Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၄၂) ရန်သူကို ချစ်မိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ကြည့်ရတာ မင်းပြောတာ မှန်ပုံပဲ။ ဒီလူတွေက မင်းကို ကယ်ဖို့ လာကြတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က မင်းအသက်ထက် ငါ့ကို သတ်ဖို့ကိုပဲ ပိုစိတ်ဝင်စားနေကြတာ" လုံချန်းက မိန်းကလေးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါက နင် အဲဒီဓားကို မထုတ်ခင်ကလေ။ အခုတော့ နင်က သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ ရှန်းဝူရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဆိုတာ သိသွားကြပြီဆိုတော့ နင့်လက်ထဲမှာ ငါ့အစ်ကိုတွေ ရှိနေရင်တောင် သူတို့ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ နင့်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို သတ်ကြမှာပဲ။ ဒါတင်မကဘူး... တခြားမိသားစုတွေ သိသွားရင်လည်း နင့်ခေါင်းကို လာဖြတ်ကြလိမ့်မယ်။ အခု စည်းဝိုင်းကလည်း အလုပ်လုပ်နေပြီဆိုတော့ နင် ထွက်ပြေးလို့ မရတော့ဘူး။ နင့်အတွက် အားလုံး ပြီးသွားပြီ" နက်ပြာရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးက လုံချန်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါကို မင်းက အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ ခေါ်တာလား" လုံချန်းက ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်း မသိသေးလို့ပါ။ ငါ ဒါထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုဆိုးတဲ့ အခြေအနေတွေကိုတောင် ကြုံဖူးတယ်" သူက ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်သည့် မျက်နှာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"နတ်ဆိုးမျိုးစေ့၊ မင်းကတော့ အဲဒီ ကျိန်စာသင့်ဓားနဲ့အတူ ပေါ်လာပြီပေါ့။ မင်းခြေထောက်နဲ့မင်း သေတွင်းထဲ လာတိုးတာဆိုတော့ အသတ်ခံဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့" ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ၃ ကျင့်ကြံသူက ဆိုကာ လုံချန်းရှိရာသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။</p> <p>​ရွှေရောင် အလင်းစက်လေး တစ်စက်မှာ သူ၏ လက်ညှိုးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုံချန်းရှိရာသို့ ပျံသန်းလာသည်။ လုံချန်းကတော့ ထိုအလင်းစက်မှာ သူ့ဆီ တည့်တည့်လာနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဦးတည်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် မလှုပ်မယှက်ပင် နေလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက သူတို့ မည်သို့ ထောင်ချောက်ဆင်ထားသနည်းဆိုသည်ကို သိချင်သလို သူတို့၏ ယုံကြည်ချက်ကို ရိုက်ချိုးပစ်ချင်သဖြင့် ဘာမှ မလုပ်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူသည် မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ ခံစားရခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p>​ထိုအလင်းစက်မှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ အလင်းစက်လေးများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး လုံချန်းနှင့် မိန်းကလေးကို ပိတ်လှောင်ထားသည့် ရွှေရောင်အကျဉ်းထောင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​ကျင့်ကြံသူများသည် လုံချန်းကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြပေ။ သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ လုံချန်းကို အရှင်ဖမ်းပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ထံ ခေါ်သွားရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က လုံချန်းကို လူအများရှေ့တွင် သတ်ဖြတ်ပြခြင်းဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါး ရှန်းဝူ၏ အမွေဆက်ခံသူကို သတ်နိုင်သူဟု နာမည်ကျော်ကြားကာ အာဏာနှင့် ဂုဏ်သတင်း ပိုမို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် မိမိပတ်လည်တွင် အကျဉ်းထောင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ကတည်းက သူတို့၏ အကြံအစည်အား ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါထင်တာ မင်းမှားနေပုံပဲ။ သူတို့က ငါ့ကို ချက်ချင်း သတ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူး" လုံချန်းက မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးစစဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "အနည်းဆုံးတော့ အခုလောလောဆယ်အထိပေါ့"</p> <p>​သူသည် ကျင့်ကြံသူများ သူ၏ အနီးအနားသို့ ရောက်လာသည်အထိ မလှုပ်မယှက် စောင့်နေလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့က သူ၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အကွာအဝေး အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အပြတ်ရှင်းချင်သည်။ ရန်သူများက သူ၏ ဓားကို သတိထားနေသဖြင့် အကျဉ်းထောင်ဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လုံချန်းတွင် တခြားအစီအစဉ်များ ရှိနေသည်ကိုတော့ သူတို့ ရိပ်မိကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​အသတ်ရ အလွယ်ဆုံး ရန်သူမှာ သင်၏ အစွမ်းအစအမှန်ကို မသိဘဲ ပေါ့ဆနေသည့် ရန်သူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် လုံချန်းတွင် နေရာပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ရှိသည်ကို မသိကြပေ။ သူသာ အကွက်ချ တိုက်ခိုက်နိုင်လျှင် အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံသူကို အလစ်အငိုက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုအင်အားကြီးသူကို သတ်ပြီးလျှင် ကျန်သည့်သူများကို ရှင်းထုတ်ရန်မှာ ပို၍ပင် လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။ အမှောင် ယဇ်ပဏ္ဏာနှင့် စစ်ပလွေတို့ကို မသုံးဘဲ သူ သတိထားရမည့်သူမှာ ထိုတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။</p> <p>​"ဟက်... ငါကတော့ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဆိုလို့ တကယ့် အစွမ်းထက်တဲ့သူ ထင်နေတာ၊ တကယ်တော့ ကလေးတစ်ယောက်ပဲကိုး။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ထဲကနေတောင် ထွက်ပြေးဖို့ မကြိုးစားနိုင်ဘူး။ ဒီလောက် စွမ်းရည်မရှိတဲ့ ကောင်လေးကတော့ သိပ်ကြာကြာ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ နှမြောဖို့ ကောင်းလိုက်တာ၊ သတ်ဖြတ်သူရဲ့ ဓားက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်တတ်တဲ့ ကလေးကိုမှ အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်ရတာလဲ မသိဘူး" အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံသူက ဆိုကာ လုံချန်းရှိရာသို့ လျှောက်လာသည်။</p> <p>​လုံချန်း အလွယ်တကူ အဖမ်းခံလိုက်သည်ကို မြင်သဖြင့် သူသည် လုံချန်းကို အထင်သေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကလည်း လုံချန်းကို မာနကြီးသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်မှလွဲ၍ ဘာအရည်အချင်းမှ မရှိသူဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။</p> <p>​လုံချန်းက သူတို့ နီးကပ်လာသည်ကို ပြုံးကြည့်နေသည်။</p> <p>​သူသည် မလိုအပ်ဘဲ ဘာမှမလုပ်သလို ကြောက်လန့်နေဟန်လည်း မဆောင်ပေ။ သူတို့က သူ့ကို အရည်အချင်းမရှိသော ကောင်လေးဟု ထင်နေခြင်းမှာ သူတို့အတွက် နောက်ဆုံးအမှား ဖြစ်သွားစေရန် လုံချန်းက စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဟူး... နင်တော့ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ။ နင့်အနေနဲ့ ငါ့ကို ဒဏ်ရာပေးပြီး သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ကလဲ့စားချေတဲ့အနေနဲ့ ငါ့ကို သတ်တာမျိုး မလုပ်ချင်ဘူးလား။ အခု လုပ်လို့ရနေပြီလေ" မိန်းကလေးက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​သူမသည် သူမ၏ ဓားစာခံဘဝမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ယူဆထားသည်။ လုံချန်းအတွက် သူမက အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် သူမကို သတ်သင့်နေပြီဟု ထင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ ရှန်းဝူ၏ အမွေဆက်ခံသူဆိုလျှင် လူသတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါမည်ဟု သူမ တွေးထားသည်။ သို့သော် လုံချန်းက သူမကို အကျဉ်းထောင်ထဲတွင်ပင် ဘာကြောင့် ဒဏ်ရာမပေးသနည်းဆိုသည်ကို သူမ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရသည်။</p> <p>​သူမသည် လုံချန်း၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း အဖြေကို စောင့်နေသည်။ သူမ မသိသည်မှာ သူမ မြင်နေရသည့် မျက်နှာမှာ လုံချန်း၏ မျက်နှာအစစ် မဟုတ်ဘဲ မျက်နှာဖုံးကြောင့် မြင်နေရသည့် မျက်နှာအတုသာ ဖြစ်သည်။ လုံချန်း၏ မျက်နှာအစစ်မှာ ယခုထက်ပင် ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်ကို သူမ မသိနိုင်ပေ။</p> <p>​လုံချန်းက သူမကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ မင်းကို မသတ်ပါဘူး။ မင်းက အသုံးမကျတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပဲလေ။ မင်း ငါ့ကို ပြဿနာအချို့ ပေးခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ ငါ တကယ်မုန်းတာက မင်းရဲ့ အစ်ကိုကိုပါ။ ဟက်... အဲဒီကောင်လည်း ဒီကို လာနေပြီပဲ။ ပျော်စရာကြီး" လုံချန်းက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"နင်... ငါ့ကို တကယ် မသတ်ဘူးလား" မိန်းကလေးက မေးသည်။</p> <p>​"အင်း... မင်းက တကယ့် အရူးမလေးပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းက ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်မယ့်အစား ထွက်ပြေးဖို့ ပြောခဲ့သေးတာပဲ။ မင်းက ဒီပြဿနာတွေအားလုံးကို စခဲ့တဲ့ အရူးမလေး ဆိုပေမဲ့ တစ်ခုခုကြောင့် ငါ မင်းကို မသတ်ချင်ဘူး" လုံချန်းက ခေါင်းယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​သူ ဆင်ခြေအမျိုးမျိုး ပေးနေသော်လည်း အမှန်တကယ် သူမကို မသတ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ သူ ကြိုက်ခဲ့ဖူးသည့် ရွှေနိုင်ငံမှ တတိယမင်းသမီး ယွဲ့ဖေးနှင့် အစစ်အမှန် တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် တူသော သူ၏ လည်ပင်းကို သူ မချိုးရက်ပေ။ ထို့အပြင် ထိုမိန်းကလေးမှာလည်း နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူ၏ ဘေးကင်းမှုအတွက် စိုးရိမ်ပြခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p>​လုံချန်းက အမှန်တရားကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ပြောခဲ့သော်လည်း မိန်းကလေးကတော့ လုံချန်း၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>​သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် စတင် ခုန်မြန်လာသည်။ လုံချန်း၏ သတ္တိအား မြင်ပြီး သူမသည် စတင် စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သော်လည်း သူက သတ်ဖြတ်သူ၏ အမွေဆက်ခံသူဆိုသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် ကြောက်စိတ်က ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု လုံချန်းက သူမကို မသတ်ဘဲ ဂရုစိုက်ပြလိုက်သောအခါ လုံချန်းမှာ လူဆိုးမဟုတ်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။</p> <p>​သူမ၏ စိတ်ဝင်စားမှုက ကြောက်စိတ်ကို ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းလာပြီး လုံချန်းကို စတင် ချစ်မိသွားတော့သည်။</p> <p>​"မင်း သွားလို့ရပြီ။ မင်း ဒီနေ့ အသက်ရှင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုနဲ့ တခြားသူတွေအတွက်တော့ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး" လုံချန်းက အကြီးအကဲများ သူ၏ အနားသို့ ရောက်လာချိန်တွင် မိန်းကလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​မိန်းကလေးမှာ လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း လုံချန်းကို စတင် ယုံကြည်စပြုလာသည်။ သူမသည် လုံချန်းကို ပို၍ စွဲလမ်းလာပြီး တခြား မည်သည့်ယောကျ်ားအပေါ်မှာမှ မခံစားဖူးသည့် ဆွဲဆောင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ လုံချန်း သေဆုံးသွားသည်ကို သူမ မမြင်လိုတော့ပေ။ လုံချန်းကို လွတ်မြောက်စေချင်ပြီး သူမကိုပါ ခေါ်သွားစေချင်နေသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ စိတ်ကူးယဉ်မှုလေးမှာ လုံချန်းကို ရူးရူးမူးမူး ချစ်မိသွားသည့် မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​သူမသည် လုံချန်းကို ချစ်မြတ်နိုးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"နင်... စိတ်မပူပါနဲ့။ သူတို့ နင့်ကို အိမ်ခေါ်သွားပြီးရင် ငါ နင့်ကို လွတ်အောင် ကူညီပေးပါ့မယ်။ မကြောက်ပါနဲ့နော်။ နင် လွတ်မြောက်စေရမယ်။ သူတို့ နင့်ကို ချက်ချင်း မသတ်ဘူးဆိုရင် ငါ့မှာ အချိန်ရှိပါတယ်။ နင့်ကို ကယ်ဖို့ ငါ တတ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်" မိန်းကလေးက လုံချန်းကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းတစ်ယောက်သာ သူမပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူကတော့ မိန်းကလေး တကယ် ရူးသွားပြီလောဟု နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>​"မလိုပါဘူး။ ငါ ဘယ်လို ထွက်သွားရမလဲဆိုတာ သိပြီးသားပါ" လုံချန်းက အေးအေးလူလူပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save