Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၃) ရူးသွပ်နေသော ဖေမိသားစု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">“ဝုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">လျှပ်စီးတန်းများကြားကနေ လူရိပ်တစ်ရိပ်က ပျံသန်းဓားကို စီးနင်းလျက် ရောက်ရှိလာသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါး လောကမြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ ခရမ်းရောင် ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်မှာ နေရောင်ခြည်ထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပနေပြီး စူးရှသော လျှပ်စီးတန်းများက အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြာထွက်သွားကာ အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ် ဂရစ်ဖင်ကြီးပင်လျှင် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်သွားမိသည်။ အောက်ခြေရှိ လူတိုင်းက မော့ကြည့်နေကြသည်။ လူတိုင်း၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ဂွမ်းစများ တစ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အသက်ရှူဖို့တောင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂရစ်ဖင်ကြီး၏ ပါးစပ်ထဲတွင် လေနှင့် မီးပေါင်းစပ်ထားသော ဧရာမ စွမ်းအင်လုံးကြီးက လည်ပတ်နေသည်။ ၎င်း၏ သူငယ်အိမ်မှာ အပ်ခေါင်းအရွယ်အစားအထိ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ရှေ့မှ လူရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုသူ့ထံမှ မည်သည့် အငွေ့အသက်၊ မည်သည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှ ထွက်ပေါ်မလာသော်လည်း ၎င်း၏ မွေးရာပါ အာရုံကတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလူ... အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ထိုခဏတွင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးက အသက်ရှူကျပ်မတတ် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ မျက်လုံးအားလုံးက မှောင်မိုက်သော ညကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေသော ထိုအရာဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခရမ်းရောင် ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်ကို အပြည့်အဝ ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ဦး...။ ထိုချပ်ဝတ်က စစ်စစ်ပေါက်ပေါက် လျှပ်စီးစွမ်းအင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အဆစ်တိုင်း၊ အချပ်တိုင်းမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေကာ အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုကို ဖောက်ထွင်းနေသည်။ ကင်မရာမှတစ်ဆင့် ကြည့်နေရသူများအဖို့ ထိုသူက လူသားတစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်သာ ဆင်တူနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချိုက်ကျိကွမ်က အပျက်အစီးများကြားတွင် ဒဏ်ရာအပြည့်ဖြင့် လဲလျောင်းနေသည်။ သွေးထွက်လွန်နေမှုကြောင့် သူ၏ အမြင်အာရုံများမှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း မှေးမှိန်နေသော သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာတော့ အားတက်သရော တောက်ပလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါ... ဟို လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ လူသားပဲလား...”</p> <p style="text-align:justify">“မဟာမိတ်အဖွဲ့ပင် ရှာမတွေ့နိုင်သော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလား... သူ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ... တခြားမြို့တွေမှာ သွားပြီး အမဲလိုက်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p style="text-align:justify">အဝေးတစ်နေရာ ကောင်းကင်ယံတွင် လုချန်က လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်က မီးတောက် ဂရစ်ဖင်ဆီတွင်သာ ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ အတောင်ပံများ ခတ်လိုက်တိုင်း ကောင်းကင်ယံတွင် ဓာတ်သဘာဝ မုန်တိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤသတ္တဝါက သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသမျှတွင် အားအကောင်းဆုံး ပြိုင်ဘက်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူသာ အမှားတစ်ခု လုပ်မိပါက ထိုသားရဲ၏ စွမ်းအင်မုန်တိုင်းက မြို့ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်ပြီး D6 အခြေစိုက်မြို့တော်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြာအတိ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားကာ အကြည့်များက တည်ငြိမ်လာသည်။ အသက်ရှူသံမှာလည်း မှန်ကန်လာသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ကောင်းကင်ခွဲ နတ်ဓားသိုင်း ၏ ဓားရည်ရွယ်ချက် ဆယ်ထပ်နှင့် အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ရေးဓားသိုင်း သုံးထပ်သာ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားလျှင် သူ ၎င်းကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းသည် စွန့်စားမှုတစ်ခုပင်။ ဂရစ်ဖင်၏ အခြေခံခွန်အားမှာ တန်ချိန် ၁၀ သန်းခန့် ရှိပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ စူပါနျူကလီးယားဗုံး တစ်လုံးနှင့် ညီမျှနေသည်။ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့လျှင် မြို့တော်ကြီးသည် အငွေ့ပျံသွားကာ လူတိုင်းက အက်တမ်အဆင့်အထိ ကြေမွပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ကာ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နတ်မိုးကြိုး နယ်ပယ်...”</p> <p style="text-align:justify">သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူပြောသည်ကို မည်သူမျှ မကြားနိုင်ပေ။ သို့သော် အားလုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ကောင်းကင်တွင် လျှပ်စီးဒိုင်းလွှားကြီးတစ်ခု ပြန့်ကားသွားခြင်းပင်။ ရှစ်ကီလိုမီတာ ပတ်လည်ရှိသော ထိုနယ်ပယ်အတွင်းတွင် အဆုံးမရှိသော မိုးကြိုးများ လက်နေကြသည်။ မှောင်မိုက်သော ညယံတွင် တောက်ပသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီး ကမ္ဘာပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမိုးကြိုးပင်လယ်ထဲမှ မိုးကြိုးလှံ ၁၂ စင်းက ဂရစ်ဖင်၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဆီသို့ တရစပ် ထိုးစိုက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝုန်း... ဝုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">လှံတစ်စင်းချင်းစီ ထိမှန်တိုင်း စူးရှသော လျှပ်စစ်ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤမိုးကြိုးအဆင့်က ထိုသားရဲကို အနည်းငယ် ထုံကျဉ်သွားအောင်သာ လုပ်နိုင်သော်လည်း ဧရာမ မိုးကြိုးတန်းများ၏ တွန်းကန်မှုကြောင့် သားရဲကြီးမှာ အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝေါင်း”</p> <p style="text-align:justify">ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံက တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ မီးတောက် ဂရစ်ဖင်၏ ရင်ဘတ်ကြီးမှာ လေများကို အပြင်းအထန် ရှူသွင်းလိုက်သဖြင့် ဖောင်းကားလာပြီးနောက် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။ ဧရာမ မီးနှင့် လေပေါင်းစပ်ထားသော ဝဲကယောက်ကြီးက ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ဖိသိပ်ထားသော ထိုဝဲကယောက်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ပုံရိပ်က ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားကာ ဂရစ်ဖင်၏ တိုက်ခိုက်မှု လမ်းကြောင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ မြို့တော်၏ ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှုများက မြို့ကို ထိခိုက်မှု မရှိစေရန် သူ သတိထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးလုံးကြီးက ဝေးလံသော တောင်တန်းများပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ လုချန်၏ ခရမ်းရောင် မျက်ဝန်းထဲတွင် မြေကမ္ဘာ၏ အဝါရောင်အလင်းတန်းလေးများ လက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှပ် ရှပ် ရှပ်...”</p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်မှ အလင်းတန်းလေးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး မြေကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများ စုစည်းသွားကာ အဝါရောင် ဓားပျံ ၄၀ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ၎င်းတို့က သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ဂြိုဟ်ရံများကဲ့သို့ ဝဲပျံနေကြသည်။ သေသပ်လှပပြီး ထက်မြက်လှသော ပုစဉ်းရင်ကွဲ အတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသည့် ထိုဓားသွားများထံမှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓားတစ်စင်းချင်းစီတွင် ဓားရည်ရွယ်ချက်များ ကိန်းဝပ်နေပြီး ၎င်းတို့က တုန်ခါလျက် အချင်းချင်း ပဲ့တင်ထပ်နေကြသည်။ ထို့နောက် ဓားပျံအားလုံးက အလင်းတန်းများအဖြစ် ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ အဝါရောင် အမြီးတန်းကြီးများ ချန်ထားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးတောက် ဂရစ်ဖင် မျက်လုံးများကို ပြူးကြည့်လိုက်မိသည်။ ထိုခဏတွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆဲလ်တိုင်းက အန္တရာယ်ရှိကြောင်း အော်ဟစ်နေကြသည်။ ၎င်းက ဧရာမ အတောင်ပံများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခတ်လိုက်သည့်အခါ တိုက်ခတ်လာသော မုန်တိုင်းက လေပြင်းသက်သက် မဟုတ်ဘဲ မီးဓာတ်များပါ ပါဝင်နေသည်။ လေက မီးကို အရှိန်မြှင့်ပေးလိုက်သဖြင့် ဧရာမ မီးမုန်တိုင်းကြီး ဖြစ်လာကာ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ နှစ်ဆတိုးသွားသည်။ ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်သော ဖိအားကြောင့် လုချန်က ဟန်ချက်ပျက်သွားကာ လေပေါ်တွင် မီတာအနည်းငယ်အထိ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အောက်ခြေရှိ ကင်မရာစခရင်များမှာလည်း လျှပ်စစ်ငြိမ်ကြောင့် တုန်ခါနေကာ ပုံရိပ်ကို ဖမ်းယူရန် ခက်ခဲနေတော့သည်။ မုန်တိုင်းအပြီးတွင် ဓားပျံ ၄၀ လုံးမှာ ပြင်းထန်သော ဟာရီကိန်းကြောင့် ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြို့တော်တစ်ခုလုံး အသက်ရှူရပ်သွားသယောင် ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ အသက်ရှူနေသည်။ သူ၏ ချပ်ဝတ်အောက်ရှိ နဖူးပြင်တွင် ချွေးများ စိုရွှဲနေသော်လည်း သူ မကြောက်ပေ။ ဤသားရဲက သူမြင်ဖူးသမျှ သားရဲအားလုံးထက် ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်စုစည်းကာ ဓားပျံများကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ ဓားပျံတစ်စင်းချင်းစီမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြသည်။ သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကာ လက်ဖဝါးဖြင့် ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါ အလင်းတန်းများ အားလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသွားကာ ဝက်အူရစ်ပုံစံ အဝါရောင် ဓားသွားကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ထုထည်မှာ အလွန်သိပ်သည်းလှသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် ပုံပျက်သွားစေသည်။ ထိုထက်မြက်သော ဓားသွားကြီးက လည်ပတ်နေသော လွန်ဘော တစ်ခုကဲ့သို့ ဖိသိပ်ခံထားရပြီးနောက် လုချန်က လက်ဖြင့် တောက်ထုတ်လိုက်သည့်အခါ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save