Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 358</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းက ငါ့လက်ထဲမှာ သေရလောက်အောင် မထိုက်တန်ဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုချောက်ကမ်းပါးကြီးအတွင်း၌ မဟာတာအိုစုတ်တံသခင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ယန်ကျာ့က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ကာ နောက်တစ်ကြိမ်၌ သူက ရုတ်ခြည်းဆိုသလို အော်ဟစ်လျက် ဓားနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ယန်ကျာ့က ဤသို့ အလွယ်တကူ အရှုံးမပေးနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြလျှင်ပင် သူက ဘယ်တော့မှ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယန်ကျာ့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြန်လည်နိုးကြွလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် မဟာတာအိုစုတ်တံသခင်က အကြည့်လွှဲလိုက်၏။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ အကန့်အသတ်မဲ့အရှင်သခင်က သေရည်ခွက်ကိုင်ကာ လျှောက်လာသည်။ "ပြဿနာ မရှာပါနဲ့ကွာ... တကယ်ပြောတာပါ၊ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်းပါ..."</p> <p> </p> <p>"မင်း နားမလည်ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>မဟာတာအိုစုတ်တံသခင်က အကန့်အသတ်မဲ့အရှင်သခင်၏ စကားကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်ပြောလိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>အကန့်အသတ်မဲ့အရှင်သခင်က ခေါင်းခါယမ်းလျက်သာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုအတွင်း၌ ရီထျန်းမင်က တင်ပျဉ်ခွေလျက် ထိုင်နေ၏။ ဤကာလအတွင်း သူက ကြယ်နတ်ဘုရား၏ ကြယ်နတ်ဘုရားတာအိုကို ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြယ်နတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ရရှိပြီးနောက် ကြယ်နတ်ဘုရားတာအိုက တကယ်ကို နက်နဲပြီး အင်မတန် အစွမ်းထက်ကြောင်းကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူက ကြယ်နတ်ဘုရားတာအိုကို သာမန်ကာလျှံကာ ကျင့်ကြံနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်ရန်ပါ ကြိုးစားနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤကာလအတွင်း၌ သူက သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ထူးခြားသော ဟင်းလင်းပြင်အချိန်ကိုလည်း လေ့လာနေခဲ့သေး၏။</p> <p> </p> <p>ဆရာမကြီးယိညန်က ထိုထူးခြားသော သိုင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်အား မြင်လိုက်ရချိန်၌ သူက အင်မတန် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ကာ အတုခိုးရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကုန်သက်သာစေရန်အတွက် သူက သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင်အချိန်အတွင်း၌ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်ဆယ်နှစ်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယနေ့တွင် ခဲ့ရှန်းက ရီထျန်းမင်ထံသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား... နတ်ဘုရားမျိုးဆက်တစ်ယောက်ကို ကျုပ်တို့ တွေ့ထားတယ်..."</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "သူ့ကို ငါ သွားကြည့်လိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုအတွင်း၌ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက ထိုင်နေလျက် အောက်ဘက်ရှိ နတ်ဘုရားစကြာဝဠာကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ လူအိုကြီးတစ်ဦးက ထိုလူငယ်ထံသို့ လျှောက်လာ၏။ ထိုလူအိုကြီးက လေးနက်သောအသံဖြင့် "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်လေးခုက ကျောင်းတော်သခင်တွေဟာ နတ်ဘုရားတွေကို သစ္စာဖောက်သွားပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ငါတို့ ရထားတယ်"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က "အဲဒီ ကြယ်နတ်ဘုရားကြောင့်လား"</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘာတွေပြောခဲ့ကြလဲဆိုတာကိုတော့ ကျုပ်တို့ မသိရဘူး"</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူက စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဒါက အခု သူတို့ အပြင်းအထန် ကြေညာနေတဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေပဲ..."</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က ယူကြည့်လိုက်၏။ ခေတ္တအကြာတွင် သူက "ပစ္စည်းကောင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက လေးနက်သောအသံဖြင့် "သူတို့ကတော့ ဒါကို ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက ဖန်တီးခဲ့တာလို့ ပြောနေကြတယ်"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ "မဟုတ်ဘူး၊ သူ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူက သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီကြယ်နတ်ဘုရားရဲ့ ရည်မှန်းချက်က တကယ်ကို ကြီးမားလှတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက "သခင်လေး... အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်လေးခုက နတ်ဘုရားတွေကို သစ္စာဖောက်သွားပြီဆိုတော့ ကျုပ်တို့ကရော..."</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က ဘာမှမပြောဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ အောက်ဘက်ရှိ စကြာဝဠာကမ္ဘာကို ကြည့်လိုက်၏။ "နတ်ဘုရားတွေမှာ ဘာအရန်အစီအစဉ်မှ မရှိဘူးလို့များ အဲဒီကျောင်းတော်သခင်လေးဦးက တကယ်ထင်နေကြတာလား။ အသိပညာမဲ့တဲ့ သတ္တဝါတွေ..."</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက လေးနက်သောအသံဖြင့် "အဲဒီကျောင်းတော်သခင်လေးဦးကတော့ စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကြယ်နတ်ဘုရားက..."</p> <p> </p> <p>ကြယ်နတ်ဘုရား...</p> <p> </p> <p>ထိုစကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဤသူမှာ တစ်ချိန်တုန်းက ထိပ်တန်းအထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်တန်းအထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သေချာပေါက် သူတို့ အထင်မသေးရဲကြချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နတ်ဘုရားများခေတ်၌ပင်လျှင် ထိပ်တန်းအထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားများက အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားသုံးပါး၏ အောက်တွင်ရှိကာ အင်မတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ့ပြင် ဒီလူက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကိုလည်း လုပ်ကြံဖန်တီးထားသေးတယ်... အခု အောက်ဘက်က လူတွေကတော့ အဲဒါကို ယုံကြည်နေကြပြီ"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က "သူက ဘယ်လို လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက "အတိတ်ကာလတုန်းက ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားဟာ သက်ရှိသတ္တဝါတွေအတွက် ဒီဉပဒေသကို ဖန်တီးခဲ့တာ၊ အဲဒါက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် နတ်ဘုရားတွေက ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြတာလို့ သူက ပြောတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ..."</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သူက အောက်ခြေက လူတွေကို လမ်းလွဲအောင် လုပ်နေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က သူ့ရှေ့ရှိ စာလိပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ "နတ်ဘုရားခန့်အပ်လွှာဆိုတာကရော တကယ် ရှိတယ်လို့ ထင်လား"</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက လေးနက်သောအသံဖြင့် "ပြောရခက်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က လူအိုကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်တွင် လူအိုကြီးက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလူက ကြယ်နတ်ဘုရားပဲလေ။ အတိတ်ကာလတုန်းက အဲဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူက ငါတို့ထက် ပိုသိမှာ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်၏။ "ဒီလောကမှာ အကြောက်ရဆုံးစကားက တစ်ဝက်မှန်ပြီး တစ်ဝက်မှားနေတဲ့ စကားတွေပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ကြယ်နတ်ဘုရားက ဒီတာအိုလမ်းစဉ်မှာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီလူက နတ်ဘုရားတွေကိုတောင် လူသိရှင်ကြား ဆန့်ကျင်ရဲတာကို ကြည့်ရရင် သူ့စကားတွေက ယုံကြည်ရလောက်တဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က ရယ်မောလိုက်၏။ "သူတို့ ရောက်လာတာ တော်တော် မြန်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးက အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ ထိုစဉ် အဝေးမှနေ၍ ရုတ်တရက် ကြယ်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။ နောက်တစ်ကြိမ်၌ ထိုကြယ်အလင်းတန်းက သူတို့ရှေ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ရီထျန်းမင် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဘေး၌ အကျဉ်းထောင်သခင်နှင့် ယုံရှီးတို့လည်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က ကိုယ်ရံတော်ပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ယုံရှီးအား အထူးတလည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမိန်းကလေးက သေချာပျိုးထောင်ပေး၍ ရနိုင်ခြင်းကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်နှင့် သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် လူအိုကြီး၏ အမူအရာက ချက်ချင်းဆိုသလို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဆွေးနွေးချင်လား"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြုံးလိုက်၏။ "ရတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က တိုက်ရိုက်ပင်။ "အဖေနဲ့ အမေရှိတာက ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ရှိနေတာလောက် မကောင်းဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ထိုလူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျိုးဆက်ဆိုတာ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျိုးဆက်သက်သက်ပဲလေ၊ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာတာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က ပြုံးလိုက်၏။ "အဆွေတော်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျုပ် ဝန်ခံရမှာပဲ။ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် ကျုပ်တို့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားစေတယ်"</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားများ၏ မျိုးဆက်များ...</p> <p> </p> <p>နားထောင်ရသည်မှာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ဒုတိယမျိုးဆက်သူဌေးတစ်ဦးနှင့် ကိုယ့်ထူးကိုယ်ချွန်သော သူဌေးတစ်ဦးကြား ကွာခြားချက်နှင့် တူညီပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က "ဘာများ တွေးနေလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က လေးနက်စွာဖြင့် "အန္တရာယ်က အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်တွင် ထိုလူငယ်က သူ့ကို ပြုံးလျက် ပြန်ကြည့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ဖျောင်းဖျရန် မလွယ်ကူကြောင်း ရီထျန်းမင်က သိထားသဖြင့် သူက ထပ်ပြောလိုက်၏။ "နတ်ဘုရားတွေကို ဆန့်ကျင်တဲ့နေရာမှာ ငါတို့နောက်ကို မင်းက တကယ်လိုက်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ့အတွက် ကိစ္စတစ်ခုလောက် ကူညီပေးသရွေ့ ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတစ်ခု တင်သွားမယ်။ ဘယ်လိုလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြောကြည့်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က "ပထမဆုံးအနေနဲ့ လူ့လောကက ကိစ္စတွေကို လျှို့ဝှက်ထားပေးဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေး"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က ရယ်မောလိုက်၏။ "ခင်ဗျားက အချိန်တွေ ပိုလိုချင်နေတာကိုး"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် "ပုံမှန်အခြေအနေအောက်မှာဆိုရင်တော့ ဒီအပေးအယူက တန်ပါတယ်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လာဖို့ ဆွဲဆောင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်စေတာပဲဖြစ်ဖြစ်... အထူးသဖြင့် ဒုတိယအချက်ပေါ့။ ကျုပ်က ဘာမှတောင် လုပ်စရာ မလိုဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က တိုက်ရိုက်ပင်။ "မင်းက သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာကို ငါ သိချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ထိုလူငယ်က ရယ်မောလိုက်၏။ "သခင်လေးရီက ကောလာဟလတွေထဲကအတိုင်း တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>သခင်လေးရီလော။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်မှာ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက သူ၏ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သေချာပေါက် သိထားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူက အနည်းငယ် တွေဝေသွား၏။ တစ်ဖက်လူက မည်သို့ သိသွားပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က ရီထျန်းမင်ကို အဓိပ္ပါယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "အဆွေတော်ရဲ့ အစီအစဉ်က ကွမ်ချွန်စကြာဝဠာထဲက ကစားပွဲထက် ပိုကြီးမားတဲ့ ကစားပွဲတစ်ခုကို ကစားဖို့ပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းကတော့ အဆွေတော် အနိုင်ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့... အဆွေတော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စစ်တုရင်ရုပ်လို့ ထင်သလား၊ စစ်တုရင်ကစားသမားလို့ ထင်သလား။ ဟားဟား..."</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ရီထျန်းမင်က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ဖိချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ချက်ချင်းဆိုသလို ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်း၌ပင် စကြာဝဠာထဲမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြယ်ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုလူငယ်မှာ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိသေးခင်၌ပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြယ်ဖိအား၏ တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ နေရာ၌ပင် ဒူးထောက်ကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူအိုကြီးမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကာ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အကျဉ်းထောင်သခင်က သူ့ရှေ့၌ တိုက်ရိုက် ပိတ်ရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ထိုလူငယ်ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်ကာ ဒူးထောက်နေသော လူငယ်ကို ငုံ့ကြည့်၍ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီတိုင်းအား ပီပီသသ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရှေ့မှာ ဘာတွေ လာပြချင်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာက အင်မတန် မည်းသည်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်ကို သူ မကြောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူက နတ်ဘုရားတုအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်၌ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းက ယုံကြည်ရန် အင်မတန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က လူငယ်ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ လျှောက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရီထျန်းမင်က ပြန်လည်ရပ်တန့်လိုက်သည်။ "မင်းကို ငါ ဘာလို့ မသတ်တာလဲဆိုတာ သိလား"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က ရီထျန်းမင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရီထျန်းမင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရ၏။ "မင်းက ငါ့လက်ထဲမှာ သေရလောက်အောင် မထိုက်တန်လို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးနောက် သူက အဝေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်တွင် သူ၏ ခြေထောာက်အောက်၌ ကြယ်အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီးနောက် သူက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာက အင်မတန် မည်းသည်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က ထိုလူငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက ဘာတွေ လာဟန်ဆောင်နေတာလဲ။ ငါက ဘာမှမရှိတဲ့ ဘဝကနေ အခုအဆင့်အထိ ရောက်လာတာ။ မင်းထက် ပိုထူးချွန်မနေဘူးလား။ ငါက ဘယ်လောက်တောင် စကားနားထောင်နေလဲဆိုတာကို မင်း မမြင်ဘူးလား။ ဦးနှောက်မရှိတဲ့ အရူးကောင်၊ ဘယ်သူ့ရှေ့မှာ ဘာသွားလုပ်ပြနေမှန်းကို မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လှည့်ထွက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက ထိုလူငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာမှလည်း မဟုတ်ပဲနဲ့...”</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးနောက် သူမက လှည့်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာ၌ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်နှာက အင်မတန် မည်းသည်းနေသော်လည်း သိပ်မကြာခင်၌ပင် သူက ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြန်လည်ရယ်မောလိုက်၏။ သို့သော် ထိုအပြုံးက တကယ်ကို မကောင်းဆိုးဝါးဆန်နေ၏။ "မင်းက ဝက်ခြံထဲက ဝက်တစ်ကောင်သာသာပါပဲ... မင်းရဲ့ မောက်မာမှုအတွက် တန်ဖိုးကို ပြန်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဘေးရှိ လူအိုကြီးကမူ တိတ်ဆိတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>မူလက သူသည် နှစ်သိမ့်စကား ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုလူငယ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်တွင် သူက အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ယောက်က သူ့အား အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်သွားခဲ့သော်လည်း ဤကောင်က အထင်သေးနေတုန်းလော။</p> <p> </p> <p>ထိုကောင်၏ ဦးနှောက်က ဘယ်ရောက်သွားပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် လူအိုကြီးက အများကြီး မပြောခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုချိန်၌ သူဘာပြောပြော အဓိပ္ပါယ်ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူသိထားသောကြောင့်ပင်။ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုကိုသာ သူရှာရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးကို မကြောက်သော်လည်း ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့သော အပေါင်းအဖော်မျိုးကိုမူ တကယ် ကြောက်မိပေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်နှင့် ယုံရှီးတို့က ရီထျန်းမင်ကို လိုက်မီသွားကြ၏။ အကျဉ်းထောင်သခင်က အနည်းငယ် သိချင်နေသည်။ "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား... သူ့ကို မသတ်ခဲ့တာက သေချာပေါက် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုခု ရှိနေလို့မလား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ပြိုင်ဘက်က သူ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ပြိုင်ဘက်ဘေးမှာ အဲဒီလိုအပေါင်းအဖော်မျိုး ရှိနေတာဆိုရင်လည်း အဲဒါက ငါတို့အတွက် မကောင်းတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ကျုပ် နားလည်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးနောက် သူက ထပ်မေးလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားရဲ့ အစစ်အမှန်ပြိုင်ဘက်က ဘယ်သူများလဲ။ နတ်ဘုရားတွေလား"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြောလို့မရဘူး။ အဲဒါကို ပြောလိုက်ရင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က လေးနက်စွာဖြင့် "မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား... စိတ်ချပါ။ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်သူပဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားနောက်ကို သေတဲ့အထိ လိုက်ဖို့ ကျုပ်ကျိန်ဆိုပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးကာ "နောင်ကျရင် မင်း သိလာမှာပါ"</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ထပ်မမေးတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က အကျဉ်းထောင်သခင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ "အထဲက အဲဒီသန်မာသူတွေကို လေ့ကျင့်ပေးတဲ့နေရာမှာ မင်းက သေချာလေး ကြီးကြပ်ပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရား... စိတ်ချပါ။ သူတို့ တိုးတက်လာအောင် ကူညီပေးဖို့အတွက် ကျုပ်နဲ့ ကျောင်းတော်သခင်တွေက တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ။ သူတို့ရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီတွေက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် ကောင်းပြီးသားပါပဲ။ အခု ကျုပ်တို့က ကုန်ကျစရိတ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အရင်းအမြစ်တွေကို သုံးပေးနေမှတော့ သူတို့အတွက် နတ်ဘုရားတုအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်က တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်တွင် "အခု ကျုပ် ပိုပြီး စိုးရိမ်နေတာက သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို ကြေညာပြီးသွားတဲ့အခါ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အထက်က နတ်ဘုရားတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုပဲ။ ပြီးတော့ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို ကြေညာလိုက်တာက လက်ရှိဉပဒေသစနစ်ကို တကယ်ကြီး ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပြုံးလိုက်၏။ "အောက်ခြေမှာရှိတဲ့ ပြဿနာတွေက ကြီးမားတဲ့ပြဿနာတွေ မဟုတ်ဘူး။ အဓိကအင်အားစုတွေက ငါတို့ဘက်မှာ ရပ်တည်နေသရွေ့ ငါတို့က စနစ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေကို ကျင့်ကြံသူ မည်သူမဆို သူ၏ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းစာရင်းကို လိုက်နာရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ရှုပ်ထွေးမှုများကို မကြောက်ချေ။ သူ ရီထျန်းမင် ရှိနေသရွေ့ နောက်ဆုံး၌ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "အထက်က နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..."</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူက ကောင်းကင်၏ အနက်ပိုင်းကို မော့ကြည့်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ "အဲဒါကြောင့် ငါတို့ မြန်မြန်လုပ်ရမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းစာရင်းက နတ်ဘုရားများကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မည်လော။</p> <p> </p> <p>တရားဝင်အိမ်တော်ကမ္ဘာတစ်ခုမှ သတ္တဝါများက မယှဉ်နိုင်သော်လည်း တရားဝင်အိမ်တော်အားလုံးမှ သတ္တဝါများနှင့် နတ်ဘုရားစကြာဝဠာတစ်ခုလုံး ပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင်မူ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါသနည်း...။</p> <p> </p> <p>သူ့အတွက်မူ တွေးရဲဖို့နှင့် ရဲတင်းဖို့သာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်၌ ဖိအားက ယခင်ကထက် သေချာပေါက် အများကြီး ပိုကြီးမားနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူက ယန်ကျာ့ကို အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်မိနေသည်ကို‌တော့ ဝန်ခံရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ဘက်ပြောင်းသွားပြီးကတည်းက ဖိအားမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုများလာနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်တွင် အကျဉ်းထောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ... ကျုပ်တို့ မြန်မြန်လုပ်လိုက်ပါ့မယ်။ အဲဒီကောင်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အခုပဲ ကျုပ် သွားလိုက်တော့မယ်..."</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရီထျန်းမင်က မလှမ်းမကမ်းရှိ ယုံရှီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ "ယုံရှီး... ငါ့အတွက် စာတစ်စောင်လောက် သွားပို့ပေးပါလား"</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက "ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ယုံရှီးက စာယူ၍ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ရီထျန်းမင်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ၌ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ပိတ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထွက်ပေါက်မရှိတော့ဘူးဟု ဆိုရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ပါလျှင် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာက ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများအားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူသာ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ပါက သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းစာရင်းကို ဖန်တီးနိုင်လျှင်ပင် ယင်းက အသုံးဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပြဿနာမှာ ယခုချိန်၌ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ သူရောက်ရှိရန်အတွက် သူက နတ်ဘုရားများကို အရင်ဆုံး အနိုင်ယူရမည်ဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားတာအိုအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နတ်ဘုရားများကို အနိုင်ယူရန်အတွက် သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းစာရင်းကိုလည်း လုံးဝ လိုအပ်နေပြန်၏။</p> <p> </p> <p>ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ဆက်မကျင့်ကြံတော့ဘဲ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် သူလာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ နှစ်ခုရှိပေသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ချင်ယွမ်ကို တွေ့ရန်ဖြစ်ကာ ဒုတိယတစ်ခုမှာမူ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ကုချင်ကို တွေ့ရန်ပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save