Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကိုယ်ပိုင်ပိုင်နက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ကျွီခနဲ အသံနှင့်အတူ တံခါးပွင့်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဂူထဲမှ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး အမူအရာ သိမ်မွေ့ကြော့ရှင်းသော ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်တစ်ဦး လျှောက်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက နတ်ဘုရားဂူမှထွက်၍ နှင်းတောထဲတွင် လမ်းလျှောက်လျက် မိစ္ဆာဈေးတန်း၏ နောက်ဘက်တောင်တန်းဆီသို့ သွားနေ၏။ နှင်းပွင့်များက သူ၏ ပခုံးများပေါ်တွင် ကျဆင်းနေသော်လည်း သူက ခါထုတ်ပစ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကလည်း နှင်းပွင့်များနှင့်အတူ လွင့်ဝဲနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအဆင့်တက်ခြင်းက သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိစေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်တာအို လမ်းစဉ်အပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး အချိန်ရေစီးကြောင်းနှင့် အချိန်မြှားဟူသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှစ်ခုအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကလည်း အများကြီး ပိုမို ချောမွေ့လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအားရော၊ မိစ္ဆာရုပ်ခန္ဓာပါ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကလည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သုံးဆယ့်လေးပေအထိ နှစ်ဆတိုးလာခဲ့ကာ ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ သာမန် မဟာမိစ္ဆာများကို ဖိနှိပ်နိုင်လောက်သည်အထိ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ၏ သက်တမ်းကလည်း နှစ်ဆတိုးလာခြင်းပင်။ သူ အသုံးပြုခဲ့ပြီးသားများကို နုတ်လိုက်လျှင်တောင်မှ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကျော် အသက်ရှင်နိုင်သေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">နှင်းကျနေသည့် မြင်ကွင်းကို ခံစားပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ နတ်ဘုရားဂူသို့ ပြန်လာခဲ့၏။ ယနေ့ သူ ပျော်ရွှင်နေသဖြင့် ဝိုင်သောက်ပြီး အောင်ပွဲခံသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူက ဝိုင်မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး အခန်းသုံးခန်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အဆိုပါ အခန်းများ၏ ပတ်ဝန်းကျင်က ကျူးမင်ဝိုင် ချက်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော အခန်းများနှင့် မတူညီပေ။ ထိုအခန်းများ အသီးသီးတွင် ဆောင်းဦးနှင်းခဲ၊ သစ်ရွက်ခြောက်များနှင့် ဆောင်းဦးရေများကို ထည့်သွင်းထား၏။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဆောင်းဦးနှင်းခဲ အခန်းက ဆောင်းဦးရာသီဝိုင် သုံးအိုးကို အောင်မြင်စွာ ချက်လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပန်းဝတ်ရည် မပါဝင်သော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ စိတ်ပျက်မသွားပေ။ ရှိနေခြင်းက အံ့သြဝမ်းသာစရာဖြစ်ပြီး မရှိခြင်းက ပုံမှန်သာဖြစ်ကာ သူ ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဝိုင်ချက်လုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ သိမြင်နားလည်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝိုင်ကိုယူ၍ အရသာ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နွေရာသီဝိုင်၏ ပူပြင်းလောင်မြိုက်မှုနှင့် မတူဘဲ ဆောင်းဦးရာသီဝိုင်က အာခေါင်ပေါ်တွင် နူးညံ့နေပြီး မျိုချလိုက်ပြီးနောက်တွင် အေးစိမ့်လန်းဆန်းသွားကာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ သန့်စင်သွားသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်း၏။ ထို့ပြင် အချိန်စွမ်းအား အနည်းငယ်က သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လည်ပတ်သွားပြီး ဝိညာဉ်အာရုံကို သန့်စင်ပေးသည့် အာနိသင်ပင် ရှိနေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျူးမင်ဝိုင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဤဝိုင်ကို သူ ပိုနှစ်သက်၏။ သောက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသဖြင့် သူက နောက်တစ်ငုံ ထပ်သောက်လိုက်ပြီး ဝိုင်ကို 【ပိုင်ဇန်း】 ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အာရ်ယာကျမ်း၏ ရာသီဥတု အရောင်စဉ်အရ ၎င်းက ဆောင်းဦးရာသီ၏ အနှစ်သာရကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကျူးမင်နှင့် တစ်တန်းတည်းဖြစ်သော ဝိုင်အမျိုးအစား တစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝိုင်ကိုယူကာ နတ်ဘုရားဂူမှထွက်၍ ဆန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်သို့ ဦးတည်သွားပြီး ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်လေးနှင့် မုန်လာဥဖြူဝိညာဉ်လေးတို့ကို အခြား မိစ္ဆာများထံ အကြောင်းကြားရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ထိုညနေခင်းတွင် သူတို့အားလုံးမှာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ သောက်စား၊ သီချင်းဆို၊ စကားစမြည် ပြောဆိုကြပြီး လေထုက သက်တောင့်သက်သာနှင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ ညနေခင်း…</p> <p style="text-align:justify">အချုပ်ထောင်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက အိမ်ပြန်လာခဲ့၏။ သူက အိမ်ထဲတွင် အနွေးဓာတ်ယူရင်း ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းကို စဉ်းစားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချီစွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်ကို သူ ဆက်လက် ဖန်တီးနေရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် ကနဦး ရလဒ်များကိုပင် ပြသနေပြီဖြစ်ပြီး ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြီးစီးနေချိန်တွင် သူ ရပ်တန့်ပစ်၍ မရပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကိုလည်း ဆက်လက် သန့်စင်နေရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်း အားကောင်းသော သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်း၏ အားသာချက်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချရပေမည်။ ထိုဝိညာဉ်အာရုံက ဤလောကတွင် သူ ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ရာသီလေးခု ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ကိုလည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ တိုးတက်မှုနှင့် အမီလိုက်နိုင်ရန် အဆက်မပြတ် ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ သို့မှသာ ဟန်ချက်များစွာ ပျက်ယွင်းသွားခြင်းကို တားဆီးနိုင်ပြီး ခေါင်းကြီးကိုယ်သေး ဖြစ်သွားခြင်းမျိုးမှ ကင်းဝေးကာ ဆိုးကျိုးများကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တွေးတောနေစဉ် ဖူရှောင်ကွမ်းက အနာဂတ်တွင် အဆင့်တက်မည့် ကိစ္စကို စဉ်းစားလိုက်၏။ သူ့တွင် ရေနှင့် မြေ ဓာတ်သဘာဝ နှစ်မျိုးစလုံး ရှိသည်။ ရေဓာတ်သဘာဝကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်သဖြင့် ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တံခါးခေါက် ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မြေဓာတ်သဘာဝ အချိန်နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကို ပုံသွင်းရန် သူ စီစဉ်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify">မြေဓာတ်သဘာဝကို အလဟဿ မဖြစ်စေချင်သည့်အပြင် လက်ရှိအချိန်တွင် အချိန်စွမ်းအား၌ ရေဓာတ်သဘာဝ တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေသဖြင့် ၎င်း၏ သဘာဝက တစ်ခုတည်းဖြစ်နေပြီး အလွယ်တကူ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဧကရီယွီလီ၏ ဓမ္မနယ်ပယ်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးခုမှာ အသီးသီး သတ္တု၊ သစ်သားနှင့် ဟင်းလင်းပြင်တို့နှင့် သက်ဆိုင်၏။ သူမက သူမ၏ ဓာတ်သဘာဝများကို အစွန်းစွန်ဆုံး၊ အနက်ရှိုင်းဆုံးအထိ ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် သူမ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များက ကျယ်ပြန့်ပြီး အစွမ်းထက်ကာ သူမတွင် အားနည်းချက် အလွန်နည်းပါးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ကျူးမင်ဝိုင် သောက်ခဲ့သောညက မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး၏ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဆိုသည်မှာ ဓမ္မနယ်ပယ်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးခုကို ပေါင်းစပ်ပုံသွင်းထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဧကရီယွီလီထံမှ သူ သိရှိခဲ့ရ၏။ မဟာနတ်ဘုရား စွမ်းရည်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို ဓမ္မနယ်ပယ် အဆင့်တွင် ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အမွေအနှစ် မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသောကြောင့်သာ သူမက ဤအရာကို သိရှိခဲ့ပြီး လမ်းမှားအချို့ကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကို ပုံသွင်းနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းတွင် အမွေအနှစ် မှတ်ဉာဏ်များ မရှိဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုနေရကြောင်း ဧကရီယွီလီ သိရှိထားပြီး သူက ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ အဆင့်တက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူမက သူ့ကို အကြံဉာဏ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်ရှိနေသေးသော မိစ္ဆာသခင် သုံးပါးအတွက်ကိုတော့ အခြားတစ်ချိန်ကျမှ သူမ အသိပေးလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက အချိန်မြစ်ကြီးနှင့် ဆင်တူသော မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကို ပုံသွင်းချင်၏။ မြစ်တစ်စင်းတွင် ရေရှိရုံသာမက မြစ်ကြမ်းပြင်လည်း ရှိရမည်။ ထို့ကြောင့် မြေဓာတ်သဘာဝကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အတွေးများက ရှင်းလင်းသွားပြီး ရည်မှန်းချက်များကလည်း တိကျသွားကာ မြူခိုးများကို ဖယ်ခွာလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ရရှိသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာသဖြင့် ဇီသာတီးကာ လက်ဖက်ရည် သောက်လိုက်သည်။ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း၌ ဂီတသံစဉ်က သာယာငြိမ့်ညောင်းနေပြီး လက်ဖက်ရည်ရနံ့ကလည်း သင်းပျံ့စွာ လွင့်ဝဲနေကာ သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး အေးချမ်းသော နှစ်ကာလများ၏ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းမှာ ဆူညံပြီး လူစည်ကားသော မိစ္ဆာဈေးတန်းနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေပြီး ကမ္ဘာနှစ်ခုလို ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နှစ်သစ်ကူးနေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ညနေခင်းတွင် ဆည်းဆာနေရောင်က ကျီးကန်းများ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အစအနများကို ဖြန့်ကျဲထားပြီး လခြမ်းကွေးလေးက သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများတွင် လှပသော ကျောက်စိမ်းအဆင်တန်ဆာ တစ်ခုကဲ့သို့ ချိတ်ဆွဲထား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဘီယွင်ရေကန်၊ တိမ်ပြာကျွန်း…</p> <p style="text-align:justify">ဧကရီယွီလီ၏ ပေါ့ဆမှုကို သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် မိစ္ဆာသခင် လေးပါးက တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကာ သူတို့၏ လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာငယ် အသီးသီးကို ဦးဆောင်၍ ကျွန်းကို အလှဆင်ကြသည်။ သူတို့က မီးအိမ်များနှင့် ရောင်စုံအလံများကို ချိတ်ဆွဲကြပြီး ချောင်းငယ်လေးထဲတွင်ပင် ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင်မီးများ မျောပါနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ဧကရီ ထာဝရ နုပျိုပါစေ… နောက်ထပ် မြင့်မားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို အဆင့်တက်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က မိစ္ဆာအများအပြားကို ဦးဆောင်ကာ မိစ္ဆာဘုရင်မကို အရိုအသေပေးပြီး သူတို့၏ လက်ဆောင်များကို ဆက်သကြသည်။ အော်ဟစ်သံများက နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်နေပြီး ဘီယွင်ရေကန် တစ်ဝိုက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာငယ်များထံမှ လက်ဆောင်အများစုမှာ ချေးလုံးများဖြစ်ပြီး အပုံလိုက် ကြီးမားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်ပြောင်းထားသော မိစ္ဆာငယ်များကတော့ ရွှေ၊ ငွေ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးများကဲ့သို့သော အခြားပစ္စည်းများကို ထည့်ဝင်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဂျီမိုနှင့် ကျိုကွမ်းတို့က အဝါရောင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ဆက်သကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီက ဝိညာဉ်ဝိုင် အိုးကြီးအချို့ကို ဆက်သ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ပိုင်ဇန်းဝိုင် နှစ်အိုး ဆက်သသည့်အပြင် မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းကို သူ၏ ယခင်ဘဝမှ ကာတွန်းများကဲ့သို့ ရုပ်ပြောင်ပုံစံဖြင့် ပြုစုထားသော ပန်းချီစာအုပ် တစ်အုပ်ကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် ကုန်းရန်ယန်မှာ ဆယ့်နှစ်လပိုင်း တစ်လလုံး စိတ်ဓာတ်ကျကျဖြင့် ပန်းချီဆွဲခြင်းတွင်သာ နစ်မြုပ်နေခဲ့ရပြီး ပန်းချီဆွဲနည်းများကို သုတေသနလုပ်ရင်း သူ၏ ဆံပင်များ အားလုံးကို ဆွဲနှုတ်ပစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">မူကြမ်းရာချီ အလဟဿ ဖြစ်သွားပြီးမှသာ ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျေနပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ ကုန်းရန်ယန်က ဖူရှောင်ကွမ်းကို မြင်တိုင်း ရှောင်ပုန်းနေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်တော့ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက စာအုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သရုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း မြင်ကွင်းများကို အသက်ဝင် လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပြသနိုင်သော အသက်ဝင်လှသည့် မဟာပညာရှိမှတ်တမ်း စာအုပ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမမှာ အလွန်အမင်း ကျေနပ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမက မိစ္ဆာအားလုံးကို ဆုလာဘ်များ ပေးသနားလေသည်။ မိစ္ဆာငယ် တစ်ကောင်စီက ဝိညာဉ်ဆန် တစ်ကျပ်သားစီ ရရှိကြပြီး မဟာမိစ္ဆာများကိုတော့ သူမ ကိုယ်တိုင် ဆုချီးမြှင့်၏။</p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိတွင် ယွီတောင်တန်း၏ အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော ပထမဆုံး မိစ္ဆာသခင် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ဆုလာဘ်ကို လက်ခံရယူရန် ပထမဆုံး ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက ပွဲတော်လက်ဆောင်အဖြစ် အဝါရောင်အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဧကရီ... ဧကရီ... ဒီမဟာပညာရှိမှတ်တမ်း ရုပ်ပြစာအုပ် အောင်မြင်မှုအတွက် ကုန်းရန်ယန်က အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ပြုခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်... သူသာ သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်အားလုံးကို သုတေသနလုပ်တဲ့နေရာမှာ မမြှုပ်နှံခဲ့ရင် ဒီလို တမူထူးခြားတဲ့ ပုံစံနဲ့ မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ ညီအစ်ကိုကောင်းကို မေ့မထားဘဲ သူ့ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူက ကုန်းရန်ယန်လဲ... ရှေ့ထွက်ခဲ့စမ်း...”</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များအောက်တွင် ကုန်းရန်ယန်က စိတ်လှုပ်ရှားလျက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာ၏။ သူ၏ သားမွေး တစ်ခုလုံးက ပြင်းထန်သော ပန်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် ကျူးယွင်က သူ့ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘာတွေများ ရှက်နေစရာ ရှိလို့လဲ... ယောက်ျားပီပီ နေစမ်းပါ...</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ ကုန်းရန်ယန်က ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အားပေးသော အကြည့်အောက်တွင် သူ၏ အာရုံကြောများကို ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ကာ သူ၏ ခွာလေးဖက်ဖြင့် ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးပြရင်း သိုးငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဒူးထောက်ဂါရဝပြုခြင်း အခမ်းအနားကို လုပ်ဆောင်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီမိစ္ဆာငယ် ကုန်းရန်ယန်က ဧကရီကို ဂါရဝပြုပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ဤဆိတ်မိစ္ဆာလေးကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ ရိုးရှင်းသော မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးပြီး အားပေးစကား ပြောကြားပြီးနောက် သူ့ကို အဝါရောင်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဆုချကာ နောက်ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမို၏ မျက်လုံးများကတော့ အရောင်လက်သွား၏။ သူမသည် စောနက မဟာပညာရှိမှတ်တမ်း ရုပ်ပြစာအုပ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော ပန်းချီပုံစံက ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် ထိုက်တန်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ဤဆိတ်၏ ပတ်လည်ရှိ ချီစွမ်းအင်များက အတက်အကျ ဖြစ်နေပြီး ဓမ္မနယ်ပယ်၏ တတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ အဆင့်တက်မည့် လက္ခဏာရပ်များ ပြသနေ၏။ သူက ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီး၏ မြေးလည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် မိစ္ဆာအများအပြားကို ပညာသင်ကြားပေးရန် မိစ္ဆာအကယ်ဒမီတွင် စာရင်းသွင်းရန် သေချာပေါက် စဉ်းစားသင့်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသခင် လေးပါးစလုံး သူတို့၏ ဆုလာဘ်များကို လက်ခံရယူပြီးနောက် ယွီလီက မိစ္ဆာများကို ဦးဆောင်ကာ လမင်းကို ပူဇော်၍ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ တောင်းခံပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ကျေးဇူးတင်ကာ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ပြင်များ၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ မိစ္ဆာများမှာ လူစုကွဲသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ပိုင်ဇန်းဝိုင် တစ်အိုးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပန်းချီရုပ်ပြစာအုပ်ကို လှန်လှောကြည့်ရှုရင်း ဝိုင်ကို အရသာခံ သောက်သုံးလျက် လုံးလုံးလျားလျား သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေပုံပေါ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာများ၏ ဂါရဝပြုမှုကို စတင် လက်ခံနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်လေးနှင့် မုန်လာဥဖြူဝိညာဉ်လေးတို့၏ အကူအညီဖြင့် သူက ထိုင်နေရုံသာ လိုအပ်၏။ ဤနှစ်တွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက လက်ဆောင်များ ပေးကမ်းရာတွင် တွန့်တိုမနေခဲ့ပေ။ ဤအနာဂတ် အမာခံ နောက်လိုက်များကို သူ အလွန် တန်ဖိုးထားသောကြောင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ရက်ရက်ရောရော ပေးကမ်းခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်တွင် သူက ငွေကြေး ပြတ်လပ်မည်ကို ပူစရာမလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သာမန် မိစ္ဆာငယ် တစ်ကောင်စီက ဝိညာဉ်ဆန် တစ်ကျပ်သားစီ ရရှိကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်ပြောင်းထားသော မိစ္ဆာငယ် တစ်ကောင်စီက ယွီဖူနှင်းရည် တစ်ကျပ်သားစီ ရရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနှင်းရည်က နွေရာသီ ပန်းဝတ်ရည်ဖြစ်ပြီး ကြာပန်းများကို အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုကာ အခြားသော နွေရာသီပန်းများကို အရန်ပါဝင်ပစ္စည်းများအဖြစ် အသုံးပြုထားသောကြောင့် ထိုသို့ အမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အစောပိုင်း ဇီးပန်းပွင့်များက မိုးရေကို ဆီးကြိုကြပြီး ကျန်ရှိနေသော နှင်းများက မနက်ခင်း နေရောင်ခြည်မှ ရှောင်ဖယ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆောင်းရာသီ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ မဟာမိစ္ဆာသခင် သုံးပါးက သူတို့၏ လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာများကို အစဉ်လိုက် အိမ်ပြောင်းရွှေ့ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးသိမ်းဆည်းပြီး ရာစုနှစ်ချီ သက်တမ်းရှိသော ထင်းရှူးပင်များကိုပင် နေရာရွှေ့ပြောင်း စိုက်ပျိုးခိုင်းပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ နှစ်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သော မိစ္ဆာဈေးတန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ငွေရောင်ဝတ်ရုံစများမှာ လွင့်ဝဲနေပြီး သူ၏ ရုပ်သွင်က အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် မတ်မတ်ရပ်နေကာ မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ ထူးခြားပြီး ပေါ့ပါးလွတ်လပ်စွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ယွီတောင်တန်း၏ အနောက်ဘက် တောင်ခြေတွင် မိစ္ဆာများက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အလုပ်များနေကြသည်။ အချို့က ဂူများတူးကြ၊ အချို့က အသိုက်များ ဆောက်ကြ၊ အချို့က သစ်ပင်များကို ကိုက်ဖြတ်ကြ၊ အချို့က အိမ်များ ဆောက်လုပ်ကြပြီး အချို့က ရေယာဉ်များကို ရွှေ့ပြောင်းကြကာ လူတိုင်းတွင် လုပ်စရာ တာဝန်ကိုယ်စီ ရှိနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">အနောက်ဘက် တောင်ခြေသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ ဖူရှောင်ကွမ်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးက လုံးဝ မပျောက်ကွယ်တော့ပေ။ ယခုမှစ၍ ဤနေရာက သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယင်လော့တောင်အောက်ရှိ မြင့်မား၍ ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်တန်းကြီးကို ကြည့်၍ သူက ပို၍ပင် ပြုံးရွှင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save