Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၂၃) စာမေးပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုမှ အပြင်စည်းတပည့်များပင်လျှင် အခြားသောအရပ်ဒေသများ၌ ဂုဏ်သတင်းကျော်စောလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမှာ ထိုသူတစ်ယောက်၏ အလားအလာသည် ကျေနပ်အားရဖွယ်ကောင်းပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ဆရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များပြားကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့ရာတွင် ဤအရာအားလုံးမှာ ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးထဲ၌ အရေးတယူ ပြောဆိုနေစရာပင် မလိုလောက်အောင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက ဘာစကားမှမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် တန်းစီနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တန်းစီနေသူအချို့က သူ့ကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် အကဲခတ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့ကို လှမ်း၍ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“တာအိုရောင်းရင်း... ဘယ်ကလာတာလဲလို့ မေးလို့ရမလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကျန်းဟန်က မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက သူမကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဤအပြုအမူက မိန်းကလေးကို အတော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်... ရှင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မာနကြီးနေရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မ ဆန်းကြယ်မျှော်စင်ရဲ့ စာမေးပွဲကို အောင်သွားလို့ ရှင် ကျွန်မကို လာစကားပြောရင်တောင် ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို လျစ်လျူရှုပစ်မှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးက နောက်လှည့်လိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ရှင်က ဆွံ့အနေတာဆိုရင်တော့ ကျွန်မ ခုနက ပြောခဲ့တာတွေကို မေ့လိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ ရှင်က တမင်တကာ အေးစက်ပြီး မာနကြီးနေတာဆိုရင်တော့ ရှင် အဆူခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှသာ ကျန်းဟန်က သူမကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့တိုင် သူက စကားပြန်မပြောချင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် အမျိုးသမီးက နောက်သို့လှည့်လိုက်ရာ သူမရှေ့ရှိ အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားတစ်ဦးက သူမနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုလာခဲ့သည်။ သို့သော် အမျိုးသမီးက သူ့ကို စကားပြန်မပြောခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကျန်းဟန်ကို အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးနေပုံရပြီး မည်သူနှင့်မျှ စကားမပြောချင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် နာရီအနည်းငယ်ကြာမျှ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မှတ်ထား... ကျွန်မနာမည် မုန့်လင်းအာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ ဆန်းကြယ်မျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က တရိပ်ရိပ် ဆက်လက်မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် အထပ် (၁၃) ထပ်အထိ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘုရားရေ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“နောက်ဆုံးတော့ တစ်ယောက်ယောက်က စာမေးပွဲကို အောင်သွားပြီဟေ့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ မုန့်လင်းအာပဲ။ သူမက ခုနက တန်းစီနေတဲ့ ကောင်မလေးလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူမ အတွင်းစည်းတပည့်ဖြစ်ဖို့ အထပ်နှစ်ထပ်ပဲ လိုတော့တာ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူမက (၁၃) ထပ်အထိပဲ ရောက်နိုင်တယ်ဆိုရင်တောင် အပြင်စည်းစာမေးပွဲကိုတော့ အခြေခံအားဖြင့် အောင်မြင်နိုင်ပြီ။ ဒီပါရမီရှင်က ဘယ်ဂိုဏ်းကလာတာလဲ မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီးထဲမှ လူအများအပြား အံ့ဩတကြီးဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာပြီး ကျန်းဟန်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက ရာထူးတိုးပေးမည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဘေးဘက်ရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မထိုင်မီ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးက သူမကို ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ညနေစောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမက ယနေ့အတွက် စမ်းသပ်မှုများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်ရခြင်းကို အလွန်ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျန်းဟန်ယန်က (၁၁) ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ စမ်းသပ်မှုများကို အောင်မြင်သွားပြီး အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“နောက်တစ်ယောက် အောင်သွားပြန်ပြီဟေ့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“တစ်ရက်တည်းနဲ့ လူနှစ်ယောက် စာမေးပွဲအောင်တာပဲ။ ကြောက်စရာကြီး။ ဒီလိုမျိုး မဖြစ်တာ အနှစ်ငါးဆယ်ကျော်ပြီထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုမှာ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေများပင် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထူးချွန်ထက်မြက်သော တပည့်အားလုံးနီးပါးက ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ကြမည်သာဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့အနက် အနည်းငယ်ကသာ စာမေးပွဲကို ရှောင်ရှားကာ အခြားသော အခွင့်အလမ်းသစ်အချို့ကို ရရှိခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ခွန်အားမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့သော လူမျိုးမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ရနိုင်လောက်အောင် အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုက အင်အားကြီးမားလှသော်လည်း အခြားသော ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းငယ်များတွင် ကျန်ရှိနေမည့် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။ အချိန်တန်အရွယ်ရောက်လာမှသာ နောက်ထပ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများအတွက် မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုသို့ လာရောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်ကိုကြီး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက အဝေးမှနေ၍ အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်မှတစ်ဆင့် လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ အခု ပြန်သွားလို့ရပြီ။ ငါ့မိသားစုကို သေချာဂရုစိုက်ပေးထားပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြန်လည်မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် အသက်ရှင်နေသရွေ့ သူတို့ သေချာပေါက် ဘာအန္တရာယ်မှ ကြုံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက လေးနက်စွာဖြင့် ကတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်မှသာ သူက အနားယူရန်အတွက် ဘေးရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ရှင်... ရှင်လည်း အောင်သွားတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မဆိုးပါဘူး။ ဒီနေ့တော့ နှစ်ယောက် အောင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းစည်းတပည့်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မုန့်လင်းအာနဲ့ ကျန်းဟန်ယန်။ ကောင်းပြီ... မုန့်လင်းအာ... မင်းက (၁၃) ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းက တော်တော်လေး အရည်အချင်းရှိပြီး အတွင်းစည်းစာမေးပွဲကို အောင်ဖို့က မင်းအတွက် ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ဘူး။ ကျန်းဟန်ယန်... မင်းကတော့ (၁၁) ထပ်ကိုပဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ စာမေးပွဲက နောက်တစ်လနေရင် ကျင်းပလိမ့်မယ်။ မင်း ပိုကြိုးစားဖို့ လိုတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အပြင်စည်းတပည့် ထောင်ပေါင်းများစွာနဲ့အတူ တစ်နေရာတည်းမှာ စာမေးပွဲဖြေရမှာဖြစ်ပြီး ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ကြလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က တပည့်ပြောသည်ကို နားထောင်နေခဲ့သော်လည်း စာမေးပွဲဖြေဆိုရန်အတွက်မူ သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားလှပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာက အသက် (၁၇) (၁၈) နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပုံပေါ်ပြီး အတော်လေးကို တက်ကြွဖျတ်လတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် မုန့်လင်းအာက အလွန်ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဟန်ယန်... ရှင် စကားပြောတတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မတို့ အပြင်စည်းဂိုဏ်းရဲ့ နေရာတစ်ခုကို သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မယ်။ ကျွန်မတို့က လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုတည်းမှာတောင် ထားရှိခံရနိုင်တယ်။ ကျွန်မက ရှင့်ထက်စောပြီး ဂိုဏ်းထဲဝင်တာလေ။ ရှင် ကျွန်မကို စီနီယာအစ်မလို့ ခေါ်ဖို့ လိုကောင်းလိုလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ရှင်က စကားမပြောနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် ဒီမှာ ဒီတိုင်းထိုင်ပြီး မျက်စိနောက်အောင် မလုပ်နဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက အလွန်ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အမူအရာက မုန့်မုန့်နှင့် အနည်းငယ် တူနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ညင်သာစွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါက ခရီးရှည်လာရလို့ အရမ်းပင်ပန်းနေတယ်။ ငါ အနားယူဖို့ လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်... ရှင်က ဆွံ့အနေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ရှင် စကားပြောနိုင်သားပဲ။ ရှင်က ဘယ်ကလာတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် နောင်တရသွားပြီး သူမကို လျစ်လျူသာ ရှုထားသင့်သလားဟု တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် အခြား အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးက တာဝန်လွှဲပြောင်းယူရန် ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အို... နှစ်ယောက်တောင်လား။ မင်းက တော်တော်ကံကောင်းတာပဲ။ မင်း ကြီးကြပ်တဲ့အချိန်မှာ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့သူ နှစ်ယောက်တောင် ရတာပဲ။ အရင်က ဖြစ်နိုင်ခြေအရဆိုရင် ငါ့ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာ သုံးရက်အတွင်း စာမေးပွဲအောင်တဲ့သူ တစ်ယောက်တောင် ရှိမယ်မထင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား... အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ မနက်ဖြန် မင်းရဲ့ ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာ လူသုံးယောက်လောက် စာမေးပွဲ အောင်ချင်အောင်မှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်လင်းအာတို့ကို ဦးဆောင်လာသော တပည့်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ထွက်ခွာရန် ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းစည်းတပည့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လေယာဉ်ပေါ်တက်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့က ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ အကြီးဆုံးဂြိုဟ်ဖြစ်တဲ့ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ထဲကို ဝင်တော့မယ်။ မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုထဲမှာ ငါတို့ရဲ့ လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ခွန်အားက အထက်တန်းလွှာအဆင့်မှာ ပါဝင်တယ်။ မှတ်ထား... မင်းတို့ အပြင်စည်းဂိုဏ်းထဲ ဝင်ပြီးတာနဲ့ လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အပြင်လောကမှာ ခရီးသွားတဲ့အခါ ဂိုဏ်းကို အရှက်မခွဲနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“နားလည်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာက ဝတ်ကျေတန်းကျေလေသံဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်ကမူ လုံးဝ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက အတော်လေး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အတွင်းစည်းတပည့်၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းက ကျန်းဟန်၌ အတွေ့အကြုံမရှိခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်ဟုသာ ထင်မြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘သူတို့က စကားမပြောရဲဘဲ မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြစ်နေကြတယ်။ တပည့်သစ် တော်တော်များများကလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ သူတို့ ရက်အနည်းငယ်လောက်နေလို့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ရင်းနှီးသွားရင်တော့ နောက်ပြောင်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုက အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လောကီရေးရာများမှ ကင်းကွာစွာ တံခါးပိတ်နေထိုင်သူများမှာ ပြင်ပလောကသို့ထွက်၍ အတွေ့အကြုံယူရန် လုံးဝ မသင့်တော်လှပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တပည့်များစွာက ဂိုဏ်းသို့ ယခုမှ ရောက်ရှိလာကြသဖြင့် သူတို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မနေနိုင်မီ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ရန် အချိန်ယူရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ခရီးစဉ်က ငါးနာရီလောက် ကြာလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းစည်းတပည့်က အသိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါ သွားပြီး ကျင့်ကြံတော့မယ်။ ဂိုဏ်းရဲ့ အချက်အလက်တွေကို အာကာသယာဉ်ပေါ်က စနစ်ကနေတစ်ဆင့် လေ့လာနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော အတွင်းစည်းတပည့်က ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟေး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာက ကျန်းဟန်ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မမျှော်လင့်ဘဲ သူမဘေးက အမျိုးသားက မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အိပ်မောကျနေလေသည်။ သူက သူမကို လုံးဝမမြင်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဘာမှဆက်မပြောတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက စာမေးပွဲအောင်မြင်ပြီးနောက် စိတ်အခြေအနေကောင်းမွန်နေသောကြောင့် ကျန်းဟန်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားခြင်းကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်နေခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လေးနာရီခန့်အကြာတွင် သူတို့ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး စနစ်ထဲရှိ အခြေခံအချက်အလက်အချို့ကို ဖတ်ရှုလေ့လာလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အချက်အလက်များက တော်တော်လေး ပြည့်စုံလှပေသည်။ မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခု၏ နယ်မြေများ၊ ဆန်းကြယ်သားရဲတောင်တန်း၊ စစ်မြေပြင်ကြီးများ၊ ပင်လယ်ပြင်စသည်ဖြင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များ ပါဝင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လက်ရှိအခြေအနေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကနဲ့ နည်းနည်းတော့ ကွာခြားသွားပြီပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်ကာလက မဟာဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ကျန်းဟန် ဤနေရာသို့ မရောက်သည်မှာ အတန်ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခန့်အကြာတွင် သူက ငွေနဂါးဂလက်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက အချက်အလက်များကို စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် လေယာဉ်က ဒုတိယအာကာသထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်က အရမ်းကို ကြီးမားတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူမက ၎င်းမည်မျှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ကြောင်းကိုပင် ကြားဖူးထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်နေရဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဧရာမဂြိုဟ်ကြီးက သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အဆုံးအစမရှိသကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရ၏။ ဂြိုဟ်ကြီးနှင့်ယှဉ်လိုက်လျှင် သူတို့၏ လေယာဉ်လေးမှာ ဖုန်မှုန့်တစ်မှုန်ကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းစည်းတပည့် ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ရောက်ပြီ။ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ကို အာကာသစခန်းကနေပဲ ဝင်လို့ရတယ်။ အဲဒါက ကြီးမားပေမဲ့ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ရဲ့ လေထုအလွှာကို အရမ်းတင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားတယ်။ အာကာသစခန်းက အဝေးကနေ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာအားလုံးကို ထောက်လှမ်းနိုင်တယ်။ ဒါက ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံး သိပ္ပံပညာနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စုဝေးရာနေရာပဲ။ မင်းတို့ အတွင်းစည်းစာမေးပွဲကို အောင်မြင်ရင် ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်မှာ နည်းနည်းလေး ပေါ့ဆသွားတာနဲ့ လူတွေအများကြီးရဲ့ ကျော်တက်သွားတာ ခံရလိမ့်မယ်လို့ မင်းတို့ ခံစားရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လေယာဉ်က အာကာသစခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတို့က လေယာဉ်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က မြို့များနှင့် ပြင်ပလောကရှိ မဟာဂိုဏ်းကြီးများနှင့် ညီမျှသော ကြီးမားသည့် ဧရိယာများစွာကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အာကာသစခန်းက တက္ကသိုလ်တစ်ခု၏ လုံခြုံရေးအခန်းနှင့်ပင် တူနေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ရှေ့မှာ အပြင်စည်းဂိုဏ်းရဲ့ မြို့တော် A311 ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မုန့်လင်းအာ... မင်းက (၁၃) ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်။ မင်း မေပယ်စံအိမ်နယ်မြေက ဗီလာအမှတ် (၁၈) မှာ နေရမယ်။ ကျန်းဟန်ယန်... မင်းက ဗီလာအမှတ် (၁၀၆) မှာ နေရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ကြားက ကွာခြားချက်က တော်တော်ကြီးမားတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာ မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ မေပယ်စံအိမ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ဗီလာက ဘာလို့ ငါ့အနောက်မှာ လာတန်းနေရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာက ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က မတူဘူးလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းစည်းတပည့်က ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မင်းရဲ့ဗီလာက မဟာကြည်လင်ရေကန်ဘက်ကို မျက်နှာမူထားပြီး လားရာကောင်းတယ်... ပြီးတော့ အချိန်မရွေး ရှုခင်းကို ခံစားလို့ရတယ်။ အနောက်ဘက်က ဗီလာတွေမှာ နေတဲ့သူတွေက ဒီလိုခံစားခွင့်မျိုး မရကြဘူး။ မဟာကြည်လင်ရေကန်ကို အထင်မသေးနဲ့။ တကယ်တော့ ဒီရေလှိုင်းတွေထဲမှာ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် အခုတစ်ရာကျော်တောင် ရှိတယ်။ မင်း အဲဒါတွေကို နားလည်နိုင်မလား မနားလည်နိုင်ဘူးလားဆိုတာက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းရည် အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လျှို့ဝှက်ပညာရပ် အခုတစ်ရာကျော် ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်လင်းအာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါ သွားတော့မယ်။ အခြေခံစည်းမျဉ်းတွေ အားလုံးက မင်းတို့အခန်းထဲမှာ ရှိတယ်။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဖတ်ကြည့်လို့ရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးကို ခေါ်လာသော အတွင်းစည်းတပည့်က လှည့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ၏ဗီလာဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သေးငယ်သော ဉာဏ်ရည်တုဘောလုံးလေးတစ်ခု ပျံသန်းလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ကျန်းဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အထက်မှအောက်သို့ စကင်ဖတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ရုပ်ရည်အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်နေသည်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မှတ်တမ်းတင်နေသည်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဘန်း...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်သွားစဉ် မီးခိုးငွေ့တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အချိန်တန်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ၏စွမ်းအားကို လည်ပတ်ပြီးနောက် ဝင်္ကပါကျောက်တုံးများစွာ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ခွမ်း... ခွမ်း...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝင်္ကပါကျောက်တုံးများ ကြေမွသွားပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ရှိ အနီရောင်တံဆိပ်ပေါ်တွင် စွမ်းအင်များ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်သည် အနီရောင် ပိုးကြိုးမျှင်အချို့ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စုစုပေါင်း ငါးခု ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ထဲမှ တစ်ခုက အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။ ၎င်းက လေဟာနယ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး သီးခြားနေရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကျန်ကြိုးမျှင်သုံးခုမှာ အတော်လေး အားနည်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ မှုန်ဝါးနေပြီး အာရုံခံရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သွေးအရင်းအမြစ်မန္တန်ကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အနီရောင်တံဆိပ်ကို မကြာခဏ အသုံးပြု၍မရပေ။ သူ၏စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့် သူက အသင်္ချေသစ်သား ကမ္ဘာဦးချီကို တွေ့ရလောက်အောင် ကံကောင်းချင်မှ ကံကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မြေပုံပြစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်၏ မြေပုံကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏မျက်လုံးများက ကိုဩဒိနိတ်များ ညွှန်ပြနေသော အနောက်မြောက်ဘက်ဒေသကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ရဲ့ လေထဲမှာ ထောက်လှမ်းမှုက အားမနည်းဘူး... ပြီးတော့ အာကာသယာဉ်တွေ ဂိုဏ်းကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတာ ခက်တယ်။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ဆိုရင် အဲဒါကို အောင်မြင်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက ခုနစ်စင်ကြယ်ဓားရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ဆန်းကြယ်သားရဲတောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ရက်တစ်ရာလောက် ကြာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းဟန်က စွမ်းအင်လက်ပတ်တစ်ခုမှ ဂိုဏ်းများ၏ အခြေခံအချက်အလက်များကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ပဉ္စမမြောက် စစ်ဇုန်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့က တစ်နှစ်ပတ်လုံး တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ အတွင်းစည်းတပည့်များတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လေ့ကျင့်ရေးတာဝန်များ ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ခုမှာ စစ်ဇုန်သို့ သွားရန်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အခု အဲဒီကို သွားရင် အချိန်ဖြုန်းရာကျလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အတွင်းစည်းစာမေးပွဲက တစ်လနေရင် ကျင်းပလိမ့်မယ်။ စစ်ဇုန်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးတာဝန်ကို လက်ခံပြီး ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းနဲ့ အရမ်းမဝေးတဲ့ ပဉ္စမစစ်ဇုန်ကို သွားမယ်ဆိုရင် ဆယ်ရက်အတွင်း အဲဒီကို ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ဆေးလုံးတစ်လုံးသောက်ကာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး အမတခန္ဓာ၏ အဆီအနှစ်ကို စတင်သုံးသပ်ဆင်ခြင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လေဟာနယ်ဖြိုခွဲလက်သီး၏ စွမ်းအားကို စဉ်ဆက်မပြတ် မြှင့်တင်နိုင်၊ ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်ပြီး နိယာမနှင့် ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မတူညီသော ရလဒ်များကို ရရှိစေနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် တစ်လကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကို စတင်ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းစည်းစာမေးပွဲနေ့သို့ ရောက်ရှိလာမှသာ ကျန်းဟန် မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ မတ်တတ်ရပ်ကာ ဗီလာထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာလာပြီး လူအုပ်ကြီးနောက်သို့ လိုက်ကာ မြို့လယ်ခေါင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် လူအများအပြား ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စာမေးပွဲမှာ အတွင်းစည်းတပည့် ငါးယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရမယ်။ သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင်... ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရင် မင်းတို့ အောင်မြင်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဒီမှာ အတွင်းစည်းတပည့် တစ်ထောင့်သုံးရာငါးဆယ် ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ အခု စာမေးပွဲကို စတင်နိုင်ပါပြီ။ စင်ပေါ်က မင်းတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို ရွေးချယ်ပြီး တိုက်ပွဲကို စတင်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၁၉၂၃) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save