လုချန်က ရေချိုးလိုက်သည်။ အနက်ရောင် ရှပ်အင်္ကျီအသစ်စက်စက်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စားသောက်ခန်းရှိရာသို့ ဓာတ်လှေကားဖြင့် ဆင်းလာခဲ့သည်။ ဧရာမ စားပွဲရှည်ကြီးတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိဘများ၊ လော့နျန်ဝေ၊ လော့နျန်ယင်း နှင့် ရှန်စီ၊ ထို့ပြင် ဦးလေးများနှင့် ဒေါ်လေးများ အသက်အရွယ်စုံလင်သော ဝမ်းကွဲများလည်း ရှိနေကြသည်။
သူ၏ အဘိုး၊ ဦးလေးကြီး နှင့် ဘိုးဘေးကြီးတို့က ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေကြသည်။ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်ပင် စကားမပြောဘဲ ဩဇာတိက္ကမများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ လုချန်က ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို ရိုသေလေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ လုဟုန်တောက်က သူ့ကို အပြုံးဖြင့် ဆီးကြိုလိုက်သည်။
"လာ... ငါ့ဘေးမှာထိုင် ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ငါ့ဆီကနေ မိသားစုခေါင်းဆောင်နေရာကို လွှဲပြောင်းယူဖို့ အဆင်သင့်မဖြစ်မချင်း ဒါက မင်းရဲ့ နေရာပဲ"
လုချန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော်ကတော့ ဘိုးဘေးကြီးကိုပဲ အမြဲတမ်း မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆက်ရှိနေစေချင်တာပါ"
လုဟုန်တောက်က ချက်ချင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အို... မင်းက စကားတတ်လှချည်လား"
ထို့နောက် သူတို့အားလုံး နံနက်စာကို ပျော်ရွှင်စွာ အတူတကွ သုံးဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး ရယ်မောသံများနှင့် ရွှင်လန်းသော စကားပြောသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
နံနက်စာစားပြီးနောက် အိမ်တော်ဝန်ထမ်းများက ညနေပိုင်း စံအိမ်တော်တွင် ကျင်းပမည့် ခမ်းနားသော ဧည့်ခံပွဲကြီးအတွက် စတင် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။ ဤပွဲအတွက် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သတင်းဖြန့်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ A1 အခြေစိုက်မြို့တော် တစ်ခုလုံးနှင့် အခြားနယ်မြေများပါ သိရှိသွားကြသည်။ ထင်ရှားကျော်ကြားသော မည်သည့် အင်အားစုမဆို ကိုယ်စားလှယ်များ စေလွှတ်ကာ တက်ရောက်ကြလိမ့်မည်။
၎င်းက လုမိသားစု ကျင်းပဖူးသမျှထဲတွင် အခမ်းနားဆုံးနှင့် အကြီးကျယ်ဆုံး ဧည့်ခံပွဲကြီး ဖြစ်လာပေမည်။ သို့သော် ယမန်နေ့က မိသားစု ညစာစားပွဲနှင့် ယှဉ်လျှင် လုချန်က ဤပွဲအပေါ် သိပ်ပြီး မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားခဲ့ပေ။ သူက လေ့ကျင့်ရေးခန်းဆီသို့သာ ပြန်လာခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော အမြင့်ဆုံးအဆင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို ဖွင့်ချလိုက်သည်။ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်းကို စတင် လေ့ကျင့်လေတော့သည်။
ဤဓားသိုင်းပညာရပ်အပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်းကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် အချိန်ပို၍ ကြာမြင့်လာခဲ့သည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ရှိနေသော်ငြားလည်း ၎င်းကို ညတွင်းချင်း အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက် သူ၏ အဝတ်အစားများက ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လုချန်က ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နေသော နောက်ဆုံး အတားအဆီးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ သူက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ အလျင်စလို မလုပ်ဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် ရင်းနှီးနေသော အသိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်းက အဆင့် ၅ သို့ ဖောက်ထွက်သွားပါပြီ”
လုချန်က အသက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်သည်။ စူးရှသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားသလို ထင်ရသည်။ ထို့နောက် အရာအားလုံး ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်းက အဆင့် ၅ သို့ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။ စွမ်းအားက ၁၂ ဆ တိုးပွားလာသည်။ ဓာတ်သဘာဝ အပိုဆုကို မထည့်သွင်းရသေးပေ။
ယခုအခါ သူ၏ အခြေခံခွန်အားက ၁၃၂ ဆ တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သီအိုရီအရ အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အံ့မခန်း တန်ချိန် ၃၉၆.၁၆ သန်း သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းက အဆင့်B နဝမအလွှာ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်၏ အခြေခံစွမ်းအားဖြစ်သော တန်ချိန် ၃၆၀ သန်းကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။
လုချန်က ဓားကို အိမ်ထဲ ပြန်သွင်းလိုက်သည်။ ယနေ့ည၌ သူက ဧည့်ခံပွဲကို တက်ရောက်ရုံသက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။ သူ့ကို ရဲရဲတင်းတင်း လာရောက်စိန်ခေါ်ရဲသော ပါရမီရှင်များ၏ ရင်ထဲသို့ အကြောက်တရားနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်ချင်သည်။ တက်ရောက်လာသူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူ၏ နာမည်ကို ထွင်းထုထားရစ်ခဲ့မည်။
ထို့နောက် သူက လေ့ကျင့်ရေးခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ မှန်တံခါးမှတစ်ဆင့် ရွှေရောင် နေရောင်ခြည်က ဖြာကျနေ၏။ သူ၏ ဖြူလွတ်နေသော လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံပေါ်သို့ လင်းလက်ကျဆင်းနေသည်။ သူက ဖြည်းညင်းစွာ အသက်ရှူနေသည်။ တင်းမာမှုနှင့် ပြေလျော့မှုတို့က ညီမျှနေပြီး အလွန် စည်းချက်ကျလှသည်။ သို့သော် သူ အသက်ရှူထုတ်လိုက်တိုင်း ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံမှ လေးလံအုံ့မှိုင်းသော မိုးကြိုးပစ်သံကြီးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အခန်းထဲတွင် လေပြင်းတစ်ချက် ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်သွားသည်။ ဤခဏမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဗလာကျင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် အတွေးပေါင်းများစွာက ဒီရေအလား တက်လာခဲ့သည်။ မိမိ၏ ရရှိမှုနှင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်နေသည်။ အတွေးအမြင် အမြောက်အမြားက တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းဆုံသွားကာ အယူအဆတစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။ သူ၏ စွမ်းအားက အားကောင်းလွန်းနေသည်။ ဒါက ပျော်စရာကောင်းသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုပင်။
ဤမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် တောင်များကို ခွဲခြားနိုင်ပြီး လှိုင်းတံပိုးများကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။ လူသားစစ်သည်တော်တွေကို ထားလိုက်ပါတော့ အဆင့်တူ (သို့မဟုတ်) အဆင့်မြင့် သားရဲတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာက ခွေးတွေ၊ ကြက်တွေကို သတ်ရသလို လွယ်ကူနေပြီ ဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် တစ်ချက်တည်း၊ ခုတ်ပိုင်းမှု တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် တိုက်ပွဲက မစခင်မှာပဲ ပြီးဆုံးသွားတတ်သည်။
သို့သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြီးဆုံးသွားပြီး ဘာမှ မျှော်လင့်မထားရသည့် လျင်မြန်ပြတ်သားသော ဤတိုက်ပွဲမျိုးက သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များကို နည်းနည်းလေးမှ အထောက်အကူ မပြုခဲ့ပေ။ ဒါက သူ စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သော စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းစဉ် မဟုတ်ပေ။ သူ တောင့်တခဲ့သော စစ်သည်တော်တစ်ယောက်၏ လမ်းစဉ်ဆိုတာ ရန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ရုံသက်သက် မဟုတ်ပေ။
ဒါက သွေးကြောတွေထဲမှာ သွေးတွေ ပူထူလာစေမယ့် တိုက်ပွဲမျိုး အင်အားချင်း မတိမ်းမယိမ်းနဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီက အသေအလဲ ထိမှန်ကြမယ့် တိုက်ပွဲမျိုး ဖြစ်ရမည်။ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်တွေ သန့်စင်သွားခြင်းကနေ ဆောင်ကြဉ်းလာမယ့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနဲ့ စွဲလမ်းဖွယ် ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
ဒီလိုနည်းနဲ့သာ ကိုယ့်ရဲ့ အလားအလာတွေကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်မယ်။ သက်ရှိတွေရဲ့ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်လိမ့်မည်။
“အကယ်၍ သူက ပြိုင်ဘက်တွေကို ချေမှုန်းဖို့ ဓားသိုင်းအပေါ်မှာပဲ ဆက်လက် မှီခိုနေမယ်ဆိုရင်... ဆယ်ဆ၊ ရာဆမက ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ချည်းပဲ ဆက်ပြီး အနိုင်ယူနေမယ်ဆိုရင်... အစွမ်းကုန် ကြိုးစားထုတ်သုံးပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အလားအလာတွေအားလုံးကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ရတဲ့ ကျေနပ်မှုကို သူ ဘယ်တော့မှ ခံစားရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို ကျော်လွှားပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ အနိုင်ယူရတဲ့ သိမ်မွေ့ပြီး တက်ကြွဖွယ် ခံစားချက်ကို တကယ်တမ်း ခံစားရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ပိုမြင့်မားတဲ့ အမြင့်တစ်နေရာကို ရောက်ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး...”
“စစ်သည်တော်တစ်ယောက် လေ့ကျင့်ရတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ဘယ်တော့မှ ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး...”
သူက အခြားတစ်ခုခု လိုအပ်နေသည်။ ရေရှည်အတွက်၊ အံ့မခန်း အလားအလာတွေကို တကယ်တမ်း ဖွင့်ချပေးနိုင်မယ့် တစ်ခုခု၊ လုမိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူနဲ့ ထိုက်တန်မယ့် ထူးခြားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံတစ်ခုပင်။
သူ၏ အကြည့်များက အဝေးရှိ နံရံတွင် တန်းစီထားသော လေ့ကျင့်ရေး သတ္တုလူရုပ်များထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။ အဆင့်မြင့်နည်းပညာဖြင့် သတ္တုပုံသွင်းထားသော ဤလူပုံစံငယ်များသည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်တွင် တိမ်ယောင်ယောင် ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ၎င်းတို့က ယခင် လေ့ကျင့်သူများ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ပျက်စီးမှု အထောက်အထားများပင် ဖြစ်သည်။
သူ ဓားဝှေ့ယမ်းလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ မည်မျှ လွယ်ကူစွာ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားနိုင်ကြောင်းကို သူ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။ သို့သော် ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သူက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
ဤနေရာတွင် ဓားကို အသုံးမပြုသင့်ပေ။ ၎င်းက သူ့အတွက်သာမက လက်နက်များအားလုံး၏ ဘုရင် (ဓား) ကိုလည်း မလေးမစား လုပ်ရာကျပေလိမ့်မည်။ သူ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားကိုသာ အားကိုးချင်သည်။ ပြိုင်ဘက် မိသားစုများနှင့် အရိပ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော အင်အားစုများထံမှ စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရမည်။
ယနေ့ဧည့်ခံပွဲတွင် သူတို့က သေချာပေါက် သူ့ကို စမ်းသပ်ကြလိမ့်မည်။ သူ၏ ခွန်အားကို ရန်စရန်၊ စူးစမ်းရန်နှင့် အကဲဖြတ်ရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုကြလိမ့်မည်။ လုချန်က ပြုံးယောင်ယောင်လေး ပြုံးလိုက်သည်။
“သူတို့ကို အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ကြတာပေါ့...”
အဲဒီအချိန်ကျရင် သူက ဘယ်တော့မှ ဓားကို အသုံးပြုတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အဲဒီအစား သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လက်ဗလာနဲ့ပဲ သူတို့ကို ဧည့်ခံပေးလိုက်မည်။
***