဘယ်သောအခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သူ့ကို အထင်သေးခဲ့သော လူအများစုမှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် အနေဖြင့် ထိုလုပ်ကြံသူကို အထင်သေးရန် အရည်အချင်း မရှိကြောင်း သိသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ခရီးစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် စုလီသည် ဝေးကွာသော တောင်တန်း တစ်နေရာရာကို မကြာခဏ တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်လေ့ ရှိသည်။ ထိုအချက်မှတစ်ဆင့် စုလီပင်လျှင် သူ၏ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၌ ထိုလုပ်ကြံသူကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ကြောင်း ချန်းချန်ရှန် ပြောနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွှယ်ဟယ်၊ လျန်ဟုန်ကျွမ်းတို့နှင့် ခါးသီးစွာ တိုက်ခိုက်နေရစဉ်တွင်ပင် သူနှင့် စုလီတို့သည် အမြဲ သတိရှိနေခဲ့ကြသည်။ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခံရပြီး မကြာမီ သေဆုံးရတော့မည့် အချိန်တွင်ပင် ထိုလုပ်ကြံသူ ရှိနေကြောင်း သူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့ခဲ့ကြဘဲ အရန်အစီအစဉ် တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။ ယခုမှသာ ချန်းချန်ရှန် ဤကိစ္စကို နောက်ဆုံး၌ မေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ယုံကြည်မှု အရှိဆုံး၊ သူ့ကိုယ်သူ အသန်မာဆုံးဟု ယုံကြည်နေပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အပြင်းပြဆုံး ဖြစ်နေသည့် အချိန်တွင်မှ မေ့လျော့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ကျူးလော့ထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သော်လည်း စုလီကို ထားရစ်ခဲ့မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်က လုပ်ကြံသူသည် သူနှင့် စုလီကြားတွင် ရှိနေကြောင်း၊ မိုးရေထဲတွင် စိုရွှဲလျက် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ။ ချန်းချန်ရှန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခဲ့ပြီး ယခု ထိုလုပ်ကြံသူက မတ်တပ်ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုပ်ကြံသူက ပြီးပြည့်စုံသော အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ကြံသူက မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်မထားပေ။ သူ၏ ရုပ်ရည်က နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နိုင်သော သာမန်ရုပ်ရည်မျိုး ဖြစ်သည်။ မိုးရေများ သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော်လည်း မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ မကျန်ရစ်ပေ။ အလားတူပင် သူ၏ ရုပ်ရည်က မည်သည့် စွဲမြဲသော အထင်အမြင်မျိုးကိုမဆို ကျန်ရစ်စေရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းသော၊ ထူးခြားမှု မရှိသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ လမ်းဘေးရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံး သို့မဟုတ် အပျက်အစီးများကြားမှ အိုးခြမ်းပဲ့ တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် သူ့နောက်ကျောဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် သစ်သားပြားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ လှည့်ကြည့်ချင်သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်ကို အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ကြံသူက သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်သလို စုလီကိုလည်း အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ကြံသူသည် မိုးရေများကို ဖြတ်သန်းပြီး မြင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်များက သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အလွန် လျင်မြန်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူ ဓားကို ထုတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဓားနှင့် ဓားသိုင်းကလည်း အလွန် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း နှစ်ခုစလုံး အလွန် လျင်မြန်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အတိုချုပ် ပြောရလျှင် အရာအားလုံးက အလွန် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဤလုပ်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက သာမန်နှင့် အလှမ်းဝေးကွာလှသည်။ ထိုသာမန်ဓား၏ ထိပ်ဖျားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်အစအနများ တိတ်ဆိတ်စွာ လင်းလက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အလွန် အားကောင်းပြီး အလွန် အထီးကျန်ဆန်သော ချီစွမ်းအင်တစ်ခု ဓားနှင့်အတူ ပါသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်း အထက်အဆင့်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်း အထက်အဆင့် လုပ်ကြံသူတစ်ယောက် ဟုတ်လား…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က လူအများအပြား၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်း အထက်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပါလျက် ဘာကြောင့် လူသတ်ပြီး အသက်မွေးနေရသေးတာလဲ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီလုပ်ကြံသူက ဘာလို့ စုလီကို သတ်ချင်ရတာလဲ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလုပ်ကြံသူက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်သလဲ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သည်းထန်သော မိုးရေများ အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန်သည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လျက် ရေလွှမ်းနေသော လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့နောက်တွင် ထိုလုပ်ကြံသူသည် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စုလီကို တိုက်ခိုက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရာအားလုံးက လျင်မြန်လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောင်းလဲဖို့ အချိန်နှောင်းသွားပြီဟု ထင်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိုးသံက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့် တူနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် တိုးညှင်းသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ဓားသွားနှင့် သွေး ထိတွေ့သွားသော အသံ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">-အခန်း (၃၉၉) ပြီး</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save