Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">အခမဲ့ သက်တမ်းတိုးခြင်းနှင့် ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကို ဒဏ်ရာရစေခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ စကားပြောမထွက်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနှင့် လူသားမျိုးနွယ်စုတို့၏ အလှအပ ခံစားမှုစံနှုန်းများက ကွဲပြားခြားနားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာများက လူသားများကို ချစ်မိသွားသည်ဟူသော ဇာတ်လမ်းစာအုပ်များထဲက အကြောင်းအရာ အများစုမှာ ပညာရှင်များ ဖန်တီးရေးသားထားသော စိတ်ကူးယဉ် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် အရာများသာ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">တကယ့်လက်တွေ့တွင် လူသားများကို ချစ်မိသွားသော မိစ္ဆာများမှာ အလွန်တရာ နည်းပါးလှသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအတွက်တော့ ထိုသို့သော သူတိုင်းသည် ဖောက်လွဲဖောက်ပြန် လုပ်သူများပင်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက လူသားမျိုးနွယ်စုနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ပြုလုပ်လိုခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် မူလချီစွမ်းအင်ကို ရယူလို၍သာ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">မြေခွေးမျိုးနွယ်စုထဲတွင် ဤမျှ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဤမျှလောက် အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေသော မိုက်မဲလှသည့် အချစ်ဇာတ်လမ်းမျိုးကို ဖန်တီးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ပိတောက်လေး၏ မိခင်က ရှက်ရွံ့မှုများ ခံစားနေရပြီး ပိတောက်လေးကို ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းမှုတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်နေခြင်းမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူမ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့သည့်အပေါ် စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်မှုများလည်း ပါဝင်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ မိစ္ဆာမိတ်ဆွေက ယွီတောင်တန်းက ကူညီမယ်လို့ ဒီလောက်တောင် သေချာနေရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">“စုရှင်းနန်းတော်က အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေက လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိပ်တန်း တာအိုဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပဲ... အမွေအနှစ်ကလည်း ရှေးကျပြီး အင်အားကလည်း နက်နဲတယ်... အဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံက အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါးက အုပ်စိုးထားတယ်လို့တောင် ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်လေ... ပိတောက်လေးက ယွီတောင်တန်းနဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိဘဲနဲ့ ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီဖို့ ဘာလို့ အန္တရာယ်ခံရမှာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားမှာ ဘာအာမခံချက် ရှိလို့လဲ... မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါ...”</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က ဤအတွက် အံ့သြမသွားဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာမိတ်ဆွေသာ ဒီကိစ္စကို ကူညီပေးပြီး ပိတောက်လေးကို ယွီတောင်တန်းရဲ့ အကာအကွယ်အောက် ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် ကျွန်မ ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံနဲ့ ပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... အနှစ်သာရဖြည့်တင်းခြင်းနဲ့ သက်တမ်းတိုး သိုင်းကျင့်စဉ်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆက်သမှာဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာမိတ်ဆွေကို ရွှမ်းအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ပေးပါမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“မလုံလောက်သေးဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ကျုပ်အနေနဲ့ ဧကရီကို ဒီကိစ္စ တင်ပြပေးဖို့အတွက်ပဲ လုံလောက်သေးတယ်... ဧကရီရဲ့ စိတ်ကို လှုပ်ရှားသွားစေဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသဖို့ လိုတယ်... မဟုတ်ရင် ကျုပ် ဘယ်လောက်ပဲ ပြောပြော အချည်းနှီးပဲ ဖြစ်မှာ... ဒီလောက် ပစ္စည်းလေး နည်းနည်းနဲ့ ယွီတောင်တန်းက အန္တရာယ် မခံနိုင်ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေါ့... ဒါတွေက မိစ္ဆာမိတ်ဆွေအတွက် ဆုလာဘ်တွေ သီးသန့်ပါ...”</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က နာကျင်နေသော နှလုံးသားဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အရင်တုန်းက ကျွန်မ အစ်ကိုကြီး ချင်းချိုးကနေ ထွက်ခွာပြီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေကို ခရီးသွားတုန်းက ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားဂူတစ်ခုထဲကို မတော်တဆ ရောက်သွားပြီး အခေါင်းပွဝါးတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ရခဲ့တယ်... ကျွန်မ မိစ္ဆာသခင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ချင်းချိုးကို ပြန်သွားတော့ စာကြည့်တိုက်ဂူထဲက ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ ဒီဝါးတံဆိပ်ပြားအကြောင်း မိတ်ဆက်ထားတာကို မတော်တဆ တွေ့ခဲ့ရတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“အခေါင်းပွဝါးဆိုတာ ကမ္ဘာဦးခေတ်ကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်း အရာတစ်ခုပဲ... အဲဒါက ဟင်းလင်းပြင်ကို စိုးမိုးပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်မှုနဲ့အတူ ခန့်မှန်းရခက်တယ်... အဲ့ဒီဝါးကို ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့တာဖြစ်ပြီး ထျန်းယီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ နောက်ကို လိုက်ပါခဲ့ဖူးတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အချိန်မှာဆိုရင် သူရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုက ဖြူစင်ခြင်း ခြောက်ပါး ဝါးပင်တွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်လေ... ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သေဆုံးသွားတာနဲ့အမျှ အခေါင်းပွဝါးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို လောကကြီးမှာ ထပ်မကြားရတော့ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ မှတ်တမ်းတွေမှာ အခေါင်းပွဝါးရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ သမိုင်းကြောင်းတွေ ပါဝင်တယ်... ဒီရှေးဟောင်း အရာက ကျွန်မတို့ ချင်းချိုးက ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါးရဲ့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“သူက ဒီဘိုးဘေးကြီးကို အခေါင်းပွဝါးက လောကကြီးထဲမှာ အမွေအနှစ်တစ်ခု ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်... ဟင်းလင်းပြင် တာအိုလမ်းစဉ်မှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဝါးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကသာ အဋ္ဌမလပိုင်း ဆယ့်ငါးရက်နေ့ လပြည့်ညမှာ အခေါင်းပွ ဝါးတံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ဝင်ရောက်နိုင်တယ်တဲ့...”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလို ဟင်းလင်းပြင် ဝါးတံဆိပ်ပြားက သုံးခုပဲ ရှိပြီး အဲဒါက ပါရမီရှင်သုံးပါး အရေအတွက်နဲ့ ကိုက်ညီနေတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“တံဆိပ်ပြား သုံးခုစလုံး ပိုင်ရှင်ရှိမှသာ အဲဒါကို ဖွင့်နိုင်မှာပါ...”</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က ရင်ဘတ်ထဲမှလာသော စကားများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီဝါးတံဆိပ်ပြား ရှိနေတာကို ချင်းချိုးကတောင် မသိပါဘူး... ဧကရီကသာ ပိတောက်လေးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ဒီအခေါင်းပွ ဝါးတံဆိပ်ပြားကို ဆက်သဖို့ ကျွန်မ ဆန္ဒရှိပါတယ်... တစ်နေ့နေ့ ချင်းချိုးမှာ ကျွန်မ ရာထူးမြင့်မြင့် ရလာရင်လည်း ယွီတောင်တန်းနဲ့ မိတ်ဆွေဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက မျက်လွှာချကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်နှင့် သူမ၏ တူဖြစ်သူတို့က သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မည်စိုး၍ အသံပင် မထွက်ရဲကြချေ။</p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီကိစ္စက အရမ်း အရေးကြီးတယ်... ကျုပ် တောင်ပေါ်ပြန်ပြီး ဒီကိစ္စအတွက် ဧကရီကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းမှရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလိုပဲ ဖြစ်သင့်ပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ဟူယောင်လင် လက်ဆောင်ပေးလိုက်သော တိမ်လွှာ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် ငါးကျပ်သားကို ယူဆောင်ကာ ဖူရှောင်ကွမ်းက ထုံပေါက် အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သီးသန့်ခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ပိတောက်လေးက မော့ကြည့်လာပြီး သူ၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများ အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အဒေါ်... အဲဒီ ဧကရီက သဘောတူပါ့မလားဟင်...”</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူမ သဘောတူမှာပါ... ယွီတောင်တန်းမှာ ဝမ်မုသစ်တော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိပြီး သူ့ရဲ့ အင်အားက ချင်းချိုးထက် မနိမ့်ကျဘူး... သူက စုရှင်းဂိုဏ်းကို ကြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ အဲဒီအမျိုးသမီးက မင်းကို သတ်ဖို့အတွက်နဲ့ ယွီတောင်တန်းကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပြဿနာသွားရှာဖို့ မဝံ့ရဲလောက်ပါဘူး... သူမက ပုန်းအောင်းနေရတာနဲ့တင် အလုပ်ရှုပ်နေမှာပါ...”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိတောက်လေး၏ မြေခွေးနားရွက်များက ကျဆင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသော်လည်း သူ့ကို နှစ်သိမ့်မပေးခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အချို့ကိစ္စများကို စောစောစီးစီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ထားသည်က ပိုကောင်း၏။ အမှန်တရားက ရက်စက်ပြီး ပိတောက်လေးအတွက် အရမ်း ကြမ်းတမ်းနေရင်တောင်မှ အနာဂတ်မှာ သူ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တွေ မက်နေပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ လှည့်စားမှုကို မခံရအောင် သူမက ဖုံးကွယ်မထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ညကောင်းကင်ယံရှိ လမင်းနှင့် ကျိုးတို့ကျဲတဲ ဖြစ်နေသော ကြယ်များကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဟူယောင်လင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ ဧကရီ သဘောတူမတူ သူမ သေချာ မသိပေ။ မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါးစီ၏ အတွေးများက ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲသည် မဟုတ်ပါလား။ သူတို့ လုပ်နိုင်တာကို လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်၍ ကျန်တာကတော့ ကံကြမ္မာ၏ အဆုံးအဖြတ်အတိုင်းသာ။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ပိတောက်လေးက အကာအကွယ် ရရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ယွီတောင်တန်းကို ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရရှိထားခြင်းဖြင့် အနာဂတ် ချင်းချိုး အာဏာလုပွဲတွင် သူမအတွက် အောင်မြင်နိုင်ချေ ပိုများလာလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ကျရှုံးခဲ့လျှင် အဆိုးဆုံးကတော့ သေရုံပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify">သူမ အသက်ကို ပေးဆပ်ခြင်းဖြင့် ယခုဘဝမှာ သူမအစ်ကိုအပေါ် ထားရှိတဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">ထုံပေါက် အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဆိပ်ခံတံတားဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားခဲ့၏။ သူက အဆက်မပြတ် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းများကို အသုံးပြုကာ ညတွင်းချင်း ယွီတောင်တန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘီယွင်ရေကန်ရှိ တိမ်ပြာကျွန်းပေါ်မှ ဝါးမျှော်စင်အတွင်း…</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ဖူရှောင်ကွမ်း ပြောပြသည့် ဖြစ်ရပ်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ဝိုင်အိုးကို ချထားလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ကို လက်ချောင်းဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ခေါက်ကာ အကောင်းအဆိုးများကို လေးလေးနက်နက် ချိန်ဆကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အဖြေတစ်ခု ရရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူမကို သဘောတူလိုက်... အခေါင်းပွ ဝါးတံဆိပ်ပြားကို ပြန်ယူခဲ့...”</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီ မိစ္ဆာတစ်ပိုင်း ကလေးအတွက်ကတော့ သူ့ကို ဆုံးမဖို့ မင်းကိုပဲ တာဝန်ပေးလိုက်မယ်... အဲဒီ မြေခွေးမက သူ့ကို အရမ်းချစ်မှတော့ အနာဂတ်မှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရလာဦးမှာ သေချာတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဧကရီ...”</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က ဧကရီ သူ့ကို မျက်နှာသာပေးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း အလုပ်ကို သေသေချာချာ လုပ်ပါ... ဒီအမေကြီးက မင်းကို အချည်းနှီး မဖြစ်စေရပါဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">ညွှန်ကြားချက် အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် ယွီလီက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဝိုင်အိုးကို ကောက်ကိုင်ပြီး ထပ်သောက်နေပြန်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်တွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက ယူနန် မိစ္ဆာဈေးတန်းသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">အခြား ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန်နှင့် ပို့ဆောင်မည့်ရက်များ သတ်မှတ်ရန် ဝမ်ချွန်း ခန်းမနှင့် ယွီချွမ် အလုပ်ရုံသို့ ဦးစွာ သွားရောက်ခဲ့ပြီးနောက် ထုံပေါက် အလုပ်ရုံဘက်သို့ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဧကရီယွီလီ သဘောတူလိုက်ကြောင်း သိရသောအခါ ဟူယောင်လင်နှင့် သူမ၏တူဖြစ်သူတို့မှာ ဝမ်းသာမျက်ရည် ကျခဲ့ရပြီး ကတိပြုထားသည့် ဆုလာဘ်များကို ဖူရှောင်ကွမ်းထံ ချက်ချင်း ပေးအပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဟူယောင်လင်နှင့် တူဖြစ်သူ၏ တက်ကြွစွာ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်ကာ ထုံပေါက် အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာလာပြီး ရိပ်မြုံသစ် တည်းခိုခန်းသို့ အနားယူရန် သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ရရှိထားသည်များကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးမကြည့်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက အခြား မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ပိုင်နက်ထဲတွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ၏ လက်ထဲ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းက ယူနန် မိစ္ဆာဈေးတန်း၌ စုစုပေါင်း ခုနစ်ရက်ကြာ နေထိုင်ခဲ့၏။ ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများ အားလုံး ဝယ်ယူပြီးစီးပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက ယာဉ်တန်းကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပိတောက်လေးကိုတော့ ဧကရီ ပေးသနားထားသော ဝါးရွက်ထဲတွင် ထည့်ထားလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုဝါးရွက်ထဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ပါရှိပြီး သွေးကြောဆက်ခံမှု ခြေရာခံခြင်းကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို ပိတ်ပင်ထားပြီး သက်ရှိများက ဝါးရွက် အတွင်း၌ တစ်ရက်ကြာ အသက်ရှင် နေထိုင်နိုင်သည်။ ဤသည်က ဖူရှောင်ကွမ်း ပိတောက်လေးကို ခရီးစဉ်တွင် ခေါ်ဆောင်လာရန် ယုံကြည်မှု၏ အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနတ်ဘုရားသခင် ဟန်ဆု ကိုယ်တိုင် ရောက်မလာသရွေ့ ရှာတွေ့ဖို့ အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာတစ်ရာကျော် ညဘက် ချီတက်လာစဉ် မိစ္ဆာမြူခိုးများက လေထုထဲတွင် လွင့်ဝဲနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ငါး-နဂါး သရဖူကို ဆောင်းထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အနီးအနားရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ယွီတောင်တန်း၏ ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်း မြူခိုးများကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူမက ရင်ထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားပြီး မြူခိုးများ အဆုံးသတ်သွားသည့်တိုင်အောင် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသော အိမ်မြှောင်ပေါ်ရှိ အပ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် သူ အဲဒီမှာ မရှိဘူးပဲ... ကြည့်ရတာ အဲဒီ စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ကောင်က မြေအောက် မိစ္ဆာဈေးတန်းမှာ ပုန်းနေတုန်းပဲ ထင်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ယာဉ်တန်းထဲတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေသည့် အကြည့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ တင်းမာနေသော အာရုံကြောများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မမျှော်လင့်ဘဲ မကြာမီမှာပင် ထိုအကြည့်က သူတို့ရှေ့တွင် ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်၏။</p> <p style="text-align:justify">တတိယအကြိမ်တွင်တော့ ဖူရှောင်ကွမ်းက သူမကို ဆက်ပြီး အလိုမလိုက်တော့ပေ။ ဇီသာအသံတစ်သံက တာအိုကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီး၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံလို ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ အငိုက်မိသွားသဖြင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ တုန်လှုပ်သွားကာ ပြင်းထန်သော အတွင်းဒဏ်ရာ ရသွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ခဏတွင် အေးစက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော အသံတစ်သံက သူမ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်ကိစ္စမဆို သုံးကြိမ်ထက် ပိုမဖြစ်သင့်ဘူး... အရှင်မက ဒီလိုမျိုး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ပြီး ချောင်းကြည့်နေမယ်ဆိုရင် ဒီအရှင်သခင် သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့...”</p> <p style="text-align:justify">တာအိုကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွား၏။ သူမက တောင်းပန်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ သူမက အတော်ဝေးဝေးအထိ ပြေးသွားပြီးနောက် ယွီတောင်တန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ရင်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုက မပျောက်ကွယ်သေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">“ယာဉ်တန်းကို ဦးဆောင်လာတဲ့ မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်းက ဓမ္မနယ်ပယ်ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိပြီး ရှေးဟောင်း မျိုးစိတ်ကွဲလည်း မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ သူက ဓမ္မနယ်ပယ်ရဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံက အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီရန်ငြိုးကို ဒီဆင်းရဲတဲ့ တာအိုဘုန်းကြီးမ မှတ်ထားတယ်... အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် တာအိုကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးက ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ ယွီတောင်တန်း ခရိုင်မြို့တော်ဘက်သို့ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save