Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရား စွမ်းအားအကြောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​သူသည် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကို အသုံးပြု၍ ကွေ့ဝူကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာက သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။။</p> <p>"သွားစမ်းပါ။။ ဘာ နတ်ဘုရားလျှပ်စီးလဲ။။ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအားရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ငါ သိပြီးသား။။ မင်းက အဲ့ဒီ ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ စွမ်းအားကို ခေတ္တ ငှားသုံးနေတာပဲ။။ အဲ့ဒါက မင်းပိုင်တာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>ကွေ့ဝူ အရင်ပြောခဲ့သည်များကို လင်းချီယဲ့ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ဤစကားစုမှာမူ အချက်ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။။</p> <p>ခရမ်းရောင်လျှပ်စီး၏ စွမ်းအားမှာ လင်းချီယဲ့၏ အသိပညာကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။။</p> <p>ယခုအခါ သူသည် ၎င်းကို ဆင့်ခေါ် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ထိုစွမ်းအားကို အမှန်တကယ် မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။။</p> <p>ကွေ့ဝူသည် ထိုစွမ်းအားအကြောင်းကို သူထက်ပင် ပိုမို သိရှိနားလည်ထားပုံရသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ လင်းချီယဲ့ မည်သို့ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။။</p> <p>"အဲ့ဒီ နတ်ဘုရား စွမ်းအားအကြောင်း မင်း ဘယ်လောက် သိထားလဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့ သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက ကွေ့ဝူကို ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။။</p> <p>"မင်း သိချင်တာလား။။ အိပ်မက်မက်နေလိုက်။။ ဟားဟားဟား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာထားကို မြင်သည့်အခါ ကွေ့ဝူ တစ်ဖန် ရယ်မောပြန်သည်။။</p> <p>သူသည် လင်းချီယဲ့ကို သူ့အား နှိပ်စက်ရန် အခွင့်အရေး မပေးပေ။။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း လှုပ်နှိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောင်းပွလာစေသည်။။</p> <p>"မကောင်းတော့ဘူး။"</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာထား သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကွေ့ဝူထံမှ အလျင်အမြန် ခွာလိုက်ကာ မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်အကွာသို့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။။ လင်းချီယဲ့ သွေးတစ်ချက် အန်လိုက်ရပြီး သူ၏ နယ်ပယ်မှာ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။။</p> <p>ကွေ့ဝူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။။</p> <p>မြေကမ္ဘာ မသေမျိုး အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမှုသည် လင်းချီယဲ့၏ နယ်ပယ်ကို ချက်ချင်းပင် သည်းမခံနိုင်သော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။။</p> <p>ကွေ့ဝူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲလိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကျန်ရှိနေသော မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာ တစ်ရာကျော်မှာ ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားကြသည်။။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ကွေ့ဝူ မသေဆုံးမီ ပေးပို့ခဲ့သော နောက်ဆုံး သတင်းစကားကိုလည်း လက်ခံရရှိလိုက်သည်။။</p> <p>"ငါ အဲ့ဒီလူသားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာပေးလိုက်ပြီ။။ သူ့ကို သတ်ကြစမ်း။။ သူ့ကို သတ်ကြ။"</p> <p>ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေကြသော မိစ္ဆာများသည် လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။။</p> <p>နယ်ပယ် မပြိုကွဲမီက သူတို့သည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးတွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့ကြသည်။။</p> <p>ယခုအခါ သူတို့ လှည့်ပြန်လာကြပြီး လင်းချီယဲ့ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းကို တတ်မြောက်ထားသည်ကို သိရှိသဖြင့် မိစ္ဆာများသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ တုန်ခါမှုများကို နှောင့်ယှက်ရန် အင်အားချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်ကြပြီး သူ့ကို ထွက်ပြေးရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ မပေးတော့ပေ။။</p> <p>ဝိုင်းရံမှု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လင်းချီယဲ့သည် လေထုထဲ၌ ရပ်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။။</p> <p>ဝမ်မုန့်၏ ပုံရိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။။</p> <p>"ရှင် ဘယ်လိုနေလဲ။။ အဆင်ပြေရဲ့လား။"</p> <p>နယ်ပယ်နှင့်အတူ လျှပ်စီးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်မှာလည်း ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။။ ဝမ်မုန့်သည် လင်းချီယဲ့၏ ဘေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။။</p> <p>"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။"</p> <p>လင်းချီယဲ့ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။။</p> <p>မသေမျိုးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လူတစ်ယောက်၏ အသက်သည် ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုကို ပြီးမြောက်စေသည်။။ အသက်စွမ်းအား အလွန်အမင်း မဆုံးရှုံးသရွေ့ ခေါင်းဖြတ်ခံရလျှင်ပင် ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်သည်။။</p> <p>"သိပ်ပြီး ယုတ်မာတဲ့ကောင်ပဲ။။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖို့အတွက် စွမ်းအားတွေကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းနေခဲ့တာပဲ။" ဝမ်မုန့်က အံကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။။</p> <p>ခုနက သူမသည် မသေမျိုး တစ်ရာကျော်ကို ပိတ်ဆို့ထားရန် အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် ကွေ့ဝူက သူ၏ အသက်အနှစ်သာရကို တိတ်တဆိတ် လောင်ကျွမ်းစေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။။</p> <p>ခုနက ကွေ့ဝူက သူ၏ စွမ်းအားအကြောင်း ပြောပြနေချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း ပေါ့ဆသွားခဲ့ပြီး သူ တိတ်တဆိတ် စွမ်းအားစုဆောင်းနေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။။</p> <p>မဟုတ်ပါက သူသည် ဤမျှ သနားစဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။။</p> <p>"မင်းရဲ့ နယ်ပယ်က ဘယ်မှာလဲ။"</p> <p>စိတ်ကို ပြန်လည် စုစည်းပြီးနောက် ဝမ်မုန့်၏ နယ်ပယ်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို လင်းချီယဲ့ သတိပြုမိလိုက်သည်။။</p> <p>"ခုနက ရှင့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြိုလဲသွားလို့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ ရှင့်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကျွန်မ လာခဲ့တာပါ" ဟု ဝမ်မုန့်က ပြန်ဖြေသည်။။</p> <p>"ဘာ။။ မင်းရဲ့ နယ်ပယ်ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ဦး။။ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာတွေကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။"</p> <p>လင်းချီယဲ့ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။။</p> <p>ဝမ်မုန့်က နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။။</p> <p>"ဘာလို့ ဒီလောက် အော်နေတာလဲ။။ သူတို့ မပြေးပါဘူး။။ သူတို့အားလုံး ရှင့်ကို ဖမ်းဖို့ ဒီကို လာနေကြတာ။"</p> <p>ဝမ်မုန့် စကားပြောနေစဉ် လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ နတ်ဘုရား အာရုံဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသော မိစ္ဆာများကို သိရှိလိုက်သည်။။</p> <p>တစ်ကောင်မှ မကျန်ရှိပေ။။ မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာ ၁၃၂ ကောင်လုံး ရှိနေကြသည်။။</p> <p>"ဟူး..."</p> <p>လင်းချီယဲ့ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် မချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။။</p> <p>အကယ်၍ ထိုမိစ္ဆာ တစ်ရာကျော်ကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလိုက်ပါက သူ၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်အတွက် ကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။။</p> <p>"ကောင်းပြီ။။ ကျန်တဲ့ကောင်တွေကို အရင် အပြတ်ရှင်းကြတာပေါ့။"</p> <p>ကွေ့ဝူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမှုက လင်းချီယဲ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက် မဟုတ်သည့်အလား ဖြစ်သည်။။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလွန် နာကျင်ခဲ့သဖြင့် လမ်းပျောက်သွားခဲ့သော်လည်း ပြန်လည် နာလန်ထူပြီးနောက်တွင် များစွာ ထိခိုက်မှု မရှိတော့ပေ။။</p> <p>သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် လျော့နည်းသွားနိုင်သော်လည်း လူသား မသေမျိုးအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာအုပ်စုကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသေးသည်။။</p> <p>ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးမှာ ကွေ့ဝူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမှုကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ဝမ်မုန့်၏ အထောက်အပံ့နှင့် လင်းချီယဲ့၏ လျှပ်စီးစွမ်းအားဖြင့် သာမန် လူသား မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာများသည် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။။</p> <p>တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ မိစ္ဆာများက ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။။ လင်းချီယဲ့သည် ဝမ်မုန့်၏ အကူအညီဖြင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်သေးသော်လည်း သူတို့အကြား အကွာအဝေးမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။။</p> <p>နယ်ပယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာ တစ်ရာကျော်ကို ရှင်းလင်းရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း အချိန်တော့ ပေးရပေလိမ့်မည်။။</p> <p>အမည်းရောင် တိမ်တိုက်များမှာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီအောင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လျှပ်စီးများမှာလည်း ရံဖန်ရံခါ လက်လျှပ်နေသည်။။</p> <p>နယ်ပယ်၏ အပြင်ဘက်တွင် ဧကရီနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့သည် မိစ္ဆာအားလုံးကို ရှင်းလင်းရန် တစ်ဝက်ပင် မကြာသော အချိန်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။။</p> <p>သူတို့အထဲတွင် မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာ သုံးကောင်သာ ပါဝင်သည်။။</p> <p>အရေအတွက် နည်းပါးသော်လည်း သူတို့၏ သေလုဆဲဆဲ တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် မသေမျိုးနယ်ပယ် ပညာရှင် အချို့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြသည်။။</p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ ဧကရီ၏ ဘက်တွင် လူအင်အား ပိုများသဖြင့် သူတို့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။။ ထို့ကြောင့် ဤဆုံးရှုံးမှုမှာ မပြောပလောက်ပေ။။</p> <p>"အထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ငါ မသိဘူး။။ အဲ့ဒီ အော်ရာက သိပ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။။ မြေကမ္ဘာ မသေမျိုး ပညာရှင် တစ်ယောက် ပေါက်ကွဲသွားသလိုပဲ။"</p> <p>"နတ်ဘုရားတစ်ပါးတောင် ရောက်လာနိုင်တာပဲ။။ မြေကမ္ဘာ မသေမျိုးက ဘာဖြစ်လို့လဲ။"</p> <p>"စောင့်ကြည့်ကြရအောင်။။ သန့်စင်သောကလေးငယ်ရဲ့ နယ်ပယ်က ရှိနေသေးတယ်၊ အဲ့ဒါက သူ အဆင်ပြေနေသေးတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။"</p> <p>လူသား ကျင့်ကြံသူများ စုရုံးကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ လင်းချီယဲ့ကို သွားရောက် ကူညီရန် မပြောဆိုကြပေ။။</p> <p>ဧကရီသည် ဝေးလံသော နေရာရှိ လျှပ်စီးတိမ်တိုက်များကို ကြည့်ကာ သူမ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။။</p> <p>နတ်ဘုရားတစ်ပါး မရှိသရွေ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်ဟု လင်းချီယဲ့ ပြောသည်ကို သူမ ကြားသိထားသည်။။</p> <p>သို့သော်လည်း ခုနက အော်ရာမှာ မြေကမ္ဘာ မသေမျိုးနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော သူမထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေသည်။။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ပါက ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။။</p> <p>ဧကရီ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။။ သို့သော်လည်း သူမနှင့် သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အားနည်းသော လူများမှာ လင်းချီယဲ့ကို မကူညီနိုင်ရုံသာမက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်ကို သူမ သိရှိသည်။။</p> <p>"မြန်မြန်ကြည့်ဦး။။ လျှပ်စီးတိမ်တိုက်တွေ စပြီး ပျောက်ကွယ်နေပြီ။"</p> <p>ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေးလံသော နေရာရှိ ပျောက်ကွယ်သွားသော လျှပ်စီးတိမ်တိုက်များထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။။</p> <p>ယုတ်မာသော တည်ရှိမှုမှာ အားနည်းသွားပြီ။။</p> <p>ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် သန့်စင်ခံနေရသကဲ့သို့ ပါးလွှာလာသည်ကို လူတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ဝေးလံသော နေရာရှိ အမည်းရောင် မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် အမည်းရောင် အစက်အပြောက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။။</p> <p>"အဲ့ဒါ သန့်စင်သောကလေးငယ်ပဲ။"</p> <p>အမြင်အာရုံ ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံသူ အချို့သည် ထိုအမည်းရောင် အစက်အပြောက်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မြင်လိုက်ကြသည်။။</p> <p>ဧကရီသည် လင်းချီယဲ့ထံသို့ ချက်ချင်း သွားလိုက်သည်။။</p> <p>သူသည် အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာထားမှာ များစွာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။။</p> <p>"ပြီးသွားပြီလား။"</p> <p>ဧကရီက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။။ ရလဒ်ကို သူမ ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း လင်းချီယဲ့၏ အဖြေကို သူမ ကြားလိုသေးသည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ပြုံးကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။။</p> <p>ဧကရီ၏ မေးခွန်းနှင့် လင်းချီယဲ့၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ကျင့်ကြံသူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။။</p> <p>"ငါတို့ နိုင်ပြီ။။ ငါတို့ နိုင်ပြီ။"</p> <p>သူတို့သည် အစွန်အဖျားတွင် ကျန်ရှိနေသော စစ်သည် အနည်းငယ်ကိုသာ ရှင်းလင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။။ ၎င်းမှာပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသည်။။</p> <p>အထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အခြေအနေ၏ အော်ရာတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လူတိုင်း၏ ကျောချမ်းစေရန် လုံလောက်လှသည်။။</p> <p>သို့သော်လည်း လင်းချီယဲ့သည် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစုကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် အထဲသို့ ဝင်သွားချိန်နှင့် ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် များစွာ ပြောင်းလဲမှု မရှိသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ၎င်းမှာ လွယ်ကူသည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်နေကြသည်။။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းမှာ သူ၏ အင်အားကို အံ့သြချီးကျူးနေကြသည်။။</p> <p>နတ်ဘုရား နန်းတော်မှ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မည်သူကမျှ မေးခွန်းထုတ်ရန် မဝံ့တော့ပေ။။ သူတို့အားလုံးမှာ သူ့အပေါ် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။။</p> <p>ထိုနေ့မှာပင် လင်းချီယဲ့သည် ဧကရီနှင့်အတူ အောင်ပွဲခံ အခမ်းအနား တက်ရောက်ရန် ရွှီနိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။။</p> <p>သာမန် ပြည်သူများသည် မိစ္ဆာများကို အနိုင်ရခဲ့သည့် အကြောင်းကို များစွာ မသိရှိကြသော်လည်း အခြား အင်ပါယာ သုံးခု၏ အထက်တန်းလွှာများမှာမူ အားလုံး ကြားသိခဲ့ကြသည်။။</p> <p>"နတ်ဘုရား နန်းတော်က လူတွေက အဲ့လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတာလား။"</p> <p>ရှန်ဧကရာဇ်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ရင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။။</p> <p>သူသည် မိစ္ဆာများနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့ မည်မျှ အင်အားကြီးမားကြောင်း သိရှိသည်။။</p> <p>အခြား အင်ပါယာ နှစ်ခုသည်လည်း သတင်းအချက်အလက်ကို လက်ခံရရှိသည့်အခါ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။။</p> <p>"မိစ္ဆာတွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။။ ရွှီနိုင်ငံဟာ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ရန်သူ့လက်ထဲ ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သခင်က ပိုပြီး မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတယ်။။ သူက တကယ်ကို နတ်ဘုရား နန်းတော်က ဖြစ်ရတာနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။"</p> <p>ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် အင်ပါယာကြီးများနှင့် အင်အားစု အားလုံးမှာ နတ်ဘုရား နန်းတော်၏ အရှိန်အဝါကို ပိုမို ကြောက်ရွံ့ လေးစားလာကြသည်။။</p> <p>၎င်းမှာ နတ်ဘုရား နန်းတော်နှင့် များစွာ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပိုမို ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save