Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">စိစစ်ရေးမြို့တော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>​"ကဲ ပြောစမ်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဓားပြလား" လုံချန်းက ထိုလူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ခြေထောက်ကို မဖယ်ဘဲ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ကျွန်တော် ဓားပြမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က အလင်းအလျင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ" ထိုလူက မျက်ရည်များကြားမှ တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြေရှာသည်။</p> <p>​"အလင်းအလျင်ဂိုဏ်း ဟုတ်လား။ မင်းတို့ဂိုဏ်းက ဒီအနားမှာလား"</p> <p>​"မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းက ဒီနားမှာမဟုတ်ဘူး၊ ကုန်းမြေကြီးရဲ့ တခြားတစ်ဖက်အစွန်းမှာ ရှိတာပါ"</p> <p>​"တခြားတစ်ဖက်မှာရှိတာကို မင်းက ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ဆိုတာ ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်" လုံချန်းက သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>​"ဒါက ဒီကုန်းမြေရဲ့ စည်းကမ်းပါ။ အဓိကဂိုဏ်းကြီးတိုင်းက သူတို့ရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်တွေနဲ့ အကြီးအကဲအချို့ကို ကုန်းမြေဝင်ပေါက်မှာ ကင်းစောင့်ဖို့ လွှတ်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းကလည်း အဓိကဂိုဏ်းကြီးတွေထဲက တစ်ဂိုဏ်းမို့လို့ တခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့အတူ ဒီမှာ ကင်းစောင့်နေရတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ကျတဲ့နေရာမှာ စောင့်နေတုန်း ခေါင်းဆောင်က ကျူးကျော်သူတစ်ယောက် ရောက်နေပြီလို့ ပြောလို့ လိုက်ဖမ်းခိုင်းလိုက်တာပါ" နာကျင်မှုများကြားမှ ထိုလူက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ဪ... ဒါဆို ငါထင်တာ မှန်တာပေါ့။ မင်းတို့ ငါခိုးဝင်လာတာကို တကယ်သိနေကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ ငါ့နောက်ကိုရော ဘယ်လို လိုက်နိုင်တာလဲ။ ဒါကို အမှန်အတိုင်းပြောရင် မင်း လွတ်ဖို့ နီးစပ်သွားပြီ" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သော်လည်း ထိုအပြုံးက ထိုလူကို ပို၍ ကြောက်လန့်စေသည်။</p> <p>​"အဲဒါက အချက်ပေး ဝင်္ကပါကြောင့်ပါ။ မှတ်ပုံတင်မထားတဲ့သူ ကုန်းမြေပေါ် ခြေချလိုက်တာနဲ့ အချက်ပေးစနစ်က အလုပ်လုပ်တာပါ။ ဝင်ပေါက်ကနေ ခိုးဝင်လာမယ့်သူတွေရှိရင် သိအောင် လုပ်ထားတာပါ"</p> <p>​"ငါ ခိုးဝင်တာကို သိတာတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့နောက်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဘယ်လို လိုက်နိုင်တာလဲ။ ငါဝင်လာတဲ့ နေရာကို သိရုံနဲ့တင် ဒီလောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့ဖို့ မလွယ်ဘူးလေ။ ဘယ်နည်းလမ်း သုံးတာလဲ"</p> <p>​"အဲဒါ... အဲဒါက ကံကောင်းလို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ လိုက်ရှာနေတုန်း ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် ခင်ဗျားကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့သွားတာပါ" ထိုလူက အတည်ပေါက် လိမ်ညာလိုက်သည်။</p> <p>​"ဪ... တိုက်ဆိုင်တာပေါ့။ မင်းတို့ တကယ်ပဲ ကံကောင်းတာပဲ" လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း ခြေထောက်ကို ဖယ်ကာ လှည့်ထွက်သွားဟန် ပြလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုလူက သက်ပြင်းချကာ ဝမ်းသာသွားစဉ် လုံချန်းက ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပြန်တောင့်သွားရပြန်သည်။</p> <p>​"ဪ... မေ့လို့၊ မင်းကို တစ်ခု ပြောရဦးမယ်" လုံချန်းက ဆိုလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဓားမှာ ထိုလူ၏ ဘေးတွင် လင်းတတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝဲနေတော့သည်။</p> <p>​"ခင်ဗျား... ခင်ဗျား ကတိပေးထားတယ်လေ။ မေးတာဖြေရင် မသတ်ဘူးဆို။ ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့" ထိုလူက အသည်းအသန် အော်ပြောတော့သည်။ လုံချန်း ပြန်လှည့်လာပုံက သူ့ကို သတ်တော့မည်မှန်း ရိပ်မိနေ၍ ဖြစ်၏။</p> <p>​"မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ တစ်ခု မေးဖို့ မေ့သွားလို့ပါ။ ဒါကို အမှန်အတိုင်း ထပ်ဖြေရင် ငါ တကယ် ထွက်သွားပေးမယ်"</p> <p>​"ကောင်း... ကောင်းပါပြီ။ ဘာမေးမှာလဲ"</p> <p>​"မေးခွန်းကတော့... မင်းရဲ့ အဲဒီ အလိမ်အညာကို ငါက တကယ်ယုံမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား" လုံချန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်စဉ်မှာပင် ဝိညာဉ်ဓားက ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။ သို့သော် အရေးကြီးသော နေရာကိုတော့ လွဲချော်အောင် ထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>​"နောက်တစ်ခါ ထပ်စမ်းကြည့်ရအောင်။ ဒီတစ်ခါတော့ မလွဲစေရဘူး" လုံချန်းက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​ဝိညာဉ်ဓားက ထပ်မံ ထိုးစိုက်ရန် ပြင်စဉ်မှာပင် ထိုလူက အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ "နေဦး၊ ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်"</p> <p>​ဓားဦးမှာ ထိုလူ၏ နှလုံးသားနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ တစ်စက္ကန့်သာ နောက်ကျလျှင် သူ သေရမည်မှာ သေချာလှ၏။</p> <p>​"ပြောလေ။ မင်း နောက်ကျလို့ ငါ စိတ်မရှည်ရင်တော့ ဓားက ကျလာမှာပဲ"</p> <p>​"အဲဒါ အမှတ်အသားကြောင့်ပါ။ ဝင်္ကပါက အချက်ပေးရုံတင် မကဘဲ ခင်ဗျား ကုန်းမြေပေါ် ခြေချလိုက်တာနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ဖိနပ်ပေါ်မှာ ခြေရာခံအမှတ်အသားတစ်ခု ထားခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်တာမဟုတ်ဘဲ အဲဒီအမှတ်အသားကို အာရုံခံအိမ်မြှောင်နဲ့ လိုက်ရှာတာပါ"</p> <p>​"ဪ... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ရိုးရှင်းပေမဲ့ တော်တော် ဒုက္ခပေးတဲ့ နည်းလမ်းပဲ" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အဲဒီ အိမ်မြှောင်ကို ငါ့ကို ပေးစမ်း"</p> <p>​"ကျွန်တော့်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ ရှိပါတယ်။ ကြိုက်တာယူပါ၊ ကျွန်တော့်ကိုတော့ မသတ်ပါနဲ့"</p> <p>​လုံချန်းသည် ခုနက ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သော ထိုလူ၏ လက်ကို လိုက်ရှာကာ လက်စွပ်ကို ချွတ်ယူလိုက်သည်။ လက်စွပ်ထဲတွင် ငွေရောင်အိမ်မြှောင်လေး တစ်ခုကို တွေ့ရှိသွား၏။</p> <p>​"ဒါလား မင်းပြောတဲ့ အိမ်မြှောင်"</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒါပါပဲ"</p> <p>​"ငါ အခု ဝင်္ကပါရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေပြီလား။ ဖိနပ်ချွတ်လိုက်ရင် နောက်ထပ် အမှတ်အသား ထပ်ထင်ဦးမလား"</p> <p>​"ခင်ဗျား ဝင်္ကပါရဲ့ အကွာအဝေး အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေပါပြီ။ နောက်ထပ် အမှတ်အသား မထင်နိုင်တော့ပါဘူး"</p> <p>​လုံချန်းက ထိုလူ လိမ်နေသလားဟု ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် သူစီးထားသော ဖိနပ်နှစ်ဖက်လုံးကို ချွတ်၍ လွှင့်ပစ်လိုက်ရာ အိမ်မြှောင်လက်တံမှာ ဖိနပ်များရှိရာသို့ ညွှန်ပြနေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>​"ဒါဆိုရင်တော့ ပိုကောင်းသွားပြီ။ ငါ အေးအေးဆေးဆေး သွားလို့ရပြီ" လုံချန်းက သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဖိနပ်အသစ်တစ်စုံ ထုတ်စီးလိုက်သည်။</p> <p>​"ကဲ... ခြေရာခံတဲ့ ကိစ္စ အဆင်ပြေသွားပြီဆိုတော့ မင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ရမယ်။ ငါက ဒီနေရာကို အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့ သိချင်တာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ မြို့နဲ့ နီးတဲ့နေရာရောက်ရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်" ထိုသို့ ဆိုကာ ထိုလူကို မ၍ ဝိညာဉ်ဓားပေါ်တွင် ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>​"ရှေ့က မြို့အကြောင်း ပြောပြစမ်း" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။ သူသည် ကျိရှင်းဆီ သွားမည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားနေခြင်း ဖြစ်ရာ ထိုလူမှာ လုံချန်းက လမ်းညွှန်စရာမလိုဘဲ မှန်ကန်သော ဘက်သို့ သွားနေသဖြင့် အံ့သြနေမိသည်။</p> <p>​"ရှေ့မှာရှိတာက စိစစ်ရေးမြို့တော်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အင်ပါယာတွေ၊ နိုင်ငံတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ မြို့တစ်မြို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အနီးနားက နိုင်ငံတွေအားလုံးက သူတို့ရဲ့ ဌာနခွဲတွေကို ဒီမှာ ဖွင့်ထားကြတယ်။ အပြင်က လာတဲ့သူတွေကို စိစစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိရင် သူတို့နိုင်ငံတွေမှာ ရာထူးကြီးကြီးပေးဖို့ ရွေးချယ်ကြတဲ့ နေရာပေါ့" ထိုလူက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ဒါဆို တခြားကုန်းမြေက လာတဲ့သူတွေ ပထမဆုံး ရောက်တဲ့ မြို့ပေါ့"</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဝင်ပေါက်နဲ့ အနီးဆုံး မြို့ပါ"</p> <p>​"ဒါဆို မင်းတို့အဖွဲ့တွေရော၊ တခြားကင်းစောင့်တွေရော ဒီမှာ ရှိနေမှာပေါ့" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"မဟုတ်ပါဘူး။ ကင်းစောင့်တွေက ဝင်ပေါက်နားမှာပဲ အခြေစိုက်တာပါ။ မြို့ကိုတော့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ပဲ လာကြတာပါ"</p> <p>​"ဒါဆို အဲဒီ မှတ်ပုံတင်လက်မှတ် အကြောင်း ပြောပြဦး။ အဲဒါက တော်တော် ဒုက္ခပေးလား၊ မြို့တိုင်းမှာ စစ်လား။ အခု ငါက အဲဒါကို ဘယ်လို ရနိုင်မလဲ"</p> <p>​"နိုင်ငံတွေမှာ အလုပ်လုပ်ချင်ရင်တော့ အဲဒီလက်မှတ်က အရမ်းအရေးကြီးပါတယ်။ တခြားနေရာတွေမှာတော့ ပြစ်မှုတစ်ခုခု ကျူးလွန်တယ်လို့ သံသယမဖြစ်မချင်း ဘယ်သူမှ လာမစစ်ပါဘူး"</p> <p>​"ငါကတော့ အစစ်ခံရဖို့ များနေပြီ။ အဲဒီလက်မှတ် ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ပြောပြ"</p> <p>​ထိုလူက သက်ပြင်းချရင်း "အခုချိန်မှာ လက်မှတ်ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိတော့ပါဘူး။ ခင်ဗျားမှာ လက်မှတ်မရှိတာကို သူတို့ သိသွားရင် အသတ်ခံရမှာပါ" သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save