Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၅၀၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">သေခြင်းတရားသည်သာ တစ်ခုတည်းသော အဆုံးသတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​အမှန်တကယ်တော့ ဧကရီတွင်လည်း ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှုမျိုး ရှိနေသည်။</p> <p>သူမသည် လင်းချီယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်မှလိုက်ပါလာသူသည်လည်း လူတိုင်း၏ ဆွေးနွေးငြင်းခုံသံများကို ကြားသိပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လူတိုင်း၏ သံသယများကို စိတ်ထဲမထားသကဲ့သို့ အေးတိအေးစက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"အရှင်မ၊ ရှေ့တန်းက သတင်းရပါပြီ။"</p> <p>လူတိုင်းက လင်းချီယဲ့ထံမှ ရှင်းပြချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် သတင်းပို့သမားတစ်ဦးသည် ဧကရီ၏ အနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ဧကရီသည် တုံ့ပြန်မှု သိပ်မရှိလှသော လင်းချီယဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ အစီရင်ခံစာအသစ်ကို လက်ခံရယူလိုက်သည်။</p> <p>ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ဧကရီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အကျည်းတန်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"</p> <p>ဧကရီ၏ အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းချီယဲ့က မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>"မိစ္ဆာတွေက သူတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးစည်းကို တင်းကျပ်လိုက်ပြီ၊ သူတို့က တိုက်ရိုက် ခေါင်းဖြတ်တိုက်ခိုက်မှုကို လုပ်ချင်နေပုံပဲ။"</p> <p>ထိုသတင်းအချက်အလက်တွင် မိစ္ဆာများ၏ လှုပ်ရှားမှုအသစ်ကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။</p> <p>မိစ္ဆာသိုက် ပေါ်လာပြီးနောက် မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရှုနိုင်ငံကို ကျူးကျော်ရန် မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း တန်းစီခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ အင်အားစုများကို ရုတ်တရက် စုစည်းကာ တစ်ချက်တည်းကိုသာ အာရုံစိုက်လာကြသည်။</p> <p>မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ရာကျော်သည် အတူတကွ လှုပ်ရှားနေကြပြီး လူသားဘက်မှ သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း ရရှိထားပုံရသည်။</p> <p>လူသားများက သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပညာရှင်များစွာ စုစည်းထားကြောင်း သိရှိသွားသဖြင့် ရှုနိုင်ငံ၏ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစုအားလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းရန် တပ်ဖွဲ့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ရှေ့တန်းကို တင်းကျပ်လိုက်တာလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာများ အလွန်အမင်း ပျံ့နှံ့နေမည်ကို သူစိုးရိမ်နေခဲ့ရာ ယခုအခါ မိစ္ဆာများ စုစည်းသွားပြီဟူသော သတင်းကို ရရှိလိုက်ခြင်းမှာ အိပ်ချင်နေသူကို ခေါင်းအုံးပေးလိုက်သကဲ့သို့ သူအလိုရှိနေသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ဧကရီသည် မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူမ ရှင်းပြသည်မှာ မလုံလောက်ဟု ထင်မှတ်ကာ ထပ်မံ ရှင်းပြလိုက်သည်၊ "အခု မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ရာကျော် စုဝေးနေပြီဆိုတော့ ငါတို့အတွက် ကျန်ရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက သူတို့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ပဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ပြဿနာ ရှိလို့လား။"</p> <p>ဧကရီသည် စကားအမ်းသွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေသလား သို့မဟုတ် လူအူကြောင် လုပ်နေသလားဆိုသည်ကို သူမ မသိတော့ပေ။</p> <p>မိစ္ဆာများသည် အဆင့်တူ လူသားကျင့်ကြံသူများထက် အားသာပြီးသား ဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူတို့ထက် ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးအင်အား ဆယ်ဂဏန်းမက ပိုများနေသည်။</p> <p>ဤသို့သော တိုက်ပွဲတွင် သူတို့ မည်သို့ အနိုင်ရနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>"သန့်စင်သောကလေးငယ် အရှင်၊ ကျွန်မကို အချက်အလက်တချို့ ပေးနိုင်မလား၊ ကျွန်မရဲ့ အာရုံခံစားမှုအရ အရှင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သာမာန် မသေမျိုးအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးပုံရတယ်။"</p> <p>ဧကရီ၏ စကားမှာ တိုက်ရိုက်မကျသော်လည်း သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် သံသယမှာ သိသာလှသည်။</p> <p>အကယ်၍ လင်းချီယဲ့သည် သာမာန် မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက ဤအကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ခြင်းဖြင့် ရှုနိုင်ငံ ပျက်စီးမည့်အချိန်ကိုသာ ဆွဲဆန့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သိပ်မမြင့်ပေမဲ့ ခွန်အားဆိုတာကို အဆင့်နဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် မိစ္ဆာမဟုတ်သရွေ့ ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။"</p> <p>ဧကရီ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။</p> <p>အလွန် မောက်မာသော လေသံပင်၊ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် မိစ္ဆာမဟုတ်လျှင် ကိုင်တွယ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလား။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူသားကျင့်ကြံသူများသည် အဆင့်တူ မိစ္ဆာများကို အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။</p> <p>ဧကရီ တုံ့ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်းချီယဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီတန်ပြန် တိုက်စစ်မှာ ကျွန်တော်က အဓိက အင်အားစု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်၊ အရှင်မကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နယ်ပယ်ထဲကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ပေးဖို့ပဲ လိုပါတယ်။"</p> <p>"ဟမ်၊ အဲ့ဒီမိစ္ဆာတွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။"</p> <p>ဧကရီသည် သူမ၏ နားကိုပင် သူမ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"အဲ့ဒီလို ပြောလို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အင်အားက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတော့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာအားလုံးကို အတူတူ ပိတ်မိနေအောင် လုပ်နိုင်ချင်မှ လုပ်နိုင်မှာပါ၊ ဒါကြောင့် အရှင်မတို့က အပြင်ဘက်ကနေ စောင့်ကြည့်ပြီး ပိုက်ကွန်ထဲက လွတ်သွားတဲ့သူတွေကို ရှင်းလင်းပေးဖို့ လိုပါတယ်။"</p> <p>သူနှင့် ဧကရီတို့၏ စကားဝိုင်းကို ထိုနေရာရှိ မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်အားလုံး ကြားသိလိုက်ကြသည်။</p> <p>အချို့မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားကြပြီး အချို့မှာမူ သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်မည် ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားလျှင်ပင် သူသာလျှင် အရင် သေဆုံးမည် ဖြစ်သဖြင့် မမည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မပြုကြပေ။</p> <p>"မိစ္ဆာတွေ စုဝေးနေပြီဆိုတော့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ပိုမများလာအောင် အဲ့ဒီကို အစောကြီး သွားကြရအောင်။" ဟု လင်းချီယဲ့က ဧကရီကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ၊ ဒီတစ်ခါတော့ သန့်စင်သောကလေးငယ် အရှင့်ကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ။"</p> <p>ဧကရီသည် လင်းချီယဲ့နှင့်အတူ လောင်းကြေးထပ်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သဖြင့် သူမသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပညာရှင်များဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့က ဖန့်ဟွာမြို့မှာ စုဝေးနေကြတယ်၊ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြပါ၊ သွားကြစို့။"</p> <p>အမိန့်တစ်ခုတည်းဖြင့် မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင် ၇၀ ကျော်သည် မြို့များအကြားရှိ တယ်လီပို့အခင်းအကျင်းကို အသုံးပြုကာ ဖန့်ဟွာမြို့နှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သော ယန်မြို့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ဤစစ်ဆင်ရေးကို ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ယန်မြို့သည် စစ်ကူများအကြောင်း သတင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိသေးပေ။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ယန်မြို့မှာ အေးချမ်းသာယာနေပုံရပြီး မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ရှုနိုင်ငံ၏ အထက်တန်းလွှာများမှအပ သာမာန်ပြည်သူများမှာမူ သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိကြသေးပေ။</p> <p>သို့သော် ယန်မြို့ကို စောင့်ကြပ်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မြို့စားမင်းနှင့် အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၏ အထက်တန်းလွှာများမှာမူ ပျာယာခတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မြို့စားမင်း၏ အိမ်တော်တွင် ယန်မြို့စားမင်းနှင့် အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၏ အထက်တန်းလွှာများ စုဝေးနေကြပြီး သူတို့သည် ခါးသီးသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>"မိစ္ဆာတွေက ဖန့်ဟွာမြို့ကို ရောက်နေပြီ၊ ငါတို့ ဒီမြို့ကို အမြန်ဆုံး စွန့်ခွာသင့်တယ်။"</p> <p>"မှန်တယ်၊ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာတွေကို ငါတို့ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး၊ မြို့တော်ကလည်း စစ်ကူမပို့တာ ကြာပြီ၊ ဒီမှာ ဆက်နေတာက သေဖို့ပဲ ရှိတယ်။"</p> <p>ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းက သူတို့၏ သဘောထားများကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုကြသည်။</p> <p>မိစ္ဆာများ ဖန့်ဟွာမြို့ကို တိုက်ခိုက်သည်ဟု ကြားသိရစကပင် သူတို့ ထွက်ပြေးချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် နောင်တွင် ပြည်သူများကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည့်အတွက် ဧကရီ၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရမည် စိုးရိမ်သဖြင့် အောင့်အည်းနေခဲ့ကြရာမှ ယခုအခါ မြို့စားမင်းနှင့် ဆွေးနွေးရန် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ထွက်ပြေးရင် ပြည်သူတွေက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ နောင်မှာ ဧကရီက မိစ္ဆာတွေကို ရှင်းလင်းပြီးတဲ့အခါ ငါတို့အတွက် နေစရာ ရှိပါဦးမလား။"</p> <p>မြို့စားမင်းသည်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူက မပြေးချင်၍ မဟုတ်ဘဲ ထိုနေရာရှိ မည်သူထက်မဆို ဧကရီ၏ စရိုက်ကို ပိုမိုသိရှိထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save