Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၅၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငရဲရှိ ယမမင်းထံမှာသာ သွားမေးလိုက်တော့။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးသည် လင်းချီယဲ့ သူ၏ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အခြေခံပုံစံကို တည်ဆောက်စဉ်က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ထိတွေ့ခဲ့ရသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်သည်။။</p> <p>၎င်းသည် လျှပ်စီးစွမ်းအားမှ ခွဲထွက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း လျှပ်စီးဓာတ်သဘာဝထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ထိုအကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ သိရှိသည်။။ ယခုအခါ ၎င်းကို မနည်းထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်တိုင်းကျတော့ အသုံးမပြုနိုင်သေးပေ။။</p> <p>နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို တည်ထောင်ပြီးကတည်းက လင်းချီယဲ့သည် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကို လေ့လာရန် အချိန်များစွာ အသုံးချခဲ့သည်။။</p> <p>ယုံကြည်မှုစွမ်းအားဖြင့်သာ ၎င်းကို လှုပ်နှိုးနိုင်ကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကို အသုံးပြုသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဆွဲထုတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။။ သူသည် မရေမရာသော ခံစားချက်တစ်ခုကိုသာ ရရှိထားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းတော့ မသိရသေးပေ။။</p> <p>သို့သော်လည်း ခရမ်းရောင်လျှပ်စီး မပါဝင်ဘဲနှင့်ပင် ကွေ့ဝူကို တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု လင်းချီယဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။။</p> <p>သူသည် ယခုခရီးစဉ်အတွက် အကြိမ်ကြိမ် ပြင်ဆင်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ဖျားတွင် ဤဝှက်ဖဲတစ်ခုတည်း ရှိနေသည်မဟုတ်ပေ။။</p> <p>"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ သူ့ကို တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း အပြတ်ရှင်းပြပါ့မယ်။"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းချီယဲ့သည် မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်အကွာအဝေးသို့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။။</p> <p>လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်မှု အကွာအဝေးမှာ ပိုမိုဝေးကွာလာခဲ့သည်။။</p> <p>နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြတ်တောက်သွားသည်။။ နယ်ပယ်အတွင်းတွင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော်လည်း အပြင်ဘက်သို့တော့ မရနိုင်ပေ။။</p> <p>ကွေ့ဝူသည်လည်း ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းကို တတ်မြောက်ထားသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ထို့ကြောင့်ပင် အပြင်ဘက် အနားသတ်သို့ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။။</p> <p>ကွေ့ဝူသည် အတားအဆီးကို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေစဉ် လင်းချီယဲ့သည် အကြိမ်အနည်းငယ် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီးနောက် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။။</p> <p>ကွေ့ဝူ၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး သိစိတ်၏ စေခိုင်းမှုဖြင့် ဘေးဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။။</p> <p>သူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူရပ်နေခဲ့သော နေရာသို့ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီး တစ်ချက် ရုတ်တရက် ကျရောက်လာခဲ့သည်။။</p> <p>"လူသား။"</p> <p>ကွေ့ဝူသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် လင်းချီယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။။</p> <p>"သတိကြီးတဲ့ကောင်ပဲ၊ ဒါကိုရော ရှောင်နိုင်ဦးမလား ကြည့်ကြတာပေါ့။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။။ ကွေ့ဝူ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။။</p> <p>သူသည် ကွေ့ဝူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။။ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ချက် ရှိနေသော်လည်း လင်းချီယဲ့သည် ပေါ့ဆခြင်း မရှိပေ။။</p> <p>အဆုံးတွင်တော့ ကွေ့ဝူသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။။ လင်းချီယဲ့သည် ထိုအမှားမျိုး ထပ်မံ မလုပ်လိုပေ။။</p> <p>ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးများသည် လင်းချီယဲ့၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ထပ်မံ စုစည်းလာပြန်သည်။။</p> <p>ဒါကိုမြင်တော့ ကွေ့ဝူသည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ ထွက်ပြေးလိုစိတ် ပေါက်သွားသည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာသည်။။ ကွေ့ဝူကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေစဉ် သူ၏လက်ထဲတွင် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးတစ်ခု ရုတ်တရက် စုစည်းသွားသည်။။</p> <p>"ဒါကို မြည်းစမ်းကြည့်စမ်း။"</p> <p>စကားမဆုံးခင်မှာပင် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးသည် ကွေ့ဝူ၏ ကျောပြင်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။။</p> <p>တရှဲရှဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကွေ့ဝူ၏ ခေါင်းတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။။</p> <p>"လူသား၊ မင်း သေချင်နေပြီပဲ။"</p> <p>ကွေ့ဝူ၏ အနှစ်သာရမရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လင်းချီယဲ့သည် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကို ထပ်မံ ဖန်တီးကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။။</p> <p>"မင်းက သေချင်နေတာလား၊ မပြေးနဲ့လေ၊ ပြန်လာပြီး ငါနဲ့ တိုက်စမ်းပါ။"</p> <p>သူ ဟစ်အော်လိုက်စဉ် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးလုံးများကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။။</p> <p>လျှပ်စီးတစ်ခုစီကို လျှပ်စစ်ဘောလုံးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။။</p> <p>လျှပ်စီးဘောလုံးသည် ကွေ့ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်စေသည်။။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ကွေ့ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မှတ်မိနိုင်စွမ်း မရှိတော့လောက်အောင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်။။ သူ၏ ခေါင်းအတော်များများမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားပြီး သူသည် မူးဝေဝေ ဖြစ်လာသည်။။</p> <p>ကွေ့ဝူသည် အလွန်ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့တော့ပေ။။ လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် သူသည် အသက်လုကာ ဆက်လက် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်မျှပင် ကြီးသည်ဖြစ်စေ သေးသည်ဖြစ်စေ လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ နောက်မှ အမြဲတစေ ကပ်ပါလာနိုင်ပြီး လျှပ်စီးဘောလုံးတိုင်းမှာ သူ့ကို တိကျစွာ ထိမှန်နေသည်။။</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် ကွေ့ဝူသည် သူ၏ အသက်စွမ်းအား ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။။</p> <p>ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက သူသည် တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ် မပြည့်ခင်မှာပင် သေဆုံးသွားပေတော့မည်။။</p> <p>"ယုတ်မာတဲ့ကောင်၊ ဘာလို့လဲ၊ ဘာလို့ မင်းမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေရတာလဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ခွာမရသော ကပ်စေးနှဲ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည့်အခါ ကွေ့ဝူသည် အလွန်ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် ဆဲဆိုချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။။</p> <p>သူသည် သူ၏ အော်ရာကို စုစည်းကာ ချက်ချင်းပင် မိုင်တစ်ရာအကွာသို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။။</p> <p>"မင်း ပြေးချင်တာလား၊ ပြေးလို့ လွတ်မယ် ထင်နေလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ နယ်ပယ်အကူအညီ မပါဘဲနှင့်ပင် မိုင်တစ်ရာကို လွယ်ကူစွာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။။</p> <p>ထို့အပြင် ယခုအခါ သူသည် နယ်ပယ်၏ အထောက်အပံ့ကို ရရှိထားသည်။။ ကွေ့ဝူအနေဖြင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ သူ့ကို ဖြတ်ထုတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။။</p> <p>"လျှပ်စီးကို မြည်းစမ်းစမ်း။"</p> <p>ကွေ့ဝူသည် လင်းချီယဲ့၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် စက္ကန့်ဝက်ပင် မကြာမီမှာပင် လင်းချီယဲ့သည် ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးနှင့်အတူ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာပြန်သည်။။</p> <p>ဝုန်း။</p> <p>ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားပြန်ပြီး လူသားပုံစံ ကွေ့ဝူမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များ၊ ပေရေနေသော မျက်နှာတို့နှင့်အတူ ပေါ်လာသည်။။ သူသည် အလွန် သနားစဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။။</p> <p>"အောက်တန်းကျတဲ့ကောင်၊ ငါ့ကို အကျပ်မကိုင်နဲ့။"</p> <p>နယ်ပယ်အတွင်းတွင် ကွေ့ဝူ၏ စွမ်းအားမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း လင်းချီယဲ့၏ စွမ်းအားမှာမူ ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားလျှပ်စီး၏ အကူအညီကြောင့် ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။။ သူ၏ အရှိန်မှာ မြေကမ္ဘာ မသေမျိုးအဆင့်ရှိသော ကွေ့ဝူထက်ပင် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်နေသည်။။</p> <p>ကွေ့ဝူအဖို့ သူ့ကို ထိတွေ့နိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။။</p> <p>"ငါ မင်းကို အကျပ်ကိုင်တော့ ဘာဖြစ်လဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဟင်။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် အမောတကောဖြင့် ကွေ့ဝူကို အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ပုတ်လိုက်သည်။။ ရိုက်ချက်တိုင်းတွင် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီး စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် ကွေ့ဝူမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်စိလည် လမ်းမှား ဖြစ်သွားသည်။။</p> <p>ဤသာလွန်သော အခြေအနေတွင် လင်းချီယဲ့သည် ကွေ့ဝူကို ချက်ချင်း အပြတ်မရှင်းသေးပေ။။ ထိုအစား သူ့ကို ကစားစရာ တစ်ခုကဲ့သို့ ကိုင်တွယ်နေသည်။။</p> <p>၎င်းမှာ သူ၏ မကောင်းသော ဝါသနာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကွေ့ဝူ၏ အစွမ်းအစများကို ထုတ်သုံးလာစေရန် တွန်းအားပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။။ သူတို့မျိုးနွယ်စုတွင် မည်မျှ ထူးခြားသော နည်းလမ်းများ ရှိသနည်းဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုကာ သတင်းအချက်အလက်များကို ဖြည့်ဆည်းလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ အဆက်မပြတ် အရှက်ခွဲမှုများက ကွေ့ဝူကို ဒေါသအထိပ်သို့ ရောက်စေသည်။။</p> <p>သူသည် လင်းချီယဲ့ကို နာကျည်းမှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး အဆိုးဆုံး အခြေအနေတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။။</p> <p>မိစ္ဆာများသည် သဘာဝအရပင် ယုတ်မာပြီး ကြမ်းတမ်းကြသည်။။ အပျက်သဘောဆောင်သော စိတ်ခံစားချက်များ၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ သဘာဝထဲမှ အာဃာတများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတတ်သည်။။</p> <p>"ဒီအတွက် မင်းကို နောင်တရစေရမယ်၊ အမင်္ဂလာကောင် လူသား။"</p> <p>ကွေ့ဝူသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခေါင်းရှစ်လုံးပါ မိစ္ဆာအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားသည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် တိုက်ခိုက်ရန် မလောပေ။။ ထိုအစား ကွေ့ဝူတွင် မည်သည့် လှည့်ကွက်များ ကျန်ရှိသေးသည်ကို ကြည့်လိုစိတ် ရှိနေသည်။။</p> <p>"ဒါကို လုပ်ဖို့ မင်း ငါ့ကို ဖိအားပေးခဲ့တာပဲ။"</p> <p>ကွေ့ဝူ ဟစ်အော်လိုက်စဉ် သူ၏ ခေါင်းရှစ်လုံးလုံးမှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး လင်းချီယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော အဓိကဦးခေါင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save