Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၂) မက်ချာ စက်ရုပ်စစ်သည်တော်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဤကြေညာချက်က ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ တခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အံ့သြဝမ်းသာသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အားပါးတရ လက်ခုပ်တီးသံများ ချက်ချင်း ဆူညံသွားလေသည်။ လုချန်ကမူ ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော တာဝန်ဝတ္တရားကြီးတစ်ခုက သူ၏ပခုံးပေါ်သို့ ဖိကျလာသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားလှသော ဖိအားများအောက်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခုက ပြန်လည် နိုးကြားလာခဲ့သည်။ ဒါက တာဝန်ယူမှုတစ်ခုပင်။ ကပ်ဘေးအလွန် လူသူကင်းမဲ့နေသော ဤကမ္ဘာပျက်ကြီးထဲတွင် လုမိသားစုကို ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုများကြားမှ ဦးဆောင်ကာ အသက်ရှင်သန်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ကြီးဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ခေတ် လူသားများက အလွန်တရာ အားနည်းလွန်းနေသည်။ သို့သော် ဤကမ္ဘာပျက်ကြီးထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်ပေါင်းများစွာ ကိန်းအောင်းနေဆဲပင်။ ကမ္ဘာတွင်း ယဉ်ကျေးမှုဖြစ်စေ၊ ကမ္ဘာပြင်ပ ယဉ်ကျေးမှုဖြစ်စေ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်တွင် ထိုအစွမ်းထက်သော သက်ရှိများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပေလိမ့်မည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူက လုံးဝ နောက်ဆုတ်မည် မဟုတ်ပေ။ မနက်ဖြန်ကျလျှင် လုမိသားစု ဆက်ခံသူတစ်ယောက်၏ ဩဇာတိက္ကမကို လူတိုင်း မြင်တွေ့စေရမည်။ ထို့နောက် လုချန်၊ လော့နျန်ဝေ၊ လော့နျန်ယင်း၊ လုကွာကွာ နှင့် လုလီနာတို့အားလုံး ခန်းမဆောင်ထဲမှ အတူတကွ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မွန်းလွဲပိုင်းအချိန် လုမိသားစု စံအိမ်တော်။ </p> <p style="text-align:justify">လေထုထဲတွင် သတ္တုစပ် အိုဇုန်းနံ့ ခပ်သင်းသင်းလေးသာ ရှိနေပြီး သာယာသော ပင်လယ်လေနုအေးလေးကလည်း ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်နေသည်။ လုဟုန်တောက်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာသည်။ သူ၏ တည်ကြည်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးယောင်ယောင်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း အရင်ဆုံး ဒီမြို့တော်ကြီးကို လိုက်ကြည့်သင့်တယ်..." သူက လုချန်ကို ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ငါ့ဆီ လာခဲ့ဦး"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူတို့ ခြေလှမ်းများဖြင့် လှေကားပေါ်မှ ဆင်းလာကာ ကားဂိုဒေါင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုနေရာတွင် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်ထားသော အနက်ရောင် မြေဆွဲအားဆန့်ကျင်ရေးကား တစ်စီး ရှိနေသည်။ သူတို့ နီးကပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကား၏ တံခါးရွက်များက ဘေးနှစ်ဖက်သို့ အသံတိတ် ပွင့်ဟသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုလီနာက ကားပေါ်သို့ ပထမဆုံး တက်သွားသည်။ သူမက လော့နျန်ယင်းနှင့်အတူ နောက်ခန်းတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ လော့နျန်ဝေကလည်း အနောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်ပါလာကာ လော့နျန်ယင်း၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ လုချန်ကမူ ရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး လုကွာကွာက ကားမောင်းရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ကားထိုင်ခုံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ချိန်ညှိလိုက်သည်။ မြေဆွဲအားဆန့်ကျင်ရေး စနစ်၏ ညင်သာသော တွန်းကန်မှုနှင့်အတူ ကားလေးက မြေပြင်ပေါ်မှ ကြွတက်သွားသည်။ ထို့နောက် ကားဂိုဒေါင်ထဲမှ လျှောတိုက်ထွက်ခွာသွားကာ လုမိသားစု စံအိမ်တော်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါက သာမန် အခြေစိုက်မြို့တော်များတွင် လုံးဝနီးပါး မြင်တွေ့ရလေ့မရှိသော ပျံသန်းနိုင်သည့် ကားတစ်စီးပင် ဖြစ်သည်။ ကားမောင်းနေစဉ် လုကွာကွာက ပို၍ တက်ကြွလန်းဆန်းနေပုံရသည်။ သူက လုချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ရဲ့ A1 အခြေစိုက်မြို့တော်ကို မီးတောက်မြို့တော်လို့လည်း ခေါ်ကြသေးတယ်... အဓိပ္ပာယ်ကတော့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ မီးတောက်လေးကို မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်သွားတယ် ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့" သူက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောသည်။ "ဒါက လူသားတွေရဲ့ ပထမဆုံး A မြို့တော်ဖြစ်သလို ကမ္ဘာပျက်ကြီးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး ခံတပ်ကြီးလည်း ဖြစ်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"တခြားဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့ အရာတော်တော်များများကို ဒီနေရာမှာ မင်း မြင်တွေ့နိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဧရာမ ဘဲဥပုံစံ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုက မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ အမိုးက ဟိုလိုဂရမ်ပြသမှု မျက်နှာပြင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သတင်းအချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို ပြသနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါက A1 အခြေစိုက်မြို့တော်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် စာကြည့်တိုက်ပဲ" လုကွာကွာက ရှင်းပြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ သုတေသနတွေ၊ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေ၊ ကန့်သတ်ထားတဲ့ Ai အချက်အလက်တွေ... တခြား အခြေစိုက်မြို့တော်တွေကနေ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလို့မရတဲ့ ဘယ်လို အချက်အလက်မျိုးကိုမဆို ဒီနေရာမှာ အဖြေရှာလို့ရတယ်... အချိန်ရရင် သေချာလေး လေ့လာကြည့်သင့်တယ်... မင်း အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူတို့က ထူးဆန်းပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံများရှိရာ နယ်မြေကို ဖြတ်သန်း မောင်းနှင်သွားကြသည်။ မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများက တိမ်တိုက်များကိုပင် ထိုးဖောက်နေသည်။ ကားမီးရောင်များက ကြယ်ကလေးများသဖွယ် တလက်လက် တောက်ပနေပြီး ပျံသန်းကားများက ထိုအဆောက်အအုံများကြားတွင် ကူးလူးသွားလာနေကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပြန်လည်မောင်းနှင်သွားကြသည်။ စည်းစနစ်ကျကျ ကွေ့ဝိုက်ရွေ့လျားနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနာဂတ် သိပ္ပံရုပ်ရှင်ဆန်ဆန် ဤမြင်ကွင်းကို လုချန်က တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားနေရစဉ်မှာပင် သူ၏ရင်ထဲ၌ မလုံခြုံမှုတစ်ရပ်ကိုပါ မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကပ်ဘေးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေသော ဤအိပ်မက်ဆန်ဆန် ကြီးပွားတိုးတက်မှုကြီးသည် သဲနှင့် မြေသားတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူလှသည်။ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော်လည်း အလွန် လွယ်ကူစွာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဧရာမ မှန်ချပ်နံရံကြီးများဖြင့် ကာရံထားသော အဆောက်အအုံများစုရှေ့တွင် လုကွာကွာက ကားအရှိန်ကို လျှော့လိုက်သည်။ ဝင်ပေါက်အသီးသီးတွင် ရေပြာရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော အစောင့်များက ကင်းလှည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ သုတေသန ဌာနချုပ်ပဲ" လုကွာကွာက ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့် ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်တွေနဲ့ ဓာတ်သဘာဝလက်နက် အများစုကို ဒီမှာပဲ ဒီဇိုင်းဆွဲ တီထွင်ကြတာ"</p> <p style="text-align:justify">သူ မိတ်ဆက်ပေးနေစဉ်မှာပင် အဆောက်အအုံများ၏ အသေးစိတ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော လေဆာအမြောက်ပြောင်းဝများ၊ စကင်ဖတ်စစ်ဆေးသည့် မျှော်စင်များနှင့် ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ အမြောက်စင်များပင် ဖြစ်သည်။ ပျံသန်းကားလေးက ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားသွားသည်။ လုကွာကွာက ကားမောင်းရင်း အဆောက်အအုံ တစ်ခုချင်းစီကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အလွတ်ရနေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မိတ်ဆက်ပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟိုအဖြူရောင်မုခ်ဦးက ကျင့်စဉ်တွေ စုဆောင်းထားတဲ့ နေရာပဲ... ဟိုးဘက်က ကြက်ခြေခတ်နဲ့ မြွေတံဆိပ်ပါတဲ့ အဆောက်အအုံကတော့ မျိုးဗီဇ သုတေသနဌာနပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အကြည့်များက မိတ်ဆက်ပေးသည့်အတိုင်း ရှေ့သို့ လိုက်ပါသွားသည်။ ရုတ်တရက် သူက တောင့်တင်းသွားသည်။ ရှေ့ဘက် လမ်းဆုံတွင် မီတာနှစ်ဆယ်ခန့် မြင့်မားသော ဧရာမ လူဝင်စားစက်ရုပ်ကြီးတစ်ရုပ် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်ကို အနီရောင် သို့မဟုတ် အပြာရောင် ဆေးသုတ်ထားသည်။ အတိတ်ဘဝက ရုပ်ရှင်များထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော Transformerကြီး တစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါ... အဲဒါကြီးက ဘာကြီးလဲ" သူက ချက်ချင်း မေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုကွာကွာက ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။ လုချန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူ အလွန် သဘောကျသွားပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါ မက်ချာစက်ရုပ်စစ်သည်တော်ပဲ... စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စက်ရုပ်တွေထဲမှာ လူသားတွေ တီထွင်ထားတဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် နည်းပညာတွေထဲက တစ်ခုပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"သူ့ကို မောင်းနှင်ဖို့ အနည်းဆုံး ယဥ်မောင်းသုံးယောက် လိုအပ်တယ် ဒါပေမဲ့ ပါရမီမနိုးထသေးတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုရင်တောင် သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"စက်ရုပ်စစ်သည်တော် တစ်ရုပ်တည်းနဲ့တင် အနည်းဆုံး အဆင့်C သားရဲတစ်ကောင်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချန်၏ ရင်ထဲတွင် လေးစားချီးကျူးစိတ်များ အလိုလို ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။ "တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုကွာကွာ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ပဲလေ... အခုချိန်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကြီးထဲမှာ အဆင့်B စစ်သည်တော် ခုနစ်ဆယ်လောက်ပဲ ကျန်တော့တယ် ဒါပေမဲ့ သားရဲတွေကကော ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီ ရှိနေနိုင်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့တွေက နယ်မြေအသီးသီးမှာ ပြန့်ကျဲနေလို့သာ ငါတို့လူသားတွေ အသက်ရှူချောင်နေရတာ"</p> <p style="text-align:justify">"အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ သူတို့တွေအားလုံး စုစည်းပြီး ငါတို့ကို လာတိုက်ခိုက်ရင်ကော... ငါတို့ လုံးဝတောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကြောင့်ပဲ စက်ရုပ်စစ်သည်တော်တွေကို အသည်းအသန် တီထွင်နေရတာပေါ့... ငါတို့က သေမင်းနဲ့ အမြဲတမ်း အပြေးပြိုင်နေရတာ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လုကွာကွာကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုဖြစ်သူကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး မျက်နှာထားက တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ သူ၏ အသံက ဩရှကာ လေးနက်လှသည်။ အပြင်ပန်းတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်ပင် လုမိသားစုဝင်တစ်ယောက်၏ ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် ထိုက်တန်သူပေ။ လုချန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ခန်းတွင် ရွှေရောင် တလက်လက် တောက်ပနေသော မက်ချာ စက်ရုပ်စစ်သည်တော်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လော့နျန်ယင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူမက အမောတကော အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်ပါဦး မမ ရုပ်မြင်သံကြားထဲက စူပါဟီးရိုးကြီးတွေနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လော့နျန်ဝေက ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းလုံးက မက်ချာစက်ရုပ်စစ်သည်တော်ကြီး၏ စကင်ဖတ်စစ်ဆေးသည့် အလင်းရောင်ကြောင့် လင်းထိန်သွားသည်။ အမြဲတမ်း သွက်လက်နေတတ်သော လုလီနာ၏ မျက်နှာထားပင်လျှင် ထူးခြားစွာ အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လုကွာကွာက နို့နှစ်ရောင် အဆင်းရှိသော ခြောက်ထပ် မျှော်စင်ကြီးတစ်ခုရှေ့တွင် ကားကို ရပ်လိုက်သည်။ ဝင်ပေါက်တွင် ရိုးရှင်းသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ထိုဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ဤသို့ ရေးသားထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စမ်းသပ်မှု မျှော်စင်"</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save