Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၄၅) ရောဂါဆိုး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဓားအတွက် ကိုယ်ထည်အသစ် သွန်းလုပ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါက တကယ်ရော ဖြစ်နိုင်လို့လား။ နင် ဘာလို့ ငါ့ကို ကြိုမပြောခဲ့တာလဲ။ ငါ့ဆီမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်ဓားတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။ အဲဒါတွေကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်ဓားကို အဆင့်မြှင့်လို့ ရခဲ့တာပေါ့" လုံချန်းက ရွှင်းကို နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"နေဦး၊ အဲဒီအကြောင်း နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြတာပေါ့။ အခုတော့ ဒီပိုးမွှားတွေကို အရင်ရှင်းလိုက်ဦးမယ်။ တခြားလူတွေ ထပ်ရောက်မလာခင် ငါ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ လိုသေးတယ်" လုံချန်းက ရွှင်းကို စကားဖြတ်လိုက်သည်။ သူ ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ရှားမှာ ရန်သူများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရပြီး အနောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာနေရသည်ကို မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ရှားမှာ အစွမ်းထက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လောက်သည့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား ရှိသော်လည်း တိုက်စစ်ပိုင်းတွင်မူ အားနည်းနေသဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံနေရသည့် ဒိုင်းလွှတ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဝိညာဉ်ဓား၏ အကူအညီ မပါဘဲ သူမတစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရသည်မှာ သိသိသာသာ အားနည်းနေပုံ ရသည်။</p> <p>​"ရှား... ပြန်လာတော့။ အားလုံးကို အဆုံးသတ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ" လုံချန်းက ရှားကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး ဓားကွက်တစ်ကွက် ထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>​'ငါ ဒီတိုက်ကွက်ကို မသုံးဖြစ်တာ ကြာပြီပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ဒီတိုက်ကွက်က ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်လာမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့' လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း သူ အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည့် သူတော်စင်ဘုရင်၏ သူတော်စင်ဓား တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ရန် ဘုရင်ဓားအား တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် ဓားကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>​"သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်... သတ္တမမြောက်ပုံစံ..."</p> <p>​လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ချီစွမ်းအင်များနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများကို ရဲရဲနီနေသည့် ဘုရင်ဓားထဲသို့ စုစည်းထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချီစွမ်းအင်များ ဓားထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ဓားမှာ ပို၍ ပို၍ တောက်ပလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သွေးရောင်အလား နီမြန်းသည့် အတွင်းအား မီးလျှံများ တောက်လောင်လာတော့သည်။</p> <p>​"သေစမ်း" လုံချန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားကို အောက်သို့ အားကုန်ခုတ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဓားကို အလျားလိုက် တစ်ချက် ထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပေါင်းလက္ခဏာပုံစံ မီးလျှံတံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျင့်ကြံသူများအုပ်စုထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>​ရှားသည် လုံချန်း၏ အမိန့်ကို ကြားကတည်းက အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလာခဲ့သဖြင့် လုံချန်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ဘေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လုံချန်း၏ မီးလျှံတိုက်ကွက်မှာ ရှေ့သို့ တိုးသွားလေလေ ပို၍ ပို၍ ကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"ထွက်ပြေးကြဟေ့"</p> <p>​ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုတိုက်ကွက်ကို မြင်သောအခါ ခုခံရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မကြိုးစားတော့ဘဲ အသက်လု ထွက်ပြေးရန်သာ ကြိုးစားကြတော့သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုတိုက်ကွက်မှာ သူတို့ ခုခံနိုင်မည့် အရာမဟုတ်မှန်း သိသာလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ရှေ့က ကောင်လေးမှာ ကလေးတစ်ယောက်လို ထင်ရသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သူ မဟုတ်လော။ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ကွက်မျိုးကို သူတို့ အထင်မသေးရဲကြပေ။</p> <p>​သူတို့အားလုံး ထွက်ပြေးချင်ကြသော်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူတို့၏ ခြေထောက်များမှာ ရုန်းမရတော့သည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက သူတို့၏ ခြေထောက်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသလိုမျိုး၊ သေမင်းကိုယ်တိုင်က သူတို့ကို မထွက်သွားနိုင်အောင် ဆွဲထားသလိုမျိုး ခံစားနေရသည်။ သူတို့ မည်မျှပင် ကြိုးစားရုန်းကန်ပါစေ ခြေတစ်လှမ်းမှပင် ရွေ့၍ မရတော့ပေ။</p> <p>​တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့၏ နှလုံးခုန်သံများမှာလည်း နှေးကွေးလာပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာသလို ခံစားရသည်။ သူတို့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး လာနေသော အနီရောင် မီးလျှံတံဆိပ်ကြီးမှာ သေမင်း၏ အရိပ်အယောင်များအလား ထင်မှတ်နေကြရသည်။</p> <p>​"ငါတို့မှာ တခြားလမ်း မရှိတော့ဘူး" အကြီးအကဲတစ်ဦးက အရူးတစ်ယောက်လို အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားဖြင့် လှုပ်မရတော့သော မိမိ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ စွမ်းရည်အား အသုံးပြုကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားပေါ်တင်ပြီး ပျံသန်းထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။</p> <p>​အခြားသူများကလည်း ထိုလူ ခြေထောက်ဖြတ်သည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ခုခု မှားနေပြီမှန်း သိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည်လည်း ထိုလူလုပ်သလို ခြေထောက်ကို ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်ကြသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ လက်များပါ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ဘဲ လေဖြတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ထိတ်လန့်တကြား သိလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>​ခြေထောက်ကို ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော လူမှာလည်း ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူ မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ သူ၏ ဓားမှာ ပျံသန်းခြင်း မရှိတော့ဘဲ သူ၏ စွမ်းရည်များမှာလည်း အလုပ်မလုပ်တော့သလို ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"ဒ... ဒါက ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ကွက်လဲ။ ငါတို့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေရတာလဲ" ခြေထောက်ဖြတ်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူမှာ ရူးမတတ် အော်ဟစ်နေတော့သည်။ ဤတိုက်ကွက်တွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို အလုပ်မလုပ်တော့အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းရည်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်မှာ သေချာလှသည်။ ၎င်းမှာ အရှိန်မြန်သဖြင့် ရှောင်ရန်ခက်ခဲခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသော ထူးဆန်းသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကျင့်ကြံသူများ ထိတ်လန့်နေစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်မှာ သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်များကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချက်ချင်း သေဆုံးစေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုတိုက်ကွက်မှာ ထိုနေရာတွင် မရပ်တန့်ဘဲ မူရူးမျိုးနွယ်စု၏ သခင်လေး ပါလာသော ရထားလုံးဆီသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားပြန်သည်။</p> <p>​ရထားလုံးမှာ မီးလျှံများကြားတွင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ တိုက်ကွက်မှာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အားနည်းသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရထားလုံးတစ်ခုလုံးကိုတော့ အမှုန့်မဖြစ်စေခဲ့ပေ။ သို့သော် ရထားလုံးမှာ မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သွားခဲ့သည်။ မူရူးမျိုးနွယ်စု သခင်လေးမှာ ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း ရထားလုံးထဲမှ အပြင်သို့ အချိန်မီ ခုန်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>​ဆံပင်နက်နှင့် ထိုလူငယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ နေရာအနှံ့ လောင်ကျွမ်းနေပြီး နှုတ်ခမ်းများမှလည်း သွေးများ စီးကျနေသော်လည်း အသက်အန္တရာယ်တော့ မရှိပေ။</p> <p>​သူသည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းက သွေးများကို သုတ်ကာ အဝတ်အစားများအား ခါလိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင်မူ လုံချန်းကို သတ်ရန် လာခဲ့ကြသည့် အကြီးအကဲများ၏ အလောင်းများကိုပင် မမြင်တွေ့ရတော့ပေ။</p> <p>​သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ ညီမလေး ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် စည်းဝိုင်းနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ရပ်နေသော လုံချန်းနှင့် အခြားမိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဘေးတွင်မူ ဓားတစ်လက်က ဝဲပျံနေသည်။</p> <p>​လုံချန်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ထိုလူမှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ ယခင်က လုံချန်းကို မာနကြီးသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ဟုသာ ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမှသာ လုံချန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ၏ အမွေဆက်ခံသူ အစစ်အမှန်ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။ အမည်နာမသာမက လုံချန်း၏ လုပ်ရပ်များမှာလည်း ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အကြီးအကဲများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် သတ်ဖြတ်သူဘွဲ့နှင့် ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ လုံချန်း၏ နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်မှာ ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ ထိုလူမှာ ကြောက်လန့်တကြား အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်စဉ် တစ်ခုခုနှင့် တိုက်မိကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>​လုံချန်းက ထိုလူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်ရာ ထိုလူမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။</p> <p>​"မကြောက်ပါနဲ့။ ငါ မင်းကို ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို ငါ တော်တော် သဘောကျတာ။ မင်းက တကယ့် ယောကျ်ားစစ် ယောကျ်ားမှန်ပဲ မဟုတ်လား" လုံချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save