Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၄၇) ကျိန်စာသင့် လည်ဆွဲလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်းသည် ဟင်းလင်းပြင် ဝင်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ စီစစ်ရေးမြို့တော်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုမြို့တွင် ခဏလောက် ထပ်နေပြီး မြို့အနှံ့ လည်ပတ်ကြည့်ရှုကာ ဈေးဝယ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အခြေအနေများကြောင့် သူ၏ အစီအစဉ်များ အနည်းငယ် ပျက်ပြားသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ သူ့အတွက်တော့ သိပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မဖြစ်လှပေ။</p> <p>​သူ၏ အဓိကပန်းတိုင်မှာ ကျိရှန်းကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် နေထိုင်ရန်မှာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ကြီးအသစ်ကို လေ့လာရန်နှင့် အခြေအနေများအား သိရှိရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြို့၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကိုပင် မမြင်ရသေးသလို အသစ်ရောက်လာသူများအား စစ်ဆေးသည့်နေရာကိုလည်း မရောက်ခဲ့ရသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p>​သူသည် မည်သည့်နိုင်ငံကိုမျှ ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းရန် စစ်ဆေးမှု ခံယူလိုစိတ် မရှိပေ။ သူ့တွင် ဤနိုင်ငံ၏ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်လည်း မရှိရာ ရွေးချယ်ခံရဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရွေးချယ်ခံရလျှင်တောင်မှ သူ သွားမည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ လိုက်လံရှာဖွေနေသည့် ကျိရှန်းမှာ ဤမြို့တွင် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်နေရာ၏ အလယ်တွင် ဟင်းလင်းပြင် ပုံပျက်ယွင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အက်ကြောင်း တစ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအက်ကြောင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး ဟင်းလင်းပြင် ဝင်ပေါက် တစ်ပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​လူတစ်ယောက်သည် ထိုဝင်ပေါက်ထဲမှ ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် မြို့မှ လွတ်မြောက်လာပြီး စစ်ဆေးရေးမြို့သို့ သွားစဉ်က ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် တောကန္တာရထဲသို့ ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းခြင်း စွမ်းရည်မှာ သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ဖူးသည့် နေရာများထဲမှ ကီလိုမီတာ ၄၀၀ ပတ်လည်အတွင်းကိုသာ သွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ရာ တခြားနေရာသစ်များကို မမြင်ဖူးသေးသဖြင့် ဤတောကန္တာရထဲသို့သာ ပြန်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် သဲကန္တာရထဲတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီတစ်ခေါက် အတွေ့အကြုံကတော့ မဆိုးပါဘူး။ ဘုရင်ဓားရဲ့ စွမ်းအားသစ်တစ်ခုကို ငါ ဖွင့်လိုက်နိုင်သလိုပဲ။ အခုဆိုရင် အဲဒီဓားက ငါ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့အစွမ်းကို မြှင့်နိုင်သလို ရန်သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကိုလည်း အားနည်းသွားစေနိုင်ပြီ။ သူတော်စင်ဘုရင်ရဲ့ ဓားလို့ မပြောရဘူး၊ သူ့အကြောင်း ပုံပြင်တွေထဲကလိုပဲ တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေက သူ့ကို ဘာလို့ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူလို့ ခေါ်ကြတာလဲဆိုတာ ငါ ခုထိ နားမလည်သေးဘူး" လုံချန်းက စစ်ဆေးရေးမြို့ ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"နင် အံ့သြမနေပါနဲ့။ နင့်အတွက် သူရဲကောင်းဖြစ်တဲ့သူက တခြားတစ်ယောက်အတွက်တော့ လူဆိုးဖြစ်နေနိုင်တာပဲလေ။ သူရဲကောင်းတိုင်းဟာ သတ်ဖြတ်မှုတွေ လုပ်ရတယ်၊ သူတို့လက်မှာ သွေးစွန်းရစမြဲပဲ။ အထူးသဖြင့် ရန်သူတွေလက်ကနေ ကိုယ့်နယ်မြေကို ကာကွယ်တဲ့အခါမျိုးမှာပေါ့။ သူ ကာကွယ်ပေးတဲ့ လူတွေအတွက် သူက သူရဲကောင်း ဖြစ်ပေမဲ့ သူ သတ်လိုက်တဲ့လူတွေအတွက်တော့ သူက လူဆိုးပဲ။ အဲဒါက ရိုးရိုးလေးပါပဲ" ရွှင်းက လုံချန်းအနားတွင် ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ သူတော်စင်ဘုရင် ရှန်းဝူက ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ သူရဲကောင်းတင် မဟုတ်ဘူးလေ။ ငါ ကြားဖူးသလောက်ဆိုရင် သူက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ သူရဲကောင်း၊ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့သူ။ ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းနေတယ်။ သူတော်စင်ဘုရင်နဲ့ ဒီတိုက်ကြီးက လူတွေကြားမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ဆိုးဝါးတဲ့ သမိုင်းကြောင်း ရှိခဲ့ပုံရတယ်" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ" ရွှင်းက ပြန်ပြောသည်။</p> <p>​"ထားလိုက်ပါတော့၊ မကြာခင် ငါ အဖြေသိရမှာပါ။ ကျိရှန်းလည်း ဒါကို သတိထားမိမှာပဲ၊ သူ့ဆီမှာ အဖြေရှိနိုင်တယ်" လုံချန်းက ပြောရင်း အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဓားက အရင်လို ငါ့ကို သယ်နိုင်ပါဦးမလား မသိဘူး။ နည်းနည်းတော့ ထိခိုက်သွားပြီဆိုတော့" လုံချန်းက သူ၏ ရှေးဟောင်းလက်စွပ်ကို ကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်ဓားကို ထုတ်ရမလား သို့မဟုတ် နေဝါးမျိုလင်းယုန် နှင့် ခရီးဆက်ရမလား စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>​သူသည် ရွှင်းထံမှ အဖြေကို စောင့်ရင်း လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် တစ်ခုခု တောက်ပနေသည်အား သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော ပုံစံများပါရှိသည့် လည်ဆွဲတစ်ကုံးနှင့် တူနေသည်။</p> <p>​"ဝိညာဉ်ဓားက ကိုယ်ထည် ထိခိုက်သွားတာပါ။ အထဲက ဝိညာဉ်ကတော့ အကောင်းတိုင်း ရှိနေပါသေးတယ်။ နင် အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့၊ နင့်ကို ကောင်းကောင်း သယ်ဆောင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်" ရွှင်းက ပြောလိုက်သော်လည်း လုံချန်းမှာ တခြားအရာတစ်ခုအား အာရုံရောက်နေသည်ကို သူမ သတိထားမိသွားသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် ရွှင်း၏ စကားကို ကြားသော်လည်း ထိုလည်ဆွဲကို စိတ်ဝင်စားသွားသဖြင့် ပြန်မဖြေဖြစ်ပေ။ အဝေးက လှမ်းကြည့်နေရသော်လည်း ထိုအရာထံမှ ချီစွမ်းအင် အချို့ကို သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>​ယခင်က သူ ဤနေရာကို ပျံသန်းဖြတ်ကျော်စဉ်က သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခု မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေချိန်တွင်မူ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုလည်ဆွဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုလည်ဆွဲရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် လည်ဆွဲတစ်ကုံးက ဘာလုပ်နေသနည်းဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်လည်ဆွဲတစ်ခုနှင့် မတူဘဲ ရတနာလက်နက် တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် ၎င်းအနားသို့ ရောက်သောအခါ စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​သူက ကောက်ယူရန် လက်ဖြင့် တို့လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုလည်ဆွဲမှာ တောက်ပလာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>​"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ" လုံချန်းက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လည်ဆွဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ ထိတ်လန့်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ကြီးမားသော ဝင်္ကပါ တစ်ခု ပေါ်လာပြီး တောက်ပလာတော့သည်။</p> <p>​"ဒီဝင်္ကပါက... ဒါက..." လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>​"... နေရာပြောင်း ဝင်္ကပါပဲ" သူ စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ချိန်တွင်မူ သူသည် နေရာသစ်တစ် နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​သဲကန္တာရ၏ ကျယ်ပြောသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မတူဘဲ ဤနေရာမှာ ပိတ်လှောင်ထားသည့် နေရာတစ်ခုနှင့် တူသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် လူသွားလမ်းရှည်ကြီး တစ်လမ်းထဲတွင် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ကျောတွင် နံရံတစ်ချပ် ရှိနေပြီး ရှေ့သို့သွားရန် လမ်းတစ်လမ်းသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>​"တောက်... ငါ ဘယ်ကို ရောက်နေတာလဲ" လုံချန်းက ကျိန်ဆဲရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ငါလည်း မသိဘူး။ ဒီနေရာက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေ ဖြစ်နိုင်သလို အသုံးမဝင်တဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ငါ နားလည်သလောက်ဆိုရင် အဲဒီလည်ဆွဲက ဟင်းလင်းပြင် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ။ အဲဒါက ဒီနေရာပြောင်း ဝင်္ကပါကို အလုပ်လုပ်စေတဲ့ သော့ချက် ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီဝင်္ကပါက နင့်ကို ဒီကို ပို့လိုက်တာပဲ" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။ လူသူမရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုရဲ့ အလယ်ခေါင်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ငါ တောကန္တာရထဲကို ပြန်သွားနိုင်ပါဦးမလားတောင် မသိဘူး။ ငါ မြင်ဖူးတဲ့ နေရာတွေနဲ့ ကီလိုမီတာ ၄၀၀ ကျော်လွန်သွားပြီဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းခြင်း စွမ်းရည်နဲ့ ဒီကနေ ထွက်လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီအသုံးမကျတဲ့ လည်ဆွဲ၊ ရတနာမှတ်လို့ ကောက်လိုက်မိတာ၊ တကယ်တော့ အသုံးမကျတဲ့ ကျိန်စာသင့်လည်ဆွဲပဲ" လုံချန်းက ဒေါသတကြီး ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ စမ်းကြည့်လိုက်လေ" ရွှင်းက အကြံပေးသည်။</p> <p>​လုံချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ကြယ်ရောင်တောက်သော အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းခြင်း စွမ်းရည်ကို သုံးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလုပ်မဖြစ်ပေ။</p> <p>​လုံချန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်... အလုပ်မလုပ်ဘူး။ ငါ မြင်ဖူးတဲ့ နေရာတွေရဲ့ အကွာအဝေး အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေပြီပဲ။ ဒီနေရာကနေ ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းခြင်းနဲ့ ထွက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး" သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါကလည်း အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ လည်ဆွဲကိုမှ သွားထိမိရတယ်လို့။ ကျိရှန်းဆီကိုပဲ တည့်တည့် သွားခဲ့သင့်တာ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>​"စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒီလည်ဆွဲက နင့်ကို ဒီကို ပို့လိုက်တယ်ဆိုရင် ဒီမှာ တစ်ခုခု ရှိလို့နေမှာပါ။ ရတနာတွေတောင် ရှိနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ ထွက်ပေါက်လည်း ရှိမှာပါ၊ မျှော်လင့်ချက် မပျက်ပါနဲ့ဦး" ရွှင်းက အားပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒီလည်ဆွဲက ကျိန်စာသင့်လည်ဆွဲ ဖြစ်နေမယ့် အခြေအနေကိုရော နင် စဉ်းစားမိလား။ ဒီနေရာက ထွက်ပေါက်မရှိတဲ့ အကျဉ်းထောင်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေနိုင်တာပဲ။ တကယ်လို့သာ အဲဒီလို ဖြစ်နေရင်တော့ ငါ့မှာ ရှိသမျှ စွမ်းအားတွေနဲ့ ဒီနေရာကို အစအနမကျန် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်" လုံချန်းက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက ရတနာတွေရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းနေရာလား ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာလားဆိုတာ တစ်နေရာလုံးကို ရှာကြည့်ပြီးမှ သိရမှာပါ။ အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့တော့" ရွှင်းက ပြောသည်။</p> <p>​"ငါတို့ အခု အချိန်ဖြုန်းနေမိပြီလေ။ တကယ်ဆို ငါတို့ သွားရမယ့် ခရီးကို ရောက်နေသင့်ပြီ၊ အခုတော့ ဒီအရာကို သွားထိမိလို့..." လုံချန်းက စိတ်ပျက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ထားလိုက်ပါတော့၊ နင်ပြောတာလည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ဘာတွေ ရှိမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ထိုသို့ ဆိုကာ လူသွားလမ်းထဲသို့ စတင် ခြေလှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါနဲ့ ငါတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိနေပြီဆိုတော့... ဟို ဓားကို ပြန်သွန်းလုပ်တဲ့ အကြောင်း ဆက်ပြောပြပါဦး။ ဝိညာဉ်ဓားကို ပိုကောင်းအောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားနဲ့ ဘယ်လို ပြန်သွန်းလုပ်ရမှာလဲ" လုံချန်းက ရွှင်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"နင်က မြေကမ္ဘာအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင် ဆိုရင်တော့ လုပ်ငန်းစဉ်က ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်က အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ နင်ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး။ နင့်အနေနဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ရှာရမယ်။ ပြီးရင် ထိခိုက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ဓားနဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့ ဓားတစ်လက်ကို ပေးပြီး ပြန်သွန်းလုပ်ခိုင်းရမှာပါ။ တခြား လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းအချို့လည်း ရှိဦးမယ်၊ အဲဒါတွေကိုတော့ ပန်းပဲပညာရှင်က ပြောပြပါလိမ့်မယ်" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"တကယ်လို့ ငါက အခြေခံပစ္စည်းအဖြစ် သုံးမယ့်ဓားကို ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဓား ဖြစ်စေချင်ရင်ရော။ မြေကမ္ဘာအဆင့် လက်နက်သွန်းလုပ်သူက ငါ့ဓားရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ဒါကို လုပ်ပေးနိုင်မလား" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"သူတို့ မလုပ်နိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ နင်က ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဓားကို အခြေခံအဖြစ် သုံးချင်တယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်ကို ရှာရလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို သွန်းလုပ်ပြီးရင် ရလာမယ့်ဓားကလည်း ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဖြစ်သွားမှာမို့လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ နင် သေချာ ရှာကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒါကို လုပ်နိုင်တဲ့ ထူးချွန်တဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွက်အထိပ် ပန်းပဲပညာရှင်မျိုး တွေ့နိုင်ကောင်းပါရဲ့" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save