Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၀) သက်ဆင်းလာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် လုချန်က သူ၏အခန်းထဲ၌ အဝတ်အစားလဲနေသည်။ ယနေ့တွင် သူက အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသည်။ ထိုအဖြူရောင်မှာ အလွန်ပင် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလွန်းလှသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် မျက်မှောင်ကုပ်သွားရလောက်အောင်ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင် လည်မြင့်အင်္ကျီက သူ၏ မြင့်မားထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်တွင် အံကိုက်ဖြစ်နေပြီး ကြွက်သားအဖုအထစ်တို့ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ သေသပ်စွာ ချုပ်လုပ်ထားသော အဖြူရောင် ဘောင်းဘီရှည်နှင့် ရွှေရောင်အနားသတ်ပါသည့် အဖြူရောင် စစ်ဖိနပ်တို့ကလည်း လိုက်ဖက်ညီလှသည်။ ၎င်းတို့အပေါ်မှ ခြေကျင်းဝတ်အထိ ရှည်လျားသော အဖြူရောင် ထရင်ချ်ကုတ် အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို ထပ်မံဝတ်ဆင်ထားရာ အင်္ကျီကော်လာမြင့်မြင့်က သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာကျကို ပိုမိုထင်ရှားစေသည်။ ခါးတွင်မူ သတ္တုစပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခါးပတ်အပါးလေးကို ပတ်ထားရာ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ လွန်စွာမှပင် ကြည့်ကောင်းနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ည၏ ဧည့်ခံပွဲသည် သာမန်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ၎င်းက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအပြီးတွင် အကြီးကျယ်ဆုံးသော လူထုစုဝေးပွဲပင် ဖြစ်သည်။ လုချန်၏ စိတ်စွမ်းအားက လုမိသားစု စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးနှင့် ထိုထက်မကသော နယ်မြေအနှံ့အပြားသို့ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ မည်မျှသော လူဦးရေ ရောက်ရှိလာသည်၊ မည်သူတွေ ဖြစ်သည်၊ သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြသည်ကို သူ အထင်သား မြင်နေ၊ ကြားနေရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌပင် ရောက်လာခဲ့ပြီ။ သို့သော် လုချန်ကမူ ထိုသူ့ထံမှ လက်ဆောင်ကို မရရှိသေးပေ။ ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက သူ့အတွက် မည်သည့်လက်ဆောင် ယူဆောင်လာမည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် သူက တစ်ခုကိုလည်း တကယ်ပင် မျှော်လင့်နေမိသေးသည်။ အကယ်၍ ယနေ့ညတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား လာရောက်စိန်ခေါ်မည်ဆိုပါက သူ အသစ်စက်စက် တတ်မြောက်ထားသည့် အစွမ်းထက် လက်သီး၏ အစွမ်းကုန် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">လုမိသားစု စံအိမ်တော်၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆူညံခြင်း မရှိပေ။ လူတိုင်းက အသံကို နှိမ့်၍ စကားပြောဆိုနေကြသည်။ ကြားဖြတ်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ ဖန်ခွက်ချင်း ထိခတ်မိသော အသံများနှင့် စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ပေးစနစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စက်ပစ္စည်းများ၏ ခပ်တိုးတိုး မြည်ဟည်းသံများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက တိုးတိုးလေးသာ စကားဆိုကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် သတိထားနေထိုင်မှုတို့ ရောယှက်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ယုံနိုင်ရဲ့လား" </p> <p style="text-align:justify">စစ်သုံးအပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးဝါရင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဘေးမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အား ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့က ခန်းမအလယ်ရှိ လုမိသားစု အမှတ်အသား ထွင်းထုထားသော မြင့်မားသည့် ပုံဆောင်ခဲတိုင်ကြီးဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ခုနစ်ဆယ်တုန်းက ငါတို့တွေ အပျက်အစီးတွေကြားမှာ အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်နေခဲ့ရတာ... အခု ဒီနေရာကို ကြည့်စမ်း... အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အိပ်မက် ဟုတ်မဟုတ်တော့ ငါမသိဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူက သတိကြီးစွာဖြင့် ပြန်ထူးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ အဝေးကြီးကို ရောက်လာခဲ့ပြီဆိုတာတော့ မင်း ငြင်းလို့မရဘူး... တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရန်သူလို ဖြစ်နေကြတဲ့ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံကို ပြဿနာမတက်ဘဲ ခန်းမတစ်ခုတည်းမှာ ခုလို စုစည်းနိုင်တာ... လုမိသားစု တစ်ခုတည်းပဲ လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဧရာမ ပုံဆောင်ခဲတိုင်ကြီး၏ ဘေးတွင်မူ အခြေခံ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ဧည့်သည် နှစ်ဦးကလည်း ခပ်တိုးတိုး စကားဆိုနေကြသည်။ သူတို့၏ အသံများတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ ကြားတာတော့ လုမိသားစုရဲ့ အမွေခံက ပါရမီပိုင်းမှာ အသက်နှစ်ဆယ်အောက် လူသားအားလုံးရဲ့ စံချိန်ကို ချိုးဖျက်ထားတယ်ဆိုပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လူငယ်တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ဝါးချင်း ပွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူမှာလည်း တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး စံအိမ်တော်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်သည့် တံခါးကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကတော့ လုမိသားစုက ပြောတာလေ...ကောလဟာလတွေက တကယ်လား... သူက တခြားလူတွေထက် တကယ်ပဲ ထူးခြားနေတာလားဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်နေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုခဏ၌ အားကောင်းလွန်းသော အငွေ့အသက်ကြီးတစ်ခု သက်ဆင်းလာသည်။ ၎င်းက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာသည်။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ရောက်ရှိလာသော လူတိုင်းက မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်များပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အနည်းငယ် တုန်ရင်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုမိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူက သူ၏ သားနှစ်ဦးနှင့်အတူ ပေါ်လာသည်။ ထိုသူသုံးဦး၏ ဘေးတွင်မူ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သော ရှောင်ဝမ်လုံ ရပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်များသည် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘာကြီးများကဲ့သို့ အတိုင်းအဆမရှိလှပေ။ ထိုစွမ်းအင်များ ထပ်ဆင့်ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ လေထုကြီးပင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သူတို့၏ နောက်တွင်မူ လုချန်၏ မိဘများဖြစ်သော လုယွမ်နှင့် ဆုန့်ယွဲတို့က လိုက်ပါလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုမိသားစု အကြီးအကဲ လုဟုန်တောက်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တည်ကြည်လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံးပဲ... ကျွန်ုပ်တို့ လုမိသားစုရဲ့ အမွေခံအတွက် ကျင်းပတဲ့ ဧည့်ခံပွဲကို ကြွရောက်ပေးကြလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အဘိုးအိုဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်စား အားလုံးကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြောကြားလိုပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အားနာစရာကြီးဗျာ... အကြီးအကဲလု"</p> <p style="text-align:justify">"လုမိသားစုရဲ့ အမွေခံ ပေါ်ထွန်းလာတာကို မျက်မြင်တွေ့ရတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူမှုပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှိနေသူ အားလုံးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် စေတနာကို ဖော်ပြကြသည်။ သူတို့အားလုံးက ဖန်ခွက်များကို ချလိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် လက်အုပ်ချီကာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကြွယ်ဝသော မိသားစုတစ်ခုမှ အဘိုးအိုတစ်ဦးက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သတ္တိကို မွေးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် မေးပါရစေ အကြီးအကဲလု... လုမိသားစုရဲ့ အမွေခံလေးက အခု ဘယ်မှာပါလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းက အနံ့ခံမိသော အမဲလိုက်ခွေးများကဲ့သို့ နားစွင့်လိုက်ကြသည်။ ဧည့်ခံပွဲက စနေပြီဖြစ်သော်လည်း အဓိက ဇာတ်ဆောင်ကို ယခုထက်ထိ မတွေ့ရသေးပေ။ ယနေ့တွင် ကြီးကျယ်သော တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်ဟု သူတို့ အာရုံရနေကြသည်။ ဤမျှသော လူအများအပြား စုဝေးလာရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာလည်း လုမိသားစု အမွေခံ၏ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့လိုကြ၍ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူငယ်သည် လွန်စွာမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလွန်းပြီး မည်သူမျှ သူ၏ သဲလွန်စကို ရှာမရနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ မြေးလေးက ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေလို့ပါ သူ အခုပဲ ရောက်လာတော့မှာပါ..."</p> <p style="text-align:justify">လုဟုန်တောက် စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ခန်းမနောက်ဘက်ရှိ စင်္ကြံလမ်းမှ လုချန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုခဏ၌ လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အနှိုင်းမဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံး အသက်ရှူရပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြစ်ရေတို့က ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်တို့သည် ရွှေရောင်တံခါးကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော မြင့်မားသည့် ပုံရိပ်ဆီသို့ စုပြုံကျရောက်သွားကြသည်။ ၎င်းက ထူးကဲသော တင့်တယ်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသော ပုံရိပ်တစ်ခုပင်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက ဝေဝါးသော နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီမှာ စင်ကြယ်သော နှင်းပွင့်များထက်ပင် ပိုမိုဖြူဖွေးနေပြီး လောကီအညစ်အကြေး ကင်းစင်သော အငွေ့အသက်များ ကိန်းဝပ်နေသည်။ သူက လောကီကိစ္စရပ်များနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ နတ်ပြည်မှ လူ့ပြည်သို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သက်ဆင်းလာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူလှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ ငွေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေပြီး ဆံပင်တစ်ပင်ချင်းစီသည်လည်း ကြည်လင်သော အလင်းတန်းများသဖွယ် တောက်ပနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပင်လျှင် ဝေဝါးသော မြူနှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အစစ်အမှန်နှင့် စိတ်ကူးယဉ်နယ်ပယ်ကြား ရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုစင်ကြယ်သော အလင်းတန်းများကို ဖြတ်၍ လူတို့က သူ၏ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ချောမောသော ရုပ်ရည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာကျမှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံပြီး သဘာဝကျလှသဖြင့် လူအများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဟာ တကယ်ပဲ လူသားတစ်ယောက်လား သူတို့ဟာ နတ်ပြည်ကနေ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆင်းသက်လာပြီး လူ့လောကမှာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ထိုပုံရိပ်တစ်ခုတည်းသာ လောကကြီးနှင့် သီးခြားဖြစ်ကာ ရပ်တည်နေသည်။ လေပြည်ပင်လျှင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီး အများအပြားမှာ သတိမထားမိဘဲ အသက်ရှူရပ်သွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်သော ခံစားချက်လှိုင်းလုံးများ တက်လာကြသည်။ ယခင်က လုချန်နှင့် တွေ့ဖူးသည့် လုမိသားစုမှ အမျိုးသမီးငယ်များပင်လျှင် အသက်ရှူကျပ်မတတ် ဖြစ်နေသော မယုံနိုင်စရာ ခံစားချက်ကို ရရှိနေကြသည်။ ၎င်းက ဒဏ္ဍာရီထဲမှ သက်ရှိပုံပြင်တစ်ပုဒ် အပြင်လောကသို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save