Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၃၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​" ဒီမှာ ယူလိုက် "</p> <p> </p> <p>ချင်မိသားစု စံအိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင် ရဲ့လျိုခုံးက ရဲ့ချန်အန်းအား တံဆိပ်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ဒါက " ထျန်းချီ တံဆိပ် " ပဲ။ ရဲ့ချန်အန်း၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ထျန်းချီ တံဆိပ်သည် ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့်၏ အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ ထူးချွန်သော လူငယ်များကို ပေးအပ်လေ့ရှိသည့် လက်ရွေးစင် တံဆိပ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ထိုတံဆိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူသည် ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့်၏ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်မှုကို ခံရသူဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထို တံဆိပ်ပိုင်ရှင်အား ထိပါးလာပါက ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့်သည် မည်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို အင်အားသုံး၍ ကလဲ့စားချေပေးမည် ဖြစ်သည်။ ထိုတံဆိပ်သည် ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် ရဲ့လျိုခုံး၏ သဘောထားကိုလည်း ဖော်ပြရာရောက်သည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင် ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့်သည် လော့မင်ကို ကာကွယ်ရန် ကြေညာလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​မင်း ရဲ့ချန်အန်းက သူ့ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးနေပေမဲ့ ရန်ရှားရဲ့ အခြေအနေက မုန်တိုင်းထန်နေပြီး မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အနေအထားတွေ အများကြီးရှိသည်။ အချို့လူတွေကို မင်း မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်။ မင်း မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ လူတွေကို ငါ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ မင်း မလုပ်နိုင်တာကို ငါ လုပ်နိုင်တယ်၊ မင်း မကာကွယ်နိုင်တာကို ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်။ ဒီနေ့က စပြီး သူ့ရဲ့နောက်မှာ ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့် ရှိနေပြီ။ ထျန်းချီ တော်ဝင်တပ်ရင်း တစ်ခုလုံးက သူ့နောက်မှာ ရှိနေတာ။ လော့မင်ကို ထိတဲ့ လူတိုင်း ထျန်းချီ တော်ဝင်တပ်ရင်းနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရမယ်။</p> <p> </p> <p>​မွေးရာပါ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ကြီးထွားလာဖို့အတွက် အင်အားကြီးမားတဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူတွေ ပါဝင်တာက မလွဲမရှောင်သာ ကိစ္စဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်လည်း လူအများစုက အချိန်မတန်ခင် သေဆုံးသွားကြမှာပဲ။ ရဲ့ချန်အန်းလိုပေါ့၊ ရဲ့လျိုခုံးသာ မစောင့်ရှောက်ပေးဘူးဆိုရင် သူလည်း သေသွားပြီးလောက်ပြီ။</p> <p> </p> <p>​ရဲ့လျိုခုံးကလည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့်၏ ယခင် ခေါင်းဆောင်ကလည်း သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ မွန်းစတား နံပါတ် ၁၃ နှင့် နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲတွင် ထိုခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီးက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ရဲ့လျိုခုံးက အနှောင့်အယှက်များအားလုံးကို ကျော်လွှား၍ ခေါင်းဆောင်သစ် ဖြစ်လာကာ ထျန်းချီ တော်ဝင်တပ်ရင်းကို ဦးဆောင်ပြီး အပျက်အစီး နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုသို့ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ကာကွယ်ပေးခဲ့သောကြောင့်သာ ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့်က ရန်ရှား၏ ထိပ်ဆုံးတွင် အမြဲတမ်း ရပ်တည်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရက်ချန်အန်းက နောက်လာမည့် ဆက်ခံသူဖြစ်သော်လည်း လော့မင်ကိုမူ ရွေးချယ်ခံအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့အပြင် ရှောင်ဖျင်အန်းနှင့် ထန်ယန်ဟွာတို့ကလည်း ရှန်းဟိုင်သို့ သွားနေကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဒီမိသားစုအတွင်းမှာ အခြေအနေများကို မသိရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ထိုညတွင် လီမိသားစုမှ အာဏာရှင် လီလင်း၏ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံကို ကြားနိုင်ခဲ့သည်။ ခွမ်းဖူမြစ်က ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်သည့်အတိုင်း အမြန်နှုန်းများက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တက်ပြီး မိုင်ထောင်ကျော်အထိ ရေကြီးသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ လီကလန်မှ အာဏာကြီးမားလှသော ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်လာကာ လီလင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခြင်းအားဖြင့် နှစ်လလုံးလုံး အိမ်တွင် အကျယ်ချုပ် ချထားလိုက်ကာ အပြင်ထွက်ခွင့် ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ လီယွမ်ရှင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင် ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲလေ။ လီကလန်ကို အရမ်းကြီး တွန်းအားပေးလိုက်ရင် အခြေအနေက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>​အမှန်ပဲ၊ ရန်ရှားရဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဘုရင်တွေက တောင်တန်းနဲ့ မြစ်ပြင် ခံတပ်ရဲ့ တိုက်ပွဲတွေမှာ သေဆုံးသွားကြပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကလန်ထဲမှာ သေခါနီး အသက်ကို အတင်းကပ်တွယ်ပြီး ဟန်ဆောင်နေကြတဲ့ အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေကတော့ တကယ် ရှားတာ အမှန်ပဲ။ လီယွမ်ရှင်းကတော့ မှတ်သားလောက်စရာပင် ဖြစ်သည်။ ခွမ်းဖူမြစ် ကမ်းစပ်တစ်နေရာတွင် ရှောင်ဖျင်အန်းနှင့် ထန်ယန်ဟွာတို့က ဗေဒင်ဟောနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ရန်ရှား၏ ကောင်းကင်ဘုံ ဘုရင် ကိုးပါးကို ဥပမာအနေနဲ့ ရွေးချယ်ရမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် စစ်ပွဲက ယခင် ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် သေဆုံးမှသာ နေရာလွတ်သွားသောကြောင့် ထိုနေရာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အစားထိုး ဝင်ယူနိုင်သင့်သည်။ ထျန်းချီ တော်ဝင်အမိန့်၏ တော်ဝင်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ကိစ္စနှင့် အလားတူ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လီကလန်မှ လီယွမ်ရှင်းကမူ သူ့၏ ရာထူးမှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ နှုတ်ထွက်ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် ပလ္လင်အား စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည်လည်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်ပြင်ခံတပ်တွင် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရန်ရှား၏ ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် ဆိုသော ဘွဲ့ထူးက အဆင့်အတန်းလည်း မြင့်သလို အနှောင့်အယှက်လည်း ကြီးသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း တစ်ခုခုကိုသာ ရွေးချယ်ရပေလိမ့်မည်။ ထျန်းချီ တော်ဝင်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီးက သေခြင်းကို ရွေးချယ်သွားပြီး လီမိသားစုမှ လီယွမ်ရှင်းကမူ နောက်ဆုတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​" အား။ "</p> <p> </p> <p>ရန်ရှား နိုင်ငံအတွင်းမှာတောင်မှ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာတွေ၊ အာဏာလုတာတွေက ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ လူသား ဗဟိုအစိုးရနဲ့ ကြယ်စင်စု အကျိုးတူ နိုင်ငံအသီးသီးကြားမှာလည်း နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးတာတွေ၊ အကွက်ချ ကြံစည်တာတွေ ရှိနေသေးသည်။ မြို့ရိုးအပြင်ဘက်မှာ မွန်းစတားတွေ သောင်းကျန်းနေတာတောင်မှ တောင်တန်းနဲ့ မြစ်ပြင်ခံတပ်ကို ကျော်လွန်တဲ့နေရာမှာ ထာဝရ ခြောက်ကပ်ပြီး ငရဲကြီး ရှိနေတာတောင်မှ အဲဒီမြေအောက်မှာလည်း မွန်းစတား သားရဲတွေက မရေတွက်နိုင်လောက်အောင် များပြားလှအောင် ပြည့်နှက်နေခဲ့တာတောင်မှ လူသားတွေက ထိန်းသိမ်းဖို့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ။</p> <p> </p> <p>​ရှောင်ဖျင်အန်းက သက်ပြင်းချသည်။ သူ့၏ နှလုံးသားအတွင်းတွင် ဝမ်းနည်းစိတ်များက ပြည့်နှက်လာပြီး သူ၏ ယူကျုံးမရ ဖြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၃၀ ခန့်က ရန်ရှား၏ ကောင်းကင်ဘုံဘုရင် ကိုးပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ သူ၏ ညီအစ်ကိုက နံပါတ် ၁၃ မွန်းစတားဘုရင် မရှင်သန်လာခင် ရှေ့ပြေးတပ် အနေနှင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သော သားရဲကပ်ဘေးတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အဆီနှင့် အရိုးကိုပါ ထိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင်အောင် ထိုမွန်းစတားဘုရင်က တောင်တန်းနှင့် မြစ်ပြင်ခံတပ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည့်အချိန်တွင် သူသည် အစိတ်စိတ် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ဆွဲ၍ အခေါင်းကိုသယ်ပြီး ခရီးကို ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ အမည်မသိရသော တစ်နေရာတွင် သူသည် မြှုပ်နှံခံရပြီးလောက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>​" ဖျင်အန်း မင်း သိရမယ်၊ ငါလည်း သေနိုင်တယ်။ ငါ သေသွားခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့နောက်မှာ ငါ့လိုလူတွေ အများကြီး ရှိနေဦးမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရန်ရှားက ပြိုလဲလို့ မရဘူး၊ မြို့ရိုး ပြိုလို့ မရဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီမြို့ရိုး ပြိုလိုက်ရင် မျှော်လင့်ချက်တွေ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ မီးပွား ထောင်ချီ၊ သောင်းချီ အားလုံးဟာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားမှာပဲ "</p> <p> </p> <p>​အတိတ်ပြန်တွေးပြီးနောက် ရှောင်ဖျင်အန်းက ခေါင်းခါသည်။</p> <p> </p> <p>" အစ်ကိုကြီး... ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းသွား၊ နှစ်တွေ ဒီလောက်ကြာသွားပြီ၊ ငါက ရန်ရှားတက္ကသိုလ် တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးကို ပျိုးထောင်ပေးနေပြီ။ အခု ငါ မျှော်လင့်ချက် မီးပွားဆိုတာကို ရှာတွေ့လာပြီ၊ ငါ အဲဒါကို ကာကွယ်မယ်။ အခုက စပြီး မီးတောက် မရှိရင်တောင် အလင်းရောင်ကတော့ ရှိနေရမယ် "</p> <p> </p> <p>​သူက တဖြည်းဖြည်း နိုးလာသောအခါ ဖြူဖွေးနေသော မျက်နှာကျက်ကိုသာ မြင်ရသည်။</p> <p> </p> <p>" ဟေး... ငါ့ခေါင်း "</p> <p> </p> <p>လော့မင်က တစ်တောင်ဆစ် ထောက်ကာ ထလိုက်ရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို မြင်ကာ မှင်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>" ဒါ ငါ့အခန်းပဲ... ငါ ပြန်ရောက်လာတာလား "</p> <p> </p> <p>တံခါးက ပွင့်သွားပြီး ရှားချင်းချန်က ဆန်ပြုတ်အိုးကို သယ်၍ အခန်းထဲ ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>" အား... လော့မင် နိုးပြီလား "</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာက အံ့သြမှုဖြင့် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>" ကုသရေးဌာနက ဆရာဝန်တွေက တကယ် တော်တာပဲ၊ သူတို့က နင့်ကို သုံးရက်အတွင်း နိုးမယ်လို့ ပြောတာ တကယ်လည်း နိုးလာတယ် "</p> <p> </p> <p>" သုံးရက် " လော့မင်က ခေါင်းကို ပွတ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကိုးကြိမ်သေပြီး ကိုးကြိမ်ပြန်ရှင်သော စွမ်းအားမှာ အမှန်ပင် အင်အားကြီးမားလှသော်လည်း ပင်ပန်းမှုကလည်း သေလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်ကတည်းက သူ့ကို သုံးရက်ခန့် အိပ်စက်စေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရန်သူကို မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သော အကြိမ်ပေါင်း ၃၀၀ မက သေရမည်ဆိုလျှင်...။</p> <p> </p> <p>" ဟူး... ငါ တကယ် အဆင့်တက်သွားတာလား "</p> <p> </p> <p>လော့မင်က အံ့သြသွားသည်။ သူ့၏ အဆင့်က ရွှေအဆင့် ၁ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ကိုးကြိမ် သေပြီး ကိုးကြိမ် ပြန်ရှင်တာရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးလား။ နတ်ဖီးနစ်က ပြန်လည်ဝေဖြာပြီးတဲ့နောက်မှာ အသက်တစ်သက်စာ ပြန်ရမယ်၊ အဲဒီအခါ အသွင်ပြောင်းလဲမှု တစ်ကြိမ် ပြီးမြောက်သွားတယ်တဲ့။ ဆိုတော့ အရမ်း လန်းတာပဲ။</p> <p> </p> <p>လော့မင်က မှင်သက် အံ့သြနေသည်။ ယခုအခါ သူသည် နတ်သားရဲ လေးကောင်၏ အင်အားကြီးမားလွန်းသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သည်။ ထိုလေးကောင်ထဲတွင် ထောက်ထျန့်က အထောက်အပံ့ အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ အစစ်အမှန် နဂါးက ဖိနှိပ်နိုင်၏၊ ကျားဖြူက သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး နတ်ဖီးနစ်ကမူ အဝေးသို့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ လော့မင်က အခြေခံအားဖြင့် အားနည်းချက် မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​" လော့မင်... ငါ ဆန်ပြုတ် နည်းနည်း ချက်ထားတယ်၊ နင် ဗိုက်ဆာလား "</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှားကျင့်ချန်က လော့မင်အား ကြက်ဥဆန်ပြုတ် တစ်ပန်းကန် ပေးသည်။</p> <p> </p> <p>" အား "</p> <p> </p> <p>မပြောခင်ကတည်းက ဗိုက်ထဲက အော်ဟစ်လာသည်။ ထောက်ထျန့် မွန်းစတားကို နိုးထပြီးကတည်းက သူ့၏ စားသောက်လိုစိတ်က အလွန် ပြင်းထန်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူက သုံးရက်အတွင်း အိပ်နေခဲ့သည်။ အခုအခါ သူသည် ငတ်သေမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။ အမှန်ပင် ငတ်နေ၏။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ပြန် စားချင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "</p> <p> </p> <p>​သူက ကြက်ဥဆန်ပြုတ်ကို ယူပြီး သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြော၏။</p> <p> </p> <p>" ဆား မပါဘူးလား... ဆန်အစိမ်းတွေ... နေပါဦး... ဘာလို့ ချိုနေတာလဲ "</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူက ဗိုက်ဆာနေသဖြင့် တစ်ပန်းကန်လုံး ကုန်သွားသည်။ ကျက်ကျက် မကျက်ကျက် ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူ သံမဏိကိုတောင် စားနိုင်တာပဲ။ သံမဏိတောင် အစာချေနိုင်တာ ဆန်မကျက်တာက ဘာဖြစ်လဲ။</p> <p> </p> <p>" ထပ်ပေးဦး "</p> <p> </p> <p>" တကယ်လား "</p> <p> </p> <p>ရှားချင်းချန်၏ မျက်လုံးက အံ့သြမှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။ ယခုအကြိမ်က သူမ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဆန်ပြုတ်ချက်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုပြီး အောင်မြင်သွားသည်။ လော့မင်က သဘောတကျ စားနေတာကို မြင်တော့ သူမ၏ ဟင်းချက်လက်ရာ အလွန်ကောင်းလှမည်ဟု သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ငါက ဟင်းချက်ရာမှာ ပါရမီ ပါတာများလား "</p> <p> </p> <p>ရှားကျင့်ချန်ကလည်း လျှို့ဝှက်ပြီး ဂုဏ်ယူသွားသည်။ ချမ်းသာတဲ့ သခင်မလေးတွေက ဟင်းချက်ဖို့ မပြောနဲ့။ လက်ညှိုးကို တခြား နေရာ မလှုပ်ဘူးဆိုပြီး အထင်သေးကြတာ၊ သူမကတော့ သဘောမတူပါဘူး။ လော့မင်က တစ်အိုးလုံးကို ကုန်အောင် စားသောက်ပြီးသောအခါ သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်က ပို၍ မှန်ကန်သွားသည်။ သူမ ရှားချင်းချန်က ဟင်းချက်ရာမှာ ပါရမီပါသည်။</p> <p> </p> <p>​ပန်းကန်များကို ဆေးပြီးချိန်တွင် ရှားချင်းချန်က အိုးအောက်ခြေနားတွင် ဆန်ပြုတ်အနည်းငယ် ကျန်သေးသည်ကို မြင်လိုက်သဖြင့် တစ်ဇွန်း အပြည့် ခပ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" လာ လာ... ငါ့ရဲ့ လက်ရာကို မြည်းကြည့်ရအောင် "</p> <p> ရှားချင်းချန်က တစ်ဇွန်းအပြည့် မြည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" အား " မျိုလိုက်တာနဲ့ ဘာကြီးလဲ။ လော့မင်က ဒီလို ယူကျုံးမရတာတွေကို ဘယ်လို စားလိုက်တာလဲ။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ရေတစ်ခွက်လုံး ကုန်အောင်သောက်ပြီး ပလုတ်ကျင်းလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ... သူ ငါ ဝမ်းနည်းမှာစိုးလို့များ ကုန်အောင် စားလိုက်တာလား။</p> <p>ရှားချင်းချန်၏ ခံစားချက်များ ပြင်းထန်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>" လော့မင်က ကြင်နာတတ်လိုက်တာ "</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၃၂ ပြီး၏။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save