Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 352</h2> <h2 style="text-align: center;">ချသာချ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ တုန်လှုပ်မှုနှင့် သိချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် များပြားလှသော အကြည့်များက မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်ထံသို့ ကျရောက်လာကြ၏။ မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်၌ မည်သူက နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်အထက်ရှိ ကြယ်တာရာကောင်းကင်အတွင်း၌ အဆုံးအစမရှိသော ကြယ်စွမ်းအင်စီးကြောင်းများက အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာနေသည်။ တစ်ချိန်တည်း၌ပင် အင်မတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက စကြာဝဠာကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အနက်ပိုင်းမှနေ၍ ပြန့်နှံ့လာကာ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်မှ သန်မာသူများက အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ တုန်လှုပ်မှုများက သိချင်စိတ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အားလုံးက တောင်ထိပ်နောက်ကွယ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ မည်သူက နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>တောင်ထိပ်နောက်ကွယ်ရှိ တောင်ထွတ်တစ်ခုထက်၌ အမျိုးသားတစ်ဦးက ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား အဆုံးအစမရှိသော ကြယ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံလျက် မတ်တတ်ရပ်နေ၏။ ကြယ်စွမ်းအင်များက မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေကာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကိုလည်း နေ့ခင်းဘက်အလား လင်းထိန်နေစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသားမှာ ရီထျန်းမင်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူက ကြယ်နတ်ဘုရား၏ ကြယ်နတ်ဘုရား မဟာတာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ၌ ငါးနှစ်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရ၏။ ထို့နောက် သူက နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် စတင်ဖို့အတွက် စကြာဝဠာကြယ်တာရာကောင်းကင်အတွင်းရှိ ကြယ်များ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုတည်းသာပင်။</p> <p> </p> <p>အဓိကအားဖြင့် သူ့ထံ၌ ငွေမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အချိန်အနည်းငယ် ပိုရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုပင် ချိုးဖျက်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အနောက်ဘက် မလှမ်းမကမ်း၌ ယုံရှီးနှင့် အကျဉ်းထောင်သခင်တို့ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်၏ မျက်နှာက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ "နတ်ဘုရားက နိုးထလာတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ရီထျန်းမင်ကို ကြည့်နေကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ရှေ့ရှိ နတ်ဘုရားက နိုးထလာရုံသာမက အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားနေကြောင်းကိုပါ သူမ သဘောပေါက်ထားသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>နိုးထလာခြင်းနှင့် အဆင့်တက်ခြင်းက အနည်းငယ်တော့ ကွာခြား၏။</p> <p> </p> <p>သူမက အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က တောင်ထွတ်ထက်၌ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူက ဧရာမရေဝဲကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေကာ အဆုံးအစမရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက သူ့ထံသို့ ဆက်တိုက် စုပြုံဝင်ရောက်နေကြ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တုန်လှုပ်စေတော့မတတ် ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့နေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်၏ အပြင်ဘက်၌ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် နတ်ဘုရားတာအိုကျောင်းတော်အသီးသီးမှ ကျောင်းတော်သခင်များ၏ မျက်နှာများက ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းသည်းသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့က အပြည့်အဝ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်၌ပင် အခြားသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခု၌ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက နတ်ဘုရားမဟာတာအိုပဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်က နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ်..."</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျောင်းတော်သခင်အားလုံးမှာ အင်မတန် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်မှ ထိုတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည်ဆိုခြင်းကို သူတို့ နားလည်နိုင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် မူလကတည်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ကာ ယခုအခါ၌ နိုးထလာရုံသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခြားကြယ်တာရာနယ်မြေမှ တစ်ယောက်ကရော ဘာဖြစ်နေပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်၌ပင် မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါနှင့် အခြားသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတို့က အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်နေကြသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားတာအိုကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်သခင်ကျင်းချင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် "နတ်ဘုရားမဟာတာအို တိုက်ပွဲပဲ"</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက အဝေးရှိ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "ခဏစောင့်ဦး..."</p> <p> </p> <p>အခြားကျောင်းတော်သခင်များအားလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြကာ အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>တောင်ထွတ်ထက်၌ အခြားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ချိန်တွင် ရီထျန်းမင်သည်လည်း အနည်းငယ် လန့်ဖြန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ယောက်ယောက်ကလည်း နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မည်လော။</p> <p> </p> <p>သူက မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးရှိ ကြယ်တာရာကောင်းကင်အတွင်း၌ ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူက မည်သူဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်တွင် သူက အင်မတန် အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ကျိပင်။</p> <p> </p> <p>ချင်ကျိက သူရှိနေသောဘက်ကို မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူမက ထိုမဟာတာအိုလမ်းစဉ်၏ အနက်ပိုင်းသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းသွားနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမထံ၌ အင်မတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစွဲလမ်းမှုကပင် သူမကို အသက်ရှင်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့ကာ ထိုအမြင့်သို့ ရောက်ရှိရန် တွန်းအားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က အကြည့်လွှဲလိုက်၏။ သူက ကြယ်စွမ်းအင်များကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရူးသွပ်စွာ စတင်စုပ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့က မိတ်ဆွေများ ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့သော အချိန်မျိုး၌ သူက သေချာပေါက် အလျှော့မပေးနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ့အမြင်တွင်မူ ဤသည်က လူကြီးလူကောင်းဆန်သော ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အနိုင်ရခဲ့လျှင် ထိုအရာက သူ့အပိုင်ပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ အနိုင်မရခဲ့ရင်လည်း သူက ကောင်းချီးပေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အနက်ပိုင်းကို မော့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သိပ်မကြာခင်၌ပင် သူ ကအနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သေစမ်း။</p> <p> </p> <p>သူ့ထံ၌ နတ်ဘုရားမဟာတာအို ရှိမနေချေ။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အခြေအနေအောက်၌ အကြိုအခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီပြီးနောက် နတ်ဘုရားမဟာတာအိုက သူ့ကို လာရောက်ကြိုဆိုရန် ကျဆင်းလာရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ၌ သူက ဤအကြိုအခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီနေသည်မှာ သံသယဝင်စရာပင် မလိုချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားမဟာတာအို မရှိဘူးလော။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က တင်းကျပ်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အနက်ပိုင်းကို ကြည့်လိုက်၏။ အောက်ဘက်ကမ္ဘာတုန်းကလည်း သူက ပစ်မှတ်ထားခံခဲ့၏၊ ယခု ဤနေရာတွင်လည်း ပစ်မှတ်ထားခံရဦးမည်လော။</p> <p> </p> <p>မဖြစ်သင့်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အောက်ဘက်ရှိ အကျဉ်းထောင်သခင်က အလျင်အမြန်ပင်။ "နတ်ဘုရား... ခင်ဗျားအနေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို သစ္စာဆိုဖို့ လိုအပ်တယ်... အဲဒါကို ခင်ဗျား သိတယ်မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားများခေတ်၌ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုသူတိုင်းက နတ်ဘုရားများကို သစ္စာဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက အတည်ပြုသရွေ့ နတ်ဘုရားမဟာတာအိုက သူတို့ကို လာရောက်ကြိုဆိုရန် ကျဆင်းလာလိမ့်မည်ပင်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ ဤသစ္စာဆိုခြင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ယုံကြည်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်ရန်၊ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်ရန်အတွက် သင့်အထက်၌ လူတစ်ယောက် ရှိဖို့ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရန်အတွက် သင့်အထက်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိရန် လိုအပ်၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားတစ်ပါး မရှိဘဲနှင့် သင်က တက်လှမ်းလို့ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ယုံကြည်မှု။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က တိတ်ဆိတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အယူအဆများက နတ်ဘုရားများနှင့် မတူညီဘူးချေ။ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ကို ယုံကြည်ရပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူက သေချာပေါက် သူတို့ကို မယုံကြည်နိုင်ချေ။ ထို့ပြင် အကယ်၍ သူက ယုံကြည်ခဲ့ရင်လျှင်ပင် အခြားသော နတ်ဘုရားများက သူ့ကို သေချာပေါက် ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဘာလုပ်ရပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အနက်ပိုင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ချိန်၌ သူ၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ဖြစ်တည်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းမရှိဘူးလော။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် လမ်းဖောက်ရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်၍ တက်သွားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိလိုက်သည်နှင့် သူက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>မဖြစ်ချေ။</p> <p> </p> <p>စိတ်အားထက်သန်မှု၌ တန်ဖိုးတစ်ခု ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ယန်မိသားစု၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် သူက တည်ငြိမ်အေးဆေးတတ်ရန် သင်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူက ယခုချိန်၌ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိုသောက်ကျိုးနည်း နတ်ဘုရားများကို သူ အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မည်လော။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် မနိုင်လောက်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူက တစ်ပါးတည်းကိုတောင် အနိုင်မယူနိုင်ချေ။ ထို့ပြင် ဝိုင်းတိုက်သည်ကိုပင် ခံရနိုင်သေး၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားမဟာတာအို၏ ကောင်းချီးမရှိသောကြောင့် ရီထျန်းမင်၏ တာအိုအရှိန်အဝါက ချင်ကျိ၏ တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် အကျဉ်းထောင်သခင်က ချက်ချင်းဆိုသလို စိုးရိမ်ပူပန်လာကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရား... မြန်မြန် သစ္စာဆိုလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ "နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ ဘယ်သူကများ ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ ထိုက်တန်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်မှာ အစပိုင်း၌ မှင်သက်သွားသော်လည်း ရုတ်ခြည်းဆိုသလို သဘောပေါက်သွား၏။ သေစမ်း။ သူ့ရှေ့မှ လူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဆိုသည်ကို သူက မေ့လုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို အခြားနတ်ဘုရားများအား ယုံကြည်ခိုင်းရန်လော။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက တကယ်ကို နည်းနည်းအခက်တွေ့စရာပင်။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က "ဒါဆိုရင် နတ်ဘုရား... ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "လမ်းမရှိမှတော့ ငါကိုယ်တိုင် လမ်းဖောက်ရမှာပေါ့။ တိုက်ခိုက်ပြီးတော့ တက်သွားဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်၍ တက်သွားမည်လော။</p> <p> </p> <p>သေစမ်း။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်၏ မျက်နှာထက်၌ တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ဤကောင်က ထိုမျှ အစွမ်းထက်ပါသည်လော။</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးသည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ရီထျန်းမင်က "ဒီနေ့က တိုက်ခိုက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ ငါတို့ နောက်နေ့မှ တိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင် "......."</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အဆုံးရှိ ချင်ကျိကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် သူက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ တာအိုအရှိန်အဝါများအားလုံး လုံးဝ ဆုတ်ခွာသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူက သဘောဆန္ဒအလျောက် အလျှော့ပေးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအနီရောင်မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ထက်၌ ချင်ကျိက အပေါ်သို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း သူမ၏ စွဲလမ်းမှုက ပို၍ နက်ရှိုင်းလာ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး၌ သူမ၏ စွဲလမ်းမှုက အင်မတန် အားကောင်းလွန်းလှသဖြင့် အနီရောင်မဟာတာအိုလမ်းစဉ်တစ်ခုလုံးက ယင်းကြောင့် တုန်ခါသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်၌ ချန်ဝမ်က ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသော ချင်ကျိ၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်နေကာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဘေး၌ ကုချင်၏ အမူအရာကမူ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဝမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ကျောင်းအုပ်ကြီး... ချင်ကျိက နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ်..."</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ကုချင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကုချင်၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် ချန်ဝမ်က အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီး... သူက..."</p> <p> </p> <p>ကုချင်က ပို၍ ဝေးကွာသွားသော ချင်ကျိကို ကြည့်ကာ လေသံဖျော့ဖျော့ဖြင့် "သူက နတ်ဘုရားကောလိပ်နဲ့ မသက်ဆိုင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ချန်ဝမ်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို ဖြူဖျော့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မှန်၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်သော ချင်ကျိက နတ်ဘုရားကောလိပ်နှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေပါဦးမည်လော။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် လုံးဝ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်၌ပင် ချင်ကျိက ထိုအနီရောင်မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ပေါ်၌ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူမ၏ အရှိန်အဝါကလည်း နတ်ဘုရားမီးတောက်၏ သန့်စင်ပေးမှုအောက်၌ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တုန်လှုပ်စေတော့မတတ် ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့နေရ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး၌ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးမှာ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဖိအားပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်သည်လည်း ချင်ကျိကို ကြည့်နေ၏။ ထိုဖိအားက အင်မတန် အားကောင်းကြောင်းကိုတော့ သူ ဝန်ခံရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် သူက ပို၍ ပျော်ရွှင်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ သူ၏ အစ်ကိုကြီးချင်ယွမ်သာ သိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူက သေချာပေါက် ပျော်လွန်း၍ အိပ်လို့တောင် ပျော်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သိထားသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အနီရောင်မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ထက်ရှိ ချင်ကျိ၏ အရှိန်အဝါက ရုတ်တရက် ထပ်မံမြင့်တက်လာကာ သူမထံမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးအပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဖိအားက အရာအားလုံးကို တိုက်ရိုက်လွှမ်းခြုံသွားကာ ကောင်းကင်များအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဖိအားက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ကျိက ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအနီရောင်မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ကလည်း သူမနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာကောင်းကင်က တည်ငြိမ်မှုထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက မှင်သက်နေကြဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်ယောက်က နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တကယ် တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် လုံလောက်သော အခွင့်အရေးရှိသရွေ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသေးခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်က များပြားလှသော လူများကို မျှော်လင့်ချက်များ ပေးစွမ်းလိုက်ကြောင်း သံသယဝင်စရာပင် မလိုချေ။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင် အပြင်ဘက်တွင်မူ...</p> <p> </p> <p>ကျောင်းတော်သခင်လေးဦးကလည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့ အင်မတန် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြောင်းကိုတော့ သူတို့ ဝန်ခံရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားများခေတ်ပြီးနောက် မည်သူကမျှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်မလာနိုင်ခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု တစ်ယောက်က သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှာတင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က သူတို့အပေါ် ကြီးမားလှသော သက်ရောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် "မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ"</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက "ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားရမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော ကျောင်းတော်သခင်သုံးဦးက ချူနိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ချူနိုင်းက မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ "မမေ့ကြနဲ့ဦး၊ ခုနက အဲဒီတစ်ယောက်ကလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပြန်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်တွင် သူတို့၏ အမူအရာများအားလုံးက လေးနက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ စောနက မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်မှ ထိုတစ်ယောက်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပြန်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အောင်မြင်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့အားလုံးက ချက်ချင်းဆိုသလို အသုံးမဝင်သူများ ဖြစ်သွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမြင့်ဆုံးဉပဒေသ၏ ဖိနှိပ်မှုရှိနေခြင်းကြောင့် နတ်ဘုရားအဆင့် သန်မာသူများက ဤစကြာဝဠာထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာ၍ မရနိုင်သော်လည်း သူထွက်သွားချိန်၌ သူတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် သူထွက်သွားမည်ဆိုလျှင်ပင်မှ အကယ်၍ အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပါးက သူ့ကို မတားဆီးပါလျှင် သူက သူတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သေး၏။</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက အဝေးရှိ မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါတို့ သူ့ကို အချိန်ထပ်ပေးလို့မရတော့ဘူး။ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်က "အခုပဲ လှုပ်ရှားကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>အခြားကျောင်းတော်သခင်နှစ်ဦးကလည်း သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက "အရင်ဆုံး မော့ခယ်နတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့တဲ့ ချိတ်ပိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ရမယ်..."</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် ရုတ်တရက် သူက လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်၏။ "အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်သခင် ကြယ်တာရာနယ်မြေအတွင်း၌ ရုတ်ခြည်းပင် သန်းပေါင်းဆယ်နှင့်ချီသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကြသည်။ သန်းပေါင်းဆယ်နှင့်ချီသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက တစ်နေရာတည်း၌ စုစည်းသွားကာ ဧရာမ ရွှေရောင်အစီအရင်ကြီးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်တွင် ထိုအစီအရင်အတွင်းမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပြန့်နှံ့လာ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားသတ်လက်နက်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားသတ်လက်နက်ကို အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်သခင် နတ်ဘုရားအစီအရင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်သခင် ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားအစီအရင်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်သခင် ကြယ်တာရာနယ်မြေက လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ အကျဉ်းထောင်သခင်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းသည်းသွား၏။ "သူတို့က အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူက လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ခုခံကြ"</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်အတွင်းမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်၌လည်း အတိတ်က မော့ခယ်နတ်ဘုရား ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အစီအရင်တစ်ခု ရှိပေသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားများခေတ်၌ ဤအစီအရင်က နတ်ဘုရားများ၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ၌ မော့ခယ်နတ်ဘုရားအစီအရင်က ချို့ယွင်းနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အကျဉ်းထောင်သခင်က တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပုံဖြင့် သူက ရီထျန်းမင်၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် လာရောက်ကာ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် "နတ်ဘုရား... ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ကောင်းကင်သခင် ကြယ်တာရာနယ်မြေကို လှမ်းကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင်။ "ချသာချ"</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင် "......."</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save