Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 356</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားများ၏ မျိုးဆက်များ...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သစ္စာဆိုခြင်းလော...</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ ကျင်းချင်နှင့် အခြားသူများက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ပုန်ကန်ခြင်း...</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး၌ မည်သူက မထိတ်လန့်ဘဲ နေပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ သူတို့ထံတွင် ယုံကြည်မှု မရှိခြင်းပင်၊ လုံးဝကို ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ကျင်းချင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ "အကယ်၍ ကျောင်းတော်သခင် ကျင်းချင်အနေနဲ့ စိတ်မချဘူးဆိုရင် မင်းဘာသာမင်း နောက်ဆုတ်သွားလို့ ရပါတယ်။ ဒီနတ်ဘုရားက မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်တွင် သေချာပေါက် သူက သစ္စာဆိုမည် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းအရ အကယ်၍ သူသာ တကယ်သစ္စာဆိုခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက ဤလူများကို သံသယဝင်သွားစေရုံသာ ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံ၌ အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်လွန်းခြင်း သို့မဟုတ် တမင်သက်သက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိလွန်းခြင်းက ဆန့်ကျင်ဘက် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်တွင် ကျင်းချင်က အလျင်အမြန်ပင်။ "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ ဒီလက်အောက်ငယ်သားက နောက်ပြောင်လိုက်ရုံပါ၊ နောက်ပြောင်လိုက်ရုံသက်သက်ပါ..."</p> <p> </p> <p>ကျန်သောလူများမှာလည်း ရီထျန်းမင်က သစ္စာမဆိုသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် သူတို့က စိတ်သက်သာရာရသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူတို့အမြင်၌ အကယ်၍ ဤအထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားက တကယ်ကို သစ္စာဆိုခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက တကယ်ပြဿနာရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်တန်းအစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရန်အတွက် အခြားသူများကို သစ္စာဆိုပါမည်လော။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူ့ရှေ့ရှိ လူလေးဦးကို ကြည့်လိုက်၏။ "ငါတို့မှာ အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် မလုပ်ရင်နေ၊ လုပ်ရင်တော့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် လုပ်ရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့က ဒီစကြာဝဠာအကြောင်းကို ငါ့ထက် ပိုသိကြတယ်။ ပြီးတော့ အောက်ခြေမှာရှိတဲ့ လူတွေကလည်း မင်းတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေကြတာ။ အဲဒါကြောင့် သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို အမြန်ဆုံး ဖြန့်ဝေပေးဖို့ မင်းတို့ကို ငါလိုအပ်တယ်။ မင်းတို့ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ကြယ်တာရာစကြာဝဠာတွေရဲ့ နေရာအနှံ့ကို ရောက်သွားရင် အကောင်းဆုံးပဲ..."</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ချူနိုင်းက "တရားဝင်အိမ်တော် စကြာဝဠာတွေကရော"</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရီထျန်းမင်က "တရားဝင်အိမ်တော် စကြာဝဠာတွေက ဒီကမ္ဘာလောကကြီးနဲ့ သီးခြားဖြစ်နေတာဆိုတော့ မင်းတို့ တိတ်တဆိတ် လုပ်လို့ ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p>သူလာခဲ့သော တရားဝင်အိမ်တော်မှလွဲ၍ အခြားသော တရားဝင်အိမ်တော်များအားလုံး၌ ကိုယ်စားလှယ်များ ရှိကြပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလေးယောက်က ပူးပေါင်းနေသရွေ့ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို လူသိများအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် များပြားသော တရားဝင်အိမ်တော်များ။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားစကြာဝဠာ။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ရင်ထဲရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကို မနည်းဖိနှိပ်ထားရ၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပုန်ကန်ရသည်ကို နှစ်သက်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်သော်လည်း တရားဝင်အိမ်တော် စကြာဝဠာမှ လာသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ရပ်တည်ချက်က ဤနတ်ဘုရားများနှင့် သေချာပေါက် ကွာခြားနေကြောင်းကို သူသေချာနားလည်ထား၏။ အကယ်၍ သူက မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းသာ ပေါ်ပေါက်သွားမည်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားများကို အသာထား၊ ဤကျောင်းတော်သခင်များနှင့် အကျဉ်းထောင်သခင်ပင်လျှင် သူ့ကို သုတ်သင်ရန် ကြိုးစားလာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဒါက လုပ်ရလွယ်ပါတယ်။ အောက်ဘက်မှာရှိတဲ့ တရားဝင်အိမ်တော်အများစုမှာ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေ ရှိကြတယ်။ ဒီဉပဒေသကို ဖြန့်ဝေခိုင်းဖို့ သူတို့ကို ခိုင်းလိုက်လို့ ရတယ်။ ဒီဉပဒေသက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လွန်းတော့ တစ်ခါဖြန့်ဝေလိုက်တာနဲ့ များပြားလှတဲ့ လူတွေက အဲဒါကို ကျင့်ကြံကြမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ "သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို မင်းတို့ အရင် ကျင့်ကြံလို့ရတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ စွမ်းအားအရဆိုရင် နတ်ဘုရားခန့်အပ်လွှာ ထွက်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် မင်းတို့က အဲဒီအပေါ်မှာ အဆင့်ကောင်းကောင်းတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရရှိမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် အတည်ပြုချက်ရတာနဲ့ နေရာမှာတင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး တိုက်ရိုက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူက စစ်ဆေးအတည်ပြုပေးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလိုက်၏။ "သေချာပေါက် ငါပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်နှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်းဆိုသလို သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ဤကဲ့သို့သော နည်းဗျူဟာမျိုးနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သင့်ထံ၌ အဆက်အသွယ်ရှိမည်ဆိုလျှင် သင်က အရည်အချင်းမပြည့်မီလျှင်တောင် အရည်အချင်းပြည့်မီသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သင်က အရည်အချင်းပြည့်မီနေလျှင်ပင် သူတို့က သင့်ကို အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးဟု ပြောနိုင်သေး၏။</p> <p> </p> <p>သင်က မည်သူဖြစ်သည်ဆိုသည်မှာ အရေးမကြီးချေ။ သင့်ထံ၌ အဆက်အသွယ်ရှိ၊ မရှိကသာ အလွန်အရေးကြီးပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် နိုးထခြင်းနန်းတော်၏ ကျောင်းတော်သခင် ကျဲကျဲက "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား... ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က နိုးထခြင်းနန်းတော်၏ ကျောင်းတော်သခင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ပြောပါ"</p> <p> </p> <p>ကျဲကျဲက လေးနက်သောအသံဖြင့် "အောက်ဘက်က လူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့က ကျုပ်တို့အတွက် လွယ်ကူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကျောင်းတော်... ဒီကျောင်းတော်က ကျုပ်တို့ နတ်ဘုရားစကြာဝဠာမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ။ ကျုပ်ဆိုလိုတာက သူတို့ကိုပါ ဒီကိစ္စထဲ ဆွဲသွင်းနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ အဲဒါအပြင် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ အဲဒါက ကျုပ်တို့ စတင်လိုက်တာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် အထက်က နတ်ဘုရားတွေကို သေချာပေါက် သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>အထက်က နတ်ဘုရားများ...</p> <p> </p> <p>ကျဲကျဲ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်တွင် အခြားကျောင်းတော်သခင်များ၏ အမူအရာများက ချက်ချင်းဆိုသလို လေးနက်သွားကြ၏။ သူတို့က ထိုအထက်မှ နတ်ဘုရားများကို အလွန်အမင်း သတိထားနေရဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က "အဲဒါကြောင့် ငါတို့က မြန်မြန်လုပ်ရမယ်။ သူတို့ တုံ့ပြန်နိုင်တဲ့အချိန် မရောက်ခင်မှာ နတ်ဘုရားခန့်အပ်လွှာကို ဆင့်ခေါ်ပြီးသား ဖြစ်နေလောက်တဲ့အထိကို မြန်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျဲကျဲနှင့် အခြားသူများက နားလည်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းကြားက အပြေးပြိုင်ပွဲတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ပြောရလျှင် မြန်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သတ္တဝါအားလုံးက သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို ကျင့်ကြံကြပြီးနောက် ယင်းကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားများကို ခုခံကြမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကယ်၍ နတ်ဘုရားများ လှုပ်ရှားလာချိန်၌ နတ်ဘုရားခန့်အပ်လွှာကို ဆင့်မခေါ်ရသေးပါလျှင်... ထိုအကျိုးဆက်ကို တွေးမိလိုက်သည်တွင် ကျောင်းတော်သခင်များ၏ အမူအရာများအားလုံးက မသိစိတ်အလျောက် လေးနက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလိုက်သည်။ "လူကြီးမင်းတို့... အခု ငါတို့လုပ်နေတဲ့အရာက အရင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမယ့် လုပ်ရပ်တစ်ခုပဲ။ အကယ်၍ ငါတို့သာ အောင်မြင်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ နာမည်တွေက ကြယ်တွေလို တောက်ပနေပြီး နောင်လာမယ့် နှစ်တွေအထိ သမိုင်းမှာ ထာဝရ ကမ္ပည်းတင် ကျန်ရစ်နေခဲ့လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းဖြင့် သူက အဓိကခန်းမဆောင်၏ တံခါးပေါက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ "လူကြီးမင်းတို့... အကယ်၍ ငါတို့က နတ်ဘုရားတွေကို ဖြုတ်ချဖို့ သတ္တဝါအားလုံးကို တကယ် ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဒီလောကကြီးမှာ ငါတို့ကို ချည်နှောင်ထားမယ့် သံကြိုးတွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်သလို၊ ငါတို့ကို ဖိနှိပ်ထားမယ့် အင်အားစုတွေလည်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က စည်းမျဉ်းသစ်တွေကို ချမှတ်သူတွေ၊ ဉပဒေသအသစ်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်။ သတ္တဝါအားလုံးက ငါတို့ကြောင့် လွတ်လပ်ခွင့်တွေ ရရှိကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့က သတ္တဝါအားလုံးရဲ့ ယုံကြည်မှုကြောင့် ထာဝရ ရှင်သန်နေရလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းမှာ ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် နားထောင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ရီထျန်းမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "စစ်မှန်တဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ဆိုတာ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သင့်တာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်က အလျင်အမြန်ပင်။ "ကျုပ်လည်း အတူတူပဲ..."</p> <p> </p> <p>အားလုံး "......."</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ရီထျန်းမင်ကို စိုက်ကြည့်နေချိန်၌ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောကျမှုနှင့် မသက်ဆိုင်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် အကျဉ်းထောင်သခင်က "ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အရင်က ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာလေ။ အခု ထွက်သွားတဲ့အခါကျရင် အပြင်ဘက်က လူတွေကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက ပြုံးလိုက်၏။ "ဒါက လွယ်ပါတယ်။ နတ်ဘုရားစော်ကားသူလို့ ငါတို့ သတ်မှတ်တဲ့သူက နတ်ဘုရားစော်ကားသူ ဖြစ်သွားမှာပဲ။ အလားတူပဲ လူကောင်းလို့ ငါတို့ သတ်မှတ်တဲ့သူက လူကောင်း ဖြစ်သွားမှာပဲလေ..."</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က ချူနိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းတို့က တကယ်ကို ဆိုးယုတ်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်က ပြုံးလိုက်၏။ "အရာအားလုံးက ရှင်သန်ဖို့နဲ့ အကျိုးအမြတ်အတွက်ချည်းပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ရီထျန်းမင်က "မင်းတို့ရဲ့ အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်လေးခုမှာ အထူးလေ့ကျင့်ထားတဲ့ ထိပ်သီးသန်မာသူတွေ ရှိလား"</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်က ရီထျန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ "ရှိပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်လေးခုလုံးမှာ ထိပ်သီးတွေထဲက ထိပ်သီးတွေဖြစ်တဲ့ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားကျောင်းတော် အစောင့်အရှောက်တွေ ရှိကြတယ်။ အနိမ့်ဆုံးက အတိုင်းအတာမဲ့အဆင့်မှာ ရှိကြပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မလုံလောက်သေးဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်မှာ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ဘာမှမပြောဘဲ လူတိုင်းကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျင်းချင်နှင့် အခြားသုံးဦး၏ အမူအရာများက ချက်ချင်းဆိုသလို လေးနက်သွားကြ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ "သူတို့အားလုံးကို ဒီမှာ လာကျင့်ကြံခိုင်းလိုက်။ သူတို့ကို အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်တွေ၊ အကောင်းဆုံး လက်နက်ကိရိယာတွေ ပေးပြီးတော့ အားလုံးကို နတ်ဘုရားတုအဆင့်အထိ ရောက်အောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>သူတို့က ရီထျန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်ကြချိန်၌ သူတို့၏ အကြည့်များက မသိစိတ်အလျောက် ပို၍ ရိုသေလေးစားလာကြ၏။ အတွင်းဘက်ရှိ ထူးခြားသော ဟင်းလင်းပြင်အချိန်က သူတို့၏ စိတ်ကူးနိုင်စွမ်းထက် တကယ်ကို ကျော်လွန်နေပေသည်။ မဟုတ်သေးချေ၊ ယင်းက သူတို့အားလုံး၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် တိုက်ရိုက်ကျော်လွန်နေခြင်းပင်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တကယ်ကို ထိုက်တန်လှ၏။</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားက ထိပ်တန်းသန်မာသူတစ်စုကို မွေးထုတ်ချင်တာလား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မှန်တယ်။ သူတို့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုက..."</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက အလျင်အမြန်ပင်။ "သူတို့က နတ်ဘုရားတွေကို ယုံကြည်ကြပေမယ့် အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား... စိတ်ချပါ၊ သူတို့အားလုံးက ငါတို့ ရွေးချယ်ထားတဲ့သူတွေပါ။ အဲဒါကြောင့် သူတို့အားလုံးက ငါတို့စကားကို နားထောင်ကြပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးနောက် သူက ခေတ္တရပ်တန့်ကာ ထပ်ပြောလိုက်၏။ "အခုကစပြီး သူတို့က အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားရဲ့ စကားကိုပဲ သေချာပေါက် နားထောင်ကြတော့မှာပါ"</p> <p> </p> <p>အာဏာကို ဆန္ဒအလျောက် စွန့်လွှတ်ခြင်းပင်...</p> <p> </p> <p>ကျင်းချင်နှင့် အခြားသူများအားလုံးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားကျောင်းတော် အစောင့်အရှောက်များက သူတို့၏ ထိပ်သီးအင်အားစုများ ဖြစ်ကြပေသည်။ ချူနိုင်းက သူတို့ကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ လွှဲပြောင်းပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ချူနိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့က ပူးပေါင်းနေကြပြီဆိုတော့ အချင်းချင်း စစ်ဖြစ်ဖို့ မလိုတော့ဘူး။ အခု ငါတို့လုပ်ရမှာက စည်းလုံးညီညွတ်စွာနဲ့ ဒီကြီးမားလှတဲ့ တာဝန်ကြီးကို ပြီးမြောက်အောင် အတူတကွ လုပ်ဆောင်သွားဖို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်း၏ အမူအရာက ရှုပ်ထွေးနေ၏။ ဤအထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား၏ အမြင်ကျယ်မှုက သူ၏ အမြင်ကျယ်မှုထက် တကယ်ကို သာလွန်နေပေသည်။ သူ၏ ယခင်စကားများက ဤအထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားထံ၌ အခြားရည်ရွယ်ချက်များ ရှိမရှိကို စမ်းသပ်ရန်သာ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ၏ စိတ်ကို တိုက်ရိုက်ဆိုသလို ဖောက်ထွင်းမြင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "နားလည်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းဖြင့် သူက ခေတ္တရပ်တန့်ကာ ထပ်ပြောလိုက်၏။ "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား... ငါတို့ သတိထားရမယ့် အင်အားစုတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်မှာ အနည်းငယ် သိချင်သွားသည်။ "ဘယ်လို အင်အားစုမျိုးလဲ"</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက လေးနက်သောအသံဖြင့် "နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေပါ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ "နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားက သိချင်မှ သိမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေလို့ ခေါ်တဲ့သူတွေက တကယ်တမ်းကျတော့ အတိတ်ကာလတုန်းက လူ့လောကထဲကို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေကတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားအချို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ မျိုးဆက်တွေပါပဲ... ဒီအုပ်စုက တော်တော်ကြီးမားပါတယ်။ သူတို့ဆီမှာ နတ်ဘုရားသွေးမျိုးဆက်တွေလည်း ပါဝင်နေလို့ သူတို့ရဲ့ ပါရမီက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် တော်တော်ကို ကောင်းကြပါတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သစ္စာရှိဆုံး ထောက်ခံသူတွေလည်း ဖြစ်ကြပါတယ်။ အရင်တုန်းက သူတို့နဲ့ ငါတို့ ဆက်ဆံဖူးပါတယ်၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို အရမ်း အားကောင်းတာပါ..."</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားများ၏ မျိုးဆက်များ...</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ငါ နားလည်ပြီ။ မင်းတို့အလုပ် မင်းတို့ သွားလုပ်ကြတော့၊ ဒီကိစ္စကို ငါ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ချူနိုင်းနှင့် အခြားသူများက ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်ကြပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်သည်လည်း ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွား၏။ ယခုအခါ၌ သူလည်း လုပ်စရာများစွာ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက် သူက အန္တရာယ်တစ်ခုကိုလည်း ခံစားနေရ၏။ ယခင်က ရီထျန်းမင်၏ ဘေး၌ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ၌ အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်များစွာ ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်... သူ၏ ဒုတိယအစ်ကိုကြီးနေရာက အန္တရာယ်ရှိနေပြီဟု သူခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ ကြိုးစားရမည်ပင်...</p> <p> </p> <p>အားလုံးထွက်သွားပြီးနောက် ရီထျန်းမင်က ထွက်မသွားသေးသော ယုံရှီးကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ "တစ်ခုခု မှားနေလို့လား"</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က "ပြောပါ"</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ရီထျန်းမင်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "အကယ်၍ တကယ်အောင်မြင်သွားပြီး အားလုံးက နတ်ဘုရားသစ်တွေ ဖြစ်လာကြမယ်ဆိုရင် အားလုံးက အခုလိုပဲ ပြန်ပြီး လက်ဝါးကြီးအုပ်လာကြဦးမှာလား..."</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူမကို ဟန့်တားရန် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက သူ့ကို ကြည့်နေကာ ဘာမှမပြောတော့သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုရော၊ မျှော်လင့်ချက်ပါ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ယုံရှီးကို အကဲခတ်လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို တော်တော် အံ့သြသွားစေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အခြားသော လူတိုင်းက စီးပွားရေးလုပ်ငန်း စတင်ရန်အတွက် တွေးတောနေကြသော်လည်း ဤမိန်းကလေးကမူ လုပ်ငန်းအောင်မြင်ပြီးနောက် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို တွေးတောနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ဘာမှမပြောချေ။</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ထိုနေရာ၌ ခေါင်းမာစွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် သူမက အဖြေတစ်ခု လိုချင်နေကြောင်း ရီထျန်းမင်က သိလိုက်၏။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူက "ယုံရှီး... မင်း အချက်နှစ်ချက်ကို နားလည်ဖို့ လိုတယ်။ ပထမအချက်က ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ လူအများစုဟ, ကိုယ်ကျိုးရှာကြတဲ့သူတွေချည်းပဲ။ အကယ်၍ ငါတို့က ဒီကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲချင်တယ်ဆိုရင် လူအများကြီးကို အားကိုးရမှာပဲ။ လူတိုင်းက ငါတို့လိုမျိုး အကျိုးအမြတ်မယူဘဲ၊ နာမည်မယူဘဲ သတ္တဝါအားလုံးအတွက်ပဲ လုပ်ပေးဖို့ ငါတို့ တောင်းဆိုလို့ မရဘူး... အဲဒါက လက်တွေ့မဆန်ဘူးလေ၊ နားလည်လား"</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒုတိယအချက်ကတော့ ငါတို့က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတောင် မအောင်မြင်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျရင် လူတွေ ပြောင်းလဲသွားမလားဆိုတာကို ငါတို့က စိုးရိမ်နေရပြီ... ဒီလိုလုပ်တာက ဘာနဲ့တူလဲဆိုတော့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်က အခုထိ မပြီးမြောက်သေးဘူး၊ အလုပ်ပြီးသွားတာနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ကိရိယာတွေကို စွန့်ပစ်ဖို့ တွေးနေသလို ဖြစ်နေပြီ။ အဲဒီလိုလုပ်တာက ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ မညီသလို၊ စေတနာလည်း မရှိရာ ကျတယ်"</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ခေါင်းငုံ့ထားကာ စကားလည်း မပြောသလို၊ ထွက်လည်း မသွားချေ။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူ၏ ရှေ့ရှိ ခေါင်းမာသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ရယ်ချင်သွား၏။ သူက ယုံရှီးထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကာ သူမ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ "အကယ်၍ တကယ်ကို အောင်မြင်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီနေ့ကျရင် အာဏာကို လှောင်ချိုင့်ထဲမှာ ငါကိုယ်တိုင် ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူက အဝေးသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ရီထျန်းမင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ချိန်၌ သူမ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပေသည်။ "ရှင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ရပ်တန့်သွား၏။ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက "သတ္တဝါအပေါင်းကို သစ္စာဖောက်တဲ့သူက သတ္တဝါအပေါင်းရဲ့ စွန့်ပစ်တာကို သေချာပေါက် ခံယူရမှာပဲ... ငါ့ဆရာ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို ငါ ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save