“ဝေါင်း”
မီးတောက် ဂရစ်ဖင်ကြီးက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။ ၎င်း၏ သူငယ်အိမ်မှာ အပ်ခေါင်းအရွယ်အစားအထိ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနောက်သို့ အနည်းငယ် ယိုင်လိုက်သည်။ ဧရာမ အတောင်ပံကြီးများကို ဖြန့်ကားထားရင်း ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲတွင် နောက်ထပ် မီးဝဲကယောက်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးနေပြန်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုမီးလုံးကြီးက ပထမတစ်ခုထက် နှစ်ဆနီးပါး ပိုမိုကြီးမားကာ အထပ်ထပ် ဖိသိပ်ခံထားရသည်။ ယင်းက တဝီဝီလည်ပတ်နေသော သေမင်းတမန် ဝဲကယောက်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် လုချန်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ လည်နေသော အဝါရောင် လွန်ဘောဓားသွားကြီးနှင့် သေမင်းတမန် မီးဝဲကယောက်တို့ လေပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြသည်။
“ဘန်း...”
ပြင်းထန်လှသော အလင်းတန်းကြီးက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားသည်။ အားကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲမှု တိမ်တိုက်ကြီးများမှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ ပြန့်ကားသွားသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူများပင်လျှင် ထိုပြင်းထန်သော ဖိအားကြီး အောက်သို့ သက်ဆင်းလာသည်ကို ခံစားနေရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကားတစ်စီးဖြင့် တိုက်ကြိတ်ခံလိုက်ရသလိုပင်။
မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်တွင်မူ အဝါရောင် လွန်ဘောဓားသွားကြီးက အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေကာ မီးဝဲကယောက်ကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင်မူ ၎င်းက ဝဲကယောက်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။ မီးဝဲကယောက်၏ စွမ်းအားမှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားသော်လည်း ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲပင်။ ၎င်းက လုချန်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်။
“ဘုန်း...”
ဝဲကယောက် ပေါက်ကွဲသွားသည့်အခါ လုချန်၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ သူက ပေါက်ကွဲမှု ဧရိယာ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုက သူ၏ ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ဓာတ်သဘာဝ ချပ်ဝတ်ပြားများမှာ စွမ်းအင်အစအနများအဖြစ် လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး သူ၏ အသားအရေပေါ်တွင်လည်း မီးလောင်ဖုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဓားဖြင့် မွှန်းခံရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုက သည်းခံနိုင်စရာ မရှိပေ။ သို့သော်လည်း စိတ်စွမ်းအား ချပ်ဝတ်ထဲရှိ အက်တမ်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်က ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာကာ ဒဏ်ရာရထားသော နေရာများကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးလိုက်သည်။ ကြေမွသွားသော ဓာတ်သဘာဝ ချပ်ဝတ်များမှာလည်း ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ချေပြီ။ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သူ့အတွက်တော့ လုံးဝ ထိရောက်မှု မရှိပေ။
လုချန်၏ ဦးနှောက်မှာ မြန်နှုန်းမြင့် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်နေသည်။ စက္ကန့်တိုင်းတွင် အတွေးပေါင်း ကုဋေကုဋာမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာကြသည်။ မကြာခင်မှာပင် သူ ပြဿနာကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူ့အနေဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်မည့် တိုက်ကွက်တစ်ခု လိုအပ်နေသည်။ အစစ်အမှန် တိုက်ကွက်တစ်ခုပင်။
အကယ်၍ ဤအခြေအနေအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက ထိုသားရဲက ဒေါသထွက်ကာ မြို့ပေါ်သို့ ရန်ရှာသွားနိုင်ပေသည်။ အောက်ခြေတွင်တော့ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူသားများက အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေကြသည်။ ကင်မရာမှန်ဘီလူး တိုင်းသည်လည်း ကောင်းကင်ဆီသို့သာ ဦးတည်ထားကြသည်။ အချိန်တိုင်းတွင် ခရမ်းရောင် ချပ်ဝတ်ဝတ်ထားသော အမည်မသိ စစ်သည်တော်က လူပေါင်းများစွာ၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားထားနိုင်ခဲ့သည်။ အဝေးတစ်နေရာမှ ဖေမိသားစုဝင် လေးယောက်မှာတော့ ဒေါသကြောင့် ရင်ဘတ်ပေါက်ကွဲမတတ် ဖြစ်နေကြသည်။
“ဘယ်က ခွေးသူတောင်းစားက ငါတို့အစီအစဉ်ကို လာဖျက်နေတာလဲ...”
ဖေယွမ်ကျောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တင်းမာနေပြီး သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ ထိုနှောင့်ယှက်သူကို အစရှာမရအောင် ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေသည်။ သို့သော်လည်း အသိစိတ်က သူ့ကို တားဆီးထားသည်။ အကယ်၍ သူသာ တိုက်ပွဲထဲ ဝင်ပါလိုက်ပါက မဟာမိတ်အဖွဲ့ချုပ်က ဤနေရာတွင် အဆင့်-B စစ်သည်တော်တစ်ဦး ရောက်နေကြောင်း သေချာပေါက် သိသွားလိမ့်မည်။ အာကာသထဲရှိ ဂြိုဟ်တုများက အရာအားလုံးကို အတိအကျ မှတ်တမ်းတင်ထားမည် ဖြစ်ရာ ယင်းက ဖေမိသားစုအတွက်တော့ နိဂုံးချုပ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ အံကြိတ်ကာ အောင့်အည်းနေရတော့သည်။
လုချန်၏ နတ်မိုးကြိုး နယ်ပယ် မှာ ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများက မီးတောက် ဂရစ်ဖင်ကို ထပ်တလဲလဲ ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် သားရဲကြီးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း အတောင်ပံများကို ရူးသွပ်စွာ ခတ်နေတော့သည်။ သို့သော် ဤဒဏ်ရာများမှာ ၎င်းအတွက်တော့ သာမန်ခြစ်ရာများသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ ဘယ်ဘက်ကမှ အသာစီး မရနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် သားရဲကြီးမှာ ပိုမို စိတ်မရှည် ဖြစ်လာသည်။ လုချန်က အချိန်တန်ပြီဟု သိလိုက်သည်။ သူက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက ကမ္ဘာနှစ်သွယ်ဓားကို မထုတ်ဆင့်တော့ပေ။ ထိုဓားမှာ လူသိများလွန်းလှသည်။ သူက မြေကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ဆန်းသစ်သော ပုံစံရှိသည့် ရှည်လျားသော နတ်ဓားတစ်စင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
ထိုဓားမှာ အနက်ရောင် ဖြစ်ပြီး ယင်းပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အမှတ်အသားများကို ထွင်းထုထားသည်။ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်သည့် ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်အလား ယင်းထံမှ ဖျက်ဆီးလိုသော ဓားအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
“ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဓား”
တခြားကမ္ဘာမှ လက်နက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူက ဓားရိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ခွဲ နတ်ဓားသိုင်း ၏ ဓားရည်ရွယ်ချက် ဆယ်ထပ်ကြောင့် အခြေခံခွန်အားမှာ ၁၁ ဆအထိ မြင့်တက်လာသည်။ အားကောင်းသော စွမ်းအားများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စီးဆင်းသွားကာ လက်မောင်းဆီမှ ဂျွတ် ဂျွတ် ဟု အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းစွမ်းအားများမှာ ဓားသွားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
မူလအစ ဇာစ်မြစ်ဓားသိုင်းကြောင့် အမြန်နှုန်းမှာ ငါးဆအထိ တိုးသွားသည်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံး နှေးကွေးသွားသယောင် ရှိတော့သည်။ ပြင်းထန်သော မီးမုန်တိုင်းကြီးမှာ လိပ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားနေပြီး မီးတောက်တိုင်း၊ လေပြင်းတိုင်းကို သူ၏ အာရုံထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နေရသည်။ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ရေးဓားသိုင်း အဆင့် သုံးဆင့်... ထပ်မံ၍ ခြောက်ဆ တိုးသွားပြန်သည်။
“ဝုန်း...”
ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်သွေးကြော သုံးခုလုံး တုန်ခါသွား၏။ အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးထလာသော ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်အလား ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ သန့်စင်သော ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုပဲ့တင်ထပ်မှု ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ကွဲပြားမှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယင်းက ကျင့်စဉ်သုံးခုလုံးကို တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားစေဟန် ရှိသည်။ လုချန်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ သူငယ်အိမ်ထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေသည်။ သူက ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဝှစ်...”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ညကောင်းကင်ယံကြီး တစ်ခုလုံး ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသလိုပင်။ ဖျက်ဆီးလိုသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုမည့် အနက်ရောင် အလင်းတန်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ရေးဓားသိုင်း ၏ ၆ ဆသော ထုတ်လွှတ်မှုနှင့် ဓာတ်သဘာဝ စွမ်းအား ၂ ဆ တိုးမြှင့်မှုတို့ကြောင့် ဤတိုက်ကွက်က တန်ချိန် ၄.၅ သန်းခန့်ရှိသော စွမ်းအားကို ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။ ယင်းမှာ အဆင့်-B လက်နက်တစ်ခု၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။
လုချန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအား ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဤအချက်ကို ကြိုသိခဲ့လျှင် တိုက်ပွဲမှာ စောစောစီးစီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤပြင်းထန်လှသော ဓားချက်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါ မီးတောက် ဂရစ်ဖင်မှာ မွေးရာပါ အာရုံဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ ၎င်းက ထွက်ပြေးရန်အတွက် အတောင်ပံများကို အစွမ်းကုန် ခတ်လိုက်သော်လည်း ဓားအလင်းတန်းက ပို၍ မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။ အနက်ရောင် အလင်းတန်းက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။
“ရှပ်...”
မီးတောက် ဂရစ်ဖင်၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လေပေါ်တွင် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။ ဖျက်ဆီးလိုသော အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထင်ကျန်ရစ်သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အလယ်တည့်တည့်မှ တိတိရိရိ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး မြို့ပြင်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ အသက်ဝိညာဉ် မရှိတော့ပေ။
လုချန်က ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပခုံးများမှာ အမောတကော အသက်ရှူနေမှုကြောင့် နိမ့်ချည် မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်မှာ အရောင်မှိန်သွားကာ လက်ထဲမှ ဓားမှာလည်း ကြေမွပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လက်အိတ်များဆီမှလည်း အဖြူရောင် မီးခိုးတန်းလေးများ ထွက်နေသော်လည်း သူ၏ ကျောပြင်ကတော့ မားမားမတ်မတ် ရှိနေဆဲပင်။
***