Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ဆုံး တိုက်ကွက် (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ကြံသူသည် ချန်းချန်ရှန်၏ နောက်တွင် ရှိနေသည်။ ချန်းချန်ရှန်၏ သတိရှိမှုနှင့် ကာကွယ်လိုစိတ် အားလုံးကို လျော့ပါးသွားစေရန်အတွက် သူသည် အရိုးရှင်းဆုံးသော၊ အနည်းငယ် တုံးအသော နည်းလမ်းကိုပင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် လုပ်ကြံသူသည် စုလီ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး တစ်ကျန့်အကွာအဝေးသာ လိုတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်း အထက်အဆင့် လုပ်ကြံသူတစ်ဦး အနေဖြင့် ဤအကွာအဝေးသည် မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများမှလွဲ၍ ကျင်းယွီလု သို့မဟုတ် နန်ခယ် ကဲ့သို့သော ရှားပါးသည့် လူအနည်းငယ်ကသာ သူတို့၏ မွေးရာပါပါရမီကို အသုံးပြု၍ အမြန်နှုန်းတွင် ဤလုပ်ကြံသူကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများနှင့် စုလီ၏ မျက်လုံးများသည် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေထဲတွင် ဆုံတွေ့သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က တားဆီး၍ မရနိုင်တော့သော လုပ်ကြံမှုတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများသည် အလွန် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ထိုတည်ငြိမ်မှု နောက်ကွယ်တွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ လုပ်ကြံသူ စုလီကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော သူ၏ မျက်လုံး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၌ ငြိမ်းသတ်၍ မရနိုင်သော ဒုက္ခဝေဒနာနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့သော အမုန်းတရား တစ်မျှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မိုးရေများကို ဖြတ်သန်းလာသော ဤလုပ်ကြံသူကို စုလီ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှိနေသော ခံစားချက်သည် အလွန် ဂရုမစိုက်သည့်ဟန် ပေါက်နေသည်။ ဤလူက သူ၏ အသက်အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိသည်ကို သူ အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ သို့သော်လည်း သူ ဘာကြောင့် ဒီလောက် လေးနက်နေရတာလဲ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စက္ကူဝါထီးသည် စုလီ၏ ဘယ်လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီး မိုးရေကြောင့် စိုရွှဲနေသည်။ သူ၏ ညာလက်က စက္ကူဝါထီး၏ လက်ကိုင်ရိုးနှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးနေသေးသည်။ သို့သော်လည်း သူ့တွင် နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတစ်ခု တိုက်ခိုက်ရန် အင်အား ရှိပါသေးသလား။ နောက်တစ်ခဏတွင် နှင်းလွင်ပြင်ပေါ်၌ သို့မဟုတ် ယခင်က တည်းခိုခန်းထဲ၌ ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ ထီးလက်ကိုင်ရိုးကို သူ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပါဦးမလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလုပ်ကြံသူသည် သူတို့နောက်သို့ ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ချန်းချန်ရှန်နှင့် စုလီတို့ ရွှယ်ဟယ်၊ လျန်ဟုန်ကျွမ်းတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ် မည်မျှပင် ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ ထိုလုပ်ကြံသူ ဘယ်သောအခါမျှ အခွင့်အရေး မယူခဲ့ပေ။ တည်းခိုခန်းထဲတွင် လျန်ဝမ်စွန်းနှင့် ရှောင်ကျန်းတို့ ပေါ်လာစဉ်ကပင် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို သူ အသုံးမချခဲ့ပေ။ ကမ္ဘာ့အဆင့်သုံး လုပ်ကြံသူသည် စိတ်ကူး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်ပြီး သတိရှိသော အာရုံခံစားမှု အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ပြောရပေမည်။ ထိုအချိန်က အခြေအနေ ပြောင်းလဲနိုင်သေးသည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သဖြင့် ဘယ်သောအခါမျှ မလှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ဝမ်ဖော့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်၊ ကျူးလော့ သူ၏ ဓားကို ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ချန်းချန်ရှန်က လူငယ်တစ်ယောက်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် လမ်းမ၏ အခြားတစ်ဖက်ခြမ်းသို့ လျှောက်သွားပြီးနောက်မှသာ အပြောင်းအလဲများ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု သူ ယုံကြည်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး၌ သူ၏ ဓားကို ထုတ်ယူရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပြောင်းအလဲများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ အသွင်အပြင်သည် တစ်ခုတည်းသော အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများ ရေခန်းခြောက်သွားသောအခါ၊ ရေကျသွားပြီး ကျောက်တုံးများ ပေါ်လာသောအခါ၊ နေလုံး တောင်ကွယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ၊ အဆုံးသတ်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသောအခါ သဘာဝကျစွာပင် နောက်လှည့်ကြည့်ရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ ဤသည်က ချန်းချန်ရှန် စုလီကို ထားရစ်ခဲ့ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ ခြေလှမ်း တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ဝေးကွာနေသော်လည်း နောက်လှည့်ကြည့်ရန် အချိန်နှောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကယ်ဆယ်ရန် ကိုယ်ကို လှည့်ဖို့ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် အချိန်နှောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အလွန် အေးစက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ကျင်းယွီလု မဟုတ်သလို နန်ခယ်လည်း မဟုတ်ပေ။ သူ ယဲ့ရှီခြေလှမ်းကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း ထိုလုပ်ကြံသူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားရန်နှင့် စုလီဘေးသို့ ပြန်ရောက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောကတွင် အမြန်ဆုံး အရာမှာ သိမ်းငှက်နီ မဟုတ် ငန်းနီ မဟုတ်သလို ကျင်းယွီလု မဟုတ် နန်ခယ်လည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုလုပ်ကြံသူလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက အတွေး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ဤအရာများကို တွေးတောနေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က စတင် ရွေ့လျားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ရွေ့လျားနေသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိလိုက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ယဲ့ရှီခြေလှမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ ကိုယ်ကို မလှည့်သလို ကြယ်များ၏ တည်နေရာကိုလည်း တွက်ချက်ခြင်း မရှိပေ။ သူ အလွတ်ကျက်မှတ်ထားသော ယဲ့ရှီခြေလှမ်း၏ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နေရာယူပုံများကိုသာ လုံးဝ အားကိုးလိုက်သည်။ စုလီ၏ နေရာကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး သူ မိုးရေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလုပ်ကြံသူ၏ ရှေ့သို့ အပြေးသွားရန် အလွန် ခက်ခဲမည်ကို သူ သိသော်လည်း သူ ကြိုးစားချင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စုလီ သေဆုံးရမည့်အချိန် မဟုတ်သေးကြောင်း လောကကြီးက ယူဆထားသောကြောင့် သော်လည်းကောင်း၊ သူ၏ ပြင်းထန်သော နောင်တနှင့် ပြန်လည်ပြုပြင်လိုစိတ်တို့ကြောင့် လောကကြီး လှုပ်ရှားသွားသောကြောင့် သော်လည်းကောင်း၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုကြောင့် သူ၏ ယဲ့ရှီခြေလှမ်း ပိုမြန်လာသောကြောင့် သော်လည်းကောင်း၊ ထိုလုပ်ကြံသူ၏ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်များနှင့် ဓားသည် လူများ ထင်ထားသလောက် မမြန်သောကြောင့် သော်လည်းကောင်း၊ သူ၏ ယဲ့ရှီခြေလှမ်းတွင် ဓားဆန္ဒကို ပေါင်းထည့်ထားသောကြောင့် သော်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိုးရွာနေသော လမ်းမပေါ်တွင် တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံ၊ စွပ်ခနဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ဓားသွားနှင့် သွေး ထိတွေ့သွားသော အသံ၊ ရေအိတ်တစ်လုံး ပေါက်ပြဲသွားသော အသံ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် စုလီ၏ ရှေ့ လေထုထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ယဲ့ရှီခြေလှမ်းကို အသုံးပြု၍ လုပ်ကြံသူ၏ ရှေ့သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ခေါင်းငုံ့ပြီး သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ကြံသူ၏ ဓားသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်နေပြီး သွေးများ ဖြည်းညင်းစွာ စီးကျလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလုပ်ကြံသူ ချန်းချန်ရှန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မူလက ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယခု ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဓားက ချန်းချန်ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မည်သို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားသည် ဆိုခြင်းကို သူ နားမလည်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန်တွင်လည်း သူ နားမလည်သော အရာများစွာ ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်း အထက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် တကယ် အလွန် သန်မာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ထိုးစိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သိပ်မနက်သော်လည်း တကယ် နာကျင်သည်။ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ စီးကျလာသော သွေးများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး အနည်းငယ် ကျေနပ်သွားသည်။ သူ့သွေးတွေက ဘာလို့ အဲဒီရနံ့ မထွက်ရတာလဲ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် မည်သို့ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်လာနိုင်သည် ဆိုခြင်းကို လုပ်ကြံသူ ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေထဲတွင် ဓားဆန္ဒ အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ကြံသူ ဤအရာကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ဤသည်မှာ လီတောင်တန်း ဓားသိုင်း၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လီတောင်တန်း ဓားသိုင်း၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်သည် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး မိမိဘေးကင်းရေးကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ ၎င်းက ကိုယ့်အသက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသက်ကိုပင် မလိုအပ်တော့လျှင် အခြေအနေက သဘာဝကျစွာပင် အလွန် အရေးကြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရေးကြီးမှုကြောင့်ပင် အလွန် လျင်မြန်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာစာမေးပွဲကြီးမှ နှင်းလွင်ပြင်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲအထိ၊ ထို့နောက် မီးတောက်ဓားကို လေ့ကျင့်စဉ်ကအထိ ချန်းချန်ရှန်သည် ဤတိုက်ကွက်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကမ္ဘာအနှံ့ လိုက်ရှာလျှင်ပင် သူ့လောက် ဤတိုက်ကွက်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအရေးကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် သူ့၌ တိုက်ခိုက်ရန် အချိန်မရှိဘဲ ဤနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန် အချိန်သာ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနည်းစနစ်က ဓားမလိုအပ်ဘဲ သတ္တိကိုသာ လိုအပ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ သို့တည်းမဟုတ် ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ အလောင်းအစား နိုင်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် စုလီ၏ ရှေ့သို့ ပြန်ရောက်ရန်အတွက် လီတောင်တန်း ဓားသိုင်း၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ကြံသူ၏ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ယုတ်မာပြီး အားကောင်းသော ဓားကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သွေးများ ဖြည်းညင်းစွာ စီးကျလာပြီး မိုးရေများက ဆေးကြောပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေလွှမ်းနေသော လမ်းမကြီးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူအုပ်ကြီး မှင်တက်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန်က စုလီကို ကာကွယ်ရန် ဤမျှ သန္နိဋ္ဌာန် ချထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ သူ ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိသွားလိမ့်မည်ဟု ပို၍ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ယန်မြို့ရှိ လူအားလုံး စုလီကို သတ်ရန် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ချန်းချန်ရှန်ကို သတ်ရန် လာခဲ့ကြသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ သူသည် ရိုးရာကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် တာအိုသခင်၏ တူတပည့် ဖြစ်သည်။ ဒါက… မတော်တဆမှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်ပဲ မတော်တဆမှု ဟုတ်ရဲ့လား… တကယ်ကို မတော်တဆမှု ဖြစ်သည်။ လမ်းမ၏ အခြားတစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ကျူးလော့၊ မြင်းပေါ်မှ စုလီနှင့် သူ့ရှေ့မှ လုပ်ကြံသူပင်လျှင် ၎င်းကို ကြီးမားသော မတော်တဆမှုတစ်ခုဟု ခံစားနေရသည်။ သို့ဆိုလျှင် နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီတွင် လမ်းမပေါ်၌ နောက်ထပ် အသံတိုးတိုးလေး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဓားက ချန်းချန်ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလုပ်ကြံသူက စုလီကို နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ သူ အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး အနည်းငယ် ထုံထိုင်းနေသလိုပင် ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် ကြယ်တည်နေရာတစ်ခုပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ပြီး မိုးကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်ကို ကူညီရန် ဓားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ လုပ်ကြံသူ၏ ဓားရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စွပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးစိုက်ဝင်သွားပြန်ပြီး သွေးများ စီးကျလာစေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်နှာ ဖြူရော်နေသော်လည်း အနီရောင်အလုံး နှစ်လုံးလည်း ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက နာကျင်မှုနှင့် သွေးထွက်လွန်မှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရောင် ဖြစ်ပြီး မြှုပ်နှံထားမှုနှင့် စိတ်ဆန္ဒတို့ ရောနှောကာ သတ္တိအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော အရောင်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ကြံသူ ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့ပြီး သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဘာမှမပြောသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများထဲမှ အဓိပ္ပာယ်က အလွန် ရှင်းလင်းနေသည်။ ‘မင်း သေလိမ့်မယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသဖြင့် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ မိုးရေများ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ စီးကျလာသည်နှင့်အမျှ သူ့မျက်လုံးများထဲမှ အဓိပ္ပာယ်ကလည်း အလွန် ရှင်းလင်းနေသည်။ ‘အဲတော့ ဘာဖြစ်လဲ…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချို့လူများက အခြားသူများကို ကယ်တင်ရန် သေခြင်းတရားကို ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ ချန်းချန်ရှန်ကဲ့သို့ပင်။ အချို့လူများက အခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ရန် သေခြင်းတရားကို ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ လျန်ရှောင်ရှောင်ကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးနယ်မြေရှိ နှင်းလွင်ပြင်မှ ထျန်းလျန်ခရိုင်အထိ တောင်ဘက်သို့ လီပေါင်းသောင်းချီ ခရီးနှင်လာရာတွင် ချန်းချန်ရှန်နှင့် စုလီတို့သည် နေရာဒေသ အများအပြားနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် အစိုးရိမ်ဆုံး နေရာမှာ မြို့တော် ဖြစ်ပြီး စုလီ အစိုးရိမ်ဆုံး နေရာမှာ လီတောင်တန်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လီတောင်တန်းသည်လည်း စုလီအတွက် အလွန် စိုးရိမ်နေသော်လည်း သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော ဒုက္ခပေးသည့် ပြဿနာများစွာ ရှိနေသည်။ ချိုးရှန်းကျွင်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရပြီး သတိမေ့မြောနေသလို ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရသော ချီကျန့်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ထို့နောက် လူအများအပြား တောင်ပေါ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ မြို့တော်တွင်လည်း ချန်းချန်ရှန်အတွက် စိုးရိမ်နေကြသူ အများအပြား ရှိသည်။ နေ့တိုင်း လော့လော့သည် စင်ကြယ်သီလခန်းမ၏ အမိုးပေါ်တွင် ရပ်လျက် နေဝင်ချိန်ကို စောင့်ကြည့်လေ့ ရှိသည်။ သူမ၏ သိမ်မွေ့ပြီး သေးငယ်သော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့ ပြည့်နှက်နေ၏။ ရိုးရာကျောင်းတော်သည် သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ နေ့တိုင်း ရွှမ်ယွမ်ဖော့သည် ထန်သုံးဆယ့်ခြောက် ထွက်လာမလားဟု ကြည့်ရန် စာအုပ်ဂူဗိမာန်သို့ သွားလေ့ ရှိသည်။ ရေကန်ဘေးရှိ ညောင်ပင်ကြီးသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နွေဦးစိမ်းလန်းရောင် ဖြစ်နေသော်လည်း မည်သူကမျှ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးဥယျာဉ်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများက ဝေးကွာသော နေရာများအထိ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေသည်။ လူများ ဟန်ချိုးမြို့မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်နှင့်အမျှ ကျိုးဥယျာဉ်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများနှင့် ၎င်းအပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်များ အကြောင်း သတင်းများသည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ကျိုးဥယျာဉ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်ခဲ့ပြီး တံခါးကို အတင်းအကျပ် ပိတ်ခဲ့သည်။ အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးစွန်းသည့် သတ်ဖြတ်မှု မြင်ကွင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မသိရသော အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ကျိုးဥယျာဉ် ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားခဲ့ပြီး ယခုအချိန်လောက်ဆိုလျှင် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အလွန် ပါရမီပါသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အတွင်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ လူများကို အတုန်လှုပ်ဆုံး ဖြစ်စေသည်မှာ ချန်းချန်ရှန် ကျိုးဥယျာဉ်ထဲတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းနှင့် သူ၏ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာကို မသိရသေးခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိ ချန်းချန်ရှန်သည် ရှီးနင်ရွာ ဘုရားကျောင်းဟောင်းလေးမှ လူငယ်တာအိုဆရာလေး မဟုတ်တော့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်နှစ် မဟာစာမေးပွဲကြီး၏ ပထမအဆင့်၊ ပထမနေရာ ဖြစ်သည်။ စာအုပ်ဂူဗိမာန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်အပြည့် ကြယ်အလင်းများ လင်းလက်စေခဲ့ပြီး သူ၏ ရွယ်တူများစွာကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူသည် တာအိုသခင် အနှစ်သက်ဆုံး လူငယ်ပါရမီရှင် ဖြစ်ပြီး သမိုင်းတစ်လျှောက် အသက်အငယ်ဆုံး ရိုးရာကျောင်းတော် ကျောင်းအုပ်ကြီးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေသလား၊ သေဆုံးသွားပြီလား ဆိုသည်ကို မသိရခြင်း၊ ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေခြင်းသည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ တုန်လှုပ်သော အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်မှာ သဘာဝကျလှသည်။ ၎င်းနှင့် တန်းတူ ဖြစ်သော တစ်ခုတည်းသော ကိစ္စမှာ လျန်ရှောင်ရှောင် မသေဆုံးမီ နောက်ဆုံး စွပ်စွဲချက်ပင်။ လျန်ရှောင်ရှောင် မသေဆုံးမီ ရှင်းလင်းစွာ မပြောခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း သူ ဘာပြောချင်သည်ကို သိကြသည်… ချန်းချန်ရှန်၊ ချီကျန့်နှင့် ကျဲရှိုးတို့သည် နတ်ဆိုးများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အခြားလူတစ်ယောက်သာ ဤစွပ်စွဲချက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့လျှင် လှောင်ပြောင်မှုကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သော်လည်း လျန်ရှောင်ရှောင်သည် လီတောင်တန်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အုပ်စိုးသူခုနစ်ပါး၏ ထက်မြက်ပြီး ကျော်ကြားသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ချီကျန့်ကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲရမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ… လျန်ရှောင်ရှောင် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် လီတောင်တန်း ဓားသိုင်း၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်အောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးတော့ သေဆုံးသွားသူတွေက လိမ်မပြောတတ်ကြချေ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေသွားတဲ့လူက ဘာမှတောင် မပြောနိုင်တော့တာ… သဘာဝကျစွာပင် သူတို့ လိမ်ပြောလို့ မရဘူးပေါ့… ပြဿနာက အဲဒီ လီတောင်တန်းတပည့် အဲဒီစကားတွေကို ပြောတုန်းက သူ မသေသေးဘူးလေ… ဒါကြောင့် သူ လိမ်မပြောဘူးလို့ ငါတို့ ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ ယုံကြည်ရမှာလဲ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ လျန်ရှောင်ရှောင်က အဲဒီအချိန်တုန်းက အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီး သေဖို့ မဝေးတော့ဘူး… အဲဒီစကားတွေက သူ့ရဲ့ သေတမ်းစာနဲ့ အတူတူပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးထုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲပေ။ ဆီမီးအိမ်၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ဖက်သည် မင်ကြောင်းနှစ်ကြောင်းနှင့် တူနေ၏။ “ပြီးတော့ သူ့သေတမ်းစာက လုံးဝ ယုံကြည်ရတယ်ပေါ့… အဲဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အရာရှိများ ရှင်းလင်းရေး ဌာနက အမှုတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ အများကြီး ပိုလွယ်သွားမှာပေါ့… ငါ့သက်သေအထောက်အထား မလုံလောက်ဘူးလို့ ထင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက်ယောက် ရှိရင် သူ့တူတွေထဲက တစ်ယောက်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေဖို့ ငါ စီစဉ်လိုက်မယ်… သူ မသေခင် စကားနည်းနည်းလောက် ချန်ထားခဲ့သရွေ့ အဆင်ပြေသွားမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်ကြီးကျိုးထုံက သက်သေအထောက်အထားကို ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးထားမှန်း ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး” မော့ယွီ သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမ ကျိုးထုံကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ခဲ့ကြောင်း မြို့တော်တစ်ခုလုံး ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။ သေချာတာပေါ့… ဤအချက်က နန်းတွင်း နိုင်ငံရေးတွင် သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။ နန်းတွင်းရှိ နတ်ဧကရီ၏ ယုံကြည်အားအထားရဆုံး လက်ရုံးနှစ်ဆူ အနေဖြင့် သူတို့ ကောင်းမွန်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရေးကြီးတဲ့ အချက်က ချန်းချန်ရှန် နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မယုံကြဘူး… ဒါကြောင့် ငါ သက်သေအထောက်အထား လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျူးထုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ “တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒီ လီတောင်တန်းတပည့်သာ မသေခဲ့ရင်၊ ကျွမ်းဟွမ်းယွီရဲ့ စွပ်စွဲချက် သက်သက်ပဲ ဆိုရင် လီနန်းတော်က ကျဲရှိုးကို ငါ့လက်ထဲ လွှဲပေးဖို့ သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်လို့လား…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မော့ယွီ မေးလိုက်သည်။ “စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု ရလဒ်က ဘာလဲ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘူး… သဘာဝကျစွာပင် ဘာရလဒ်မှ မရှိဘူးပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးထုံ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။ “ငါ သူ့ကို တစ်လလောက် ဆက်ပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းဦးမယ်… အဲဒီအချိန်ကျရင် ချန်းချန်ရှန်က နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်တယ်ဆိုတာ သူ ဝန်မခံသေးရင်… သူ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပါလို့ ငါ ဝန်ခံလိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မော့ယွီ အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျဲရှိုး အဖမ်းခံထားရသည်မှာ ဘယ်နှရက် ရှိပြီလဲ… အကယ်၍ သူ နောက်ထပ် တစ်လလောက် ထောင်ကျခံရမည် ဆိုပါက သူ အသက်ရှင်နိုင်ပါဦးမလား… သူသည် နန်းတွင်း အကျဉ်းထောင်တွင် အကျဉ်းချခံထားရခြင်း မဟုတ်သလို တရားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ အကျဉ်းထောင်တွင်လည်း ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆိုးရွားဆုံးနှင့် အကြမ်းတမ်းဆုံး ကျိုးထောင်တွင် အကျဉ်းချခံထားရကြောင်း သိထားရမည်။ ကျိုးထောင်ထဲတွင် မည်သူကမျှ ထိုမျှ ကြာရှည်စွာ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူ တောင့်ခံနိုင်လျှင်ပင် ၎င်းက ရက်စက်လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရမ်း ရက်စက်လွန်းလှသည်… ကျိုးထုံ ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုဝံပုလွေလူငယ်လေးအတွက် စာနာသနားမှု အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည့်အထိ ရက်စက်လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">-အခန်း (၄၀၀) ပြီး</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save