Bagan
Innovation
Bagan
Innovation Technology
Toggle navigation
Book List
Back to Chapter List
Title
Show in VIP/Series
Status (Active / Inactive)
<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၂၇) မုန့်မုန့်၏ ရည်မှန်းချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးများလည်း နီရဲလျက်ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘာပူပင်သောကမှမရှိဘဲ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေချိန် သူမ၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် ကျန်းဟန် အတူရှိနေခြင်းကို သူမ အသားကျနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ဖခင်ကို နေ့စဉ်မြင်တွေ့နေရသည်မှာ သူမအတွက် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုလို အသားကျနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ညင်သာနွေးထွေးသောအပြုံးက နေမင်းကြီးကဲ့သို့ သူမကို နွေးထွေးလုံခြုံမှု ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် မုန့်မုန့်သည် သူမ၏မိသားစုကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် မည်မျှပင် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေမည်မှာ ခန့်မှန်းရခက်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခိုက်အတန့်တွင်မူ သူမ အားပါးတရ ငိုကြွေးပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကျန်းဟန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အင်္ကျီစကို မျက်ရည်များဖြင့် စိုရွှဲသွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီသမီးလေးရယ်။ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ညာဘက်လက်ဖြင့် မုန့်မုန့်၏ခေါင်းလေးကို အသာအယာပွတ်သပ်ပေးပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ကျောပြင်လေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ၏နှစ်သိမ့်မှုများမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မုန့်မုန့်က စတင်ငိုကြွေးလိုက်သည်နှင့် မရပ်တန့်နိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ငါးမိနစ်တိတိ ကြာပြီးနောက် မုန့်မုန့်က ရှိုက်ငိုရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... ဖေဖေ သမီးကို... လွမ်းလားဟင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“လွမ်းတာပေါ့ကွ။ ဖေဖေ သမီးကို နေ့ရောညပါ တွေးနေခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ညင်သာစွာ ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို ဘာလို့ ဖေဖေ သမီးကို လာမခေါ်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဘာပဲပြောပြော ဆင်ခြေတစ်ခုသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။ သူ အလွန် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ ရောက်လာတာ အရမ်းနောက်ကျသွားတယ်။ ဖေဖေ တကယ်ကို စောစောလာချင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးသိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် အကြိမ်အနည်းငယ် ရှိုက်ငိုပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ သမီးကို စောစော လာခေါ်ချင်ခဲ့မှာပဲဆိုတာကို သမီး သိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေရာအရောက်မှာတော့ သူမ တော်တော်လေး နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းသွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ငိုကြွေးလိုက်ခြင်းက သူမ၏စိတ်ဖိအားနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများကို ပြေပျောက်စေရန် အများကြီး ကူညီပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကျန်းဟန်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး အခါအားလျော်စွာ သူ့ကို မော့ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မေမေရော ဘယ်မှာလဲဟင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူမ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူမက အတော်လေး ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရောက်နေတာ။ ဖေဖေ အဲဒီကို သွားမရှာရသေးဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အခုပဲ သွားကြရအောင်။ အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့တော့။ မေမေလည်း သမီးတို့ကို အရမ်းလွမ်းနေမှာ သေချာတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ကျန်းဟန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး လက်ကိုမြှောက်ကာ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေတို့ အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုသေးပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ အကြည့်က အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ သူ လွန်ဆွဲရုန်းကန်နေရသည် ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဒီပြဿနာကို စဉ်းစားလာခဲ့တာဖြစ်သည်။ မုန့်မုန့်ကို သူနဲ့အတူ ခေါ်သွားသင့်သလား။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ အတော်လေး ဘေးကင်းတဲ့ ချူမိသားစုရဲ့ နယ်မြေမှာ မုန့်မုန့်ကို ထားခဲ့ဖို့ သူ စီစဉ်ထားခဲ့တာဖြစ်သည်။ သူ့အခြေအနေအရဆိုရင် သူက လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပိုပိုပြီး နည်းလာပြီး သွားရမယ့် ခရီးကလည်း ရှည်လျားသေးသည်။ သူက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပြီး မုန့်မုန့်ကို ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်ထဲ မရောက်စေချင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ကျန်းဟန်က မုန့်မုန့်ကို သူ့နောက်သို့ မခေါ်သွားရဲပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အရင်တုန်းက သူ ဒဏ်ရာမရခင်တုန်းက သူမ သူ့ဘေးမှာနေတာ အလုံခြုံဆုံးလို့ ထင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေပြီဆိုတော့ အရာရာကို တခြားရှုထောင့်ကနေ စဉ်းစားရတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်သည် သစ်ခွတောင်ထွတ်အပေါ် လုံးဝ သံယောဇဉ်မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် အနည်းငယ် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးလေးများက ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေပြီး မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူမ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ခစ်ခစ်... အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ဖေဖေ သမီးကို သေချာပေါက် လာရှာတွေ့မယ်ဆိုတာ သမီးသိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သေချာပေါက်ပေါ့ကွယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုများကို ဖွင့်ထုတ်ပြီးနောက် သူမ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤအချိန်တွင် သူမ အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးက အချိန်အကြာကြီး စောင့်နေရလို့ စိတ်ပူနေခဲ့တာ။ ဘာတွေက ဖေဖေ့ကို ဒီလောက်ကြာအောင် အချိန်ဆွဲထားတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။ သူမက မပျော်မရွှင် ဟန်ဆောင်ကာ ကလေးဆန်သော လေသံဖြင့် စွပ်စွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ သမီးကို မချစ်တော့ဘူး မဟုတ်လား။ ဖေဖေက တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား။ ဖေဖေ ရောက်လာတာ အရမ်းနောက်ကျတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ လေသံမှာ နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမရှေ့ရှိ အမျိုးသားက သူမ၏ နှလုံးသားကို ခွဲလိုက်သကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူက အကူအညီမဲ့စွာ ဖြေရှင်းချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ ဆယ်လလောက် အိပ်ပျော်သွားပြီး သမီးကိုရှာဖို့ နှစ်လ အချိန်ယူခဲ့ရတာပါ။ ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာ ဖေဖေ အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟီးဟီး... သမီး သိသားပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကလေးလေးတစ်ယောက်လို ကျန်းဟန်ကို ပြန်ဖက်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“နောက်ဆုံးတော့ ဖေဖေ သမီးကို လာခေါ်တာ သိပ်ကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်လေးမှာပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မလှမ်းမကမ်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပြီး ရွှင်လန်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မောင်လေးကျန်း... မင်းကို လာတွေ့တာ။ အဖေက ခဏနေရင် အတန်းစတော့မှာ။ စာသွားသင်ကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေး ခြံဝင်းထဲသို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ ကျန်းဟန်ယန်က အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားသည်ကို အတိုင်းသား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘုရားရေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မောင်လေးကျန်း... မင်း... မင်းက ဘာလို့ အခု တခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်နဲ့ အတူရှိနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် ဆွံ့အသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီအချိန်ကြီး စီနီယာအစ်မက ဘာလို့ ဒီရောက်လာတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်လည်း အနည်းငယ် မျက်စိလည်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူမ ပြောတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘုရားရေ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျန်းဟန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘မုန့်မုန့်မှာ ရည်းစားရှိနေပြီလား’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။ သူမက ဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိနေစဉ်ကလောက် မတည်ငြိမ်တော့ပေ။ သူမ ပြန်လည်တက်ကြွလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဟမ်း”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော် အခု တခြားလူတစ်ယောက်နဲ့ တွဲနေတာ။ သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီလေးအသစ်... အင်း... ကျွန်တော့်ရဲ့ အချစ်သစ်လေးပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မောင်လေးကျန်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဟူး... ဒါက ရူးသွပ်တာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ညီငယ်ကျန်း သူ့ရဲ့ လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှုကို ပြောင်းလဲဖို့ ငါ ဘယ်တော့မှ ကူညီခွင့်ရမှာလဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်မ... အရင်ပြန်သွားလို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ အတန်းမတက်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က လက်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် အချစ်သစ်လေးနဲ့ စကားပြောရဦးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ အဆင်မပြေဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မိန်းမငယ်လေးဖြစ်သော စီနီယာအစ်မမှာ အတော်လေး မှုန်ကုပ်ကုပ် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက စိတ်သဘောထား မကောင်းလှသော်လည်း မုန့်မုန့်၏ နေရာတွင် ရှိနေသောအခါ တည်ငြိမ်နေရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခြေဆောင့်နင်းကာ ကျန်းဟန်ကို မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လှည့်ကာ အမြန်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကျန်းဟန်ကို အရှင်လတ်လတ် စားပစ်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ ကျန်းဟန်က သူမ၏ အမျိုးသားကို လုယူသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ၎င်းကို လုံးဝ မယုံနိုင်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ ထွက်သွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် သူမကို ဘာမှမမေးရသေးခင် မုန့်မုန့်က သူ၏လက်မောင်းကို ကိုင်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... ဟိုကိုသွားရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ခြံဝင်းထဲရှိ မဏ္ဍပ်တစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို သမီးပြောတဲ့ အချစ်သစ်က ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အရင်ဆုံး မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက ပြောရရင် ဇာတ်လမ်းရှည်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပြုံးပြီး ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး ဒီကိုရောက်ရောက်ချင်း သောက်တလွဲ အတွင်းစည်းတပည့် နှစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တယ်။ သူတို့က သမီးကို လူသူကင်းမဲ့တဲ့ အခန်းတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ခဏရပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အရာအားလုံး အဆင်ပြေပြီး သူမလည်း အဆင်ပြေကြောင်း သူသိသော်လည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူအလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကိုပင် မအောင့်ထားနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် နှုတ်ခမ်းစူကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ ခပ်ဖွဖွ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်... အဲဒီအရူးနှစ်ကောင်က သမီးရှေ့မှာ ဘယ်လိုများ မာနထောင်လွှားရဲတာလဲ။ သမီး သူတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူးလေ... ဟုတ်တယ်မလား။ နောက်ပိုင်းကျတော့ သမီး ဒီမှာ သာမန်ကာလျှံကာပဲ နေသင့်တယ်လို့ တွေးမိတယ်။ သမီးရဲ့ လှပတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ဆိုတော့ သမီးက ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ပြီး စာမေးပွဲ ဝင်ဖြေခဲ့တာ။ သမီး အတွင်းခြံဝင်းထဲကို ခိုးဝင်ခဲ့တယ်။ ဖေဖေ သမီးကို စောစောရှာတွေ့နိုင်အောင် နာမည်တစ်ခု ရအောင်လုပ်မယ်လို့ တွေးပြီး ဆေးလုံးသန့်စင်တာကို ကြိုးကြိုးစားစား လေ့လာခဲ့တာ။ အခု သမီးက အရမ်းနာမည်ကြီးနေပြီ။ တောင်ထွတ်သခင်က သမီးကို သူ့တပည့်လုပ်ဖို့ အမြဲတောင်းဆိုနေပေမဲ့ သမီး သဘောမတူခဲ့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“နောက်ပိုင်းကျတော့ အဲဒီစီနီယာအစ်မက သမီးကို သဘောကျသွားတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခပ်ဖွဖွပြုံးကာ ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ခုနက သူမပြောတာကို ထောက်ရှုရင် သမီးမှာ အချစ်ဟောင်းတစ်ယောက် ရှိနေပြီ မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ သူ့နာမည်က ရှုန်းဖုန်းရန်လေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က သူမ၏ မျက်လုံးပြူးပြူးလေးများတွင် ကောက်ကျစ်မှုအရိပ်အယောင်များဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ရှုန်းဖုန်းရန်က ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူက သားရဲလေ့ကျင့်ရေး တောင်ထွတ်သခင်ရဲ့ အငယ်ဆုံးသားလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးတော့ရော”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးတော့ ဘာဖြစ်ရမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပြုံးပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးတို့က များသောအားဖြင့် အတူတူ သွားလာပြီး ဖက်ထားလေ့ရှိတယ်။ စီနီယာအစ်မက သမီး ရှုန်းဖုန်းရန်နဲ့ တွဲနေတယ်လို့ ထင်ပြီး သမီးရဲ့ လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှုကို ပြောင်းလဲဖို့ အမြဲကူညီပေးချင်နေတာ။ ပြီးတော့ သမီးက မိန်းကလေးမှန်း သူမ မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟန်၏ မျက်ဆံများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သားရဲလေ့ကျင့်ရေးတောင်ထွတ်က ဘယ်မှာလဲ။ အဖေ အဲဒီကို သွားလည်လိုက်ဦးမယ်။ အင်း... သွားလည်ရုံ သက်သက်ပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ သွားစရာမလိုပါဘူး။ သူ ဒီမှာ ရှိနေပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီမှ ပျံသန်းလာသော ပုံရိပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် အဲဒီဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဝူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်... ဝူး... ဝူး... ဝူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက ၎င်း၏ မူလအသံဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီကောင်မလေး တကယ် ဆိုးတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက ပျံသန်းလာသည်။ ၎င်း ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ တစ်ဒသမငါးမီတာခန့်မြင့်သော လူဝံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ၎င်းက ကျန်းဟန်ကို ပွေ့ချီတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်မှာ တာဟေး၏ ဖက်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်... ကျွန်တော် သခင့်ကို အရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေး ဟိန်းဟောက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ။ ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က တာဟေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး မုန့်မုန့်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးတို့ ဘယ်လို ဆုံကြတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“တာဟေးက သမီးကို ရှာတွေ့တာလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူလည်း ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့တာ။ သူက သားရဲလေ့ကျင့်ရေးတောင်ထွတ်ကို အပို့ခံရပြီး ရှုန်းဖုန်းရန်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူ့ကို ခေါ်သွားတာ။ သူက တာဟေးကို စားချင်ခဲ့ပေမဲ့ တာဟေးက သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ တာဟေး ပုံစံပြောင်းနိုင်မှန်း တခြားဘယ်သူမှ မသိဘူး... ဒါကြောင့် သူက ရှုန်းဖုန်းရန်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး သားရဲလေ့ကျင့်ရေးတောင်ထွတ်မှာ ခဏလောက် နေခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းကျတော့ သူ သမီးကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ ကောင်းတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးတို့ တွေ့တုန်းက အရမ်းအံ့ဩသွားတာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ စကားပြောမရပ်ဘဲ မွန်းလွဲပိုင်း တစ်လျှောက်လုံး ထိုင်စကားပြောနေခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ ချက်တဲ့ ဟင်းတွေကို သမီး လွမ်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပူဆာလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်ပေါ်က ယူလာတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတချို့ ဖေဖေ့ဆီမှာ ကျန်သေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက ကျန်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်တော့မှ မစားသလို အပြင်လည်း မထုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ မီးဖိုချောင်ထဲဝင်ပြီး ဟင်းချက်ဖို့ စတင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သူက မုန့်မုန့်အကြိုက်ဆုံး ဟင်းလျာများဖြစ်သည့် ဝက်နံရိုးပေါင်း၊ ဝက်လက်ပေါင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ အလွန် ခမ်းနားသော အစားအစာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟန်က တာဟေး စားရန်အတွက် ဝက်တစ်ကောင်လုံးကိုပင် ကင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မေမေသာ ဒီမှာရှိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က တစ်ခါတစ်ရံ ပျော်ရွှင်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်ပျက်နေသည်။ ဇီယန် ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာကို သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူမ ကောင်းကောင်း နေနိုင်မှာပါလို့ ဖေဖေ ထင်တယ်။ သူမရဲ့ ခွန်အားက မှန်းဆလို့မရဘူးလေ။ သူမကို ပြဿနာရှာတဲ့သူတိုင်း တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ သူမအနားမှာ အသေးလေး ရှိနေတော့ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေသိမ့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ သူမကို အမြန်ဆုံး သွားရှာဖို့ လိုတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သမီးကို ဖေဖေနဲ့အတူ မခေါ်သွားတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေက သမီးကို ဘယ်လိုလုပ် မခေါ်သွားဘဲ နေလို့ရမှာလဲ။ မရဘူး... ဖေဖေက သမီးကို ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရက်လို့လား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မထားခဲ့ရက်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ တတ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး။ သွားရမယ့်ခရီးက ရှည်လျားလိမ့်မယ်။ သမီးရဲ့ မေမေက ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ မရှိဘူး။ ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အရမ်းအန္တရာယ်များလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး အန္တရာယ်ကို မကြောက်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ဇွန်းခက်ရင်းများကို ရုတ်တရက် ချလိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ကို အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မုန့်မုန့်... ဖေဖေ သမီးကို ချစ်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က “ချစ်တယ်” ဟူသော စကားလုံးကို ရှားရှားပါးပါး ပြောလေ့ရှိသော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူက ၎င်းကို ချစ်ခင်ကြင်နာစွာဖြင့် သူ၏လေသံတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ သမီးရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အာမမခံနိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ... ဖေဖေ ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူမက မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့် ကျန်းဟန်ကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကိုမြင်သောအခါ ကျန်းဟန်က ၎င်းကို မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက ခပ်ဖွဖွ အသက်ရှူသွင်းကာ ပြုံးပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် လေထဲက ပင်မခန်းမမှာ ဖေဖေ ကိုယ်ပွားဖန်တီးနေတဲ့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေရဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက ဖေဖေ့ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ဖေဖေ အဲဒီမှာ ဆယ်လလောက် အိပ်ပျော်သွားပြီး ဝိညာဉ်လည်း ထိခိုက်သွားတယ်။ ဒါကြောင့် ဖေဖေ လှုပ်ရှားတဲ့အခါ အများကြီး ကန့်သတ်ခံရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖေဖေက သမီးရဲ့ မေမေနဲ့ အဘိုးအဘွားတွေကို သွားရှာရမယ်... ဒါကြောင့်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... ဘာလို့ ဒဏ်ရာရသွားတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်၏ မျက်လုံးပြူးပြူးလေးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ တတ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိခဲ့ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မုန့်မုန့်၏ ခေါင်းကို ထိရန် လက်ကိုမြှောက်ကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ တစ်နှစ်အတွင်း သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့မယ်။ သမီးရဲ့ မေမေက အရမ်းဝေးတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ဖေဖေ ခံစားနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အရမ်းလည်း မဝေးပါဘူး။ အင်း... ကြယ်တာရာနယ်မြေထဲမှာ အရမ်းလုံခြုံတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါက ချူကျင်းယီ အရင်က နေခဲ့တဲ့ ချူမိသားစုရဲ့ နေရာပဲ။ သူတို့ရဲ့ မဟာသခင်ကို ဖေဖေ အရင်က ပညာသင်ပေးဖူးတယ်။ သူတို့နေရာမှာ သမီးကို ခဏလောက် နေစေချင်တယ်။ သမီး ကျင့်ကြံရင် တစ်နှစ်ဆိုတဲ့အချိန်က အရမ်းမြန်မြန် ကုန်သွားမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ ဒဏ်ရာရထားတယ်။ သမီး ဖေဖေ့ကို ပိုဂရုစိုက်သင့်တယ်။ သမီးလည်း အခု အရမ်းစွမ်းအားကြီးနေပြီ။ သမီးက ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ယွမ်ယင်အဆင့်ကို မကြာခင် ရောက်တော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကျန်းဟန်နှင့် ထပ်မခွဲချင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ သမီးက ဖေဖေ့ကို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်နေရင်တော့ သမီး ဒီမှာ နေခဲ့ပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က လေသံပြောင်းကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပြီး ဖေဖေ ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေမယ်။ ဖေဖေ့ကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရပါဘူး။ သမီး စွမ်းအားကြီးလာတဲ့အခါ ဖေဖေ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောနေစဉ် မုန့်မုန့်က ခေါင်းမော့ကာ မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ မျက်လုံးအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပြတ်သားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ ကျင့်ကြံရန် ပြတ်သားမှု၊ စွမ်းအားကြီးလာရန် ပြင်းပြသော ဆန္ဒဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ၏ မိသားစုဘေးတွင် နေနိုင်ရန် သူမ မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် သူမ၏ မိဘများကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့... ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ သစ်ခွတောင်ထွတ်တွင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် မုန့်မုန့်၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်က အမြစ်တွယ်ကာ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးထွားရှင်သန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၁၉၂၇) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p>
Save