Bagan
Innovation
Bagan
Innovation Technology
Toggle navigation
Book List
Back to Chapter List
Title
Show in VIP/Series
Status (Active / Inactive)
<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၂၈) မင်းအတွက် ဆုလာဘ်(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူမ အရွယ်ရောက်နေပြီပဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ကလေးလေးအရွယ်တုန်းကသာ ဒီလိုဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကျန်းဟန် သူမကို ထားရစ်ပြီး ထွက်သွားဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး သိပ်ပြီး ဘဝင်မကျလှပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မုန့်မုန့်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေက ရန်သူတွေနဲ့ တွေ့ရမှာကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေနဲ့ အဲဒီလို အန္တရာယ်မျိုးတွေ ကြုံရမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ။ ကြယ်တာရာနယ်မြေနဲ့ ဂလက်ဆီထဲမှာ ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကြယ်တာရာနယ်မြေတွေမှာ အဲဒီလိုနေရာတွေက ပိုများတယ်။ ဖေဖေ သတိမထားမိလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်လေးမှာပဲ သမီးကို သေချာ ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး နားလည်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီတစ်ခါ သမီး မလိုက်တော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါတော့ သေချာပေါက် လိုက်မှာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ လေသံတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က စိတ်သက်သာရာရသွားသလို ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပါပြီ။ အနာဂတ်မှာ သမီး အရမ်းစွမ်းအားကြီးလာမယ်ဆိုတာကို ဖေဖေ ယုံကြည်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ခပ်ဖွဖွ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပူဆာလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီအကြောင်းတွေကို ထမင်းစားပြီးမှ ပြောလို့မရဘူးလား။ အခု ဖေဖေက သမီးရဲ့ စားချင်သောက်ချင်စိတ်ကို ပျက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး အခု ကြီးလာပြီလေ။ နောက်နှစ်နှစ်နေရင် သမီးက လူကြီးဖြစ်လာတော့မယ်။ ဟားဟား... သမီးက ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လို ရုပ်ဖျက်ထားရင်တောင် အရမ်းလှနေတုန်းပဲ။ စီနီယာအစ်မက သမီးကို စွဲလမ်းနေတာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး... အဲဒါ အရမ်းအဆင်မပြေဖြစ်စရာ ကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က သွားဖြဲပြလိုက်ပြီး ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်မက သမီးကို ပိုးပန်းနေတာ အကြာကြီးရှိပြီ။ အဲဒါကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာ သမီး မသိတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြုံးပြီး အားပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ယောကျ်ားလေးလို ဝတ်ဆင်ထားရင် အခြေအနေတချို့မှာ သမီးကိုယ်သမီး တကယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။ အဓိကက သမီးက အရမ်းလှတာပဲ။ သမီးသာ သာမန်အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားရင် လူတော်တော်များများက သမီးအကြောင်း အမြဲတွေးနေကြလိမ့်မယ်လို့ ဖေဖေထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး လှတာက ဖေဖေနဲ့ မေမေ့ဆီက ကောင်းမွန်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေ ရထားလို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က တိုးတိုးလေး ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မိနစ်အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် သူမက ခက်ရင်းနှင့် ဇွန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမရှေ့ရှိ အစားအစာများကို စတင်စားသောက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးကတော့ အချိန်လုံးဝမနားဘဲ စားနေခဲ့ပြီး စားလို့ကို မရပ်နိုင်ပေ။ ၎င်းစားနေသော အစားအစာများက အလွန်တရာ အရသာရှိလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ချူမိသားစုရှိတဲ့ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ ဂိုဏ်းတော်တော်များများက ဆုကြေးငွေ ထုတ်ပြန်ထားတယ်။ လူတစ်စုလောက်ကိုတော့ ရှာတွေ့နိုင်လောက်တယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ချူမိသားစု၏ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေးဖေး၊ ချန်းချွမ်၊ လီလီနဲ့ လျန်ဟောင်တို့ အပါအဝင် ချူမိသားစု နေရာမှာ လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ရောက်နေပြီ။ ဖေဖေက သမီးကို အဲဒီကို အရင်ပို့ပြီးမှ မေမေ့ကို သွားခေါ်မလို့။ တကယ်တော့ ဒါက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာတုန်းက အခြေအနေတွေလိုပဲ ဖြစ်သွားမှာပါ... မေမေ ခရီးထွက်တဲ့အခါ ဖေဖေ သွားကြိုသလိုမျိုးပေါ့။ အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဖေဖေ သွားရမယ့်ခရီးက ရှည်လျားလိမ့်မယ်ဆိုတော့ သမီးကို ဒုက္ခမခံစေချင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို ဖေဖေ ဘယ်တော့ ထွက်မှာလဲ။ သမီးနဲ့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် အတူနေပေးစေချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က သနားစရာကောင်းအောင် ပူဆာလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ သမီးနဲ့အတူ အချိန်ကောင်းတွေ သေချာပေါက် ကုန်ဆုံးရမှာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ သမီးကို မတွေ့ရတာ ရက်တော်တော်ကြာပြီလေ။ ဖေဖေ သမီးကို အရမ်းလွမ်းနေတာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးတို့မှာ တူညီတဲ့ အတွေးအမြင်ရှိတာ သိပ်ကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လေထုက တဖြည်းဖြည်း ပို၍ပို၍ ရွှင်လန်းလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်ကို အရင်ဆုံး ပြောပြရန်မှာ ကျန်းဟန်၏ မူလအစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဇီယန်၏ အခြေအနေကို သူမလည်း အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အလွန်နားလည်သဘောပေါက်သောကြောင့် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ သေချာပေါက် နားလည်လိမ့်မည်ဟု သူသိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်သာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပါက သူထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်အခြေအနေ များစွာ ပိုကောင်းလာပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက သူတစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်သွားကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရလျှင် သူမ ပို၍ ဝမ်းနည်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ပျော်ရွှင်စရာအချိန်များက အမြဲတမ်း အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားတတ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ညသန်းခေါင်ယံတွင် မုန့်မုန့်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ ခြံဝင်းထဲ၌ စကားပြောနေကြပြီး တာဟေးက သူတို့ဘေးတွင် ဟောက်ကာ အိပ်မောကျနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့တွင် ပြောစရာ အကြောင်းအရာများ အလွန်များပြားနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... သမီး ငယ်ငယ်တုန်းက ဖေဖေ သမီးဖင်ကို ရိုက်ခဲ့တာ သမီး သေချာ မှတ်မိသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“တကယ်ပါ။ သမီးတောင် ငိုခဲ့သေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး မှားနေပြီ။ ဖေဖေ သမီးကို မရိုက်ခဲ့ပါဘူး။ သမီးဖင်ကို ခပ်ဖွဖွလေး အကြိမ်အနည်းငယ် ပုတ်ရုံပဲ ပုတ်ခဲ့တာပါ။ အဲဒါ ရိုက်တာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်တာ မဟုတ်ရမှာလဲ။ ဟွန့်... မဟုတ်ရင် သမီး အဲဒါကို မှတ်မိနေမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ သမီးရဲ့ မေမေ လုပ်ခဲ့တာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး ငယ်ငယ်ကတည်းက မှတ်ဉာဏ်ကောင်းတယ်။ ဖေဖေ မေမေ့ကို ပိုးပန်းခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို သမီး မှတ်မိသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“တချို့ရက်တွေမှာ သမီး ဘယ်လောက်တောင် ဆော့ပြီး စကားတတ်ခဲ့လဲဆိုတာ သမီး မမှတ်မိဘူးလေ။ သမီးရဲ့ စကားတွေက ရိုင်းစိုင်းတယ်။ အဝေးက ရန်သူတွေကို သတ်ပစ်ရမယ်... အသေရိုက်သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို ပင်လယ်ထဲ နစ်ပစ်ရမယ်လို့ သမီး ပြောခဲ့တယ်။ သမီး အဲဒီစကားတွေ ပြောခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“…….”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... သမီး ဖေဖေ့ပေါင်ပေါ်မှာ လှဲပြီး အိပ်ချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ။ အိပ်မက်လှလှမက်ပါစေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး မုန့်မုန့်က သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင် ခေါင်းအုံးကာ လှဲအိပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးကတော့ ထိုသို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုး မရရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းက ရှုန်းဖုန်းရန်၏ ပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းကာ အခြားတစ်ဖက်တွင် လှဲအိပ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ မုန့်မုန့်သည် သူမ ကလေးဘဝကကဲ့သို့ပင် အိပ်မောကျသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ၏စွမ်းအားကို အနည်းငယ် လည်ပတ်ကာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အသက်သာဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်စေရန် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက မုန့်မုန့်၏ ပါးပြင်လေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကြင်နာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဖခင်မေတ္တာက အလွန်နက်ရှိုင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ခံစားနိုင်သူများ အလွန် ကြည်နူးသွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့တွင် နေမင်းကြီး ယခုမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပျံသန်းလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မောင်လေးကျန်း... မင်းကို လာတွေ့တာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မ မင်းကို ပြောစရာရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အား...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက မောင်လေးကျန်း၊ ဂိုဏ်းတူမောင်လေးအသစ်နှင့် ရှုန်းဖုန်းရန်တို့ကို မြင်သောအခါ သူတို့သုံးယောက်စလုံး ခုံတန်းလျားတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမက အချိန်အတော်ကြာ ငေးကြောင်ကြည့်နေမိပြီး မတရားခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူမ အလောတကြီး ထွက်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သနားစရာ ငါလေး...’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘မောင်လေးကျန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယောကျ်ားနှစ်ယောက်နဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာ အတူရှိနေနိုင်ရတာလဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘုရားရေ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ရှုန်းဖုန်းရန်က ကိုင်တွယ်ရ တော်တော်ခက်ခဲနေပြီ... အခု မောင်လေးကျန်းမှာ နောက်ထပ် ရည်းစားတစ်ယောက် ရှိနေပြန်ပြီ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူ့ရဲ့ လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှုကို ပြောင်းလဲဖို့ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မကြုံစဖူး ပြဿနာတစ်ခုကို သူမ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်။ သူ့ကို သွားဖမ်းရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဒီနေ့အတွက် သူမ ပြင်ဆင်ထားသည့်အရာကို တွေးလိုက်သည်။ သူမ နောက်လှည့်ပြီး မုန့်မုန့်၏ နေအိမ်သို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက အဝေးကြီးမှ အော်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မောင်လေးကျန်း... မောင်လေးကျန်း... အစ်မ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ အိပ်မောကျလွန်းနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော်လည်း စီနီယာအစ်မကို မြင်သောအခါ အမြန်သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မီးစုန်းမှုန့်တစ်လွှာကို ချက်ချင်း သုတ်လိမ်းလိုက်ရာ ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လို ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်မ... ဘာလို့ ဒီလောက်စောစော ရောက်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က သူမကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်္ဂလာပါ စီနီယာအစ်မ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟား...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် နှုတ်ခမ်းစူကာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘အဲဒါ အရမ်းရယ်ရတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မနက်စောစောမှာ သူမ ရယ်ချင်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ကျန်းဟန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ တာဟေးက သူ့ဘေးတွင် ဟောက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းက အိပ်မောကျနေပြီး မနိုးသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မောင်လေးကျန်း”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက မုန့်မုန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများ တစ်ဖန် နူးညံ့သွားသည်။ သူမက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မနောက်လိုက်ခဲ့။ မင်းကို ပြောပြစရာ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာကိစ္စလဲ။ ဒီမှာတင် ပြောလို့မရဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင့်အင်း... မရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်ကို ပြသနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး... ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့မယ်။ ဘာလို့ လျှို့ဝှက်ပြောရမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အခန်းထဲသွားပြီး စကားပြောကြရအောင်။ အစ်မ မြန်မြန်ပြောရမယ်နော်။ ကျွန်တော် မျက်နှာမသစ်ရသေးဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မြန်မြန်ပြောပါ့မယ်လို့ ကတိပေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက ပြေးလာပြီး မုန့်မုန့်ကို အခန်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘုရားရေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ၏ အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒုတ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်တွင် ရုတ်တရက် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် ထပ်မသိချင်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မသွားပါနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မပြောတာကို အဆုံးထိ နားထောင်ပေးပါ... အစ်မ မင်းကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ကောင်းမွန်သော အဆိုပြုချက်တစ်ခုဟု မုန့်မုန့် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... ဆက်ပြော”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မ၏ လည်ပင်းက သူမ၏ မျက်နှာကဲ့သို့ပင် နီရဲလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ နတ်ဘုရားအာရုံ ထောက်လှမ်းခြင်းကို တားဆီးရန် အသံလုံအလွှာတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းက ကျန်းဟန်ကို တားဆီးနိုင်မည်လား။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အခန်းကို အတန်ကြာ ကြည့်ပြီးနောက် သူ တစ်ခုခုကို နားလည်သွားပုံရသည်။ သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အခန်းထဲတွင်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက သူမ၏ ကော်လာပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို တင်ကာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အထူးအဝတ်အစားများ ရုတ်တရက် လုံးဝ ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ နူးညံ့၊ တင်းရင်းပြီး ကောက်ကြောင်းလှသော ရင်သားများ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မောင်လေးကျန်း... ယောကျ်ားတွေက မိန်းမတွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားကြတာ။ ယောကျ်ားလေးအချင်းချင်း အဲဒီလိုလုပ်တာ အဆင်မပြေဘူး။ အစ်မ မင်းကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... အစ်မ မင်းအတွက် စမ်းသပ်ကြည့်ပေးနိုင်တယ်။ အစ်မတို့ တူနှစ်ကိုယ် ကျင့်ကြံကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အား...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ချက်ချင်း အုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထို့နောက် သူမ သတိပြန်ဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဟမ်... ငါလည်း မိန်းကလေးပဲလေ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမက လက်ချောင်းများကြားမှ အဟလေးတစ်ခု ချန်ထားပြီး စီနီယာအစ်မ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူမရဲ့ ရင်သားတွေက ငါ့ထက် ပိုကြီးတယ်’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဟွန့်’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“တွေ့လား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက ပျော်ရွှင်သောအပြုံးကို ပြသကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ရှက်ပြီး ချောင်းကြည့်နေတာ... အဲဒါက မိန်းမတွေက မင်းအတွက် အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးပဲဆိုတာကို ပြနေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး... စီနီယာအစ်မ... တကယ်တော့ အစ်မက ကျွန်တော့်ကို အထင်လွဲနေတာပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မမှားပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာအစ်မက အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မကို ချစ်မိသွားစေနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ယောကျ်ားက မင်းပဲ။ အစ်မ မင်းကို သဘောကျတယ်... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်ချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မ အခုလို ပြုမူတာ အဆင်မပြေဘူးလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၁၉၂၈) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p>
Save