Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၃) စိတ်ကူးရှိသလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့နှင့် ကိုရီးယားကိုယ်စားလှယ်တို့အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုပြိုင်ပွဲလေးမှာ အမှန်စင်စစ် အဖွင့်အမြည်း သို့မဟုတ် သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းမျှသာ ရှိပါသေးသည်။</p> <p>"ဒီအမျိုးသမီးလေးက ဒီလောက်အထိ အရည်အချင်းရှိမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မထင်ထားမိဘူးဗျာ"</p> <p>ကိုရီးယားအရာရှိသည် အရှက်ရဟန်ဖြင့် အားနာသလို ပြုံးလိုက်ရင်း တရုတ်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ကိုယ်စားလှယ်ကို လှမ်း၍ စကားဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ လူငယ်လေးကလည်း တကယ်တော်ပါတယ်၊ ရှေ့လူတွေကိုတောင် ကျော်တက်နိုင်မယ့် အလားအလာရှိတာပဲ၊ ဒီဘက်ခေတ် လူငယ်တွေကတော့ တကယ်ကို ထူးချွန်ကြတယ်နော်"</p> <p>တရုတ်အရာရှိ၏ လေသံမှာ နှိမ့်ချမှုအပြည့် ရှိနေသော်လည်း မျက်ဝန်းအစုံ၌မူ ဖုံးကွယ်မရသော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများ တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။</p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးသည် အပေါ်ယံ ယဉ်ကျေးပျူငှာသော စကားများကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်ကြပြီးနောက် မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးကိုယ်စီဖြင့် မွန်းလွဲပိုင်း ခရီးစဉ်ကို အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။ </p> <p>မွန်းလွဲပိုင်းတွင်မူ ကိုရီးယားအဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်၍ တရုတ်ပြည်၏ အထင်ကရနေရာဖြစ်သော မဟာတံတိုင်းကြီးသို့ တက်ရောက်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"မဟာတံတိုင်းကို မရောက်ဖူးသူဟာ သူရဲကောင်း မဟုတ်ဘူးတဲ့"</p> <p>သူတို့သည် တရုတ်ပြည်သို့ မလာရောက်မီ တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်အတန် လေ့လာလာကြပုံရသည်။</p> <p> မင်ယွဲ့တို့အဖွဲ့မှာလည်း ၎င်းတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး အဖွဲ့ထဲမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက လမ်းတစ်လျှောက် ရှင်းလင်းပြောကြားပေးနေသည်။</p> <p>မနေ့က ထိပ်တိုက်တွေ့စဉ်က မင်ယွဲ့အနေဖြင့် တရုတ်စကားပြောရန် တင်းတင်းမာမာ ညွှန်ကြားခဲ့သော်လည်း တရုတ်နိုင်ငံသည် အစဉ်အလာအရ ဖော်ရွေသော နိုင်ငံဖြစ်သည်။ </p> <p>စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လာရောက်လည်ပတ်သူ မည်သူ့ကိုမဆို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုတတ်သည့် ထုံးစံအတိုင်း တစ်လျှောက်လုံးတွင် တရုတ်နှင့် ကိုရီးယား နှစ်ဘာသာဖြင့် အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြသပေးနေသည်။</p> <p>မင်ယွဲ့၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ရှေ့မှ ရှင်းလင်းပြောကြားနေသူကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေရင်း ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ယွဲ့ယွဲ့ရေ... ငါလည်း ဘယ်တော့မှ အဲဒီလို လျင်လျင်မြန်မြန်နဲ့ တိတိကျကျ စကားပြန်ဆိုနိုင်မလား မသိဘူးနော်"</p> <p>သူမသည် ကိုရီးယားဘာသာရပ် မဟုတ်ဘဲ အင်္ဂလိပ်စာကို အထူးပြုလေ့လာနေသူ ဖြစ်သည်။ ဘာသာပြန်ဆိုခြင်းထက် စကားပြန်ဆိုခြင်းက အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ခက်ခဲနက်နဲသည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိနေသည်။</p> <p>"ကြိုးစားရင် ဖြစ်မှာပါ၊ မင်းလည်း တစ်နေ့ အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာပါ"</p> <p>မင်ယွဲ့သည် ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လှမ်းနေသော စကားပြန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> သူသည် အမျိုးသား ဘာသာပြန်တက္ကသိုလ်မှ အထူးခေါ်ဆောင်လာသော ပညာရှင်ဖြစ်သဖြင့် ကိုရီးယားစကားကို မိခင်ဘာသာစကားကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောဆိုနိုင်ရုံမျှမက မျက်နှာထားမှာလည်း အလွန်တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ကာ နိုင်ငံကြီးသား ပီသလှသည်။</p> <p>ဘေးမှ မိန်းကလေးမှာ ဖော်ရွေသော စိတ်ရှိသဖြင့် မနေ့ကတည်းက မင်ယွဲ့ကို စတင်စကားပြောခဲ့ပြီး ယနေ့တွင်လည်း မင်ယွဲ့၏ ဘေး၌သာ ကပ်၍ လိုက်ပါနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"အားပေးစကားအတွက် ကျေးဇူးပဲနော်" </p> <p>ဟု ထိုမိန်းကလေးက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ </p> <p>“ဒါနဲ့ ယွဲ့ယွဲ့... နင် သူတို့နဲ့ စကားပြောတော့ ကိုရီးယားစကားက တကယ်ကို ညက်နေတာပဲ၊ နင် ကိုရီးယားမှာ နေခဲ့ဖူးတာလား"</p> <p>သူမသည် စာကို အလွန်ကြိုးစားသော်လည်း ပြည်ပသို့ မရောက်ဖူးသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် အထိအတွေ့ မရှိသောကြောင့် သူမ၏ အင်္ဂလိပ်စကားမှာ စာအုပ်ကြီးအတိုင်း ဖြစ်နေကာ သဘာဝမကျသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p> မင်ယွဲ့ ပြောဆိုနေပုံမှာမူ သူတို့နှင့် တစ်မျိုးနွယ်တည်းသားကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့လွန်းလှသည်။</p> <p>"မနေဖူးပါဘူး"</p> <p>မင်ယွဲ့က ခပ်တိုတိုပင် ပြန်လည်ဖြေကြားရင်း ရှေ့မှ အုပ်စုနောက်သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါလာသည်။ </p> <p>ထိုအခါ မိန်းကလေးက မင်ယွဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လေပြေအေးလေးက မင်ယွဲ့၏ ဆံနွယ်များကို အသာအယာ တိုးဝှေ့သွားပြီး သူမ၏ တုနှိုင်းမဲ့ လှပသော မျက်နှာလေးကို ပေါ်လွင်စေသည်။</p> <p>"ငါ ဘာတွေ တွေးနေပါလိမ့်၊ ကြည့်ရတာ သူတို့နဲ့ လုံးဝမတူပါဘူး" </p> <p>ဟု မိန်းကလေးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်</p> <p>မိသည်။</p> <p>"ဘာနဲ့ မတူတာလဲ"</p> <p>မင်ယွဲ့က ထိုစကားကို ကြားသွားသဖြင့် နားမလည်နိုင်သလို မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အာ... မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> မိန်းကလေးမှာ မိမိစိတ်ထဲရှိရာကို လွှတ်ခနဲ ပြောမိသွားသဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p>“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ယွဲ့ယွဲ့က တကယ်လှတာပဲလို့ ပြောမလို့ပါ"</p> <p>ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကျက်သရေရှိလှသော တရုတ်အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အလှတရားမှာ ကြည့်ရှုသူကို အေးချမ်းစေပြီး သာယာဝပြောမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ကိုရီးယားလူမျိုးများနှင့် လုံးဝမတူသော ခံ့ညားသည့် အလှမျိုးပင်။</p> <p>"မင်းလည်း လှပါတယ်" </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>မဟာတံတိုင်းကြီးမှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသည်။ မတက်မီက စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကြသော်လည်း လှေကားထစ်များကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လာကြရာ ခရီးတစ်ဝက်တွင် ကိုရီးယားအဖွဲ့မှာ မောဟိုက်နွမ်းလျလာကြသည်။</p> <p>"မောလိုက်တာ၊ လှေကားထစ်တွေကလည်း အများကြီးပဲ၊ ငါ့ခြေထောက်တွေတောင် မခိုင်တော့ဘူး"</p> <p>တရုတ်လူမျိုးများသည် သည်းခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် ပင်ပန်းနေသော်လည်း နိုင်ငံ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ကွက်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။ </p> <p>ထို့ကြောင့် ညည်းညူသံမှာ ကိုရီးယားအဖွဲ့ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ပင်ပန်းရင် ခဏနားကြတာပေါ့"</p> <p>တရုတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ချစ်ကြည်ရေးအရ လိုက်လျောပေးလိုက်သည်။ </p> <p>ထိုစကားကြားသည်နှင့် ညည်းညူနေသော မိန်းကလေးမှာ မြေပြင်သန့်သည်၊ မသန့်သည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဘုတ်ခနဲ ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။ ထိုမှစ၍ ကိုရီးယားအဖွဲ့တစ်ခုလုံး တဖြည်းဖြည်းနှင့် အနားယူကြတော့သည်။</p> <p>ကိုရီးယားအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာမူ တရုတ်အဖွဲ့သားများမှာ မတ်မတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ တရုတ်အဖွဲ့ဝင်များကလည်း သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဒီမှာပဲ နားကြစို့"</p> <p>ခေါင်းဆောင်၏ ခွင့်ပြုချက် ရသည်နှင့် တရုတ်အဖွဲ့သားများမှာလည်း ဟန်ဆောင်မှုကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး မောပန်းသမျှကို မျက်နှာထက်၌ ဖော်ပြရင်း နေရာရှာကာ ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။ </p> <p>သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ကျောင်းပြီးခါစဖြစ်စေ၊ အလုပ်ခွင်ဝင်နေသူဖြစ်စေ ဤကဲ့သို့ အဖွဲ့အစည်းလိုက် သွားလာရာတွင် ကျောင်းသားဘဝ စစ်သင်တန်းတက်ခဲ့ရသည့် အကျင့်အတိုင်း အမိန့်ကို တသွေမတိမ်း လိုက်နာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အဖွဲ့၏ စည်းကမ်းတကျရှိမှုကို ကြည့်ပြီးမှ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ကိုရီးယားအဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း ကိုရီးယားခေါင်းဆောင်မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။</p> <p> သူသည် တရုတ်တို့က သူတို့ကို တမင်ဖိအားပေးနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ကာ မိမိအဖွဲ့မှ အပျော်လွန်နေသူများကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ရေသန့်ဘူးကို ထုတ်ကာ မဟာတံတိုင်း နံရံနားတွင် ရပ်ရင်း အဝေးဆီသို့ ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်။ </p> <p>ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်သဖြင့် ဤမျှသော လှုပ်ရှားမှုမှာ သူမအတွက် ပင်ပန်းလှသည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အင်အားအပြည့်ဖြင့် လန်းဆန်းလျက် ရှိသည်။</p> <p>"မင်ယွဲ့၊ မင်း ဓာတ်ပုံရိုက်တတ်သလား"</p> <p>နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနမှ တာဝန်ရှိသူက မင်ယွဲ့၏ လန်းဆန်းနေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ သူမကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိပါတယ်"</p> <p> ဟု မင်ယွဲ့က နှိမ့်ချစွာ ဖြေသည်။</p> <p>"ဒါဆို အားလုံးအတွက် ဓာတ်ပုံလေးတွေ ရိုက်ပေးပါလား"</p> <p>နိုင်ငံတကာ ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်ရေး ခရီးစဉ်ဖြစ်သဖြင့် ဤဓာတ်ပုံများမှာ နောင်တွင် အရေးပါသော မှတ်တမ်းများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p>"ရပါတယ်ရှင့်"</p> <p>မင်ယွဲ့သည် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ပါဝင်စားစွာ လေ့လာလျှင် မတတ်မြောက်</p> <p>နိုင်သော အရာဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ </p> <p>သာမန်လူတို့အတွက် ဘဝ၏ အချိန်နှင့် စွမ်းအင်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသော်လည်း မင်ယွဲ့အတွက်မူ စနစ်ထဲရှိ လေ့ကျင့်ရေးအခန်းများက သူမကို အချိန်နှင့် နည်းစနစ်များစွာ ပံ့ပိုးပေးထားသည်။ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းကဲ့သို့သော အတတ်ပညာမှာ သူမအတွက် အပျော်တမ်း </p> <p>သင်ယူရုံနှင့်ပင် ကျွမ်းကျင်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။</p> <p>မင်ယွဲ့သည် အိတ်ထဲမှ ကင်မရာကို ထုတ်လိုက်သောအခါ တာဝန်ရှိသူများမှာ အံ့သြသွားကြသည်။</p> <p>"မင်း ဒါကြီးကို အမြဲဆောင်ထားတာလား"</p> <p>"မဟာတံတိုင်းကို လာမယ်ဆိုတာ သိထားလို့ ရှုခင်းတွေ ရိုက်ဖို့ ယူလာတာပါ၊ အခုလို အသုံးတည့်သွားမယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး"</p> <p>အမှန်စင်စစ် မင်ယွဲ့သည် ကင်မရာကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အများအမြင်တွင်မူ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ထုတ်ယူသည်ဟုသာ ထင်မှတ်သွားကြသည်။</p> <p> သူမသည် ကင်မရာကို ချိန်ညှိကာ လူအုပ်ကြီး၏ ပုံရိပ်များကို စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်ပေးနေတော့သည်။</p> <p>တရုတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် မင်ယွဲ့၏ ထက်မြက်မှုကို မြင်တွေ့ရလေလေ သူမအပေါ် ပို၍ သဘောကျလာလေလေ ဖြစ်သည်။ </p> <p>ထူးချွန်သူကို မည်သူက မချစ်ဘဲ နေပါမည်နည်း။</p> <p>"တကယ် တော်တာပဲ၊ မင်း နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနမှာ အလုပ်ဝင်ဖို့ရော စဉ်းစားဖူးလား၊ မင်းလို သွေးသစ်လောင်း လူငယ်တွေကို ငါတို့ အမြဲကြိုဆိုနေပါတယ်"</p> <p>သူသည် မင်ယွဲ့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို အကဲခတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>ကိုရီးယားစကား ကျွမ်းကျင်ခြင်း၊ ဓာတ်ပုံရိုက်စွမ်းရည် ရှိခြင်းတို့အပြင် သူမသည် ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်မှ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် နိုင်ငံခြားဘာသာ မဟာဘွဲ့ ကျောင်းသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>ဤအရည်အချင်းများမှာ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနအတွက် အလွန်ပင် ကိုက်ညီလွန်းလှပေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save